8651 resultaten.
luik zonder scharnieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
26 mist ontdaan van grijs als verf over behang
haar witte mantel is geel bij verse sneeuw
een schreeuw van een meeuw ik laat hem
plots helder ijs met ijzers glad gegleden
de snelheid op de vaart gelijk een schicht
als van het licht stabiel en krachtig duwend
de één over de ander de herhaling van benen
lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid…
Het testament van dr. Mabuse.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.104 Hij vlucht in een helse race voor vijanden;
Koplampen bouwen muren wit loofhout
Langs nachtzwarte wegen. Krampachtig klauwt
Het stuur zijn negatief in beide handen.
Een teisterende luchtstroom schaaft poolkoud
Langs zijn gezicht, waarin de ogen branden
En gierend verschroeien de autobanden.
Zijn wild bevel wordt blindelings vertrouwd.…
Ik kijk naar je (Papa)
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
942 Je haar dunt uit, het restant is wit,
maar je kijkt zo helder uit je ogen.
God, wat zal het mijn jonge hart raken,
als de dag komt dat jij zal moeten gaan.…
Tranen van zilver
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.254 Hartverscheurend zwart-wit,
weerloos, onwetend
het schriele jongenslijfje,
kijkt ze van me weg.
Filmmuziek zwelt aan.
"Ken je deze?"
verwachtingsvol vragend kijkt ze me aan.
"Bambi!!"
Schaterlachend om mijn beschaamd ontkennen,
doet ze mijn hart ineenkrimpen
van schrik en bange voorgevoelens.
Dan steekt de wind op.…
Luchtbewoners
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.241 groeiden midden op de straten
water stroomde opwaarts in de bergen
en de mensen ademden het weten
nu verliezen mooi geworden spiegels
heldere weerkaatsing dat ze barsten
bomen lijken dwars verdeelde monsters
water snijdt als laag gevallen scherven
maakten ze zich kenbaar, ik zou dansen
op bewaard gebleven vergezichten
ik zou schreeuwen over witte…
Winterkleuren
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.287 winterzonnestralen die zich laag
verstrooien over aardse buigingen
de hoogte geeft aan alles nieuwe kleur
De bomen donkeren, de gele gloed
is goud van licht verkouden zachte mist
het water glanst een blauw verhullend grijs
en gindse huizen missen elk detail
In deze kleur geworden zichtbaarheid
begint mijn beeld opnieuw te worden, zwart
wordt wit…
je gaf je oogverblindend bloot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.497 je danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde en
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
de felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de snelle ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken, ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer
over het blakende asfalt richting zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele…
Mijn Muze
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.516 Gegoten met woorden
In een bed met wit satijn
Vinden wij elkaar
Beminnen. Verstrengeld met
Vele akkoorden.…
Buitenlandse hulpvraag
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.058 Z'n witte voetje wil JP niet missen,
als Bush 'm zegt: 'U zou er eer in leggen,
als u me hielp aan dichter Driek van Wissen.'…
Bergwandeling over de Montgrí*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 En dan valt plotseling een stilte
tussen het groen van de olijven:
de blauwe zee wiegt witte schijven.
Wat vinken zoeken naar bescherming
maar spreeuwen vliegen op of blijven
met bek en pootjes vol olijven.
...........................................................
*Montgrí is Catalaans voor 'Grijze Berg'…
Prutswerk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
690 Amechtig sleutel je aan het eerste vers
Enkele ronde letters in een maatpak
Druipend op het prille witte stille blad
Ze moeten nog herschikt
Het woord vat geen vlam
De rijmdwang gooi je overboord
In een woekering van tekens en tamtam
Groeit buiten elk besef de leegte
De valse noot sluipt tussen de regels
Het klaaglied ronkt langs alle kanten…
Avondklokken
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.780 waarlangs
de morgendauw een uitweg zoekt
Verdwijnend in het vlechtwerk van
weggehakte stemmen, in een spiegel
waarop alles dof en pijnlijk opdoemt
Met een veeg verdwijnen ze voor even
om al ras hardnekkiger en venijniger
in mijn gewist geheugen terug te keren
Ik sla ze om, de zwarte en grijze tijden
en ritsel koortsachtig naar het wit…
ORAAL SPECIAALTJE
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.923 'n schim zonder enig schamen
zuigt bijt knijpt krabt
in en rond de tepel van de Dame
de Dichter is gesnapt:
’n tepelaar - geen lepelaar -
tepelt zijn melk op witte voetjes
eerst rukt trekt dan tepelt hij
zuigt en streelt
drinkt zijn melk zo zoetjes
neuriet van den minne
dommelt met goede zinne
verted’rende slikjes enkele hikjes
geeft…
vingers vlechten vogels
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.844 de lach is schmink
wit streept rood en
licht danst schaduw
op de huid, lampen
doven het geluid
in het decor
zingt de muziek
raakt in tonen
het publiek dat
mee huilt met de clown
zijn mimiek
maakt stemmen stil
nodigt uit te komen
bespeelt dan heel subtiel
de wil om mee te dromen
vingers vlechten vogels
die gaan vliegen en
weer…
Ik Wil...
