Alle inzendingen over god

7201 resultaten.

Sorteren op:

Zijnsgeluk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
Plotseling mogen voelen, dat je een deel uitmaakt, van een goddelijk geheel. Zien, dat je kijken kunt. Horen, dat je luistert, naar wonderlijke geluiden, die je zelf niet maakt. Prachtige muziek of lelijk, maakt hier en nu niets uit. Ervaren, dat oordelen niet bestaan. Dat meningen gewoon zinloos zijn. Ervaren dat gedachten ontstaan,…

Pantheon

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Gaea ik ben moeder, Almoeder Aarde; ik geef leven, dood en wedergeboorte; ik geef gul uit overvloed van mezelf; ik geef, maar soms dan neem ik. Pan luister: spring en dans mijn kind, groeiend, volg mij lach en zing en speel mijn kind, stoeiend, volg mij leef en drink en lief mijn kind, bloeiend, wees vrij vrij mijn kind, met mij. Aphrodite…

Dea sive Natura

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
De Haagse stemming is voor één dag top Na 'n weekend op de Hilversumse hei Zou Mark met Kaag en Ouwehand erbij Niet méér voor fauna doen en voor fleurop? Miljoenen nota's vliegen om je oren Red de natuur Mark, nóg is niets verloren!…

De vrouwen van Holland klagen aan

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.707
God zaaide in hen het leven, Wij droegen ze in onze schoot; Gods goedheid had z' ons gegeven Hij zaaide in hen kiemen van leven; Gij zaait in hen kiemen van dood.’ De vrouwen van Holland klagen weder en wederom aan: ‘Hoe waagt aan onze ouden van dagen g' uw roek'loze handen te slaan?…

Zondeval

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.076
De straat verdampt onder een regenboog Een brute bende jaagt door de krottenwijk Door ijswind verkruimeld De toegang tot het marktplein is versperd Dus kraken ze de kerk Razend door het middenschip Met een stormram breken ze het altaar doormidden Laten een zuil, een kruisgewelf trillen Kerven in het Lam Gods Met slijk wordt de dunste verfstreek…
Wim Veen22 februari 2005Lees meer >

Laveloos

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.388
Ik dreef mee Rakelings boven laaiend rood De ruiter keert zich naar schuimkoppen Met een sluimerende blik Een lek hart is zijn deel Op de rand van zijn adem Wordt God een loze vloek Banaal als een keukenrobot zonder stroom Een klodder op een wit doek De jongen in hem begint van leegte te beven Eenmaal landinwaarts Op een gewelfde…

HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD

poëzie
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.140
Dan, waar ik sta, zie ‘k, om end om, Gods legerwachten waken; en, in dieneindloos wijde kom, al ‘s hemels diepten blaken. Hoe bang ben ik! ‘k En durf bijkans mijne ogen niet betrouwen, o Here, op uwe sterrenglans: hoe zal ik U aanschouwen?…

De Zon komt terug

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
omarming Brandend rood in zwarte zee Giftige wolk over boze bergen Pluimen opgeblazen in oranje Gouden golven in verdwijnpunt Vage nevels in het niets Ontsluiting van de horizon Een sinaasappel in een sleuf Daar gaat het licht tenonder Kleuren vervloeien tot de nacht De laatste lichtstraal gloeit nog na De vurigheid van ondergang Mijn god…

Majesteit

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.548
mij zorgen en verklaar me nader Een lange lijst, voor woorden haast te zot Prins Bernhard in de oorlog een verrader Nog steeds met nichtje Margarita mot De Roy van Zuijdewijn, alleen maar kwader Een zus als paardenfluisteraar gespot Gedonderjaag om Maxima haar vader Een Mäbel die een ieder maar bedot En Alex, zoon en kroonprins, ach mijn God…

Voor Serena

hartenkreet
4.4 met 82 stemmen aantal keer bekeken 5.487
Of misschien toch de perfecte schepping Here God?…
Joo16 april 2003Lees meer >

Vera’s glimlach

netgedicht
4.1 met 174 stemmen aantal keer bekeken 50.641
Het mutsje is wat scheefgezakt maar siert haar smalle hoofdje rood kan slechts gedeeltelijk verhullen dat er geen haren onder krullen het onbedekte schemert bloot De chemo liet de lokken vallen blond dwarrelden ze op de grond en in het duister van de nacht bidt hoopvol kleine Vera zacht Lieve God, maak me gezond.…

Jouw Zoon de Zwerver...

hartenkreet
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.696
Ze waren samen "uitgestapt" Mijn God, wat deed dat zeer... Wat sprak jij moedig en zo mooi Je had het over: "Wie Wás Hij???" Je oudste kind, gewoon jouw zoon.. een grote traan biggelde over mijn koon Wat ben jij dapper, lieve nicht Ik kan geen woorden vinden... maar wijsheid in je hart wil ik kerven...…

Zestien

gedicht
3.2 met 119 stemmen aantal keer bekeken 41.607
Hierom is niet veranderd het paradijs: Adam wandelt met God; noemt, slaapt en vindt hetzelfde lichaam dat ik vind. Dezelfde wondere warande gloeit buiten in de wind.…

Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon

poëzie
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.983
En ben u voorgetreên*, En zal uw komst verbeiden*, Om zonder meer te scheiden t'Ontvangen zelf van God Het onverganklijk lot, En na een zalig sterven De zaligheid* te erven. ------------------------- *gesteen - gekreun *voorgetreên - voorgegaan *verbeiden - afwachten *zaligheid - eeuwig geluk…

