1560 resultaten.
Kerkenpad
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.239 Zo makkelijk valt de tijd weg
in het besef
dat slechts een laag beton
mijn stappen scheidt
van die van haar,
vijfenzeventig jaar geleden.…
onvolmaakt verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.376 Bij de eerste
zonnestralen
die een diffuus licht
werpen op m'n
pas ontwaakte gezicht
en m'n gemoed
doordrenkt is
in niet te
stoppen gevoelens
door aanrakingen gevoed
kijk ik met een
kritische blik naar mezelf
wanneer de scherven van het
onvolmaakte hun plek krijgen
glimlach ik naar m'n
spiegelbeeld
dan besef ik
dat het spel niet…
Als de dood en gladiolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 kruimels in mijn haar
zijn het jouw ogen
en handen, niet
en toch gelaakt
als een oor en ooggetuige
al vluchtend
gelijk met de dood
maar onafgemaakt
noem me niet meer
als laatste te lispelen
in mijn oor of gelijk
aan het afgelegen naspoor
van verdoolde kruimels
van een verlaten
komt geen vraag
slechts het aanzien
in stil besef…
Vermoorde onschuld 23-1-09
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
806 waas
Prikt de dwaas
Ieders zeepbel door
Het staal trekt een spoor
In de ontzetting van de ziel
Met de stemmen in zijn hoofd
Beroofd van enig moraal
Dief van werd beloofd
Aan de onschuld van het leven
Waant hij zich weer even baas
Over wat hem niet werd gegeven
Met ogen zwart, vaal gezicht
Gedachten verward, doelgericht
Uithaal naar elk besef…
Overgave
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
618 Het mag toch niet zo zijn
dat Hij, onschuldig mens
voor mij zou moeten lijden,
ik kan mijn eigen strijd toch strijden
maar God, wat kan ik anders
dan het uit handen geven
want ik besef maar al te goed
dat ik zo niet kan leven.
Ik geef mij aan U over
met een gebroken hart
en hoor bijna opstandig aan
hetgeen mij zo verwart.…
Het oog van Pasen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Toch raakt de zon mijn huid
zo anders nu je handen me
zalven, me raken
tot aan de bodem
van het geluk
je lach bloeit in het oog
van Pasen en al het nieuwe groen
is de pleister die de herinnering bedekt
aan de lente die slechts boze dromen baarde
en onze harten uit elkander dreef
maar het anker haakte aan het besef
dat liefde onvoorwaardelijk…
parels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.058 Als ik naar de bomen kijk
met hun groene bladerentooi
besef ik wat zijn ze toch mooi
de toppen hemelwaarts gericht
afstekend tegen de blauwe lucht
blijft het een schitterend gezicht
met hun gratie en schoonheid
de takken wijd gespreid
bomen
altijd in beweging dansend
op de onzichtbare wind
en als je wilt schuilen
je de rust eronder vindt…
Ik dood
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
703 Als ik de tijd dood,
de doodgewone tijd
raak ik besef van tijd
een beetje kwijt.
Als ik gewoon dood
dan dood ik doodgewoon
een vlieg of mug,
of soms dood ik gewoon
de tijd.
Maar dood ik de dood,
heel doodgewoon
dan is er niks meer over
dan heel gewoon,
de doodgemaakte
doodgewone tijd!…
koude nachten hete zomers
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
913 De dagen waar ik naast je wakker word
dat ik besef dat jij bij mij hoort.
Koude nachten hete zomers.
Dat zijn de dagen en nachten dat ik met je wil vrijen
en ons levenlang met genot liefde en seks wil bedrijven.…
de nacht is wreed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 met haar spelende kinderen op straat
met haar lentestralende korte rokjes
met haar zomers lome lijven
verschijnt de nacht ongenaakbaar eenzaam
en hakt dromen aan flarden
doet pijn aan mensenwensen
voedt de verwarden
ik wil niet slapen gaan
de warmte van mijn dekbed
verraadt een duistere deken
ik schrik steeds vaker wakker
in het besef…
Moeder (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.166 Zo makkelijk valt de tijd weg
in het besef
dat slechts een laag beton
mijn stappen scheidt
van die van haar,
vijfentachtig jaar geleden.…
Het kleed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Zwervend langs de eilanden
van mijn allereerste kinderjaren
kom ik steeds dichter bij 't besef
hoezeer mijn corpus is gaan verjaren.
En dat zowel 't onbegrijpelijke toeval
alsmede de vermeende opzet van 't leven
gaandeweg voor mijn oude ogen
door onbekende handen worden samengeweven.
