6775 resultaten.
Gebed van een vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 mijn kind, verstrikt geraakt
in het zwarte loverwoud
kale armen omklemmen haar
het hoofd leeg, de ogen koud
mooie woordenfluisteraar
hij heeft haar meegezogen
met takken haar huid gekerfd
vilein zijn zinnen gelogen
help mij Heer, het pad te vinden
waarlangs zij is verdwenen
laat mij haar tranen drogen
stervend op de koude stenen…
Gebed van een vader
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
871 mijn kind, verstrikt geraakt
in het zwarte loverwoud
kale armen omklemmen haar
het hoofd leeg, de ogen koud
mooie woordenfluisteraar
hij heeft haar meegezogen
met takken haar huid gekerfd
vilein zijn zinnen gelogen
help mij Heer, het pad te vinden
waarlangs zij is verdwenen
laat mij haar tranen drogen
stervend op de koude stenen…
Onderhuidse emoties
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 de wereld
staat droog ondanks
het stijgende water
met een sahara vol
onderhuidse emoties
gespannen als boog
wie schiet het eerst
raakt en maakt
contact met de ander
ogen en handen die
feilloos gevoelens ontvangen
reageren op wat zij ontberen
een arm om de schouder
woorden als koele bron in
een vruchtbare oase zonder zon…
Zwarte rozen dag
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
518 het was vandaag
mijn zwarte rozen dag
kreeg ze binnen
nog in groen verpakt
versierd met linten
en een goede wens
de afzender bleef in zijn
kriebelschrift nog onbekend
heb ze gevaasd
met zorg en warmte omgeven
zijn bloeiden een voor een
nog zwarter dan mijn vorig leven
heb de bloemen
voorzichtig laten drogen
in het boek van goed…
Voor de ochtend kwam
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
580 Voor de ochtend kwam heb ik
je huid gestroopt, flarden ego
afgescheurd op zoek naar de
zin van het leven
diepere lagen stak ik af tot je
liefde in zicht, de nacht voorbij
sijpelde
druppelsgewijs heb ik het rood
gecheckt op zuiverheidsgehalte
tot mijn bekken vol
je vellen liet ik drogen met de
noorderzon, benieuwd naar wat
je straks…
Vol schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik leg mijn pen neer
doe mijn camera uit
laat de leegte vol
ontzetting stromen
wereldse tranen vloeien
bij het aanschouwen van
welke moeder houdt 't
droog bij 't lezen over
mannen die (zogenaamd)
onze veiligheid waarborgen
houden onderzoeken tegen
daar gewin in 't spel is
hoe ziek zij wij ?…
veer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 Waak
cynisch zal ik
hopelijk
nooit teveel zijn
tranen op
lach om pijn
achter de heuvel
een vijand
Een gezicht in het droge zand
hij lijkt op mij
sprekend
allebeide getekend
en de wereld lacht het weg
het lot dat je
ach
pech
mischien zie ik dat gezicht
ooit terug
en keert het lot
en wij de rug…
Na een ongelijke strijd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
830 Als de wind niet aflatend tegenzit
De jaren van een ongelijke strijd tellen
Droog en verdord is mijn verlangend hart
Gemis is schrijnende in ontbrekende liefde
Als al mijn hoop op het vinden is vervlogen
Verlaat ik de doorgroefde boom des levens
Ik begeef mij naar het zekere ‘onzekere’ einde
Dwarrelend, vertwijfeld,
Doch in alle rust laat…
Come on
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
587 ik bitch en storm
kom om vraag
bron staat droog
mijn geest traag
ik kras en worm
wurm arremoe
punch pro domino
oratio pro sudoku
hoe gum ik weg
elke lach bekras
elke eed elke start
wurm als een worm?
come on!…
omzien (voor Sri)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 op een droge dag zie
ik in het ochtendlicht
een glinsterend spinnenweb
die dag win ik
water in de woestijn
op een lege dichte dag
open ik mijn handen
ik vang regen zoveel ik kan
ik maak de zeilen kleiner
als de storm komt
een heldere klaarlichte
dag breekt aan als ik
een vergrootglas vind
en ik leer om van buiten
naar binnen te…
Uitweg
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 De verborgen angsten
een wond van droge tranen
verdriet zonder pijn
tegen beter weten in.
