inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Wieren en blauwe algen,

De noorden wind orakelt in
voordurende en duistere vlagen,
het getij is haar zekerheden
kwijt, vergeten de bekende weg
naar het strand te vragen. Er was
een tijd dat ik de zee verstond,
dat de golven wisten waar ze voor
stonden, ze redetwisten konden rij
naar rij, die oude tijd is voorbij,
het stuifwater roept nieuwe vragen
op uit het diepe van de gedachten.

Gevangen uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen op
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zon verrijst
uit een lege schoot. Verlangens
versmelten in de nachten tot
echolood en waar enig houvast
nog te vinden is wordt minder
toegankelijk voor mij, wat achter
bleef wat ik op de vloedlijn vond.

Uit de bundel:
"Wat ik op de vloedlijn vond".

Pama


Zie ook: http://www.pamapoems.nl

Schrijver: pama, 13 aug. 2011


Geplaatst in de categorie: filosofie

4,2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 174

Er zijn 7 reacties op deze inzending:

Naam:
Ilse
Datum:
19 aug. 2011
Email:
Geduldpleskhome.nl
Het boeiende is dat we steeds wat anders ontdekken op onze vloedlijn. Heel mooi verbeeld.
Naam:
Jan
Datum:
17 aug. 2011
Email:
Janakkersgmail.com
Een gedicht om net als langs de vloedlijn te slenteren om nieuwe dingen te ontdekken. Heel mooi.
Naam:
Peter
Datum:
16 aug. 2011
Mooi diepzinnig geschreven.
Naam:
Harry
Datum:
16 aug. 2011
Email:
H.abrahamshenet.nl
Vindingrijk verbeeld.
Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
15 aug. 2011
Email:
voorjaarsvlinderhotmail.com
Woorden, verlangens, ze deinen op de golven van de levenszee. Prachtig gedicht!
Naam:
elze
Datum:
14 aug. 2011
Email:
lia_elzehotmail.com
de vloedlijn staat getekend in de palm van de hand, schitterend gedicht
Naam:
Marije Hendrikx
Datum:
13 aug. 2011
Email:
maryama37hotmail.com
Zo mooi wat zich daar op de vloedlijn afspeelt...

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)