1569 resultaten.
Daar boven alles prijkt het leven
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
531 Sterren laten zich zien op boulevards,
zijn verzonken in het diepste van alles
boven het alledaagse leven gelegen,
naar trouwe dragers van onmetelijk licht
kijk je op, zoekt men in het aardedonker
met een dorstig hart vol verlangen,
de schittering plots aan diggelen
doet de adem nog verder stoten
naar alle in geluk uitspattende richtingen…
durf jij?
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.196 ... met open hart
met de rivier meestromen
richting 'wij zijn'...…
Onbezield en zonder boodschap...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
605 popcultuur)
Kleurloos
toont zich de zang
bij bedachte posen
De muziek
ontstemt door haar hedonisme
in alle toonaarden
en clichés te over
om slechte smaak duur
te verkopen
Geen ware kunst
die de geschiedenis
voorkauwt
waarbij
ijdelheid en roem
als een sloffend beest
hun hersenspinsels
onbezield en zonder boodschap
richting…
ik was een kind
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
533 het is stil
alsof bij iedere sneeuwvlok
een nieuwe schaduw valt
jij zit schuin tegenover mij
het brengt een soort triestheid
in de kamer
we bewegen steeds dieper in de winter
nauwelijks meer dan een ongecirkeld woord
dat in de waanzin van de wind
onbekende richtingen op vingers telt
onophoudelijk, voorbij als suikerspinnenwolken
waarin…
kracht van fictie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 wat daarachter zoal verborgen blijft
dat laat zich moeilijk raden
alles wat het daglicht niet kan verdragen
heeft de mystiek van geheimzinnigheid
het geeft schrijvers van fictie
juist dat zetje in de goede richting
dat ze soms hard nodig hebben
en de dichters hebben daar ook weer
hun eigen gedachten over en zó heeft
de verbeeldingskracht…
Troost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 In zinloos weer geeft staren
een richting
hulpeloos weliswaar
en met een kalme vervreemding
langs de naamloze oevers
echoot de laatste winter
struikelt het zomerpaleis binnen
poogt tevergeefs leegte te vullen
een koningsspan overziet
het geraamte van woest en leeg
vult hemelsbreed de ontdooide tuin
met stralende schoonheid…
Vlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 onrijpe kleur rust de oceaan uit
van eerdere onstuimigheid
de spiegel draagt het vlot
vol geelgehelmde schipbreukelingen
door de draaikolk van emoties
zijn ze tegen de wand geplakt
ze dagdromen
- nachtenlang -
van onbereikbare stranden
alleen mijn ingehouden adem stuwt ze voort
met meeuwen als loodsen
naar reddende ogen
elke richting…
Arme ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
892 Op het bankje bij de rozenhaag
zit hij, de oude man
en praat met haar, naar het schijnt
want er zit niemand naast hem
hij gebaart haar te komen
na nog een poging staat hij op
loopt het erf af richting dorp
steeds ‘n bezorgde blik naar links van hem
zijn hand in die van haar, zo lijkt het
bij het graf aangekomen
legt hij haar voorzichtig…
Dichter aan zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
502 strelen woorden heel bedaard
de rimpels van een oude vrouw
en uit haar bloeien rouwviolen
droevig, feeëriek en zacht
terwijl het maanlicht wordt gestolen
uit de geopende crypte nacht
en nog steeds zal zijn pen zingen
van alle triviale dingen
in crescendo en herhaling
in symfonische vertaling
zwart barok en zwaar als lood
zwervend richting…
Plotsklaps
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 minuut
stapte je in een film, waar je helemaal
nooit in had willen zitten
niet dat je 'n keuze kreeg
wat een uur geleden nog normaal was
lag nu in duigen, de fundering
onder jouw bestaan weggevaagd
wat rest zijn ontelbare scherven
waarin jouw leven uiteen geslagen ligt
stukje bij beetje veeg je het bij elkaar
en plaveit je jouw weg richting…
EPIGRAM*)
gedicht
4.0 met 4 stemmen
8.075 Alles doet het nog: bijvoorbeeld
de overdrijvende wolkenvelden
en de matige tot krachtige tijdelijk harde
tot zeer harde wind uit uiteenlopende richtingen.
