7279 resultaten.
Haven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 droom is stuk
En vormt zonder partner een eenzaam stel
Het heilige vuur laait weer op
Maar laat zich door de tranen doven
De liefde was een strop
Om zo je hart te kunnen roven
De duivels nemen de overhand
En verslaan de goden van het plezier
Ze vormen een onzichtbare band
En laten de deur naar de dood op een kier
Het verdriet vormt een zee…
Zoektocht naar mezelf
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
1.382 Breekbaar als porselein poreus als craquelé
Emoties stromend als golven van de woeste zee
Maar van binnen sterker dan de hevigste storm
Neem ik al mijn herinneringen met me mee
De nachten die komen gaan weer langzaam lengen
De afstand tussen ontmoeting en afscheid realiteit
Dromen over jou komen me onverwachts bezoeken
Maar het wakker worden…
Calypso 2004
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
3.113 jouw waanzin is mijn grootste politiek motief en
in elke cadens die ons aan een ander linkt
worden wij grootser en gelatener voor elkander
geen geliefden zoeken wij, geen vertedering of lust
geen rivieren lokken ons, geen romantische visioenen
geen noodzaak kan ons binden, geen enkel sentiment
we zullen eigen zoenen neerleggen op gras en zee…
Laatste zomerdag
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.740 In de dalen van de duinen
Huivren wondre schemeringen
Om de helderheid der dingen;
En geen aêm vleugt langs de kruinen;
Dieper dan de middagvreê
Hijgt de stilte van de zee.…
Toen Moeder Aarde beefde
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.270 Auto’s parkeren op zee en stromen
mee tussen huizen als Lego-blokken.
Witte maskers, dichtgeknepen neuzen.
Lijkzakken vol grauwe, naamloze buren
ploffen in de grond, verteren in vuren.
En dan die blik, die radeloze blik van grote kinderogen.
De MENS gewikt en gewogen.
Elke geboorte gaat met vuil gepaard.…
lucht en leegte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 prediker 1
winden waaien en keren terug
rivieren vloeien naar de zee
regens vullen ze opnieuw
generaties ontstaan en verdwijnen
men kan ze zich niet herinneren
een eeuwig sterven en groeien
daarboven staat de zon
hij gaat onder om terug te keren
alles lijkt zonder doel en einde
wij ervaren deze kringloop
en zijn wijzer dan ooit
kennis…
gebruiksaanwijzing
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.278 zeggen dat je
zover nog helemaal niet bent
wil me ervan vergewissen
dat je het serieus bedoelt
dus heb wat dingen op rij gezet
zodat je daarna kunt beslissen
of je nog steeds wat voor me voelt
dominant,opstandig,recalcitrant
obstinaat,gewoonweg irritant
ik heb buien,godweetwaar vandaan
dus wees gewaarschuwd voordat je
besluit met me in zee…
hoe kan ik
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.581 hoe kan ik jou schrijven, schetsen
dragen in de tijd
zó dat zij niet meer bestaan
die urenlange secondes
het naar jou verlangen
in takjes groen
wanneer ik mijn paden ga
hoe kan ik je vinden, ontdekken
je zoeken met wijdopen ogen
in de verborgenheden
en in alles wat maar op jou lijkt
mijn tranen verstommen de woedende zee
die golvend…
maanreis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.032 zij twijfelt tussen naderen en wijken
een bal in een boog rond een bal
af en toe wat zee opzwepend
in een schaduwspel schijnt ze
net iets anders dan gisteren
zij heeft last van dwarse grillen
opduikend bij zonsondergang
een sikkel in het westen
die zwelt van week tot week
meer en meer een bol gelaat
keer op keer lost ze op
een bruistablet…
Zomer begin april
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
2.335 Het wordt al donker
‘t is stil op het strand
enkel de zee die ruist
onafgebroken
en de wind blijft wild
in het donker rondspoken...…
Niks mis met het klimaat
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.410 steeds meer spannende records
na de warmste zomer
en de zachtste winter
nu het warmste voorjaar
heerlijk toch zomer in april
de terrassen zitten gezellig vol
dat is goed voor de horeca
strand wordt tenminste gebruikt
is anders toch maar nutteloos zand
alleen de zee is nog te koud
daar moeten ze nou iets aan doen
gewoon wat meer kerncentrales…
Klink-dicht.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
