764 resultaten.
Levenslang geketend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 je slecht
kun je carrière contract
en promotie naar
de hoofdrol zeker
voorlopig vergeten
zonder mij ben je niks
ik heb het allemaal
voor je gefixed omdat
ik jou af en toe mocht
eten met jou in het
spiegelbeeld om geen
stukje van je te vergeten
tot de eerste modder
kwam en spiegels
onze beelden braken
de mensen met
scherpe scherven…
pppd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
121 het luistert de nacht in stapelt de dag
herleeft het etmaal, ervoor en erna
balanceren op het grote vlak, de vloer
de straat en het eelt dat schuurt
over de ruwheid van de laan
waartoe het pad me leidt
alsof het kind in mij speels de rondjes
draait die het lot laat duizelen
in de scherven van zijn plezier
hij weet nog niets van het spel…
je rinkelde in glas
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
980 je rinkelde in glas
gaf aan waar je toen was
de scherven heb ik opgeraapt
lichtznnig om te breken in
liefde die nu haat gaat kweken
je spiegelde
een kleine vrouw
die ontrouw niet kon velen
jij, die recht door zee
het hart brak van zovelen
ik zag je langs de lijnen
met licht op onbetreden
paden schijnen
ontmoette jou in lente
met…
Toverlantaarn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.776 Tover
voor mij een nieuwe wereld, een ander licht
vol van verlangen
bol van gezangen
Voorbij de laatste bocht, het bange konijn
bij het verlaten huis, scherven in het kozijn
drukt ze haar klam gelaat door het spinnenrag
en ontwaart wat ze verder meedragen mag
Met frisse lach, zakken vol van geur en kleur
glipt ze stralend door de smalle…
Barsten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
886 spiegel gebroken
een niet te voorspellen pijn
in woede
ongrijpbaar
regeert jouw lichaam
en geest
nu wil je
niet zijn
niemand zien
niet herinnerd worden
aan het onontkoombare
van de waarheid
een waarheid die
in de weerschijn van het heden
de toekomst
zo onzeker
onbetrouwbaar zichtbaar maakt
jouw verleden herschreef
in de scherven…
Nieuwe spullen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
3.577 Jaar in jaar uit is het ellende
De kerstboom ligt weer onderuit
De hele boel is nu een bende
Dat kost me weer een flinke duit
Slingers stuk, kapotte piek
De ballen kwamen nog het verst
Maar zij zijn uit elkaar gespat
En het is nog lang geen kerst
Scherven liggend, overal
Dankzij mijn liefdevolle overval
Het is de schuld van mijn vriendin…
Als ik zonder liefde
netgedicht
4.4 met 58 stemmen
13.061 Als die liefde mijn hart niet meer verwarmt
me in tijden van verdriet niet meer omarmt
ligt de wereld waarin ik leef, aan scherven.
En zal ik een beetje sterven van binnen.…
Verleden weg
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.149 fluisteren
van her en van vergeten
hoeveel schreden deinden over de holle weg
waarop ik mijn stappen zet
hoeveel karren spoorden hun gewicht voor mijn dromerige voeten
kromgebogen bomen zegden gedag terwijl hun versteende
wortels trilden onder het verloren gewicht van de galg
de kraaien pitten kersenogen uit
het druipend sap langs scherven…
Mijn vriendin in het Louvre
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
906 sta ik voor je portret, leef me in
eindelijk grens van waanzin overschreden
kom je tot leven en reikt mij je hand
trekt mij in je wereld, dwars door eeuwen
Heden ontmoet het verleden, tijdsprong
veroorzaakt een spagaat in m'n geest
een elektrische storm waart door mij
vloek zacht, 'n non naast me kijkt kwaad
Hand in hand lopen we over scherven…
Dode woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
753 Ik neem mijn tranen mee,
loop over blauwe scherven,
de trap kraakt slordig bij elk sterven.
Onder de koude lakens wacht ik
geduldig af en adem onhoorbaar
het bestofte verleden.
