869 resultaten.
Het licht der wereld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 Het licht der wereld geeft ons helderheid
De duisternis moet van ons wijken
En Gods zuiver licht zal ons bereiken.
Wij mogen leven in het licht
Want bij God is geen duisternis
Dat is helder, zeker en gewis.
( uit Johanns 8 vers 12)…
Het licht der wereld
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
495 Het licht der wereld geeft ons helderheid
De duisternis zal van ons wijken
En Gods zuiver licht zal ons bereiken.
Wij mogen leven in het licht
Want bij God is geen duisternis
Dat is helder, zeker en gewis.
( uit Johanns 8 vers 12)
Fedde Nicolai…
De religies van toen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 ik heb gezien
hoe het oorlogspuin
ooit twee glooiende
heuvels hebben doen
groeien in kaal land
boerderijen langzaam
plaats maakten voor
nieuwe wijken met groen
hoge flats en scholen
kerken uit religies van toen
voor een kind was
de wereld een paradijs
de techniek gaf al zijn
geheimen prijs over
bouw en architectuur
ademloos hebben…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer mezelf niet te overschatten.…
Kind (voor Ruben)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Het kind dat met wakkere
beentjes fier,
Het verse gras opschrikt, en zonder
te wijken,
Altijd rent voorbij de wind, en mij na
laat kijken,
De onrust in mij, een gulzig
altijd wakker dier
Niet te achterhalen tijd, wiens
honger graag
Verslikt, verslindt alles wat
weerloos lijkt
En kerend wendt, geen grens
bereikt;
Voor iedereen te snel…
Veilig verkeer in Nederland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 De oude man kon gelukkig op tijd terug wijken,
waardoor de scooterrijder hem net niet heeft geraakt.
Onmogelijk dat iemand zo'n inschattingsfout maakt.
Was het een heel welbewuste poging hem te doden,
want daar begint het toch wel erg op te lijken,
de rijder riep immers bij zijn rit "Ik stop niet voor Joden."…
privacy
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 mantel nemen
van wat wij doen en laten
omdat het aan ons eigen is
maar waar ligt de grens
moet het zonder voorwaarden
altijd en overal gegeven zijn
mag het eigene geschonden
als het tegelijk ook anderen
het eigene blootleggen kan
waar ligt dan de grens
in tijden van oorlog en ziekte
van levensbedreigende rampen
moet het dan niet wijken…
gouden gids
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 met ellenbogen schreeuwend
de veiligheid van anderen roven
het vertrouwen grof misbruikend
dat niet het recht van de sterkste
op de zwakkeren voorrang heeft
is beslist de betere gouden gids
de koninklijke kalmte en overgave
als leidraad voor het doen en laten
in het tijdperk dat afstand vraagt
zijn deuren als rotsen van lood
die van wijken…
Luister lief
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 Durf om je heen te kijken, nog even niet te wijken.
Leef met hart en ziel in bloei ook dit jaargetij
dan blijven wij samen nog een tijd genieten
en jij dagelijks lonken en knipogen naar mij.…
Eeuwig en enig Heer over dood en leven
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
628 kracht en mijn leven
Mijn hulp komt van de Heer
die zijn wet boven de top van de
Sinaï heeft gegeven
Ik die alleen en verlaten woon op
de aarde die Hij bouwde
sla mijn ogen op naar het Oosten
Mijn God de enige Heer over
dood en leven
Hij is het licht die het leven van
iedereen richt
Mijn God die de demonen van mij
doet wijken…
Nomade & Bengalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
456 '
't Is in het holst der nacht,
de nieuwe maan
Schijnt niet, maar in z'n hoofd blijken de dijken
Poreus, de baren weten niet
van wijken
Voor de nomade geen
ontkomen aan
Is 't een illusie tussen droom
en daad?
Je leest in het vervolg hoe 't verder gaat...
...to be continued...…
WILDGROEI EN BOUW
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
280 Over het fietspad blaast een oude eik
nieuwe bladerlucht, toont trots de zwarte spleet
binnen zijn kruin en voet: felle bliksem streed
met de sterke stam; snel nam het vuur de wijk.…
Ik weet niet hoe ik danken moet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
334 Ik weet niet hoe ik danken moet,
want Gij, o God, zijt eindloos goed
Gij laat U overal uit blijken:
in vrolijkheid en vriendenfeest,
in dienstbaarheid en goede geest,
waar pijn en leed voor liefde wijken.…
De sluis van Hellevoet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
469 zo’n honderd heetgebakerde figuren
in roze - dwaze moeders met hun kuren
nu loopt een vrouwenmars weer uit de hand
Ze rukt aan poorten van de Hellevoet
de sluizen wijken, zwarte lavagloed
stroomt door de straten van het achterland
van de gemeente Voorne AZC
Daar kijft het eigen volk eerst
en uitsluitend
om veiligheid van onbewaakt gepeupel…
Schone Lakens…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
150 in paniek, mijn kind
doe gerust je ogen dicht
alsof je morgen ‘t licht weer ziet
de mooie toekomst in het zicht
Kom op, laat je tranen niet stromen
je bent zo’n sterke meid
al zal deze nacht nog lang duren
we zijn de richting nog niet kwijt
Als de pijn echt veel te veel wordt
alsof je lichaam open scheurt
moeten je heupen simpelweg wijken…
De zee
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.756 Ik heb gezien hoe zij vernielde
wat haar geweld dorst te weerstaan
en toch, na eindeloos geworstel,
moest wijken en ten onder gaan.
En dagen later zag ik hoe zij
in rimpelloze tooi verscheen.
