959 resultaten.
schrijf een andere toon
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
551 ik schrijf vandaag
een stukje leven op papier
titel als begin
punt als eind
daartussenin gaat
alles zo zijn gang
soms van belang
voor anderen
ze lezen mee voelen
zich niet meer alleen
herkennen eigen woorden
samen delen valt dan mee
ik schrijf een andere toon
woorden klinken
anders dan gewoon
je kijkt en luistert naar
wat…
VALSE SPIEGELS
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
441 lopend langs
de etalageruit
zie ik hem mee lopen
hij kijkt mij aan
enigszins gebogen
een blik van herkenning
het zijn die nog immer heldere ogen
thuis probeer ik de spiegels te ontlopen
alles en iedereen zelfs ikzelf word
door mij voorgelogen
het zijn allemaal
valse spiegels ze laten
je achter in mineur
totaal verward
spreken slechts…
de spiegel.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
544 telkens kom ik jou tegen,
waar ik ook ga,
het maakt mij verlegen,
als ik voor je sta,
de blik in jouw ogen,
geeft herkenning weer,
deze ogen hebben nooit gelogen,
toch doen ze af en toe zeer,
een traan brand over een wang,
de beelden door het hoofd,
jezelf in de spiegel zien maakt bang,
daarom is de wereld zo verdoofd,
wil je de wereld…
Andere Wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 Soms zie ik iets van herkenning, dan klaart ze even op
maar dat is even....dan is het op.
Daar zit mijn moeder zoals gisteren, zoals elke dag
in die andere wereld waarin ze alles mag....…
Het feest van de voorbije tijden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Bij het verdriet om een
afscheid hoort ook de
herkenning van het
herfstgetijde. Mijn rouw.
opnieuw iets kwijt te raken
overstemt het feest van de
voorbije tijden.
Met nieuwe moed geniet ik
van de herfsttinten en
verwelkom ik de roodbruine
geelgroene gloed, om de
sprankeling van deze tijding
die langzaam voortkruipt in
mijn bloed.…
Waarheden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Waarheden herkennen in onwaarheden,
fictie,bedrog, bewust of onzeker.
Noem mij een beweegreden,
het is en blijft een breinbreker.
Mensen zijn gewoon mensen,
bang uit angst voor niets.
Met even zoveel wensen,
het wordt ineens heel groot,het kleine iets.
Is het bewuste,bewust van het onbewuste,
kan het verdwalen in jezelf.…
Verweesd
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
772 Ik doe een dagje Sluis
Mooie jeugdherinneringen
Herkenning
Het blije kind in mij
De speelgoedwinkel
Waar ik die mooie beer kreeg
Hoe gelukkig kun je als kind je voelen
Omringd met zoveel liefde
De hemel te rijk
Dan slaat de realiteit toe
Jullie zijn er niet meer
Jullie zijn er echt niet meer
Het kind in mij kijkt verloren…
Alleen de verte wenkt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 ik word gek
van het geschuifel
en gekuch
een voortdurende
stroom mensen
glijdt over de vloer
zonder richting
en beoogd doel
van buiten
is er weinig
over binnen
op te merken
de lange vitrage
houdt mensen
weg van de ruiten
versluieren het zicht
ik probeer
ogen te vangen
maar ze blijven
niet lang hangen
te kort voor een
herkenning…
De naamloze stad
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
450 vanochtend
met de oceaan gesproken
het dansen is voorbijgegaan
in schijn van werkelijkheid
door wellust en begeerte
toegeeflijk flirt je nu spontaan
met naaktheid van het bestaan
en vrijheid van het individu
je gaat vanmiddag naar de vallei
om van het lage leven te proeven
je slentert hulpeloos door de straten
zodra je de echte herkenning…
Kunstmatige kameraad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
178 Het is niet duidelijk hoe precies
maar ik begin jouw mechanische stemgeluid
steeds beter te herkennen
je hebt dezelfde precisie
wanneer het om emoties gaat
als je een paar boeken hebt gelezen
maar alle andere literatuur bent vergeten
al neem ik je niets kwalijk, je bent immers
geen mens, maar in feite een machine
die met een soort van…
Tweeledig
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
147 hij beren,zij apen
op dezelfde weg
en wederom
de terugkeer
onder het hoge gras
de heksenkringen
een uitdijende grens
rond een middelpunt
buiten bereik
de oorsprong
steeds verder
van de herkenning
verwijderd
een loep tussen
dier en dreiging
de vergroting van
het vermoeden dat
niet het dier
maar het waarnemen zelf
zich aan…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 Een blik van herkenning, een klein gebaar,
een oude melodie die stil ontwaakt.
De wereld verandert, de geest wordt zwaar,
maar de essentie blijft ongeraakt.
In de stilte van wat niet meer kan,
leeft de liefde die nooit verdwijnt.
Want wie je was en wie je bent,
is een licht dat zacht blijft schijnen.…
Het donker ingetogen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 je lachte zacht
ik zag voor
het eerst de
binnenkant
van je ziel in
licht contrast
met de
werkelijkheid
waarvoor ik viel
het mystieke
karakter van
vorm en energie-
uitstraling was
leidraad in de
plaatsbepaling
die wij voorzichtig
samen dachten
te gaan delen
ik voelde
de herkenning
in je blik
toenemen en
in het elkaar…
zingen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.342 en nu wil ik zingen
mijn gitaar in mijn armen
alsof ze jou was
vingertoppen glijden over snaren
die trillend de hemel laten horen
maar nooit zo mooi klinken
als jij er uitziet
bij de kleinste resonantie
meen ik je naam te herkennen
en mijn stem
klinkt beter als ze zwijgt
maar ze wil niet zwijgen
ze wil danken en buigen
ze wil de liefde…
BANKOVERVAL
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.355 Ze opent nu
een lade
daarin heel veel
vals geld
Hij zal het niet
herkennen
't is allemaal
geteld...