Ik huiver van de nacht,
ze laat gillend alle dode
woorden weer herleven.…
Dode woorden
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.222 Ik neem mijn tranen mee,
loop over blauwe scherven,
de trap kraakt slordig bij elk sterven.
Onder de koude lakens wacht ik
geduldig af en adem onhoorbaar
het bestofte verleden.
Ik huiver van de nacht,
ze laat gillend al de dode
woorden weer herleven.…
Overzeese duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 ook
uw glas klinkt alvast
uw antwoord hangt als een avond
in de bomen, zo duidelijk onzichtbaar
de knikkerige twijfel die huilt om kennis
‘de wereld is lang geleden al
gestolen en God ontvoerd
hij laat onze omgedraaide jeugd alleen
het bloed karnen tot de moederkoek
van een afgestorven dood
vastgeklit kiezelasfalt maar pas op
de scherven…
Al onze goede bedoelingen ten spijt
gedicht
3.9 met 75 stemmen
30.806 en zo staan wij ten slotte met in onze armen
een doodgedrukte baby, een engel in scherven.
---------------------------
uit: 'Toendra', 2006.…
Veerkracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
634 een gevaarvolle kust
zonder markering
Voor even een sieraad in het kreupelhout
een woonplek die morgen
niet meer bestaat
ons wonderlijk weefsel
is een ongeëvenaard geheim
op weg naar het open graf
In verlopende tinten worden we
zonder plooien gestreken
onder de milde druk van zonnegloed
en het gewicht van het onvoorspelbare
scherven…
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 En ik ben niets meer dan gebroken scherven.
En de liefde is ver weg voor mij.
De regen stroomt.
En ik slaap alleen maar met mijn paar billen die niets doen en er alleen maar zijn.
Vroeger was ik nog mooi.
Maar de herfst in mijn leven is onvermijdelijk.
Alleen mijn billen zijn ongezien.
En daarom liet de herfst ze ongemoeid.…
Beschrijven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
865 Een verkeerde uiting, van dat gevoel
brak mijn hart in iets te veel scherven
't bracht verwijdering en ja met spijt
misschien had dit dan toch wel een doel
dat zoiets, mijn leven kon bederven
daardoor raakte ik iets dierbaars kwijt!…
zoals hij me raakt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 nu kan ik jou reliëf
even niet zijn, de
laatste dagen waren
als scherven die nog
moesten bekomen
van de harde realiteit
dat we maar éénmaal
in hetzelfde water kunnen
zwemmen - blijkbaar is
mijn perceptie gedrogeerd
met hypochondrie, hetgeen ik
altijd met humor wist te omzeilen
maar klaarblijkelijk is het gebeurde
zo intens dat mijn…
de messen van de ochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 de messen van de ochtend
snijden het licht tot scherven
een vogel hangt ondersteboven
in de keel van de wind
de straat is een open wonde
waarin stoelen drijven als botten
ik tel de tanden van de regen
zij bijten zacht in het asfalt
de stad draagt een jas van roest
en onder die jas loopt een kind
met een mond vol glas en appel
het kind…
Handicap-hulp, afscheid van Evelien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
797 overdragen
zodat geen enkele steen of steentje ontbreekt
in het fundament van mijn op te bouwen bestaan
bij een afscheid voel ik ook een nieuw begin
zoals vandaag bij jou lieve, lieve Evelien
jij vormde tussen mijn zesde en bijna tiende
een heel belangrijke factor van betekenis
niet alleen voor mij maar ook voor mijn ouders
"toen scherven…
Verborgen schatten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 mijn troffel
schaaft voorzichtig
laag voor laag
naar sporen
van ver vervlogen
tijden
waar
heden en verleden
vloeien
ivoren pop in
kindergraf
en in verbrande
leem
fragmenten glas
in kobaltblauw
zeven aurei
in offer neergelegd
vier olielampjes
verlichten
duister hiernamaals
de rituelen volbracht
en
in mijn hand
de scherven…
HIJ DROOGT EN ZIJ WAST AF
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.637 vraagt ze liefdevol aan hem
