662 resultaten.
Verloren Flora en Fauna
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 deze
meervoudig gelaagde
beklemmende vraag
verblijf ik in de tussentijd
nog even graag -
al is het al lang en breed
vijf over twaalf
en wacht ik met smart
op voedsel en water
en dekens en bedden
en medicamenten
voor wat hier nog rest
aan levende have:
flora en fauna
in riet zonder kragen
in wind zonder vlagen
in een woestijn…
consumeren
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
934 kapot, milieu,traploos geregelde armoede
ozon, hongersnood, plastic-geluk
we glimlachen naar elkaar
verontschuldigend, geruststellend,
klappertandend van doodsangst
al ben ik een dier
van weinig woorden
nog minder was genoeg
en......niemand
.......niemand die de pijn begrijpt
laten we allen roepende worden
...........in de woestijn…
De aarde vertakt zich,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
748 Na lange jaren zal de regen van de hoop de woestijnen
kleuren, vol getooid met bloesems aangezet uit eigen
lijf, de “ Djins” hebben hun fata morgana’s gewogen,
wortelen droge stromen tot één welige oasis, weerschijn
van een nieuwe loop gevat in een gezamenlijk gebed.…
Louitje's bijltjesdag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
568 Bergwijn, Matthijs de Ligt, Stefan
de Vrij
Marten de Roon, Pasveer, Frenkie de Jong
Simons en Noa Lang, Virgil
van Dijk
Vergeten doe ik er vast nog
een paar
Die komen telkens na de rust
in actie
In 't voetbalgekke emiraat
Qatar
Het eerste slachtoffer wordt
Senegal
Een outsider, als dark horse
in de hitte
Van de woestijn…
De idioot in het bad.
gedicht
3.9 met 408 stemmen
125.523 .
-------------------------------------------
uit: Parken en Woestijnen (1940)…
Trotzdem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Zijn heelal gooide keer op keer woestijnen in een
brein, picknickplaatsen voor kruipende mammoeten
en versierde veldmuizen, tapdansende gorilla's.
Wat nou rare vogel?…
zijn (1)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
564 soms is alleen
niemand om je heen
vaak echter een gevoel
ieder weet wat ik bedoel
vertoeven in een woestijn
onherkenbare slijtende pijn
of verlaten van praten
met vragende ogen
die niemand binnen laten
een woord dat niet wordt gehoord
waar doofheid soms bekoort
lege straten
holle vaten
dode maten
open gaten met een verleden
het is de…
Cabo Verde
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
201 Langs de grillige kustlijn
van de eindloze woestijn
was verder hoegenaamd geen
leven te bekennen.
Was dit het einde van de wereld
het gevreesde Finisterra?…
Pluk de dag met een lach
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.410 Kijk naar het groen, naar de natuur
het barst van leven en van vuur
wat zou de aarde 'zonder' doen
een desolaat dorre woestijn.
Hoe schoon de kreten van een kind
dat aan z'n levensloop begint
hoe schoon de eed van 't jonge paar
dat slechts wil leven bij elkaar.…
omgaan met teleurstelling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.105 Door het lint, in woede, weg:
scheldend op de slangen in mijn leven
zwerend tegen ongeluk en pech,
bezwerend, bewogen en bedreven
vloekend om onwetendheid,
desinteresse en egoïsme
ik wil meer dan tranen kwijt:
aanschouw vervagend optimisme
Roep ik alleen in de woestijn?…
De oudste taal ter wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
562 Reeds in de vroege ochtend
van 1 mei
Brengt men een ode aan die creaturen
Een avifaunaubade van
drie uren
Als live concert van hun gekwinkelei...
...........................................................
...Aurora trekt gans Azië door
Dat wijd en zijd door horizon
Van zilte zeeën wordt omzoomd
En waar langs vlakten der woestijnen…
Wij en Zij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
503 of
herbeleven van oude tijden
religieus of seculier
Ze houden van hun land
willen het niet kwijt
maar tegelijk
zijn ze verbitterd
praten erover
met afschuw en woede
Het gevoel dat deze streek
dag en nacht van minuut
tot minuut wordt bedreigd
die nonstop onzekerheid
Zij wonen op ironische grond
een stuk verraderlijk woestijn…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 Hoor je de stampende pomp,
werveling in de woestijn?
Water spoelt mijn nieren,
blust de sintels van verlangen.
Een milde toekomst lokt me. Een gloed!
We bewaarden een half biljet,
waardeloos in een borstzak.
De kus lees ik nog net van jouw gezicht.
Slaaf van de trouw word ik.…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 Nu vlucht ik voor hem de woestijn in
droogte die aan de stadsrand knaagt
de straten in, het grijze moeras in
waar de storm bedaart.
Vruchteloos verwacht ik het verval
de inval die je bewaart en bewaakt
voor het ontwaken.
Alles blijft gebeuren.
Zoals de geniepige moordenaar
een aanslag beraamt op mijn adem.…
zinloze strijd (proza)
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 kwetsbaarheid-, het gevoel
alsof de aarde onder onze voeten verdwijnt
of de beleving van -zonder huid te zijn
zo transparant daar de innerlijke muren
in eigen fundament gezakt en opgelost zijn,
het leven als een gevecht op weg naar
een ontsnappen uit -de realiteit van het nu
het eeuwige nu -dat wezenlijk tastbaar is,
-de schreeuwende in de woestijn…
Kindsoldaten
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.326 Spartaanse zonnedrinkers van vijandelijk bloed,
benijdenswaardige schildknapen van legerhoofden
uit jungles, woestijnen, bergen en getto’s.
Ze dragen harnassen en wapens,
lijfstraffen, ijzeren discipline en blinde vervorming.
Aan de krabpaal van eer executeren ze ouders.