Het gebroken glas

poëzie
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.739
Ene vertelling Cornelis had een glas gebroken Voor aan de straat; Schoon hij de stukken had verstoken, Hij wist geen raad Hij had een afschrik van te liegen, Wijl God het ziet; En zou hij Mama nu bedriegen, Dat kon hij niet.…

het derde kind

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.502
stapten, voor hun onvoltooide reis vol van regen, storm, hagel en donder, tot de wind tenslotte liggen ging en het scheepje begon te koersen op een innerlijk kompas wat mij nu elke dag nog treft als een onzichtbaar wonder, maar wat ik, eeuwig ongelovig, wel weet, maar nooit zal begrijpen: telkens wanneer er schipbreuk dreigde, stapte hun god…
Tjoke2 augustus 2007Lees meer >

Later...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.120
Zouden ze daar ook in een God geloven? Is daar ook verdriet en pijn? Of zal er alleen vreugde en liefde zijn? Heb ik genoeg geleerd in mijn levensloop? Zijn daar ook bloemen te koop? Of kun je ze er overal plukken misschien? Ik vraag me af wat we hierna krijgen te zien?…
Joanne25 augustus 2007Lees meer >

De rozenkrans

hartenkreet
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.669
Een oude vrouw wiegt zich in haar schommelstoel Ze staart in het niets met starre ogen roodomrand Nog langer leven dient voor haar geen enkel doel Een rozenkrans glijdt door haar hand Graag wil ze verhuizen naar het hemelrijk Veel van haar geliefden zijn daar reeds beland Zachtjes bidt ze, oh God, sta toe dat ik spoedig bezwijk En de rozenkrans…
Hanny10 september 2007Lees meer >

Doordeweeks

gedicht
2.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 26.496
Ten slotte sliep ik mensen hatend in, mijzelf ontpoppend als een stralend god in een luchtig, niet te immens heelal dat ik ineens ook weer verlaten moest. Niets dat ik in de haast daar achterliet en 's ochtends over was mijn griep ook niet. ---------------------------------------------- uit: 'Een onderdaan uit Thule', 1985.…
Rob Schouten12 november 2023Lees meer >

Het jawoord

poëzie
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.778
Doe God! mijn wensen slagen - Verschoon mij van die slag! Uw grootheid zal ik eren, In aller eeuwigheid. Mocht ik met haar verkeren In deugd en eerbaarheid. Ik voel mijn boezem prangen Door bange twijfelmoed- Doch rein is mijn verlangen, En mijn positie goed.…

Het troostconcours

gedicht
2.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 31.629
een worgengel, een zoon van God en drie heel knappe jonge priesters. Een schip naar Paramaribo. Gezoen achter een sleutelgat. - Men geeuwde zeer voornaam en hij verloor. Eén bracht er mee: een kindertijd met voetzoekers en knalbonbons, de geur van jute en van boenwas. Zijn lang bewaarde eerste kies en al zijn nederlagen in de liefde.…
Luuk Gruwez29 januari 2019Lees meer >

De vraag van Gorter

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 725
Maar vandaag, plotseling en onverwacht zag ze een oude man strompelen, verdwaasd rondkijkend in haar tuin, verbaasd hoorde ze hem mompelen: 'Oh God, is mijn Mei nu al gekomen?'…
Tjoke14 april 2007Lees meer >

Voorjaar

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.676
Dan komt tot hen als lisplen over Gods storm die ons te grond doet gaan. ----------------------------------------- uit: De stille tuin (1931 - 1933)…

De uiverkorene

netgedicht
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 704
weer opnemend kruipend in hun ziel bevechtend hun koorts ontneemt hij hun gloed hij brandt als een toorts geleerd te incasseren kan en mag de pijn hem niet deren een ellendig wreed bestaan al wat hem toekomt is respect geschoten wild en wat faam welke hem niet doen bekoren want hij is Shamaan al beslist voor zijn geboorte geven de goden…

Hete blikken van opzij

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.391
Ik lag gewoon te genieten van de zon Op het warme Scheveningse strand Droomde hoe romantisch het zijn kon Met jou, samen, hand in hand Plotseling lag er een hand op m'n schouder Vingers streelden m'n zonovergoten huid Ik draaide me om, m'n hart sloeg over Dacht: mijn God mijn droom komt uit Je knielde naast me neer in het zand Keek diep…

Meibloesems I.

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.117
Dit, liefste, is ál mijn wijsheid: liefde is smart En 't hart is vol, dat God de dichter geeft.…

JEZUS VAN NAZARETH II

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.968
" En weer was 't engel Gods, die toen verscheen. "Op, Jozef, op, en spoed u naar Egypte!…

Dichten voor verdraagzaamheid (met enige vertraging)

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.535
En ik begreep maar niet waarom je zoveel problemen had en ieder halfuur God uit je mond kwam rollen. Maar het gaf niet, ik zou jouw tafeltje herstellen en jij zou eens lekker koken; een lamsboutpotje met een paar stevige schapenkloten erdoor gedraaid.…

De donkere verroeste blaren...

poëzie
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.413
. ---------------------------------------------- uit: Van God en van de natuur(1921)…

kind van de nacht

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.000
kind van de nacht waarom ben je zo stil sluip je eenzaam door de straten door god en iedereen verlaten geweten sussend in je verdriet dat je altijd draagt en niemand die het ziet hoe je wegteert van binnen niet wetend hoe opnieuw te beginnen kind van de nacht waarom ben je zo stil gevallen vervallen het is je om het even zolang…