5615 resultaten.
blijf
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.246 en wat
als
de lucht
die blauwer dan
blauw kan zijn
blijft
en niet weg gaat
als
de lust
die roder dan
rood
tegen het weten in
kan zijn
voelt
en blijft
dan
lief, wat dan
als het niet waar is…
verlangende lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Geboorte van nieuw leven
Ontluikende natuur
Bloemenweelde
Lentepracht
Zonnelicht
In het blauw azuur
De lente gaat het ons
allemaal geven…
Zonder titel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
654 Op jouw blauwe wolken
drijf je langzaam weg
en voordat ik wat zeg
ben je al uit mijn zicht verdwenen
aan de horizon schijnt een flauwe zon.…
TROTS VERDRAAGZAAM
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 Naast elkaar toeven
zilver- en blauwe reiger.
Zeldzaam? Algemeen?
Beide staan onbewogen,
wachten op straks, zelfbewust...…
Ijst het diepste blauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 meer
licht en helderheid
de ochtend kleurde
al zijn zacht pastel in
voorzichtig schijnen
waarbij de nacht
zijn donker volume
liet verdwijnen in
een uiterst ludiek spel
waar je lach
de lange nacht
verwarmde met haar
verbonden zijn van
liefde en pijn roodt
zij nu voorzichtig de
al verdwaalde wolken
in je ogen ijst
het diepste blauw…
Door winteravondmist zijn blauw beslagen
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.817 Door winteravondmist zijn blauw beslagen
De ruiten van de tram: spectrale kringen
Vervloeien, of vervolgen en doordringen
Elkaar naar stand van lantarens en wagen:
Soms is 't, of reusacht'ge juwelen ringen
Vlak achter 't glas in etalages lagen;
Dan lossen ze op tot halo's, die vervagen
Doorzichtig, wijd, in kleur'ge schemeringen.…
een bed van blauwe bloemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 wij
door geweld door
ijzer en ijs
duizendmaal gaven we tol
om door te kunnen gaan
onze ogenglans was gebroken
we zagen een gouden schijn
op de vleugels van de
roofvogel daarboven
we braken bloemen in
het gras we zouden wachten
op het rijzen van de dag
op het wijken van de tijd
de tijd was iets en niets
in een bed van blauwe…
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 Goud rot weg tot brons,
koude herfstwind geselt de takken,
een zwart gezwel in de tijd.
Mist kruipt over de graven,
zwart water spiegelt de wolken,
zonlicht is al lang gedoofd.
De wind huist in de muren,
gestalten dwalen door de schemer,
wat stierf, keert nimmermeer.
Een traan van de hemel,
de eenzame luistert in stilte,
de kamers van…
In blauw de hemel lacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
510 denk
het zijn kleine wenken
van oog en handen
die met bloemen jou
mijn liefde schenken
vingers die
mij dialogisch
zacht strelen in het
helen van jouw blik
die mij herfst bracht
niet om te oogsten
maar het troosteloze
van een kille regendag
die enkel kale takken zag
ontdaan van zomers loof
toch sturend naar omhoog
omdat in blauw…
Kapot plastic blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
761 juist op deze dag
waar alles schittert
zweeft en danst
lijk ik verdwaald
zie vreemde gezichten
uit een onbekend land
exotische talen
stemmen die twisten
wantrouwende ogen
half gesloten in kou
en striemende regen
met kapot plastic blauw
ze schuifelen colonne
vloeken verdomme
kinderen glijden uit
jengelen luid van
honger en dorst…
een kek , blauw brilletje
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
905 Tijd heeft mij een te kek brilletje opgezet,
mijn lief vindt het mooi, cool, ja passend
bij mijn grijze haren, maar ik staar
naar het scherm, naar de Chinese vaas,
met de nu onscherpe rode en gouden figuren,
mijn ogen dwalen onzeker door de kamer,
het gemis aan scherpte doet me verdriet,
vooral wanneer de wind uit het noorden
blaast, met zijn…
Jouw hemels blauw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
533 weet dat
mijn tranen niet vallen
zie ze gaan in stromen
verdampend tot dromen
mistige wolken
die emoties vertolken
van vorm en kleur
steeds verschieten
hun buien hozen
gevoelens gieten op
stormachtige winden die
neerslaand de luwte vinden
geschoond weer stijgen
om uiteindelijk klaring
te krijgen oplossend in kou
van jouw hemels blauw…
Trompettert blauwe vleugels
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.058 dichterbij dan later
misschien hier in intimiteit
bij een dichter in de woonkamer
trompettert hij blauwe vleugels
terwijl de zon traag verder zakt
in vroeg gezonken lentewarmte.…
Betoverend blauw(Griekenland)
netgedicht
4.9 met 60 stemmen
1.210 eeuwenoude wijsheid
binnenin de ziel van het zijn
ontstaan door stralen van warmte
lichtjaren ver hier vandaan
gekleurd en gevormd
van vroeger tot nu
en later
door zon, lucht, water
zand en zout
het hart van een steen is niet koud
maar een baken van licht
in heimwee dagen
om het gewicht
van gemis
te kunnen dragen
naar het meest betoverend blauw…
Twee kleuren blauw.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
663 Twee kleuren blauw zagen we
door het raam,
de donkere, zware kleur lag bovenop
Eerder deze week zagen we