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
996 'k Wil lopen in een bloementuin
In die serene rust
Met kleuren groen en wit en geel
Want in die zelfde bloementuin
werd ik voor't eerst gekust...…
Tour de France 100 jaar ...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.441 Mannen, 198 in getal
bedrijven pure sport
een paar weken lang
tot Parijs bereikt wordt
Dagelijks genieten
van deze prachtige strijd
Af en toe een rustdag
weer terug naar de realiteit
Bergetappes die het oergevoel
wel héél erg benadrukken
Tijdritten en sprintetappes
en heel veel vlakke stukken
Truien, wit, geel en groen
Ook het bergklassement…
't Is lang geleden (3)
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.419 En met dat griez'lig witte van zijn oog?
Ik hoopte, dat grootmoeder zich bedroog,
En hij niet was bij God, als ik er stond.
Grootmoeder zei - 'k hoor nog haar lieve stem -
De kleur was niets; God zag alleen de harten;
En was dàt goed, dan kwam je vast bij Hem;
Hij hield niet meer van blanken dan van zwarten.…
Vergeef mij mijn wens
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.216 Witte pluisjes dwarrelen in de lucht
Ze omringen mijn omgeving
Als in een trance volg ik hun vlucht
En mijn hart vraagt om vergeving
Ik eet nog wat fruit
Mijn blik dwaalt over het water
Dan gaan ineens de lichten uit
Vergeef mij mijn wens tot later!…
't Is lang geleden (11)
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.129 Ja, laat heb ik 't ontdekt: Ik ben een zwaan:
Mij heeft uit poel van dof, smartelijk leven
Het stilgegroeide Godsgevoel geheven,
Aardse gehechtheid heb ik weggedaan;
Mijn vleugels zijn weer wit en waard te slaan
In Brahman's licht; want wat van slijk bleef kleven,
Met blijde tranen heb ik 't weggewreven:
Nu mag, nu durf, nu kan, nu moet…
Schoolmeesters
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.162 met een stijve nek,
En vijf gebroken ruiten,
En deuren, die niet sluiten,
En 't Pootje* in zijn kuiten,
Er uitziet als een gek;
Is min nog te beklagen
Dan hij, die drie paar dagen,
In 't woelziek schoolvertrek,
De veestlucht* en de drek,
De snotneus, d'Ezelsvragen,
't Afzichtlijk nagelknagen,
Het krabblend luis-verjagen,
De vuile witte…
Doktersverklaring
gedicht
3.4 met 29 stemmen
13.056 Hij blijkt een heel gewone man te zijn;
zo sterk zelfs, dat ik durf te vragen of hij
misschien zijn witte jas weer aan wil trekken
voor het effect. Hij knikt en hij verstrekt
in uniform zijn informatie. Wij
zijn vrienden want hij weet dingen van mij
en ik heb altijd naar hem opgekeken.…
Echo
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.023 Wit papier wordt volgeklad,
echo's worden bewaard,
zinnen worden vergaard
op een schreeuwend spiegel-blad.…
wie is zij toch
hartenkreet
2.7 met 37 stemmen
3.401 zij leest mijn gedichten niet
met andere ogen
maar met een ander hart
zij zoekt de liefde in elk woord
neemt elke letter apart
zij kust de avond in elk epos
alsof alleen voor haar geschreven
zij ziet hem op het witte paard
dravend in haar dromen zweven
haar vingers herschrijven elke zin
om overal en nergens te verdwalen
zij diept de peilloze…
Gek
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
4.313 jij met mij gek wil zijn
Samen knettergek wil zijn
Dan samen echt te gek te zijn
Gewoon jij en mij te zijn
We blazen roze bellen
En lopen over knalgeel gras
We hoeven niets meer te vertellen
Over hoe het eerder met ons was
We gooien sneeuw door een ruit
Een grote koude pop met sjaal
We schrikken van het zaalgeluid
We kneden nog een witte…
Julie
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.030 Langs de zomerbeschenen granieten
steen begint in een hoek witte klimop te
groeien alsof je nog zou leven en volop aan het bloeien bent.
Julie, mijn kind, let niet op deze milde
en onverwachte tranen. Vergeef me
ook het beeld dat in me schijnt alsof je
op de vleugel Chopin zou hebben gespeeld
op lichte lentedagen.…
judassen zijn in de meerderheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.258 ik wil geen krochten
waar het wringt
in alle bochten en
het stinkt naar angst
geef mij spelonken
waar geluiden dronken
worden van het zwart
het duister je verwart
in de diepte loeit het vuur
het vage was van korte duur
dit is de echte hel waar
alle zielen pijnlijk branden
wit marmer wordt hier zwart
fel donderpreekt de haat
voor…
Zap-krejasjoon
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.800 Er is mij iets ter ore gekomen
en werkelijk dit gaat veel te ver
het is ook al op de teevee
en het verschijnt doodleuk op de STER
Het gaat om een pop symbool van de onschuld
zoals witte sokjes en de paardenstaart
ik moet bijna huilend bekennen
dit popje heeft bij mij opzien gebaard
Omdat het popje van "Zap" is
heet het "Krejasjoon…
De doods-gedachte
poëzie
3.7 met 23 stemmen
4.211 Alleen de doods-gedachte bloeit onsterfelijk
in het knoopsgat van een zwarte jas
en op het wit satijn der bruid.
-----------------------------------
uit: De Heilige Berg (1925)…
zo
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.985 met je ogen op de nacht gericht
wachtend op wat je had verwacht
raken je voeten voor een laatste keer het hout
voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai
alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door
de maan, ontstaan uit wit goud
priemt z'n ogen in je ziel
laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor
klanken…