Haar woeste drang te overwinnen,
als door onzichtb’re hand verdween.…
Lente
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
717 Frisse tinten doen
diepe duisternis langzaam wijken
De nacht van de winter legt
stilletjes zijn mantel neer;
met een lichte tinteling voelen
de bomen in hun stramme stammen
botten knoppen
en leven roeren.
Niets ontsnapt aan het ontwaken.…
Een rijk van dwang en duurt niet lang
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.327 Als de most*, te nauw bedwongen,
Lijdt en worstelt, lijdt en zucht,
Zonder adem, zonder lucht,
Zie, dan doet hij vreemde sprongen;
Zie, dan riekt de ganse vloer
Naar de dampen van de moer*:
Alle banden, alle duigen,
Die het vrij, het edel nat
Hielden in het enge vat,
Moeten wijken, moeten buigen
Voor de krachten van de wijn,
Hoe geweldig…
Ogen keken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
858 Ik wijk niet van je zijde.
Vecht dit gevecht met jou mee.
Lach niet op jouw angsten.
Neem ze serieus.
Ik geef je zelfvertrouwen,
een eigen stem.
Ik ben het niet, meer die jou temt.
Boosheid die mag je uiten.
Frustratie,verdriet gooi het er maar uit.
Gevoelens krijgen alle ruimte.…
Prachtig oud
netgedicht
3.6 met 98 stemmen
33.716 permanentje in heur grijze haar
soms zingt zij plotseling gezangen
vervalt dan weer in mistig grijze staar
een stille lach in half geloken ogen
een wetende glimlach om haar mond
wandelt statig, doch licht gebogen
door de tijd met haar rollator rond
ineens kan zij indringend kijken
dan voelt men zich weer even klein
andermans ogen moeten dan wijken…
Lisa
netgedicht
4.1 met 46 stemmen
2.002 bedwelmend, de spanning gonst
onze lichamen die bevend liefhebben
druppels vormen op jouw huid
parels, als dauw op blad
fonkelend
je ogen, ze schreeuwen passie
vingertoppen glijden
verkennen naakte huid
maken kleiner wordende contouren
van een passiebloem
rillingen, verstijving
het zachte zuchten naar meer
een bron, jouw lippen
wijken…
Christus stervende
poëzie
3.2 met 9 stemmen
4.019 aan 't wijken.
Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken
Die kwijnen, als een roos die dauw en warmte derft.
Ach wereld, die nu al van zijne volheid erft;
Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelrijken;
Bewoonderen der Aarde, ei! toeft gij te bezwijken,
Nu Jesus vast bezwijkt, nu uwe Koning sterft?…
maanreis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.032 zij twijfelt tussen naderen en wijken
een bal in een boog rond een bal
af en toe wat zee opzwepend
in een schaduwspel schijnt ze
net iets anders dan gisteren
zij heeft last van dwarse grillen
opduikend bij zonsondergang
een sikkel in het westen
die zwelt van week tot week
meer en meer een bol gelaat
keer op keer lost ze op
een bruistablet…
(a)sociaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.038 Ik heb zo lang laten blijken
Dat ik niet altijd voor anderen hoef te wijken.
Helaas trekt hij zich er niets van aan.
Rest mij één ding om te zeggen: dan moet jíj maar gaan.…
Fishy
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
602 zorgen geen lusten geen lasten
of behoefte om te betasten
Vergif in kleur en naamrijk varia
het geestdodend gif anti-depressivia
Populair zijn Prozac en Remmeron
schooltje gepekelde haringen in beton
Gelijk snoekbaars glazen ogen verdoofd
word de maatschappij van geest beroofd
Iedereen in lijn op een lopende band
ongelijken die wijken…
Dromen is een zaligheid.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.368 Daarvoor moet alles wijken.
Voor dagen is er drank en chips in huis,
want we zullen kijken.
Nederland is nu al kampioen,
daarvan zijn wij overtuigd.
Dat zingt het supporterslegioen;
vaders, moeders, kinderen en voetbaltuig.
Er is nog geen bal gespeeld,
maar geen land kan ons verslaan.
Straten, huizen zijn versierd.…
Eindeloos
poëzie
3.7 met 21 stemmen
4.403 Zie welk een huis ons
Verlangen gebouwd heeft:
Landen en zeeën
Plaveien zijn vloeren,
Zonlicht en maanschijn
Zoldren de kameren,
Achter de sterren
Wijken de tinnen -
Wij kunnen minnen
Eindeloos. . .…
spitsuur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
756 de jaguar kauwt kilometers
een koets van licht kreukvrij staal
op het derde rijvak
keurig binnen de stipellijnen
het profiel van zijn banden
de oliestand, het onderstel,
de dimlampjes van het boordpaneel
gisteren nog gekeurd
geen knip in mijn kaart
dan pink ik en wijk uit naar het klaverblad
hij kleeft aan het asfalt in de lange, egale…
LAND VAN STILTE
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
718 Laat toch de stilte in ons dalen
laat die stilte, laat haar nu maar
Samen in ‘t maagdelijk dwalen
vol van liefde, eeuwig in elkaar
Laat ons naar het stilste kijken
naar haar licht en ‘t teer geluid
Waar al voor het lief zal wijken
voor mijn eeuwig schone bruid
Laat ons maar in stilte genieten
van twee frêle handen in elkaar
Stilte zweeft…
de schilderswijk van oud naar nieuw
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
514 op woensdag gaat hij eerst naar plein 80
en dan loopt hij wel naar huis
met een kater in z'n kielzog
een straatlantaarn omgebouwd van gas
verlicht mijn schilderswijk alsof het was
en zou moeten zijn zoals de toekomst
die vreemdelingen toeliet in "mijn wijk"
wij konden er toen heel goed mee samengaan
en verder geen gezeik , geen blaam
nu…