hij knikt te gulzig in haar ogen
de kleine kwinkslag in haar stem
houdt hem nooit op zijn hoede
hij smelt
voor zoveel schijnbaar mededogen
Dan buigt hij,
ruimt de scherven van de grond
handen strelen grijze haren
haar teder kussen van zijn mond
smoort het dagelijks gemopper
zij straalt,
nog meer dan toen ze…
Grashalm
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
748 Nu vind je scherven van een wensdroom.
Het lompe geweld moet de baron dienen
die gretig in de buidel tast,
het voordeel berekent.
Deze zomer nog zag ik de pollen,
hoe ze rakelings over een grashalm streken.
Een vroege ochtend in de herfst.…
en in die dagen (vrij naar Openbaringen)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
827 rijgt
en ook dat onder ingehouden gongslagen van bogen tijd
het daglicht verslapen wordt, wij ons zwijgend schamen
ons ervoor verstoppen, zoet water in onze droge monden
en dorstend verlangende lippen aan nog warme borsten
dan zal het stilte regenen en alle momenten verstommen
hordes goddeloze dagen genadeloos over ons heengaan
scherven…
maanreis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.032 anders dan gisteren
zij heeft last van dwarse grillen
opduikend bij zonsondergang
een sikkel in het westen
die zwelt van week tot week
meer en meer een bol gelaat
keer op keer lost ze op
een bruistablet in een glas inkt
soms sluipt zij in het gelid
tussen of achter ons en de zon
zichzelf uitvegend met een spons
in pek gedrenkt
scherven…
Compost van tijd.
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
792 geslagen bladgoed op de laatste
dolkstoot van de wind, onwetend
hoe die op te vangen om naderend
onheil te verzachten, de maan in
stervenshoon de laatste stralen
van de zomer treitert, verstoten
op het altaar van een dun vergulde
troon, toont stervensweeën met
betraand gezicht, valt uiteen in
de onheimelijk geur van gekozen
scherven…
Alles is nieuw
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.927 Wat zou gebeuren was er altijd al, volmaakt
gespeld door een beker die stuk viel
scherven waarin afdrukken van duimen
het rilschrift van naalddunne takjes staan.
Het is geen verhaal dat wij maakten maar iets
wat er was en er is in de sporen van greppels
en staanders en lang gedoofd houtvuur.…
HOE LOOPT DE WEG DOOR DE WOESTIJN ?
poëzie
2.6 met 8 stemmen
2.722 Dan valt de schone hoop in scherven,
want dan begint de weg van her...
Dan was het nooit zo na, mijn God,
maar ach, ook nooit zo ver!…
Voorbij de Appelboom
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.952 Ik las in jouw gedachten
Zoete dromen van een kind
Dat blijft zoeken naar houvast
Om in een sprookje te verdwijnen
Haastig zoekend naar geluk
Naar iets dat altijd maar kon blijven
Iets dat scherven weer tot glas brengt
Iets dat ogen weer doet schijnen
En twee mooie stenen raapte ik
Gelegen op jouw pad
Hield ze vast met de gedachte
Wie jij…
Kerkenkerkhof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Ooit knielden we in misten wierook ter bezinnen
Goten marmeren helden in kathedralen
Kochten angst in gebed, deelden avondmalen
Reikte glorie hoger dan ons hemels tinne
Devote stilte bij hostiewaarts geschuifel
Bewaakt door martelaren onder aanbeden aureool
Vervallen tot scherven bestoft glas in lood idool
Of in vaal damast verveeld prevelend…
Uit: Gelezen en Gedicht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
558 Scherven gericht op een
te grauwe minnaar
Fantoompijn blauwe maandag tonio
Het brilletje van krielaars' dubbelspel
Frank arion cliënt jeroen e. busken
Hella s. aast op heren van de thee
Op java met a. birney als de tolk
Daar zijn indische duinen,
a. van dis
De nooteboom van cees
z'n rituelen
De vriendschap van I.M.…