4.174 ‘k Misprijs niet dat men zich begeeft om vreemde talen
Te leren van jongs op met onverdroten pijn:
Maar hou ook zo veel niet van Grieks, Hebreeuws, Latijn,
Dat ik juist binnen haar al veel te nauwe palen
De onbepaalde geest, die vrijelijk wil dwalen
Door hemel, aarde, zee, en niet gebonden zijn,
Beperken willen zou, o neen dat heeft geen schijn…
Surrealisme - proëzie - Voor jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
681 't bijzondere is dat je kunt vliegen
als je dat wilt
gewoon
of eigenlijk niet gewoon
er is die wind als een adem
die adem als een wind
uit een ver en warm land
hij tilt je op, neemt je mee
en je vaart door hemelen
de bergen kunnen niet blijven staan
ze worden verplaatst
sommige verdwijnen in de zee
onder je
je vliegt…
van moeders doe overdrijven en voorbijgaan
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
762 het is de straffe wind die mij de achterzijde
van de bladeren laat zien, zo heftig krommen
de populierentoppen, het ratelt gestaag en de
bulderende zee op afstand schreeuwt verhalen
ik luister in één stuk door naar wolkenranden
die mijn polderland verstoppen achter zonlicht
kolossale gezichten blijken moeders die zingen
over koren, veranderlijk…
Kracht
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.061 Hoe diep ook het dal
Met pijn en met tranen
Met woede en wanen
Een keiharde val
Hoe diep ook dat dal
Die kracht van binnen
Om opnieuw te beginnen
Overwint steeds de val
Want al glij ik uit
Ik sta ook weer op
Voel de wind voor de kop
En ga weer vooruit
Omhoog naar die top
De ene voet voor de andere
Ik zie de zee veranderen
En kies…
Zeeland.
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.215 plassen en weelen
Stille plekjes en vogels die kwelen
Rietkragen, inlagen, schorren en slikken
Licht, ruimte, de tijd hoort men tikken
Noeste werkers en getekende gezichten
Inspiratiebron in schilderingen en gedichten
De zon gaat er onder als nergens op aard
Met wolkenpartijen, gehaast of bedaard
Soms vreselijk woest en soms kalm is de zee…
En kust de dood
hartenkreet
4.7 met 34 stemmen
2.419 Gedachten zingen trieste tonen
de zon sluimert zachte stralen
Het ruisen van de zee zo mooi
Maar ik ben aan het verdwalen
Ik zoek een herkenningspunt
Langs roze huisjes en baaien
Maar alles lijkt zo op elkaar
laat mijn geheugen verwaaien
In mijn jurkje van wit linnen
Blote voeten vol met blaren
Tranen die een weg zoeken
In ogen die zo…
onbevlekt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.407 onder een gestippelde stolp van inkt
stampt de ezel met een gebarsten hoef
klampt de maagd zich aan zijn poot vast
zinkt ze in een zee van stro en stroop
Jozef slaat, zaagt, schaaft
op een tapijt van krullen
tot de kreupele stal er staat
planken zonder frullen
de os herkauwt met schuimvlokken op de lippen
bij de eerste verbeten wee kauwt…
Overpeinzing in stilte
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
965 waar kan ik stilte kopen
kent u misschien haar prijs
gaan deuren zomaar open
als ik enkel zwijgzaam wijs
hoe kan ik stilte horen
en voelen in mijn lijf
weet ik dan van te voren
op welke zee ik drijf
kan ik van stilte leren
haar vinden op het net
of beter mediteren
en zwijgen in gebed
laat stilte zich versturen
in een dichte envelop…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.047 Kleine vogels, groene bomen
Deze wereld, het is om over te dromen
Lente, alles groeit weer
Het is zo mooi, het vraagt om meer
Een klein stroompje door het woud
Het is er lang, heel erg oud
Krakende takken, oude bladeren
De manier waarop we het benaderen
Het groene gras, de ruige zee
We gaan er steeds weer in mee
Golven maken je weer kalm…
Kust de Kust
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.924 Kou snijdt door mijn huid
Het strand stil en verlaten
Enkel golven breken luid
Meeuwen dansen rondjes
Krijsen kreten in de lucht
Zout de geur van schelpen
Wind welke zachtjes zucht
Mijn voeten lopen meters
In het harde gouden zand
Rust lijkt zo onwerkelijk
Gewaand in niemandsland
Lucht in pastel groenblauw
Drijven in wolken over zee…
O DOOI-WIND
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.098 Hoe lief dat gij verlaat de blauwe baan
Der zuider zee, tot troost der noordse volken,
En lokt u niet wat gij in ’t zuiden zaagt?
