1730 resultaten.
Stappen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
831 Ik stap zonder doel
de vloedlijn aan mijn zij
woorden stappen mee
op golfslagritme
aarzelend, onregelmatig
komend, steeds meer
regen sijpelt ongenadig
door mijn jas heen
wind zoekt toegang
tot mijn lichaam
gebogen silhouet
proberend warmte te behouden
gedachten
diep, onzichtbaar
vrijmaken van
stilte
enkel stappen
in regen en…
Andere dimensie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.419 Kijkend in de spiegel
beslaat het beeld
vergrijst omgeving
tot verwarde flarden
vreemde werkelijkheid
vage beklemming maakt
zich meester van de kijker
als het beeld blijft verijlen
en dan plots verdwijnt
in zichzelf onzichtbaar
buiten de wereld
vervolgt de reis zich
in die andere dimensie
waar de betovering
niet verbroken wordt…
Gedoofde pit
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.911 waar eens het donker
lichaamswarmte schaduwde
hangt nu de duisternis koud
in de hoeken van de kamer
onstoffelijke silhouetten
besluipen intrinsieke wegen
zuchtjes tocht kieren
onzichtbaar infiltrerend
door de schuiframen
kaarsen verlichten nog zwak
de opgebrande avonduren
de dag glijdt als een geest
in de schaduw van de nacht
waar…
Ver weg van jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.045 een lange weg
weet niet waar naar toe
ben gewoon ingestapt
in een geel monster
een lange weg
wie zegt me waar het mij brengt
want ik durf niet te kijken
door de verharde onzichtbaarheid
een lange weg
ver weg van jou
stapte in het monster met m'n ogen dicht
het bracht me naar een plek
ver weg van jou…
De twijfel nooit ver weg...
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
968 Hoe graag ook en met overgave
we het onzichtbare zien
achter of onder alles
wat de zinnen ook maar bieden
toch knaagt steeds opnieuw
ook de twijfel.
Hij vreet de rust en de stilte
alweer weg
zoals de warmte de sneeuw doet smelten
al vind je die nog zo mooi
en doet die de hardheid van de vormen wijken.
Helpt niets hier tegen?…
Stil
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
2.987 Je zweeft rond
elke nieuwe dag
Je zweeft rond
in herinneringen
Je zweeft rond
stil onzichtbaar
Je zweeft rond
om mijn aura
Je zweeft rond
steeds weer....
Je zweeft rond
onuitwisbaar
Je zweeft rond
dicht bij mij....…
alaam
netgedicht
2.4 met 55 stemmen
7.974 zij die al mijn leed verwoordde
ligt voor mij op de tafel
inktloos, leeggeschreven
hoe vaak kneep ik vertwijfeld
haar vertrouwde vorm
tot reddingsboei
door stormige tijden
stuurloos het noorden onzichtbaar
in dreigende nacht
gaf zij weer regel
richting aan mijn hand
verwarde gedachten gestold in woorden
afbakening brengt tot rust…
Zweven
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.524 Je zweeft rond
elke nieuwe dag
Je zweeft rond
in herinneringen
Je zweeft rond
stil onzichtbaar
Je zweeft rond
om mijn aura
Je zweeft rond
steeds weer....
Je zweeft rond
onuitwisbaar
Je zweeft rond
dicht bij mij....…
Het is koud, maar toch?
