Kunstmatige kameraad
Het is niet duidelijk hoe precies
maar ik begin jouw mechanische stemgeluid
steeds beter te herkennen
je hebt dezelfde precisie
wanneer het om emoties gaat
als je een paar boeken hebt gelezen
maar alle andere literatuur bent vergeten
al neem ik je niets kwalijk, je bent immers
geen mens, maar in feite een machine
die met een soort van eigengemaakte deugden
de werkelijkheid gelikt benaderd
met op zich voorspelbare gevoelens
die je eigenlijk als kunstmatige kameraad niet hebt
ik verlang weer naar het vlees, het bloed en de ingewanden
en schrijflust met het mes tussen de tanden!
... Een gedicht moet ook wat geven
niet alleen maar aandacht zuigen
de hele dag ligt weer aan duigen
maar jij moet verder met jouw leven... ...
Geplaatst in de categorie: vriendschap

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!