801 resultaten.
- Al hield je mij -
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
906 Al hield je mij met koestering,
en dacht je aan geborgenheid,
teruggehouden sacramenten,
tedere verzachtende verlegenheid
zo hield jij mij gelukzalig,
gelukzaligheid der laatste jaren,
de herinneringen aan momenten
die enkel van ons beiden waren
al beloofde je mij,
de sprankelende zon zou doven,
geborgen in het diepe donker,
leven eigen…
Zoeklicht
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
903 gelukkig zijn
Wat zou ik schijnen
Alle hoekjes en gaatjes
zou ik ze nemen
Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek
Full charged battery's in mijn zak
nimmer futloos geen ene dag
Altijd brandend nimmer gedoofd
wakkert mijn vuur onvermoeid
Donkere parken verlichte wegen
Overal en iedereen
terstond verlegen…
Naylita
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
691 Naylita, je hoort woorden van genegenheid,
maar je zwijgt in puberale verlegenheid.
Naylita, wacht, wacht nu toch,
een lange weg komt er aan, ja doch?…
Hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Apotheek voor zijn medicijnen
hij heeft geen haast
het beste gedicht van de dag
ligt onder zijn bed te dromen
volgt hij de dag aan de rivier
als hij de groene gracht oversteekt
vol goede moed in burger kleren
er is niets meer in de mode
zijn leeftijd zit in zijn ondergoed
neemt hij de route naar het tover kruid
of slaat hij weer verlegen…
Int. dag der Muziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 geen noten lezen
en stiekem veel meer
van klavier willen weten
dan de kama sutra
op keyboard in pyama
Voor ondergrondvrije
nog fundamentloze
liefhebbers die
temperiert willen wezen
een alcoholvrije homerecordingsessie
Zo staat daar voor elk
een basdrumlesje klaar
wie doet je nou wat
en wie houdt je nou tegen
Wie zit er verlegen…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Ik veracht je nooit
met de verwaarlozing
van mijn wenende bossen
mijn ondefinieerbare rivieren
verlegen fluorvissen die
in mijn vervuilde diepten duiken.…
Ons Stekkie…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
17 bankje
in de slootkant van onze straat
daarop was het prettig vertoeven
vroeg in de morgen of ‘s avonds laat
genieten naast de groene linden
was daar niet ongewoon
alsof met westenwind alle stress verwaaide
uit de drukte van ons levenspatroon
daarom was het bankje vaak bezet
met heren en hondjes, dames met bontjes
en iedereen die verlegen…
Twee foto's uit het hoofd geciteerd
gedicht
3.6 met 31 stemmen
39.225 Het strand van Helgoland
streepjesmannen grijzend
vrouwen tot de kuiten dichtgebonden
enkels in de golven
Daartussen mijn moeder, veertien,
in haar eerste badpak
lachend, verlegen, opgevouwen, ingekapseld
Zij werd vermoord in 1944
het badpak plus ontvreemd verleden
heb ik bewaard
de foto van haar schuchterheid
ligt opgeslagen in mijn…
Mijn man...mijn allesie
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.367 heerlijk luie stoel
Zit ik in gedachten naar jou te kijken
Weer overvalt me een warm gevoel
'k Wil door je haren strijken
Wat is dat toch na zoveel jaren
Dat ik nog steeds van jou geniet
Je blik, je stem en je gebaren
Gedeelde vreugdes en verdriet
De kinderen die we samen kregen
vergrootten onze saamhorigheid
Soms voel ik me bijna verlegen…
jarig 15 augustus 1957
netgedicht
2.8 met 53 stemmen
11.313 ecclesia:
de felicitaties voor joannes maria’
wel, wat hij verder kreeg
’n tik om z’n oren
vanwege de pastorale orde
tijdens het verstoren
voorts twee guldens
een meccanodoos
een hollebolle choco sigaar
van oom kees en tante claar’
tien guldens in handschrift
spaarboek schuin gestift
verjaren op 15 augustus
was niks mis dus
verlegen…
Kamergeleerde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
780 Ik wendde mij verlegen
en groette hem,
wiens werk ik had vergald.