Lanceren ze stenen, metaal, molotovcocktails en dynamiet.…
Fear of flying
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Eerst even een gemakkelijke zin
nou ja een regel dan, maar zonder punt
een verse regel gaat er altijd in
ik sla geen kruis, gooi liever nog een munt
Zo, die zit en nu dan de essentie
de kwintessens de eigenlijke kern
in de woestijn waar ik haast nooit een grens zie
tussen de rotsen van de dag en nacht
Waar Nietzsche Zarathustra had…
1975
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.275 Verwilderd in besneeuwde vlaktes
woestijnen in muren gevangen
de kampen kelders en kooien
waar de ene mens de andere onmens wordt.
Al die dromen al die jaren
steeds weer dat kind op 't platgebrande station
het hoge gillen in de kazerne
waar je stem, die mooie vaas
werd stukgetrapt.…
zaterdagavondnostalgie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
617 Het is nog steeds en altijd
jij in mijn woestijn.
Je weet dat het pijn doet,
en toch...
zwijg je me kapot.…
Woordenstrijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
622 Moest ik ooit nog ergens vechten, dan zou het de Sahara zijn
Want soldaten sneuvelen bij bosjes en dus niet in de woestijn
Ik heb heus wel idealen maar ik wil nog lang niet dood
En als ze op je lopen schieten is dat risico vrij groot
Als je iemand voor z'n kop schiet omdat je 't oneens met hem bent
Denk niet dat je er mee opschiet want het is…
Lichtmis 02/02/2024 ///muz.Mà Vlast Smetana
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
899 Maagdenvloed Maagdenpalm
Licht dat in vlees wil worden
Maansikkels planten maanstanden
kring vormende dolmen
broodafdruk in graancirkels
infuus van” Mare”-kransen
Vis voelend in het water
lijnzaad vormende vlasbloemen
lentekriebels vlinderstruiken
ontpopte ontluikende getuigen
“Pa Vlast” in vrijheidsbeelden
Kerkers die open breken
Woestijnen…
De stervende pelgrim
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.173 Wanneer, in 't moordend licht, te midden der woestijnen,
De moede karavaan van wrede dorst versmacht,
Ontschuilt ze, in 't zand gehukt, 't alzengend zonneschijnen,
En beidt, in lome slaap, de koele wind der nacht.
Maar dan, met d'eerste ster, herrijst ze en staat reisvaardig:
De lendenen omgord, de kemelen belaên...…
IN DE BRUIDSDAGEN
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.758 .
-----------------------------------------------
discours: gesprek
blondes: fijne kant met bloemmotief van dik garen
Hypokras:
Nitri: Nitri woestijn in Egypte
Hoffman: Duitse dichter en musicus(1776-1822)
kooitje: bed
verschiet: toekomst…
Hemelpraat 2
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.613 Alcoholist zo ging men wedden
Van kathedraal tot gereviseerde hoerenbus
er werd van alles ingezet op de Rus
De roker niet hij was geen klant
Zijn hand was immers afgebrand
De Rus plofte ongevraagd aan tafel
Nou komt er nog wat van brulde hij
Dan zuip ik uit deze liefdeskom
Duwde dan zijn kop in SM haar kruis
Zonder wodka neergestort in woestijn…
De laatste zwaluw
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.522 Dan maakt de winter deze streken
Zo naar, zo doods als een woestijn.
Dan klemt de vorst met ijzren handen
De stromende rivier in banden;
Dat stort de scherpe hagel neer,
Dan zal de sneeuw natuur bedekken,
En haar tot rouwgewaad verstrekken;
Dan is hier niets dan weedom meer!…
Jezus de Jood
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
638 Dat zich spelenderwijs als God bevindt
In het innerlijk als een hemels existeren
En hij injecteerde een nieuwe geest
In het Jodendom dat geen fiducie
In de Heiland had; "Onze visie
Is het niet; wij houden ons bij eigen leest"
Niettegenstaande zijn wonderen
Het toekeren van de andere wang
Het worden van een koperen gifslang
In de woestijn…
Duizenden namen zijn er gewist
gedicht
4.0 met 7 stemmen
7.928 Vooruit gedreven worden we door woestijnen, bergen,
zweten als paarden en stinken als varkens.
We trekken door groene vlaktes van kraterinslagen
met holle ogen, met ingevallen wangen.
Onze radeloze stroom groeit,
een exodus voor de komende dorpen.
De eerste wacht een kom soep.
Zeg me wie je bent, maar je luistert niet.…
hotel california
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
625 Op een donkere snelweg
's nachts door de woestijn
de koele wind in mijn haar
en de warme geur van colita's
zie ik vaag in de verte wat licht
ik was moe, hield m'n ogen amper open
kon haast niet verder, moest naar de kant
Daar stond ze, in de deuropening,
ik hoorde klokken luiden
en dacht, is dit de hemel
of toch de hel
Toen stak…
Ballade
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.759 Rimbaud, op allen, ook zichzelf gebeten
Als op de aartsvijand, strijdend tegen 't lot
Van de met spot gekroonden, smaad gesmeten,
Tussen de mensen wild verdwaalde God,
Liep storm door steppen, steden en woestijnen,
Gevloekt, geschuwd door 't rechtgeaarde ras,
Leerde in verlatenheid en helse pijnen
Dat er voor hem geen plaats op aarde was.…
RUWRIJM
poëzie
4.3 met 15 stemmen
3.586 Kristalen woestijne,
vol wonderen, vergunt
me ene ure uw genot nog:
och arme, ge en kunt!
De zonne is gerezen,
de wrede, zij velt
omlege al uw schoonheid,
o winters geweld!
De bomen, ze treuren,
van alles ontbloot:
een boodschap, och arme, en
een beeld van de dood!…