Ze doet het geld
in zakken
terwijl drukt zij
alarm
ze hadden hem
zo te pakken
toen was 'ie
weer straatarm...…
Ellis
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.017 In de trein zie ik haar zitten
de ogen dof
een leren jas
Op haar schoot een oude tas
haar in een staart
met kleine klitten
Ze kijkt me aan
haar ogen groen
pupillen klein, een vage lach
herkenning
een verlegen " dag "
heel eventjes die blik
als toen
Ze rilt en zegt
"wat geld voor mij"?…
Nissen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
101 van het ongewisse
een opening zonder kieren
een ruimte die niets ontsluit
Een schaduw, met aanspraak op grond
zonder diepte of gewicht,
de afwezigheid zorgvuldig bewaard
enkel het deksel gelicht
gapende ogen
zoekend naar gaten in de wand,
een pincet tussen een gloeiende
vlooienhand
met herhaling van een vorm
als schijn van herkenning…
wat jij mij toe dicht
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
781 van dichters
die blauwer wordende luchten
wilden delen in open bunkers
van bloeiend vertrouwen
meer dan de lieflijke huizengevels
en droomgevulde schuren
waarop vervoerende woorden
werden gedrukt
langs stil zwaaiende halmen
en zomerse vruchten in
de warme holte van mijn hand
voel ik jou en
ben jij mijn ruimte
in herkennende…
Mijn schild ende betrouwe
netgedicht
4.0 met 60 stemmen
4.679 uiterlijk verbeeld
in lijfelijk omsloten
blinkende rituele togen
waar schoonheid haar
stoffelijke genegenheid toont
viert daarenboven
de zachte schittering
in jullie beider ogen
zij weerspiegelt
de onnavolgbare weg
naar woordeloos gevoel
waarin liefdevolle herkenning
het wederzijds bestaan,
een hoopvolle eenheid beloont…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 Ik meende je te zien
in een slanke vrouw
met warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur…
FOTO ZONDER NAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 als hij haar foto ziet
haar naam ligt op zijn lippen
hoe iets wat bijna voelbaar
op je handpalm ligt
als je kijkt je steeds weer
kan ontglippen
vertrouwdheid vertaalt zich in gemis
tot als een geschenk een flard
van een gebeuren zich ontward
en hij weer heel even bij haar is……
een eeuwige seconde stilt de tijd
zijn honger naar herkenning…
rollen van steen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
719 Sinds voor ons geest en materie
niet meer voor hetzelfde staan
zijn wij van onze identiteit ontdaan
zoekers in de periferie
Soms maken we bij toeval contact
met de oorsprong van eeuwige waarden
want zelfs bij alle splijting op aarde
is het ontwerp nog steeds intact
Te herkennen onlangs bij de premier
die vele klinkers doorslikte op tv…
zie je me graag
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
836 dichtte’
weet je nog
we renden de heuvel af
langs lieflijk zwaaiende halmen
en in jou zong de zomer, ter hoogte van mijn hals
ik liet me ruggelings vallen in je armen
en in de bunker waar poëzie
het verleden verschoof
vol vertrouwen, om dromen waar te maken
met die immer voortdurende vraag
je was meer dan hartstocht, meer dan herkenning…
Vissen en vader
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
688 het kleine joch schopt steentjes
voor zich uit fluitend op zijn vingers
verschrikt hij vogels aan de waterkant
waar hij de vissen voert, azend
op grote vangst, ’t liefst een karper
of dezelfde snoek, die hij met vader ving
hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek
en de ring van vuur achter zijn angst
hij opent de koffer, kunstige visjes…
bloesemkinderen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
729 oh aarde, laat mij wonen
in de duizend ramen
in de schoot van ieder zicht
laat stilte mij herkennen
wanneer ik loop naast kinderogen, donker
door verlatenheid
ik zal de spraak van het vergankelijke bewaren
maar geef hen de klanken van het licht
ook al weten zij niet
waar ze kijken moeten, waar de weg is
zonder schreien
het open…
Intrigant
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
578 vinger
Die hij dankbaar neemt
Hij belooft je hemel
Maar trakteert je hel
Denk niet
Dat hij is veranderd
Het licht gezien heeft
Zijn weg gevonden
Op het rechte pad
Hij pretendeert iets nobels
Geeft je vertrouwen
Uiteindelijk is het toch een rat
Het is niet erg
Om te ervaren
Dat mensen als hij
Ook blijven bestaan
Het gaat erom
Hem te herkennen…
Wij zullen zijn!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 En toch, ook daar, eens
zullen wij elkaar wederom begroeten;
onze werkelijke elementen zullen zich
herkennen in elkaar:
lichtlichamen in zielen
tussen mist en stofdeeltjes:
wij zullen zijn!…
Leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.078 Ook jij leeft door herkenning van geschiedenis.
Het boek van rakende oudheden en verbindingen.
Treft ons vier seizoen en 365 dagen in een jaar.
Het is een leven met zoveel mogelijke wrijvingen.…
Geloof
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Door jou te leren kennen
leerde ik mezelf herkennen,
maar vooral een ander diep levend
ademend en liefdevol wezen te lezen
in jou, waarlijk mens!
Mijn ene, diep gekoesterde wens.…
Kerstmis 2013
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Zwarte vogels wieken door de grauwe lucht;
velen zijn zo eenzaam, zoeken naar een
woord, een blijk van wat herkenning, van
troost, van tederheid, van moed.
Wat houdt mijn hart gevangen, nu het
Kerstmis is, nu God de mensen heeft
bezocht, maar niet begroet werd, niet
onthaald als koning in een kribbe?…