In een veelkleurig maar raadselachtig kleed.…
HAGEDISJE
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
394 geveinsde
spijt: had ik je maar
in de haag gepist
ja pa had ‘t maar gedaan
maar dan wis je
kwam z’n gniffel
er weer achteraan: dan
was je nu een hagedisje
ma hield niet van dat grapje
je doet dat kind verdriet
het voelt zich niet welkom snap je
dat je dat niet inziet
heb het altijd wel geweten
dat het een flauw grapje was
maar besef…
Internationale vrouwendag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 Jawel jawel, je ziet het snel
vrouwendag vandaag maar besef wel
dat internationaal gezien
slechts weinig vrouwen zullen zien
dat morgen gewoon weer morgen is
met alle gewone dingen, oh niks mis,
maar internationaal bekeken
worden alle vrouwen weer gewoon
zonder internationale wensen
vrouwen die 364 dagen
gewone vrouwen zijn, zonder scrupules…
er is een open en toe gaan van deuren vandaag
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
796 woorden die nog nooit
bij elkaar hoorden
zoals - ik mis je -
ik streep ze door
mijn liefste verdriet
is een gesloten toekomst
wellicht wordt dit alleen in poëzie begrepen
zoals een treurwilg die met zijn trieste vlagen
te veel takken torst
en misschien heb ik een teveel aan bomen
gedragen
*
wanneer alles weer voorbij trekt
besef…
dwingen door de weergodinnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 mijn takken zijn gespreid
twijgen in een warm hunkeren
nog is de wind te koud
moeten knoppen zich beschermen
in een winters bunkeren
ik zie het jagen
van de eenden
meerkoeten zijn al dagen
naar een nest aan het
zoeken voor hun eerste leg
en ik besef
dat de natuur zich
niet laat dwingen door
de weergodinnen vogels
zingen…
De Melkwind in mijn hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 's Nachts valt het me aan
een vaag, melkwit besef
dat rondtolt in mijn droom
als een tornado om mijn huis
kolkende herinneringen
houden me wakker, eeuwen
aan wijsheid doorstromen mij
om niet verloren te gaan
's Ochtends schommel ik
peinzend op de veranda
er kraakt waarheid
in het hout, het begint
te zingen als hemelse harpen
een Melkwind…
Kringloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Zoekt en gij vindt er
een baaierd aan spullen
als hulp in de huishouding
zó kant en klaar
gun ze een tweede kans
een nieuwe toekomst
bij leven en welzijn
weer recyclebaar
en hebt u op zolder
in schuur of in kelder
nog bruikbare dingen
als tweedehands waar
besef dan dat u
net als ik zit te springen
om minder materie
voor minstens…
Gewapende vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Lopend langs de bordjes 'Voormalige
Rosse Buurt' weet ik dat ik droom
van een betere toekomst
Die kan ik mij veel gemakkelijker
voorstellen dan hoe het is
een man te zijn
die het gebruik van een lijf koopt
zonder besef wat er niet klopt
Tegen hem moet ik mij wapenen
Muren? Truttigheid? Klauwen?…
Iedereen Even Rijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
451 als ik om me heen kijk
zie ik goud in zonnestralen
zilver blinkt in de schittering
op het water
brons gelegen
in het oude bos
en de bomen vol fruit
geven ons robijnen
iedereen wint
zoals ons ooit beloofd
ook al zullen we
eens weer verdwijnen
we zijn zo lang door
de mooiste juwelen omringd
bewaar ze in je hart en hoofd
besef iedereen…
Verlangen...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Het besef te leven, ondanks zorg of pijn.
De wil om echt te leven.
Dat is een zo groot verlangen,
het zal er altijd zijn.…
Ook als er geen uitleg is
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
121 Verleden hier, toekomst daar
en het besef dat het vervolg minder
mooi zal zijn dan je vroeger dacht
al noopt dat niet tot het oprichten
van een Partij Tegen Verdriet
Het volstaat om je geen zorgen
toe te eigenen, voorzichtig
te zijn als een slang en eerlijk
in de spiegel te kijken
Zo blijf je ook na station Halfweg
overeind, als een…
Jouw hand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 met
dwarse streepjes
die kootjes dragen
nagels die nooit
hebben nagelaten
vuil te willen zijn
de lijnen in je hand
als markering van
spieren en gewrichten
de duim heeft een
oppositionele rol in
dit gevoelig geheel
ringen rond de
pols hebben hun
eigen verhalen over
het vele werk de
vermoeidheden in
buigen en barsten
pas nu besef…
Stromende Tijd
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.741 Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.
Nu heb ik niets en
niets heeft mij.…
strijd
hartenkreet
3.0 met 27 stemmen
2.983 Om me heen is alles stil
't is rustig op de wegen
Gedachten vullen mijn hoofd
flarden hoop, maar ook vrees
wisselen elkaar af
Voor me doemen plots
de felverlichtte ramen op
Binnen vecht een mens
voor haar leven
Ze heeft zoveel gegeven
en mooie herinneringen
komen naar boven, maar
terwijl mijn ogen zich
met tranen vullen
besef ik toch…
Toekomst
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
2.625 Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.
Nu heb ik niets en
niets heeft mij.…
Een laatste afscheidsgroet
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
7.613 bloemen sieren je houten kist
de kleur past ongenoemd bij jou
zacht speelt klassieke muziek
en ik hoor, je neuriet mee
het besef dat het goed is zo
wordt in mooie woorden geschetst
waarna de laatste melodie begint
een enkele traan valt gelaten
even strelen handen zacht
over het hout dat je omhult
een nieuw begin, voor ons een einde
dit…
Foto's van het hart
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.673 Kijkend naar een foto besef ik iets,
Geen album van ons samen,
Geen negatief of foto met rode ogen,
Helemaal niets.
Maar het mooiste album zit in mijn hart,
Wij samen op die trappen,
Wij samen de liefde bedrijven,
Iedere foto zo mooi en heel apart.…
Verdwenen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.699 De laatste kruimels veeg ik van tafel
En grijp naast de wollen roes, de wolk
Ons draagvlak
Ergens onder de glazen stolp
Dan verbreek je de lijn
En ik gis naar waarom en wie en hoe
Dan spijkert een sluimerende beul me vast
En je haast je naar de flits
Ik schud de bijtende kevers van het vel
Terwijl een zomerwind jouw dwaalspoor wist
Besef…
In de wereld van mijzelf
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.847 In de wereld van mijzelf,
besef ik hoe ongrijpbaar gedachten kunnen zijn
en breng het denken zacht tot rust.
Gedachten worden niet omschreven,
gevoelens worden teder gekust.
Want als het lot ons inhaalt,
wordt het oog der wijsheid blind.
Is in de wereld van mijzelf
niet hoofd maar hart,
waar ik mijn ware liefde vindt.....…