1876 resultaten.
Te Wezemaal
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
558 ze raakt volledig
ondergedompeld
in de glorie
van een geboorte
woorden
in haar soort
blauw gekozen
gaan van mond
tot mond
van hand naar hart
daar boven
als in de hemel
ergens
onder de stompe toren
in het Vlaamse land
verschijnt,
haast ordeloos,
een ongenummerd boek
omrand
met ijzeren staven
van oever naar oever
ik lees…
Diep warme tonen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
948 langs de wereld van
zomerbloesems
dicht ik jou mijn liefde toe
met diep warme tonen
op lippen die samen gaan
zoenvrijend
liefkoos ik jou
vlinderwiekend aaiend
in het stralende liefdesmeer
onder witblauwe luchten
zacht in- en uitademend
naakt tot naakt…
Dien haar
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
522 ga verder dichter
schep de woorden
wek de vele dove oren
met uw natuurlijke akkoorden
u dient haar
die al het leven draagt
en telkens geeft
om dan te laten vieren
feest
gelijk de dieren om u heen
bezing ze onbevreesd
ook de steen
de wolken en rivieren
laat aardse pracht
uw ogenblikken hier verlichten
zodat verwondering de barsten…
Hup Hans Warren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
945 In ruil bezit ik niets.
Spelers spreken.
Schrijvers lezen.
Ik ben een gedicht.…
[ Mensen zijn dichters ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Mensen zijn dichters,
hun halve zinnen scheppen --
nieuwe verbanden.…
Utopie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
479 Nooit zegt mijn vader
-hij is 93-:
'Het is lente'.
Wel vraagt hij bijvoorbeeld:
'Hebt ge de patatten al gezet?'
Zo zou ik een gedicht willen schrijven,
niet over,
maar DAT lente is.
Of slechts een woord,
een klank,
waarvan de nieuwe kracht
niemand ontgaat.
Ooit hoop ik zo ver te raken
in mijn poëtische zoektocht,
dat ik
DE klank…
Tweeslachtig?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 Vervloekt onomwonden onrust in de
baarmoeder van de morgenstonden of bij
de schater van een ironische maan, als
geen vorm of toon kon vinden, een ander
pad moest zoeken, ver bij zichzelf
vandaan, dan komen beide seksen dichter
bij hem staan,wordt geluk hem niet
ontnomen, dat is poëzie uit één stuk.…
Schijnbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 gisteren ontmoette ik een dichter, die me
(alsof hij het allemaal netjes uitgedacht had)
vertelde hoe de zaken in elkaar zaten
'ginds aan de horizon, waar dit pad
de hemel pleegt te kussen:
daar vatten wij het onbereikbare en
proeven van de waarheid, toch?'
toen glimlachte hij
weemoedig, reikte zijn hand
naar een dichtbijzijnde ster en…
het ranke papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
602 in mij is geen poëzie verrezen
‘k ben slechts wat as
en steeds op reis door het vuur
dat mij niet doodt
zie hier, ik draag de dag voorhenen
nog in mijn hand
‘k laat niet los al zou dat me wel
verheven, verheven bovenal
in de zocht van elk gewoontedier
neen, laat mij maar
mijn eigen piraat wezen
die zijn bonte kleuren
schouwt zoals…
DICHTER BIJ DE DOOD
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
800 Schrijf mij onmiddellijk een gedicht
gebood de dood aan een muze man
Nog vòòr voor je mij bent gezwicht
schrijf het nu dus, nu je het nog kan
De poëet zag, dit zou zijn einde zijn
en schreef bijgevolg een dag of tien
Dat was niet naar de wens van Hein
had hij angst om te gaan, misschien
De dichter dichtte heel de lange dag
alsof gans zijn…
Voeten op tafel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Ze voelen zich thuis
bij jou,
mijn gedichten,
met hun voeten op tafel,
open en blootsvoets
vertellen ze,
geen woord vooraf,
elk vers
vers voor jou,
zappend
van liefde naar liefde,
blad per blad.…
Hemelbestormer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 "Kom Pegasus, mijn trouwe paard,
een godentitel ben ik waard;
gezwind de berg op,
bestorming van de top.
Bij goden zal ik wonen,
de oppergod onttronen;
nog meer eer en roem vergaren,
ja, grote sommen geld bewaren.