Met de laatste druppel
van de gevallen traan
heeft de transparante route
een andere lading.…
Sprakeloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 De mond verbiedt het spreken
kostbaar licht het niet verdraagt
de pijnboom waakt over de stam
ontkiemen wordt geweigerd
emoties strelen het gevaar
dwaling zoekt de warme corpus
hoogtepunten dag en nacht
stroomt de hars het wilde kleven
zaad verspilt op droge grond
waar Onan’s scepter heerst.…
geluiden praten ongewoon
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.870 adem hijgt
in droge dorst
verslikken giert
in boventoon
koorts spookt
in gedachten
geluiden
praten ongewoon
lippen breken
fluisteren woorden
die verijlen
in de nacht
ogen dwalen
zoeken liefde
voelen dat de
handen zijn gevat
rood gloeit nu nog
ongebroken, maar
stilte heeft in rust
de genezing al besproken…
Sluiers fijn zand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag dat
wit krullende
branding
in formatie
haar sluiers
fijn zand te
drogen hingen
in vlaagjes wind
nog gleden
ze niet meteen
van de top
naar beneden
omdat cohesie
door vocht
daar geen bocht
kon nemen
de belletjes wit
in hun opstandige
fase krulden met
zon schitterende
kleuren in het
omslaan en over
de kop gaan in
het ruime…
Alles komt goed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Alles komt goed
Aan werkelijk alles komt een eind
Vecht ervoor en wees maar niet bang
Slapeloze nachten duren geen tijden lang
Alles komt goed
Geloof mij
De stress en depressies gaan ooit voorbij
Alles komt goed
Droog je tranen
Vreugde en verdriet delen we samen
Alles komt goed…
Dobber
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 toen een visser uit Oud-Zuid
zijn harde dobber las
alsof het was
dat een leesbaars hem vroeg:
schuilt er in de reet
die ik door jou in ademnood
beet in het zand
ginder aan de waterkant
van deze sloot
uit de lap van Zijn Laars
wat leeswaars
toen ik daar en passant
ook nog een vlinder sloeg
of is bij jullie op het droge…
Ik wil gewoon mezelf zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
259 Ik wil gewoon mezelf zijn
Met veel liefde en zonder pijn
Gewoon leven op mijn manier
Ik wil gewoon mezelf zijn
Droog je tranen en ga verder leven
Zonder ellende en pijn
Ik ben op zoek naar liefde en geluk
Ik wil door iedereen aardig gevonden worden
Ik wil gewoon mezelf zijn
Al vinden ze me raar of apart
Maar alles wat ik doe komt…
Gelijk Pareltjes...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.276 Gelijk pareltjes lijken de dauwdruppels
's morgens, op elk willekeurig blad
Verweven met wat zonnestralen,
zijn het net diamantjes op een presenteerblad
Zo glansrijk en zo wonderschoon
De dauw op alle bomen en het gras
Zo in de vroege morgen, totdat de zon
ze op doet drogen en je geen
dauwdruppel meer zag...…
Brief uit 1982
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.095 Gij,
scherp en krochtig krijt des schreienden contrapunts,
wie zong de elegie
"Ik heb geschreid,
mijn handen zijn als droge bossen."?
Bladen (als deze) hebben dwaze (en lede) ogen,
vader, hebt gij mij gehoord?…
Mandalika
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.913 Hier is geen ander gehoor dan 't verre gebrul van de branding,
Het droge geritsel der hoge pandanen,
Geen andre beweging dan 't wuiven der blaren
En 't lome deinen der golven.
