De naamloze stad

Je hebt de pure emoties
uit het gedicht gestolen
het ego uit jouw hart getrokken

dronken grijsaard
je hebt vanochtend
met de oceaan gesproken

het dansen is voorbijgegaan
in schijn van werkelijkheid
door wellust en begeerte

toegeeflijk flirt je nu spontaan
met naaktheid van het bestaan
en vrijheid van het individu

je gaat vanmiddag naar de vallei
om van het lage leven te proeven
je slentert hulpeloos door de straten

zodra je de echte herkenning voelt
in arbeidsvermogen van zuivere stupiditeit
in eenzaamheid van onderdrukking

komt de naamloze stad tot leven.

man stad naamloos

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 40