Een groot dichter zal ik zijn,
mij sieren wagen, krans en wijn;
de lauwerkrans zal ik krijgen,
een smaak zo zoet als vijgen…
Gedicht-en-dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 de jas gehavend
geschouderd, tegenspraak ligt
op het leesgebeuren dat zich scharniert
in ruime zinnen, het publiek buigt
geërgerd en scharrelt door de zaal
op zoek naar begeerte bevolken ze de
flanken om schuchter de vlamboog
van de waarheid te ontduiken
gedegenheid is het antiek van zorg
en vertrouwen, nu stoffig en schraal
leest poëzie…
Ongeschonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 snede
van het ongeschreven boek
waar bladzijden wit
en ongelezen zijn
rode wijn zijn best gedaan
slipte spontaan in foute hoek
sporen van proberen aan te gaan
onevenwichtig uit cadans
poëtisch ritmische beweging
krijgt amper kans
spatten op de schoon gesneden rand
brengen alles uit balans
zuiver wit niet onbevlekt gebleven
want poëzie…
gedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 dit is
een gedicht
vertel mij
wat het is
en ik geef je
een paar woorden
een beetje wit en
misschien een gedachte
of de volle maan
waar je naar kijkt
en dat is het dan
naast een paar tranen
en de sneeuw die gaat
vallen zoals de sneeuw valt…
Met wind geborsteld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 ik heb je haren
met wind geborsteld
gekruld door een stevige bries
je lippen en mond
gekoeld en gevuld
met het zacht van de regen
je lach en je ogen
braken als zon
door de buiige wolken
heb je met woorden gekleed
frivool en pikant
mijn godin op haar allercharmants…
Het oudgediendensonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 zij marcheerden
met vliegende vaandels
en stampende tred
woorden en zinnen
formaties van strofen in
het oudgediendensonnet
wat pelotons losse rijm
verstrooiden vertier en
warmte op het winterse plein
het defilé werd besloten
met vuurwerk van dichters zelfs
losse flodders hebben hun knal genoten…
Kom, bedaar eens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 Op het droogste continent, moet een gemiddeld
gebied
geloof het of niet, het met 166 mm neerslag
per jaar doen
daar op Antarctica
63 jaar volkomen uitgedroogd
overleven; de cyanobacterie
'n micro-organisme hiertoe in staat
Droogste vis is de Afrikaanse longvis
die vier jaar buiten water in leven
kan blijven, slechts gehuld in zijn slijmvlies…
wacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 open je scherm
en wacht af
er komt iets
een paar woorden
zeker nu het herfst is en
je elk moment dood kunt gaan
althans dat zou kunnen
zie de meisjes in de regen
en praat over eskimo's
zoveel woorden sneeuw
wij zoveel regen en water
blijf wachten
de rook die van je sigaret
omhoog kringelt
lost op in miezer nevel…
De Geest der Poëzie
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.067 De Geest der Poëzie,
Die altijd was', der Mensheid hoogst Genie,
't Streven der Mensheid naar oneindge Vrijheid
En daardoor ook haar oneindige Blijheid.
Ik ken haar. Zij is mijn gouden Geliefde
Uit de Poëten der wereld, gouden vreugd.
Ik ken haar. Zij was in mijn gouden jeugd,
Van mijn geboorte af, mijn één'ge Liefde.…
luchtbellen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Als je niet kijkt
kan ik slechts
het schuim der woorden blazen
tot vluchtige luchtbellen:
kundige oogverblinding.
De kern van de kunst
is de onvoorwaardelijke voorwaarde
dat ze bij iemand
een snaar van ontroering
aan het trillen brengt.
Als je kijkt
dragen mijn luchtbellen
dan ook
in de delicate spiegel
van hun spanningsveld
tedere…
dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
435 wacht af
welk woord komt
het is dus
niet zo dat
je een woord
zomaar bedenkt
zoals het riet
zomaar waait
en er een paar vogels
zwart zijn en duiken
op vissen die weg zijn
elk gevangen woord
valt tegen voor dat woord
als een vis…
Vinkenoog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 de dichter zat
op een verhoging
in de kroeg
bij een dichtwedstrijd
de ene na de andere
dichter beet in het stof
duidelijk te braaf
of veel te amechtig
hij schudde met zijn hoofd
en maakte aantekeningen
voor de finale maar
in de pauze stond hij op
en schreeuwde heel hard
iets van poezie over ons heen
hij was ook wel behoorlijk…
Wie zijn de dichters?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 Levende gedichten ontstaan,
bij nacht en bij ontij,
wanneer dichters slapen gaan.
Gedichten spreken spontaan,
bij weer en bij wind,
wanneer hun dichters zwijgen.
Gedichten laten zich pas schrijven,
wanneer de schrijver stopt met doen,
en hart en ziel toch verder gaan.
Gedichten dringen zich op,
bij angst en bij beven,
wanneer zij roepen…
hoe te dichten ?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Weet niet precies
hoe je moet dichten
Het is zeker
iets van de hersenen
Begrijp tot nu
toe van hersenen niet veel
delen mijn hersenen mij mee
terwijl ze zoeken naar poëzie
Je kijkt naar de rimpeling
over het water,het water huivert
door de wind maar ook door je blik
dus schrijf dat dan maar op terwijl
de pont naar de overkant…
Natuur en poëzie in het Prinsenpark
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Wijd open is de poort.
Ontsluit je geest, je hart.
Wolken onder hoog blauw
drijven bij je binnen.
Bomen spreken je aan
in hun menigvuldige gedaanten.
Een zacht ruisen
van varens en grassen
begeleidt je stappen.
Vogelzang weerklinkt
vanuit de struiken.
Plots geritsel
en dan stilte.
In het blarentapijt
zie je het leger van een ree.
Rimpeling…
Aar Noordam
snelsonnet
4.3 met 25 stemmen
1.369 Normaal had hier Aar Noordam moeten staan,
De plichtsgetrouwe vaste ‘zondagsdichter’.
Ons land is een bevlogen Rijmer lichter,
Aar is op zijn verjaardag heengegaan.
Herinneren wij Aar zoals dat hoort:
Aar leeft in zijn totale oeuvre voort.…
blikveld
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
472 niets is wat het lijkt
de vraagtekens van het leven
vind je overal…
hoe meer ik schrijf
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
381 de uren in beton gegoten
de ziel bevroren tot op het bot
onwrikbaar is het ingekapseld hart
de handen op de rug gebonden
opgesloten in de kale kerker
van onaangeraakte uren
hoe minder ik beweeg
hoe meer ik schrijf
hoe meer ik schrijf
hoe minder ik weet…
ongeschreven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
381 de losse eindjes
van een mooi verhaal
het ademloze talmen
van het onvoltooide lied
het rusteloos zoeken
naar een vergeten dag
het vergeefse wachten
in een maanloze nacht
de gemiste ontmoeting
op een verlaten perron
een schitterende
scherf in het jonge gras
het woord dat me aarzelend
bij de hand neemt
naar ongeschreven poëzie…