3092 resultaten.
De Tuinkabouter
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.349 Dag in dag uit
Houd jij de wacht
Blijf jij op je plek
Zo dag en nacht
De bloei komt in de bomen
De bloemen krijgen kleur
Jij staat te dromen
In d'heerlijke zomergeur
Kon ik maar
Zijn zoals jij
Een tuinkabouter...vrij!…
zoekend
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.123 verdrietig sprekend
met diepzinnige woorden
vechtend
tegen de boosheid
voorzichtig zoekend
tussen bedreigende verhalen
wachtend
op de eerlijkheid
eindeloos vluchtend
naar veilige plekken
aanvaardend
van de waarheid
hoopvol ontmoetend
voorbij alle grenzen
klievend
door de eenzaamheid…
Eigen wijsje
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.110 Was ik maar zo’n simpel
kant-en-klaar product
of ’n stukje puzzel
altijd op dezelfde plek
Of kon ik maar meelopen
in die lange rij
van grijze muizen
dan viel ik minder op
Helaas ben ik uniek
en maar in één ding goed
dat is het leven dansen
op mijn eigen melodie…
Vraag ook een ander eens de weg
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
719 Moegestreden bewandel je een route
een kaart brengt je niet altijd daar
waar je voor je gevoel zou willen zijn
weet u soms de plek waar ik wil zijn?
Telkens weer kom je bij mij terecht
maar blijkbaar kan ik je niet die voldoening geven
waardoor mijn beste advies nu luidt
vraag ook een ander eens de weg…
de stad
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.012 In de stad loop ik op steen
En water loopt langs de randen
Naar gaten naar onder
In steen naar plassen en meren
Het water en de plek het land
Ontmoeten elkaar zelden
Want de stad de stad
Het land het land
Dat wat hier had moeten plaatsvinden
Vindt elders plaats…
Opnieuw beginnen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
4.289 Wie wil niet opnieuw beginnen
in een lichaam zonder pijn
lijf als meewerkend voorwerp
in plaats van broos porselein
Keuzes opnieuw kunnen maken
liefde als pril element
op de juiste plek aanwezig
nog voor elk kritiek moment
Wie wil niet worden herboren
zonder eerst de dood te horen…
altijd kiert de wereld
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
638 jij daar
ik hier
en altijd
kiert de wereld
we gooien deuren los
maar wandelen in
bos en heide is er
voor geen van beide
een eigen stek
een plek om te verblijven
elkaar wat liefde aan te
reiken is er niet
dan kiert
de wereld in venijn
verlaten doet van binnen
zo vreselijk veel pijn…
Drenthe
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.091 Een plek
voor mijn gebeden.…
Loslippige verovering
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
945 wanneer ik voor je viel
weet ik niet meer
de blauwe plekken
op mijn knieën
zijn al geblondeerd
maar ik denk dat het was
toen jij mijn lach uitdaagde
jouw lippen te veroveren
in die warme lange nacht die
geen mondjesmaat verdroeg
toen we samen
het leven lieten
voor wat het was
en de hemel raakten
zonder te sterven
~…
een herinnering aan mijn overleden vader
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
5.941 Een lege plek,
een groot gemis,
Een fijne herinnering is al wat er nog is.
Waar ben je nu,
vraag ik me af.
Ik voel nog die liefde die jij mij gaf.
Jou te kennen vond ik heel fijn,
je los te laten dat doet pijn.
Ik zal je missen in dit leven,
en altijd om je blijven geven.…
Puur
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
587 Dit oergevoel kan nimmer leven
op een plek zonder cultuur
het brakke water wendt de steven
buiten de oorsprong van natuur
laat ons elkaar een eiland geven
voor liefde van het eerste uur
geen strakke regel houdt ons tegen
wij zijn minnaars, wij zijn puur.…
Neem
gedicht
2.4 met 191 stemmen
25.222 En laat
ons binnen een jaar of dertig
nog eens op deze zelfde plek
komen staan en nog eens kijken
naar diezelfde bosrand en nog
eens zoeken naar elkaars even
koude hand en denken: ja
---------------------------
uit: 'Van aarde', 1999.…
Het wilde leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 ik plak de uren
met draden
in mijn web
symmetrisch
rijgen dag en nacht
hun eigen plek
hangen daar
en vangen weken
in spinsels van vergeten
sluit mijn ogen
in niet meer willen weten
wat de maanden zijn
draadloos
zijn de jaren uitgesponnen
het wilde leven heb ik zelf verzonnen…
verborgen schaamte
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.125 Als je hart huilt
Maar je ogen niet
Als je lichaam pijn doet van verdriet
De zere plekken verborgen
Geen emotie tonen en geen zorgen
Ben je dan flink al is het niet waar
Of is het praten erover al te zwaar
Schaamte dat je hebt geloofd
Schaamte dat je toeliet
Om alles wat was beloofd
Eindigde in nog meer verdriet…
Zeeën van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Ik zie
Zeeën van tijd
De tijd die kabbelt
En langzaamaan
Wegdrijft,
Naar een plek
Waar de minuten
Verstrijken.