Als 't leven op aarde opnieuw moest beginnen,
Zou het niet zuiver blijven, allen op dit eenzame eiland?…
Blanke tranen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
885 Mijn lippen drogen uit door
jouw afwezige woorden.
Jouw remmende oppervlakkigheid
heeft mijn ogen in de verte gebroken.
Blank zijn mijn tranen
in jouw hardvochtige gebaren.
Het zien zal ik bewaren
om onze band los te laten.…
In procenten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
633 Het percentage
in de vroege morgen
honderd
het saust sinds ik de dag ervaar
de regen gutst in goten
kolkt naar omlaag
spoelt de riolen schoon
ik keer mij traag
en leg mij op het andere oor
hoor hoe een kans bestaat
dat het weer droog wordt
schat die op honderd
als een zon die valt
als ik een borrel neem
ijskoud
schat ik hem…
Biljart
gedicht
3.0 met 69 stemmen
29.163 Hij houdt van
het droge tikken van de ballen
in de lege gelagzaal.
Hij gebruikt mij om jou te treffen.
Ik bots tegen de rand en door die ander
te kussen bereik ik jouw kant.
Wij naderen elkaar volgens een wetmatig verband.…
water
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 de geur van dopheide
en droog dennenhout
beweegt met de wind
die goudgeel blad ritselt
de zon staat in gloeiend stof
in een koperen nevel van hitte
grasklokjes trillen in de schaduw
van lome verdorrende struiken
diep onder de verhitte bossen
stroomt levend bronwater
straks zal koele regen ruisen
voor een eeuwige kringloop…
kalendervlucht
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
1.423 steeds
met zijn rug tegen de muur
het is een maand eerder
met 1 januari op zijn gezicht
er wordt niet meer gescheurd
de dagen niet langer geteld
wat voor zin dat ook heeft
als men er geen extra krijgt
in die lange uren van nood
rest er enkel te vergeten
wat nog is komen kijken
toen er nog leven was
al was het machinaal
een beetje droge…
van voorbij gaan 2
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 twee oudjes soezen achter glas
stilte in sluimer over hoe het was
geen gleeën in de vitrages
of vlekken op het tapijt
geen verleden te dragen
zonder spijt
ze slurpen koffie, roeren thee
luisteren radio en kijken teevee
lachen en hebben verdriet
om wat is geweest
en wat niet
de oudjes zijn weg
de begonia staat droog
op de vensterbank…
Schuim
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.404 Ik onthaast mij
huiswaarts,
opstandig,
over te lange
dijken, vind
geen troost op
de brede torso
van de morgen,
houden blokken
stand,spattend
schuim tatoeëert
het ruige corso
van de zee,
vermaalt mijn
zicht tot broze
vlokken, blaast
de natte
westenwind,
mij de zatte
lokken droog,
te veel geluid
om mij heen,
in deze…
Venus
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
1.400 Niemand die me wou geloven,
zelfs niet toen ik naar je wees,
jij stond te schitteren,
helemaal alleen daarboven;
al mijn aandacht ging naar je toe,
je heldere licht deed mij dromen,
hoe is het daar zo hoog,
is het niet te eenzaam,
niet te droog?…
broodnijd..?
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.332 onlangs op een bijeenkomst
met andere dichters
tot m'n spijt weer eens gemerkt
hoe weinig collegiaal
de meeste dichters zijn
elkaars werk lezen blijkt
voor de meeste van hen een taboe
terwijl goed luisteren naar
andermans verzen al
helemaal uit de boze is
het lijkt waarempel broodnijd
ware het niet dat er met poëzie
geen droog brood…
Harde droom realiteit
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
527 De genezing was het uitzicht
maar jij bleef ziek
en ik beleefde inzicht
tussen het struik snoeien
en woord bemoeien
strikte ik droge veters
op het moederschip
van vader aarde ziel
bracht jij mij terug
naar het zingen
van het doorvoelen
overvoeden van het dagelijkse
en ik repte van de riemen
roeide soms met overmoed
maar nooit te…