-----------------------------------------
uit: 'Lekker dood in eigen land', 2011.
*)Epigram: kort gedicht waarin kernachtig iets, spottend-grappig, wordt uitgedrukt.…
fata obstant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 door omstandigheden aangekomen
waar je niet wilt zijn en vertrekken
naar waar je nooit zult terugkeren
een richting kiezen die door duizend
anderen eerder is gelopen
te denken aan die ene kant maar
tegen beter weten in rechtsaf
waar de afgrond en links de vluchtweg
om te landen voor het hek met keus
er onderdoor of te klimmen, te verkolen…
Het diffuse licht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
515 waar mijn pad
altijd begaanbaar was
scherpen nu keien
de rest is spiegelglad
sporen van
mijn lange leven
zijn verdwenen
angst bepaalt de stap
dikke mist omringt
mij met stilte
het diffuse licht maakt
iedere richting ongewis
ik mis je hand
de compromissen die
wij altijd sloten als
we weer waren gestrand
zonder schaduw
zal…
Onaards momentum
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
482 wist
dat het ongrijpbaar was
had het voor even
vast gehad in een
prikkelende sensatie
uit het niets gekomen
langs de uiterste randen
van mijn warme dromen
zonder eruptief te zijn
eerder lief en zacht van een
ondenkbare meegaandheid
het was uit mijn handen
in een gevoel van leegte zelfs
gemis van herinnering bleek gewist
richting…
Pure rebellie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
486 ik heb zinnen
gebroken die nooit
goed wilden lopen
klanken gingen
langzaam dissoneren
wat ik ook probeerde
het leven dat ik
de taal had gegeven
leidde een eigen bestaan
was uit haar
sociale setting gegaan
in pure rebellie
omgeven met
mystiek en magie
was er altijd al repliek
maar een totaal
nieuwe richting was
baldadige brandstichting…
staar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 de middagzon wikkelt zich af
met een verholen lichtstreep
alles er onder verkeert in een verdoken geheim
alles buigt zich in de schaduw
naar het vallende gras
de noen heeft een middenrif dat afzakt
naar de avond
mijn handen als kleppen op hoogte
van mijn wenkbrauwen zakken
richting de knoop van het middenrif
de staar is voorbij het begin naar…
Een Ongelogen Leugen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 ik
kijk
even in
de spiegel
en zie hem staan
maar ben hem niet
voel me een ander
we liegen elkaar voor
hij is oud heeft korter te gaan
trouwens voel mij
veel te jong om hem te kunnen zijn
elk draaft in zijn gekozen richting door
we lopen zo lang niet meer zij aan zij
verloren elkaar uit het oog
op de flow van de tijd
liepen we elkaar…
Biden ontbiedt Rutte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
603 Rutte kreeg op het Witte Huis bevel
de export van chipmachines A-S-M-L
richting China onmiddellijk te staken
De VS zouden achterop kunnen raken
Biden liet hem terloops weten dat
bij weigering hij het voorzitterschap
van de NAVO wel kan vergeten
Rutte boog en zei zachtjes yes
Ach, het was te verwachten
Sinds ‘45 zijn we slaafje van de VS…
Intens tranend verdriet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 verleidelijk
keek het water
me aan toen
ik spiegelde en
mezelf liet gaan
in uiteenlopende
richtingen
het voelde me als
gone by the wind
zonder muziek
wegdrijvend
op de melodie
van intens
tranend verdriet
ik liet mijn
handen water
werpen maar kon
gewoon niet
dichter bij jouw
komen omdat ik
enkel zwemmen
had geleerd
in mijn dromen…
Nachtelijke wals
netgedicht
4.3 met 51 stemmen
28.741 In mijn armen dansen de dagen
ritmisch op gespeelde klanken,
waar uren steeds sneller willen,
schuifelen voeten naar de avond
sierlijk bewegen zij en beroeren
de snaren, licht geraakt draaien
ze kleine pasjes, volgen slepend
de tonen en zweven richting duister,
waar zij verdwijnen voor een laatste
wals, duizelig valt de nacht als een…
Navigatiesysteem...