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
918 Ik mijmer langs
de straten
waar koude nog
primeert
hier en daar
wat bladeren
tot humus
gereduceerd
maar toch
zijn er al tekenen
lente weer in zicht
bomen vertonen
minuscule knopen
de onzichtbare
dingen die de natuur
het eerste verricht
loof van eerste
bloemen breken
het zand
laat de sappen
vloeien
geloof het of niet
er…
Het Beloofde Land
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
736 Toen handen mij sloegen
werden mijn wonden verzorgd
Toen liefde mij brak
werd mij hoop gegeven
Toen woorden mij kwetsten
werden mijn tranen gedroogd
Toen de dood mij riep
werd ik gevuld met leven
Oneindige kracht
Onzichtbare Vriend
Al wat U mij bracht
Waar heb ik dit aan verdiend?…
Vrijheidsbeeld
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
657 Ik schuifel in een lange rij
naar onzichtbare loketten
de arbeidsmarkt maakt wegen vrij
om mijn zinnen te verzetten
in polonaise kloppen wij
beurtelings op dichte deuren
gebukt gaan onder slavernij
doet ons deerniswekkend treuren
onze afstand tot processen
waarin het geld de hoofdrol speelt
is te groot voor levenslessen
uit onbetaalbaar…
Pronkgewaden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
536 Aan mijn voorzichtige voeten
dwarrelen ze voorbij
sterrenstelsels in schemervelden
ze vallen stralend uiteen
om opnieuw te verrijzen
in het universum van naderhand
Twinkelen past alleen in duisternis
en in witte pronkgewaden
door onzichtbare straalstromen
spatten ze als kiemen uiteen
Het afleggen van het oude leven
om te herrijzen in…
Vals seizoen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
632 Het zou moeten
sneeuwen als een muur
ijzig ruw over zwijnenvachten
de beek kronkelend bevroren
als een knisperende boskrakeling
scheve schotsen verankerd
in nachtzwarte oevers
glazen vennen in bontkragen
rietpluimen van bergkristal
het meer vol poolijs
de heide naakt en troosteloos
bijna onzichtbaar verstoven
onder verpulverd onbehagen…
VOOR MORGEN
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.073 Als je morgen doodgaat
je glimlach lijkt verstomd
je ogen zo verdomd
onzichtbaar, je gelaat
een dichtgeslagen boek
waar ik jouw zinnen zoek
in huid van perkament
je blikken afgewend
naar verder dan het hier
waar ik niet reiken kan
zo zal ik deel daarvan
en immer jou nabij
in wat jij schreef en zei
je lach een ornament
voor morgen…
splinters van tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
594 verlaten plek neemt hij
mijn stem over
weet hij waarom ik huil
waarom het vuur van de zomer mij ontvalt
in ieder woord dat ik leerde
en dat nu onverdraaglijk door schaduwen
gevoed wordt
door handen die mij tegen de nacht
aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt
aan begin en einde
en alles daar buiten
als een steen
onzichtbaar…
Gesluierd met geheimen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 jij bent
voor mij altijd
een sprookje geweest
met vingers
lenig als een geest
onzichtbaar in hun feest
gesluierd met geheimen
die wolken in een warme mist
waarvan alleen de hemel helder is
als wij het aardse
gaan verlaten om
leven eeuwig te gaan maken
wij keren altijd terug uit
hogere sferen om in een nieuw
begin het nogmaals…
Psychiater op vier benen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 Als medicatie die mij
Zo zorgvuldig door mijn
Artsen is voorgeschreven
Niet meer in staat is
Mij te bereiken over
Die verre oceaan van
Totale onbereikbaarheid,
Als gedachten die eerst
Met me op de loop waren
Gegaan onzichtbaar aan
De einder zijn verdwenen,
Is het uitsluitend nog
Jouw schitterende kop
Met prachtig glanzende…
Opgerold
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 Lang dacht ik
De strijd die
Het leven is
Te kunnen winnen
Door als een egeltje
Opgerold door het
Leven te gaan -
Niemand hoefde dan
Mijn stekeltjes te
Zien, ze nooit
Overeind zien staan,
Nu merk ik dat ik een
Stuk minder onzichtbaar
Ben door mijn stekels
In de volle lengte
Uit te rollen, en ze
Vervaarlijk overeind laat…
Het poppenspel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
597 gevoed gekleed
gekapt ben je
op de wereld gezet
onzichtbaar
aan de lijnen jouw
vrijheid was gebed
je danste zong
en sprong totdat
je geest blokkeerde
jij het poppenspel
bruuskeerde en
jouw gevoel het won
voor het eerst
op nieuwe aarde met
eigen normen en waarden
kwetsbaar en te raken
maar niet meer in hun spel
die poppenkast…
een alledaags gedicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
717 dit, mijn lief
dit dat immer terugkeert
het kriebeltje op mijn wang omdat je in de ochtend
geen woorden hebt, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
en wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes en badjas
het tikken van uren en eitjes
de klok die zich verliest met vingers
om jou te zien
het onzichtbare, lang…
Achter de adem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Van kleins af aan
Had hij al geweten
Dat de ziekte
Die hij onzichtbaar
Bij zich droeg
Schuw was,
Verlegen zoals
Hijzelf kon zijn,
Hij leek immers
Op zijn ouders,
Aandoening die
Alleen kon worden
Uitgelokt door spanning
Die zich merkbaar opbouwde
In de mens die hij was,
Zodra het eerste kuchje
Zich aandiende, wist hij…
Perkament verleden .
