1075 resultaten.
Wat doe ik hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 sentimentele vlinders in mijn buik
dacht
wat doe ik hier
in het landschap
ik ging die avond slapen
de maan naast mijn hart
dacht
wat doe ik hier
in bed
in het hotel
van de salon moralist
lag in de nacht
diep te slapen
kon niet denken
want ik sliep
de wereld kende zijn ronde vlaktes
de spirituele dubbelzinnigheden
dubbele bodems…
De Dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Het leven neemt ruimte om te dansen:
een nieuwe ronde met nieuwe kansen,
een vruchtbare bodem om te groeien,
’s levens lief en leed te laten bloeien.
Het leven neemt ruimte om te dansen.…
Nordstream
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
593 Op de bodem van de Baltische zee
Zijn laatst twee gaspijpen zwaar beschadigd
Sabotage blijkt en wie is er gegadigd
Of huilt er in het bos met de wolven mee?
Sikorski tweet:"Bedankt Amerika!…
Eiland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.168 Langszij de kentering van het getij
Drijven de dode dingen aan: een kist,
Een uitgeteerde boei van een vermist
Schip dat ergens met een zware slagzij
Op de bodem rust. 's Nachts, door een list,
Komen de geesten uit het water vrij
En waaien aan het strand voorbij.…
een vleugje erotiek
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.871 zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieen even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid
jij tintelde van binnen
je spitste recht vooruit
we dronken liefde
tot de bodem…
Vijver
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.946 En nooit,
nooit meer is iets hetzelfde
Omdat hij ging
van wie men hield.
2
De steen zal
zakken tot de bodem.
Nieuw groen
zal groeien, om en in.
Waterdieren zullen
schuilen.
Alles krijgt een
andere zin.
De geliefden
aan de oever
zien alleen
die grote kring
langzaam tot
de hemel rijzen.
Blijft slechts:
de HERINNERING…
zonder groen blijft het bladstil
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.011 zie het dagen, uren
komen niet tot helderheid
zijn de nacht aan het vertragen
de zon vervlakt in
het krachteloze klimmen
neigt bij opgaan al ter kimme
de lucht is kil, dunnig
vlaagt een koude wind, maar
zonder groen blijft het bladstil
nog kleurt de oogst
de bodem wordt al schraler
weiden zonder vee steeds kaler
het leven trekt…
Dans!
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.856 Snik, door bodem gebroken...
’t Al oude geluid; haar hoofd geloken.…
Lacrimae
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.237 Okay, okay, wees stil,
hier is het wederwoord
mijn vriend, je woorden raakten doel
als zaad, dat slechts eenmaal ontkiemt
tot bloei gekomen
onderscheidt het kaf van koren
de wind blaast wat te licht is voor verdriet
naar alle streken
de boeren zeggen dat het sneeuwt
doch het is mei en
op de bodem van de zeef
liggen jouw tranen
als…
vleugjes erotiek
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.012 zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieën even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid
jij tintelde van binnen
je spitste recht vooruit
we dronken liefde
tot de bodem…
In de kraag gevat.
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.837 Met dikke krokodillentranen
weent hij tegen zijn beste maat
die hij dagelijks tweedubbel ziet
de enige die nog met hem praat
he makkertje zullen we samen
tot de bodem gaan dan maar
jij bent mijn enige echte houvast
het leven is zo eenzaam en zwaar
laveloos van drank en verdriet
zijn hoofd diepgestoken in zijn `kraag`
schuimt hij straten…
mijn tuin
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
957 Ik heb geen groene vingers,
maar jezus, kijk die tuin
daar moet iets aan gebeuren,
dus ruim ik braaf eerst puin
De distels van gisteren,
snoei de haag van vandaag
maai het gras van gedachten,
vorder traag maar gestaag
met wortels van domheid,
dood insecten van perfect
scheur de waas van behagen
die de bodem afdoende bedekt
En dan…
ontmoeting
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.622 lichtschijn tussen de nevels
door ziet komen of dat meent te zien
haar onverwacht ontmoet
er vloeien tranen, woorden zingen
van een zoete liefde eens, een schim
haar verbitterd hart, ogen vol boosheid
zijn niet milder te stemmen
bewegen tot een traan vergeefs
vergeven doet zij nooit en niet
het hoofd blijft afgewend
halstarrig naar de bodem…
De zon brak door
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.909 haar frisse adem blaast
het water van de vaten
die haar goudgeel vocht
met het witte schuim
in kristallen glazen
koel bruisen laten
de nevel sluipt nog enkel
in het hoofd omhoog
den Duvel in mijn lijf
roept er iemand droog
en nipt eerst voorzichtig
van de gouden regen
om dan met volle teugen
zijn glas tot op de bodem…
Stil geweend
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
939 ik heb de stilte ontmoet
niet achter in mijn tuin
waar de buurvrouw onbarmhartig
haar woorden laat veren
slordig uit de bodem geschraapt
zo denk ik, rechtop staand
zonder bewegen
onder de late lucht
het is nu zomer en met
vlinderfladderende armen
snijd ik vogels en
paarse wolkjes uit
het licht omlaag
vol gedragen bruidsvluchten
die…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
736 het dek blinkt relingen alom
zon kaatst koper door patrijzen
lager wal keert boeg en romp
de waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers
van…
We dronken liefde
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
618 zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieën even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid
jij tintelde van binnen
je spitste recht vooruit
we dronken liefde
tot de bodem…
Nachtelijke overval
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.321 Ik had op de bodem mijns harten
Een graf voor mijn liefde gemaakt.
