Alle inzendingen over kruin

653 resultaten.

Sorteren op:

Het leven

poëzie
4.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.506
Onder min en kozen Welken aardse rozen, Worden Tempe's* duin; Onder spel en dansen Vlecht de grijsheid kransen Om de kale kruin. 't Glinsterend smalt* der weide Wordt een vale heide Voor de ouderdom; 't Koor der Filomelen*, Hoe ze om bloeitijd kwelen, Blijft voor 't harte stom.…

Onze gemoedstoestand

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Van die mooie bomen met hun kruinen zo hoog. Bewonder de schilder die de bladeren heeft gekleurd je wordt er vast van beter gehumeurd Ieder seizoen heeft zijn charme op zijn eigen manier daarom beleef hier en nu veel plezier. Denkt eens rustig na, wanneer je gaat stappen in de natuur dat is voor iedereen een ideale kuur.…

‘n Donderdag met raadselachtige honger.

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 622
Wind striemt als lasso, als los koord van een giek rustiek licht te vroeg duisterend met menig hogere piek. ’t Weer plukt kruiend kruinen eensgezind frisser gezwind aanzwellend herfstig met deze allesoverheersende wind. II Nee vandaag antwoord 't getij niet echt gedwee, ‘t zwiept golvend klotsend zeewater wier mijlenver mee.…

Het rad van avontuur

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.600
Maar gezwenkt, in vlugge vaart, Tilt het andren op van d'aard, Die zich slingeren om zijn speken; ’t Voert hem voort, uit slijk en puin, Tot op zetels van arduin, Waar zij ’t hoofd ten hemel steken, Met de roofprijs op de kruin. ’t Werpt, in ’t onbesuisde loop Wat omhoog snelt overhoop, En verheft wie nederzijgen; ’t Rolt naar boven met…

GEMIJMER

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.932
Die het beukenwoud Ginds de kruin van verre Tooit met vloeiend goud; Ziet gij uit den hogen, Van 't balkon, uw vaart Door de helderste ogen Peinzende aangestaard? Blijft ge dus die boeien Dat, in de eenzaamheid, Tranen haar ontvloeien Nooit zo zoet geschreid?…
E.J. Potgieter13 september 2020Lees meer >

Festina lente; 6. De Oude Eik

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
Broeiend in de hoge zon druppels gevallen uit de hemel op mijn kruin mijn schouders en jeugdige armen stoeiend met de kracht van hun gewicht om verder te vallen tot op de bodem zelf." Opgaan in de aarde vergaan in het leven geheel omgaan in de som der delen.…

Vincent van Gogh

poëzie
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.565
Bomen die kruinen worden, kruinen: der bergen wit gehelmde horden. Het arme leed wanneer het wordt ontzaggelik in het dragen aller leed, wordt scheppend leven weer. Wie al de noodbaren in zich stort, tot een fontein van helder water wordt hij weer.…

DE AARDRIJKSKUNDE

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.237
Dan kweekt het maangebergt’, wiens kruin door d’ether dringt, Een Humboldt, die het meet, een Halle, die liet zingt. Gewis, de wetenschap blijft onverdelgbaar leven! Zij spreidt zich over de aard’; geen lot kan haar doen beven: Zij is de graankorn, die, de vruchtbre grond betrouwd, In duizend halmen leeft, en golft in vloeibaar goud.…

Pinokkia

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 735
Hij volgde het glooien van de nerf van voet tot la più bella kruin en zo ontstond Pinokkia en zij beërfde naast Pinokkio de paradijselijke tuin.’ Tracht de schrijver hier met mij te spotten? Krijgt zíjn neus nu soms een flinke boost? Tref ik mijn gelijke in bedotten of biedt hij mij waarachtig troost?…

Matinee met annie m.g.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
De frêle markiezin van courlannooy Had zich van kruin tot tenen gesoigneerd Monsieur valice had haar geïnviteerd Voor zijn verjaardagsfeestje in 't gooi Destijds had hij haar in het park ontmoet Bij teppanyaki sushi hosokawa Met witte rijst als op de fuji yama De smaak van 't verre oosten deed hen goed Monsieur valice was dichter…

Proeve van dichterlijke waarnemingen

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.124
Laat vrij de hel dan zinloos woeden, De hemel in de pekelvloeden Zich storten van der Alpen kruin; Ons lacht de gouden zonneregen In 't druivennat der perzik tegen En voert, langs ongenaakbre wegen, Ons naar 't gewest van smart en zegen.…

het kind in het woud

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
In het woud wordt het licht door de kruinen getemperd. De humus geurt koppig. Het kind wacht geduldig/verlangend op de terugkeer van haar broeders: zij jagen: hun is bet woud een speeltuin voor de driestheid van bun harde speren: die zij juichend planten in de zachte buik van de ree. Reeds valt de avond, nog wacht het kind.…