Ik verdrink,
In zeeën van tijd
En de wijzer
Die mij leidt
Lijkt ook zijn weg
Te zijn verloren.
Verdronken en verzonken
In gedachten
Komt de tijd
Wanneer hij vergeten is…
Late leerschool
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
1.125 Van crèche tot middelbaar
Je hele schooltijd met één plek vertrouwd zijn
Hoe knus en comfortabel kan behoud zijn
't Is als een warme deken, jaar na jaar
Totdat je, als student, ervan gespeend wordt
En keihard in het heimwee-vak getraind wordt…
Dakloos.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Later vindt hij een geschikte plek...
Onder een viaduct en hoopt dat
het de volgende keer wel lukt.…
te Loenen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
537 er hangt rond het ereveld
een zweem van eeuwigheid
zij die hier met alle eer
zijn neergelegd zullen ons
in tijd ver overleven
laat dat een troost zijn
zo ook mijn oom Theo
hij was slechts 19 in '45
toen men hem het
aardse leven afnam
goddank vond ook hij hier
een plek om te blijven…
Verzamelgraf
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Die nog net niet
Achter de heg
Werd weggestopt
In de grond voor
Ongewijde rechtelozen,
Heeft hier in
Verkorte vorm
Zijn laatste plek gevonden -
Niet verwonderlijk, omdat zijn
Menselijkheid al tijdens
Het leven werd geschonden -
Hij heeft hier met zijn
Onaanzienlijke lotgenoten
Een groepsgraf gevonden
Waarin hij samen met…
Eenzaamheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 Want wanneer je eenzaam bent
doet de zit-plek er niet toe
maar 'k hoop wel dat ze weg is
want daar blijven zitten
leidt nergens toe.…
Liber
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
504 En nu is het genoeg geweest
Hier eenzaam in de kast
Waar ’t leven mij niet past
En de leugen niet geneest
De vinger op de zere plek
Is anders zijn dan anderen
Maar zonder dat mijn ziel vertrekt
Zal mij dat nooit veranderen
Ik kom eruit, een trotse zoon
En veeg voorgoed mijn waarheid schoon…
Doorsnee
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
586 de hemel huilt
tranen met tuiten
tuinvogels fluiten
bij dit verkwikkend bad
waterdruppels glanzen
op een gevallen blad
de wind wakkert aan
en neuriet wat
stilletjes wat verlaten
op een droge plek
in een streepje zonlicht
schuilt een kat
-
zo welkom
dit iets in het niets
ervaren dat dit het is
wat ik zo lief had…
Van grote naar kleine grazers
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
534 En is er straks weer plek in overvloed,
dan tovert Hans konijnen uit zijn hoed.…
alles blijft hier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 van de stad
naar het
platteland het
is maar één
dag reizen
hiervandaan
de woorden ze
zijn anders hier
in het dorp
zoals de zaden
overgeleverd
aan de genade
van windvlagen
waterstromen
warmte en kou
liggen ze op
de plek waar ze
ooit zijn beland
niets raakt zoek
alles blijft
anders hier…
steeds opnieuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 het onbeschrijflijke
slaapt nooit
het sluimert
hoog achter bergen
niemand
kan er bij
kraaien doorboren
de stilte met
metalen gekras
zo droef zo wijs
zijn de diepe lagen
van het zwijgen
deze plek
raakt het hart
altijd weer aan
het denken moet
steeds opnieuw
beginnen…
Expansie
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
538 We kunnen er misschien in kuilen leven
Dan gaan we vrolijk dansen op de maan
En hebben we een plek om heen te gaan
Tussen de sterren gaan we ons begeven
De Duitsers sturen we als eerste want
Die wonen graag in kuilen in het zand…
Nazomer
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
493 iemand vroeg om ademruimte, vloedlijn en
grensvlak tussen voorbij en toekomend
naar vlechtpatroon van het absolute nu en
het ultieme ter plekke, naijlend als nulpunt
doorschijnend als middaguur, met een
zachtheid die woorden vloeiend maakt
in verlengde van voorbode, sluitstuk van
voorbijgaande aard, zolang het nog kan…
terugkeer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
605 poëet bied met een
lint van lettergrepen
de herinnering
aan een veilige haven
dicht een plek waar
het verdriet kan rusten
al vindt de striemende echo
steeds de weg terug
schrijf met trommelstokken
roer je
ben erbij sta ernaast
vertel zonder te breken…
Hemels
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 ik schepte
wat schaduw weg
maar de plek
werd niet lichter
wel kreeg het reliëf
langzaam stem door
hardere materialen
meer volume
in weerkaatsing
toen hun
contrastwerking
op het beoogde
bereik was gekomen
de scene had de
beste referentie
met het publiek door
magie en mystiek
van hemelse klasse…
Waar het avontuur begint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 In de ogen van het kind
lees ik wat het van mij vindt
wat het ziet of raadt, hoe
ik een leeuwin kan zijn
in raad en daad
altijd paraat
ieders kameraad kan zijn
springend over elk ravijn
naar de plek waar ik wil zijn
en in de ogen van dat kind
vanzelf…