wel honderd kleuren groen
toen we boven liepen,
op het slakkenpad
Soms glijd jouw hand zachtjes
uit de mijne, je vindt
zo nu en dan iets van je gading
en neemt het mee
Op de terugweg
zingt het zachtjes
in ons hart, we hebben…
dageraad (het blauwe uur)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
644 ijle gewichtloze stralen
verzilveren de vroege morgen
uit schemering gezeefd
door de donkere nacht
is daar de dageraad
hij strekt zich uit
over slapende velden
dekt de gewassen toe
die nog staan te dromen
glijdt over water
wat rimpelloos vlak
de koele diepte spiegelt
verzonken in rust
kleurt de lucht bleek
en de beemden blauw…
Wieren en blauwe algen,
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Gevangen uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen op
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zon verrijst
uit een lege schoot. Verlangens
versmelten in de nachten tot
echolood en waar enig houvast
nog te vinden is wordt minder
toegankelijk voor mij, wat achter
bleef wat ik op de vloedlijn vond.…
blauwe engel-duif
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.083 ik mag je voeren
je voorzien van bronwater
kom mijn lief
dan streel ik jouw veren
ben niet jaloers dat je mag vliegen
wees ook niet jaloers op mij
dat ik kan zingen
kom mijn lief
laten we samen zingend vliegen
om de bekendste toren
van het hoge noorden.…
Openhartige blauwe hemel
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
530 De openhartige blauwe hemel
die de wolken voor even
heeft verdreven,
geeft de mensen voor even
de ruimte en rust
om hun leven weer onbevangen en
onschuldig te bekijken als
deze nieuwe heldere hemel.…
In puur blauw licht
gedicht
4.7 met 3 stemmen
7.132 In puur blauw ijs van winters licht
Vinden wegen rivieren steden
Hun plaats opnieuw in het bekend bestel.
Een oud man vraagt:
Wie won de oorlog, vrienden?
Het klinkt misplaatst en wreed.
Langs de wegen staren uit magere knapengezichten
Dezelfde ogen ons aan.
Hunkerend.
-------------------------------
uit: 'Roos uit modder', 1958.…
Klaarde op in blauwe ogen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
501 je blik keek
lichte wolken
in een heldere lucht
je stem stak op
in een aflandig
koude wind
ik zag de bui
al hangen in de
strakheid van je kin
letters neergepend
in schaduwwoorden
druppels vloeiend op papier
zinnen bliksemden
strofen donderden jouw
gedicht tot onweer hier
je klaarde op
in blauwe ogen toen
je lach was doorgebroken…
Die blauwe ogen geeft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
547 in ogenschouw
een lucht vol wolken
meeuwen op hun vlucht
het doorkomen van zon
die blauwe ogen geeft
oplost wat nog vorm heeft
in schaduw zich
op strand begeeft en
in het wit van branding sterft
stralend opent dan de dag
onder gezag van zon en zee
meeuwen deinen op de golven mee…
Violen blauwen zacht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 dirigeerstok als penseel
het orkest is mijn palet
de zaal het linnen waarop het
muzikale schilderen kan beginnen
violen blauwen zacht
de ochtendlucht
een harp speelt roze
schaapjes op de vlucht
slagwerk rolt
in schuim de golven om
tot de trompet het eerste
rood van zon doet stralen
een klarinet speelt geel
het warme zand als
de…
Krokust blauw de zon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
693 waar vale lucht
zich buigt
het koufront
dwingend onder
warme lagen kruipt
tasten winter
en de lente naar elkaar
valt sneeuw in
harten van narcissen
en krokust blauw de zon
toch wordt het spel
snel door de warmste
adem overheerst
gewonnen door het licht de
winter zwicht en lente triomfeert…
De vloek van blauw licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
517 Die mijn ogen nooit
Met rust laat,
Het donker verdrijven wil
Terwijl mijn bovenkamer
Schreeuwt om rust,
Om donker dat alle plagen
In de tijd voor eeuwig toedekt,
Vloek van blauw licht
Dat mij nooit meer slapen laat,
Nooit meer, nooit meer slapen…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
520 ze hebben me
heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 ze hebben me
heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot…
Een blauwe streep muziek
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
630 je danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
de felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel…
Eeen blauw ogenblik
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
539 raakte de hemel
in een blauw ogenblik
jij sprak als zon
zoals god dat nooit kon
draalde om warmte te halen
uit jouw veelvoud van stralen
hoorde je stem en geloof
in erkennen de waarheid herkennen
de moed heb mezelf
te kleuren in eerlijk gebeuren…
licht marine blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 de zee wisselend goud
legt het glinsterend vlak
waarop kleine schepen varen
langs een dunne lijn die
samenvalt met de dromende daad
van wandelaars over het strand
zij vinden aanlopende golven
en vrachtvaarders
op vaste afstand
bij klaarlichte dag werpen vlaggen
kleuren aan de mast
op het laag bed van golven
liggen dun gestrekte draden…