------------------------------
uit: Verzen (1920)…
weg weg
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.050 moet rivieren zien de hemel een grote blauwe
of grijze toekomstdroom licht dat op water ligt
als de hand van een liefhebbende vader op de
schouder van zijn zoon
ik moet bergen zien als fris ontloken borsten ik
moet hete kruiden ruiken in het zuiden waar de zon
op de witte hellingen schijnt
ik moet aan het strand gaan luisteren hoe
de zee…
Oud Antiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Men weet het present, waardig, maar in wezen niet daar
Die ziel zoekt een uitweg in het breken van oude grenzen
Ze stijgt omhoog, klapt schokkend tegen ‘t ronde hemelruim
Tuurt omlaag, valt in een diepe zee, angstig, grijs en grauw
Zijwaarts tuurt grijnzend een blik in cynische toverspiegels
Vanaf de overkant, puur en lonkend, oog in oog met…
Als!
hartenkreet
1.4 met 11 stemmen
1.520 Als ik weer eens eindeloos verzonken zit
in mijn tunnel van verdriet
mijn geest verdoofd, mijn hart gebroken
wil ik eigenlijk alleen maar
dicht bij jou zijn en vluchtig een blik
in jouw twinkelende ogen werpen
en weer genieten van jouw lieve lach
maar jij bent niet hier
Als morgen de zon weer zal schijnen
en de horizon net een golvende zee…
Elke keer valt het tegen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.390 M'n tranen lijken net een zee...
Altijd als ik denk dat het een keer goed gaat,
Gaat het net weer anders dan verwacht...
Verdwijnt de zon weer achter die donkere wolken.
Weg is weer dat gelukkige gevoel met al haar pracht.
Het vertrouwen in de mens wordt steeds weer beschadigd.
Voor het kan helen krijgt het dan alweer een deuk.…
Zomers duin
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.857 Groot al in 't rond,
Dreunroep van zee, die over 't strand komt stuiven.…
Afscheid van haar
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.658 Op het zachte verre ruisen van de zee
drijven dan al mijn gedachten mee.
Ik ruik haar geur en proef haar zout.
Op deze plek waar bijna niemand komt
voldoe ik aan haar laatste wil.
Ik ril,
toch is het niet eens echt koud.…
Coast
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.277 De wind liefkoost de rozenblaadjes
zacht de hand strelend door het spinnenhaar
scheidend de huid met zijn peinsplooien
die zij voortbrengt
De streling verveelt nooit
mits gedachtenloos smorend
de wortels rood verdwijnend
trekkebenend in de zee van
grijs wijs geslagen onbekommerd
alomvattend spat de honingzachte
gedachte uiteen
Als een…
6
gedicht
2.3 met 86 stemmen
27.977 Duinen geven geen antwoord
het strand stuift, er staat een grijze zee
Over de boeg van de hoop. Ze vraagt benauwd:
hopen waarop? Dat de woorden niet liegen?
Minnaars elkaar niet bedriegen? Zelfmoord
en dood tot hetzelfde taalspel behoren?…