Hij las zijn boek van Z tot A.
Van ordeplicht ontheven
wacht hij berustend,
tot toch èèns de stilte valt.…
guerilla's met de ogen dicht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.062 en van liefdes die we verlegen snel
(met gebroken moed en kracht)
vergeten willen, kussen we nachtelijk
het gezicht; slapend worden wij helden
slechts als wijzelf ons schaakmat zetten,
het werk vergeten met de ogen dicht
levenderwijs verlamd.
slechts dan weten we te vluchten
naar wat wij, wijzelf dan
vrijheid noemen…
Een gemiste kans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Daar stond je – achter de kassa
van die kadowinkel in Lewenborg
ravenzwart haar
zo mooi
zo godsgruwelijk mooi
een black magic woman
betoverd was ik
maar geen zelfvertrouwen zo verlegen
ingepeperd door het verleden
zodat ik je amper durfde aanspreken
Vele jaren later na een verhuizing
kwam ik je in de Herestraat weer tegen
arm in arm met…
Onuitgesproken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
3.291 gedachten in een lege tekstballon
stil zonder de droom te verbreken
radiografisch kijken naar onderhuidse wonden
met gewone ogen niet waar te nemen
toch elke keer diep bewogen
door het fronsen van je voorhoofd
begrip is een vreemde taal
doch eentje die jij wel verstaat
ik praat dan wel in mooie laagjes
maar jij brak de poorten van verlegenheid…
afscheid
netgedicht
4.1 met 40 stemmen
2.719 ook de idee
dat hen een lange weg wachte
zouden zij enkel de tom tom
aanhoren
en in eigen stilte
het afscheid van ons
willen verzachten
ik ging maar weer
naar binnen
daar waren er nog
die moesten gaan
geen haast, nee dat niet
er was aan niets te kort
ik zag geen broer of zus
maar één moment
met een leeg glas of bord
of verlegen…
Dorps-idylle
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.069 Verlegen blozend, staat de boer te mallen,
knipoogt, verblind door meisjes oogazuur.
- "Roodkapje, zeg! kon trouwen jou bevallen,
Blij werd mijn huisje en warmer 't wintervuur!"…
AURORA
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.631 het vroege, gezeefde morgenlicht strelen,
tot het van rood naar dieprood kleurt
loom en traag strekt ze haar mooie lijf,
de ronding van haar borsten zoekt
uitdagend de stralen van de zon,
een helder flonkerend web van
dauwbedekte zilveren spinnendraden,
omkranst haar jong en soepel silhouet
alle mindere goden en godinnen
uiten zich verlegen…
In Koninklijk gezelschap.
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.339 “Maar al die mensen…” werpt ze tegen
in dit gezelschap erg verlegen.
Pas als ik zeg dat ik net heb verstaan
dat er nu gelegenheid is naar het toilet te gaan
staat moeder op en gaat haar gang.