Het Menselijk Leven

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.266
wat schimmen Omsingelen op nieuws uw kruin! Nu vlucht de slaap reeds in de vroege morgen, Ja, somtijds heeft de nacht geheel voor u geen rust. Vermoeden, vrees, wantrouwen, zorgen Verdoven kennis, ijver, lust.…

DE RIJMELAAR

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.226
Hij richt zijn kruin omhoog gelijk de ragebollen, En roept citroenen uit bij voosgevrozen knollen. Hij is der gekken gek, een kind der duisternis; Hij is niet wat hij waant, en waant niet wat hij is. Hij voelt de loden last der rijmtrans wel drukken, Maar woelt als water voort, want palmen zal hij plukken.…

RUWRIJM

poëzie
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.586
ruwrijmt - er ligt rijp het brimmelt - het vriest lichtjes varings - weldra stond... en treuren - stond te treuren ‘t en zal - het zal niet waar zijn zo zaan - meteen wordt - begint spinnekopnet - spinneweb elsens - elzen hulsten - hulstbomen schoonder - mooier ijfteblad - klimopblad 't gestreuvelde sperhoofd - de verward opstaande kruin…

Koffielied

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.197
't Is in het land der Arabieren, Volop gekoesterd door de zon, Dat, ene weelde- en wellustbron, De koffieboom vooreerst zou tieren; 't Is daar, dat hij, als pyramied, De flinke kruin naar boven schiet...…
Frans de Cort28 december 2023Lees meer >

HET DENNENBOSJE

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.160
muurwerk draagt; Niet, dat Ge als wiek of molenrad De mens uw bijstand biedt, Is 't, dat ik uwe lof bezing In mijn eenvoudig lied; Maar als en boom en heester dort, Van bloem en blaadren kaal, Geen gras de harde grond meer siert In 't koude nevelvaal, Dan rust nog 't oog met stil genot Op 't altijd frisse groen, Waarvan Ge uw kruin…

BELLO, DE TREKHOND

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.743
En dan gaan we naar de duinen, Waar de zilte zeewind speelt Jij rent naar de hoogste kruinen – Plotseling …stokstijf! Als een beeld! Dan weer pijlsnel naar beneden, In een tomeloze vaart, Zaligheid der zaligheden! Tuimelend over kop en staart.…
Charivarius25 februari 2021Lees meer >

Onweder

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.389
Spoedig bemerken ze nu, hoe het stof op het veld en de landweg Door de dwarlende wind, in lichtgrauwe wolken omhoogsteeg; Hoe zich de bladrijke kruinen der linden als golvend bewogen; Hoe, als vlokkige sneeuw, de bloesem der kersen daarheen vloog; En hoe de onweersbui eensklaps op bruisende vlerken, Met onstuimige vaart, al loeiend en donderend…

Lief is de Lente

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Leven en rijkdom Vloeit van hun kruinen Diep in het dal. Zeeën bedaren; Bergen en rotsen Krijgen gevoel. Lief is de Lente! 't Mensdom bemint zij; 't Mensdom geniet. Niemand verstoot zij, Slechten noch dwazen, Koning noch slaaf. Balling en vreemde. Zelfs de verachtste, Ieder geniet.…

Aan het kasteel van Antwerpen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.310
Of zult gij met een groot gerucht, Uw kruin verheffen in de lucht, Gelijk de gier op de Alpentop, Zich opheft met ompluimde kop; En zult gij in die hemelvaart, Bij 't daavren van de siddrende aard, De trotse, ondankbre Scheldestad, Met al haar huizen, goud en schat, Haar adeldom en muitziek grauw, Omvangen met uw reuzenklaauw, En…

WELDADIGHEID

poëzie
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.969
De Piramide, in ’t zweet der volken Gesticht, pers’ vrij elks eerbied af; Mijn oog ziet in haar slechts een graf, Schoon zij haar kruin verheft door ’t dundoek van de wolken. Maar zeegnend, dankend zie ik neer Op ’t veld, waarop een zee van koren Haar liefelijk geruis doet horen, En ’k denk daar aan gene eerzuil meer.…

Mei (Boek I)

poëzie
4.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 9.569
Blij en verwonderd of ze nòg niet wou Geloven 't water, tot verwond'ring week Voor veilig lachen en ze beurt'lings keek Naar schuimfonteinen en de gladde kruin Van golven in die witgebloemde tuin Der zee, of naar de Wind, die danste aan Als 'n jonge kerel op een kermisbaan, Of naar 'n vis, die rode vinnen uit Het water stak.…