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 Los rukken ze het verleden,
dat als droesem bleef liggen
op de onzichtbare bodem
van kinderlijke onschuld,
en dragen ze op
aan de vrieskilte
van winterse witheid…
Het prikkende geweten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Ik heb het opgeschreven,
Er afstand van gedaan,
Van me af geschreven,
Het moet in de tijd
Zelfstandig verder gaan
Los van mij waarin het
Met onzichtbare ketens
Is verankerd -
En net als de rust
Gekomen is, ik me al bijna
Onderdompel in de slaap
Die met graagte is gekomen
Is er die kleine speldenprik,
Vanuit het niets, vanuit…
krassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 verder van het rumoer
blijft de oude tijd
meer alleen over
sommige tijd blijft
altijd vandaag
intact maar gehavend
voelen we zoveel dieper
het diffuse zonlicht
dat zich aan ons hecht
op niet gemeten dagen
aan de grond geklonken
badend in het licht
het vage krassen
van voorbijgaande trams
op de achtergrond
de bergtoppen onzichtbaar…
opgelost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 los me op in de wind
laat me vluchtig verdampen
als de geur van het munt
in het vochtige veld
opgelost laat ik me zachtjes vervoeren
tijdloos, ontastbaar
opengesteld
Omarmd door de rust
vergeven van zonlicht
verblijf ik in stilte
onzichtbaar verspreid
tot jij meer ziet
met ogen gesloten dan open
vanzelfsprekend gelijk bent
volledig…
Wolkenspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Onzichtbare handen bouwen luchtkastelen
Door bijeen gewaaide wolken
op te stapelen tot ongrijpbare torens
Majestueuze nevelpaarden draven vooruit
de zacht purperen hemelpoorten binnen
Trompetten van mist
blazen een vervlogen doch koninklijk lied
die de muzieknoten van deze melodie
sereen laat neerdalen
Als een lieflijk zomerbuitje…
Waargenomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Op straat verschuilen mensen zich
in de onzichtbare jassen
van andermans verdenking
Natuurlijk, roept er iemand
Ze hebben een slecht geweten
Zo zitten we gevangen
mijn behoefte om te leven
opgesloten in een spelonk
van mijn gedachten
met samengeknepen ogen
moedeloos zoekend
naar een uitweg
uit de dichte netten
geknoopt van misverstanden…
afstand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 zoals het ritme
van de tijd onzichtbaar zingt
en zichtbaar doortikt
zoals de liefde
voor de mens een eeuwigheid
duurt en opeens stopt
zoals de woorden
over de verbroken lijn
dan pijnlijk klinken
zoals de schouder
ontbreekt als een vast rotsblok
voor de losse traan
zoals de afstand
een liefde kan verbinden
doet het verdriet…
Zenit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Besef van 't eindeloze
op onze planeet
is hemelwaarts gericht
in het zenit,
niet in oneindigheid
Niet in het grenzeloze
van het tijdloos eeuwig niets
der onzichtbare
fatamorganisch
oplossende uitgestrektheid
zonder horizonten
Noch in brahman's altoze
eeuwige sereniteit
der atmosferisch-
stratosferisch
peilloos diepe ijlten…
eenzame reis
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.270 leven als een eenzaam mens
een lichaam dat vervaagt
woorden eens uitgesproken
de ziel die het verdraagt
onzichtbaar voor de mensen
toch zichtbaar voor hun haat
leven in het duister
alsof je niet bestaat
zijn zoals de wind
toch gebonden aan het leven
liefde ooit gegeven
haat gekregen
de liefde nooit beantwoord
nooit bestaan
ik heb…