Achter de deur klinkt haar neuriënd gezang
en ik denk als ik haar hoor zingen:
U komt op uw oude dag nog in voorname kringen.…
Zoek jouw eigen weg
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
917 vragen
in kleine alledaagse dingen
hoor ik soms de liefde zingen
maar, stonden wij niet samen
toen je naar mijn levensadem vroeg
achter de bomen uit het nachtwoud
mijn lijf weer naar bekisting droeg
kom je bij me met die hand
maak je mij nog wakker
omdat de kano is verdwenen
de rivier nu eenzaam verder stroomt
met langs de oevers verlegen…
Naast het bed van de dichter
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
504 Dwalen, en niet verdwalen
dat vraag je nu aan mij
maar ik zal mijzelf herhalen
dat brengt waarheid dichterbij
zo spreekt zijn stem, zachtjes
een beetje bedeesd, in korte zinnen
klinken zijn woorden, en ik luister
aandachtig, niet langer verlegen
hij vraagt me naar de zee
ik vertel hem over de golven
het zonlicht en mijn burgerplicht
geen…
Zomersproetjes
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.291 - vroeg je verwonderd
toen de wolken over dreven
en ik streelde je gedachten
tot verstillen in mijn schoot
waar ik je zomersproetjes telde
die een jaar waren gebleven
evenals die ene merel
die weer van het voorjaar floot
En ik verstrooide er de zomer
met mijn hand nog wat verlegen
voor mij uit - in één beweging
die je navel had ontbloot…
Liefdes eeuwig minnespel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
890 jouw wereld
van dansende golven in het schijnsel van een witte Maan
We drinken en proosten
en proesten het uit
Jouw lach zingt deze nacht uitbundiger
Vurig kleedt jouw liefde ons samenzijn
vrolijk en natuurlijk
schuilt mijn hart zorgeloos:
Zo zacht fonkelt een sterrennacht
jouw ogen licht als parelmoer
woont in jouw blik - verlegen…
Het vuur van de hartstocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Over kronkelende paden dwaalden mijn gedachten
zwervend door kille winternachten
op zoek naar tekens van leven
eender welk vuur, het was mij om het even
Als eerste kwam ik een kleine kerk tegen
het licht van kaarsen kon me bekoren
alleen om de zegen zat ik niet verlegen
en de moed ontbrak, Gods nachtrust te verstoren
Een knus bordeel kalmeerde…
ga ik diep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 roerselen
die ergens klinken als muziek
met tussen de balken
mijn eigen wisselende wijs
gister ging ik nog onbestemd
over wegen van verwachting
thans weer over paden
waar mijn zin wordt afgeremd
en hoop wordt uitgeladen
zo gaat het op en neer
van momenten vol tevredenheid
naar een tijde van pijnlijke
doch menselijke in verlegenheid…
midden in het leven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.225 nog voor het feest
gaan we weer even kijken
in je bloementuin
nee niet voorzichtig aan
we staan juist midden in het leven
wijs ze maar aan
de kleuren die jij
aarde hebt gegeven
het stille groen van
een verlegen puber toen
twee knoppen die in alle
schoonheid zijn ontloken
hebben volwassenheid begroet
en maken met de jongste…
Voorbij de Appelboom
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.952 met de gedachte
Wie jij zijn kon in jouw leven
Wenste iets voor jou, mijn lief
En iets voor ons, om te beleven
Wierp ze daarna van mij af
Waarna zij in een put verdwenen
En jij staarde naar de appelboom
Toen ik weer bij je zat
En je lachte als een kind
Dat weer een droom gevonden had
En jij proostte op de liefde met mij
lachte wat verlegen…
Christine McVie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
610 .
___________________________________
In zomerzon, een halve eeuw geleden
Zong Christine Perfect That's saying a lot
Een dolce gusto voor verliefde oren
Verlegen meisje in een liefdeslied
In flowerpower hippietijd geboren
Was zij toen zwanger van wie haar aanbeden?…
Duizendpoot of Multitasken?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.734 Ik ben zo iemand die altijd klaar staat, die zijn mond niet houden kan als er iemand om hulp verlegen zit, ik ben zo iemand die ze altijd kunnen bellen als er iets aan de knikker of stuiterbol is, hoe groot ook, men kan altijd een beroep op me doen.…
Masker
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.142 Die lacht om zijn verdriet
Voor jou zet ik mijn masker af
Ik heb geen muren meer
Omdat jij net zo kwetsbaar bent
Leg ik mijn wapens neer
Voor jou zet ik mijn masker af
Aan jou geef ik me bloot
Ik werp mijn ziel en zaligheid
Uit liefde in je schoot
Want niemand hoeft te weten
Hoe kwetsbaar en hoe klein
Hoe angstig en verlegen…
normenverval 2002
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.867 strafport op mijn mat
Kijk, dreigen met de dood zo nu en dan, daar kan ik tegen
maar neem dan op z'n minst de moeite om zo'n ding te wegen
Natuurlijk, ik betaal het wel, dat is eenvoudig zat
Maar uitgesproken irritant en stijlloos vind ik dat
Vandaag vond ik een kogelbrief met strafport op mijn mat
De afzender zat duidelijk om spellingsles verlegen…