Ik had voor mijn dwaze gedachten
Het graf van mij dode bewaakt.
O droom, die ik heden droomde,
Wat hebt gij mij nú gedaan?
Gij liet de gedachten binnen,
Die nooit mochten binnengaan!
Gedachten, o valse gedachten!…
Ongezouten
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
575 Als ik nog ongezouten tranen
overheb uit alle zotheid van de
tijd, die zich vrij laat stromen in
een verbond met een bodemloos
gelegen zee, schep ik ongenoegen
in een emmer waar de bodem is
uitgeslagen, waar des ondanks
de dromen ongestraft uit blijven
komen in het kielzog van de
zelfgenoegzaamheid, tegen alle
zwarte gaten in, dein…
Vannacht
gedicht
2.7 met 27 stemmen
9.013 perenboom seringen
met weer heel groot de kleine dingen
en op de wip hoog boven zijn
Mijn moeder kwam een snoepje brengen
mijn broertje zei een lelijk woord
(ik had het al voorheen gehoord)
de zon was regen aan het mengen
Achter de heining in de straat
een paard kloppend op hobbelkeien
ik wilde weer een koetsje rijen
tot waar de wip op bodem…
flirten fruitig
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
674 Waterval bruisend
zo helder en krachtig
Weespiegeling van de zon
de schittering prachtig
Bodem vol waterplanten
vissen die wild krioelen
Kleuren zo ingenieus
die in elkaar overvloeien
Slingerend groen blad
tropische wonderschoon
Vruchten rijp en rood
flirten fruitig aan hun boom
Koraal blauw is de lucht
bloemknoppen staan open
En…
Sterke wijn
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
739 De wijn smaakt te sterk en is niet soepel,
het leven is een fles met duistere inhoud
en je drinkt hem leeg tot op de bodem.
Het graf wacht daar, ja, tijd genoeg om
uit te rusten, bij te komen van de ratrace,
de klappen en de kleerscheuren die je op-
liep kunnen nu ook gaan helen en daarom
is de dood je soms verontrustend aangenaam.…
Gedichtendag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 honderd meter
poëzie
ligt er
tussen mij
en de kleine
winkelgalerij
witte tandartsassistentes
die in het laatste tegenlicht
kleumend met de armen gekruisd
wolken rook uitstoten
zeven oude bomen
niets vermoedend
van de kap
in stille overmoed
nog met kale armen
naar de hemel reikend
de diepe plof
van onze wijnfles
op de de bodem…
De zwakste schakel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 De totale hoeveelheid blijft constant
Waterkringloop van oceanen
Zeewater, neerslag, ijs en grondwater
Aquifer is een laag in de bodem
In staat tot groots transport van majem
Nietzsche was wijs in gedachten. Woorden:
'Men liegt wel met de mond, maar met de
bek die men erbij trekt, zegt men toch nog
de absolute waarheid'.…
toen ik 99 was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
739 dor zanderig mijn bodem
ik werd nog wel bevrucht
maar het broedsel wilde niet rijpen
gehoord had ik
van een mogelijke oplossing:
zoek je een draagmoeder
zij zou je kinderen
voldragen op de wereld kunnen werpen
het was een lange zoektocht
maar één werd gevonden
onder narcose met een ex-tractor
werden de bevruchte ideeën
mijn…
Stippen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 we passeerden grenzen steeds weer
onze levens verschoven mee en mee
niet alleen uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen…
Stel je voor
gedicht
3.5 met 8 stemmen
4.687 stel je voor dat er diep binnenin je
een buitenland ligt, dennen,
sneeuw en barakken, land
zonder bodem, je haalt het niet op
stel je voor dat de tijd niet bestaat
en jij wel nog, stel dat je nooit abrikozen
gegeten hebt, trouwens, het woord
abrikoos was verdwenen en moskou,
je broer, promenade, ze waren geweken,
terug naar het schuim van…
Vissen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Vanavond dansen we de mensen van de vloer
Maar misschien ook niet
Misschien kunnen we beter gaan liggen
Want liggen is fijn
’s nachts lig ik op mijn rug
En tel ik de sterren van het plafond
De discotheekvloer voelt anders dan
Badkamertegels, matrassen, vloerbedekkingen
We bevinden ons op de bodem van de zee
In een volgend leven ben ik een…
JUNINACHT
gedicht
3.5 met 2 stemmen
11.497 Wars is de wijn op de bodem der kelken,
groene festoenen zij moeten verwelken:
danst door de doolhof van lachen en pijn.
Naderen, kruiselings wisselen, keren;
tegen verlangen kan géén zich verweren:
vraagt het de rozen die raadselen zijn.…
Koud onthaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 na thuiskomst volgt het welkom heten
namen vergeten, bakenen van muren
volgt het ontgronden van bodem
ontjeuken van huid, ontleven van heden
op het achtererf ontmoeten wij onszelf
de man met de hamer, blessureleed
de tuin ruikt naar naaldhout met peren
naar reeds beklonken aarde, houtskool
in de keuken rijst het bakmeel, ontleden…