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.847 Ik zoen de sproeten op je rechterbil
en via de kuiltjes in je onderrug
glijden mijn lippen naar boven
richting linkerarm met je
Drakentatoeage bovenaan.
Dan neem ik een afslag,
sabbelend aan je zachte
oorlel mét oorbel kom ik
zonder omleiding bij de
kuiltjes in je wangen aan...…
LIEFDESPIJN
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.081 met alle pijn in mijn hart
laat ik jou met rust
maar ik weet dat ook jij
gekweld wordt door liefde
die wij niet verbinden
met alle strijd in mij
laat ik jou gaan
en ik voel dat je huilt,
bezijden je trots,
dat wij elkaar niet vinden
de wind is verdwaald
weet geen richting meer
de zon stuwt haar licht
vergeefs in donk're tijden
de…
Over de heuvel
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.957 Er is niemand die loopt
in onvoorspelbare richtingen.
Elk contact is een botsing
tussen gelijkmoedige grootheden.
----------------------------
uit: 'Inzinkingen', 2005.…
wind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
756 in de zonnige soberheid van Porto-Rico
wuift Maria de nacht uit haar lakens
door het open venster
lift de zwaluw mee op het briesje
kwinkelend voor de nieuwe dag
zo rolt de wind de rotsen af
over de grote plas
waar soms vissen mee vliegen
een walvis zijn staart roert
en de wind
van richting verandert door
de scherpte van een haaievin…
zon op haar heuvel
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.721 een brunette met ‘n euvel
lag haar venusheuvel
stiekem bij de Sint Jansbeek
te bruinen tussen de gladiolen
vóór de haagbeuk-haag
van de Begijnenmolen
in stadspark Sonsbeek
op het heetste uur vandaag
ze hoorde in de verte
donderen
uit richting Velp
ze zei ‘help
als het weer daar
gaat donderen
moet ik mijn heuvel
als de weerlicht…
Dimensies
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
856 Drie dimensies kijken ons aan
Gevangen en gekluisterd door al die blikken
Ze laten weten waar we staan
Opdat we niet verdwalen en langzaam stikken
Drie dimensies kijken ons aan
Het juk merkbaar als last aanwezig
Wat is de richting die we moeten inslaan
Zijn we wel met het juiste bezig?…
Het land in mij
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
2.331 Een grote V wijst richting.
Ik hoor een zacht geluid
en wanneer ik verwonderd opkijk
besef ik pas dat het van
binnenuit komt.
Als een bijna fluisterend
stampvoeten komt iets dichterbij.
Ik adem stil de ruimte in
en ruik haast de verse aarde
die mijn binnentuin rijk is.…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan
op wegen zonder richting…
'Hulpeloos'
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.790 'Aangenaam zacht zand;'
Zei ik die ochtend,
toen richting verloren ging in afstand,
met mijn oog op de zon,
zijn bleke kleuren,
als verblindend aan de horizon,
mijn hoop verscheurend,
mijn lichaam getroffen,
'Die rotmoffen;'
Zei ik die avond,
toen leven verloren ging in leegte
en korrels zand mijn lichaam raakte,
als kogels afgevuurd…
Gedonder in de graven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
937 Met gespreide vleugels
vliegt zij richting einder
daar waar zij de dood
vermoedt schieten beide
ogen hartstochtelijk vuur
maar raken kant noch wal
verscholen achter aards
leven lokt hij immer
machteloosheid in zijn
duistere val vertrapt
hoop en schopt wanhoop
langs grijsgrauwe zwerken
waar taal voor altijd
zwijgt graaft hij een
kuil…