14729 resultaten.
Naar de maan huilen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
673 Jouw denkbeelden verscholen
achter de gordijnen
van onuitgesproken woorden
maken mijn lijf krachteloos
Op het groene bed van mos
daal ik neer
Kom naast me liggen
laten we samen naar de maan huilen…
lieve man
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.668 Vele doden later,
't is echt waar,
bleek de lieve man
toch een moordenaar!…
Man op vakantie
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
802 Een Hollandse man op vakantie
Ontmoette ene juffrouw Schimansky
Ze had prachtige billen
Dus hij vroeg: zou je 't willen
Dat ik even achter je an ski?…
13 mei 2024
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
700 avondwandeling
de maan hoog aan de hemel
sterk vervuilde lucht
de geur van een gele roos
kwakende kikkers…
als de zon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
542 peilloos kijk ik
over de rand
van deze wereld
de slagschaduw is enorm,
platweg gezegd
hang ik nutteloos in 't zwerk
en
is iedereen naar de maan…
slapeloosheid
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
841 In dekbed opgebold
lig ik hier opgerold,
alles is fijn,
niets doet pijn,
de maan schijnt
door het gordijn.
Ik wil
slapen
slapen
slapen
er even niet meer zijn.…
Het kind in mij
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
760 De man in mij
aan de andere kant
verwekte een kind.
Een speelkameraad
aan de buitenkant
voor de knaap middenin…
laat die zon maar schijnen...., de maan is er tóch wel
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.298 ‘k heb jaren naar de maan gestaard
En als hij er niet is
Is er iets wat mij dan zorgen baart
Dat vreselijk gemis
De zon kwam op, verwarmde mij
Maar toch had ik het koud
Ik werd dan helemaal niet blij
Dat vóelde denk ik fout
Als ik nu langzaam weer geniet
Van een kleine zonnestraal
Verdwijnt misschien dit verdriet
Vanwege mijn verhaal…
Die ene man...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Die ene man in mijn leven
deed en doet zoveel veranderen.
Die eenvoudige priester sprak
met simpel handgebaar, maar voor mij
in mijn geloof in en bij hem
was en is er veel meer te leren.
Die strenge, doch uiterst goede man
met zijn stijl en integere sfeer,
kon en kan mij leren dichten en meer:
geloven in mijn wensen en dromen!…
Mijn schoot de zee
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
2.256 Als mijn hand een brug kon zijn
een brug voor al jouw vragen
dan wees ik jou de overkant
voorzichtig langs de leuningrand
en hielp jou daarbij dragen
Als mijn oog de maan zou zijn
een maan voor al jou zwichten
dan trok ik met mijn zwaartekracht
aan blauwe ogen die dan zacht
weer sterren deden lichten
Als mijn kus de zon kon zijn
een zon…
TANK MAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 een tank een plein
een man met jas en tas
hij lijkt zo klein die dappere man
niemand weet wie hij was
een heldendaad iconisch misschien
we zullen het nooit vergeten
de man is nergens weer gezien
en of hij nog leeft we zullen het niet weten
dertig jaar geleden
wie weet het nog
bijna alweer vergeten
en de volksrepubliek
viert z’n zeventig…
in de zon op een terras
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.828 in de zon op een terras
waar zij de allermooiste was
werd ze mooier met de dag
tien maal leuker met een lach
speelde de zon dartel met de aarde
en blinkend in het water waar zij naar staarde
de maan verlost van het sterren kijken
stond tegen hemelsblauw nog vaag te prijken
waar later in de nacht de maan onzichtbaar bleek
en de sterren de…
SCHOUWSPEL VAN DE NACHT
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.475 Dan hoef je niet zo angstig zijn
of bang voor deze donkere nacht
want waar nu de maan nog staat
is het morgen een zon die lacht.…
wegwandelman
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
564 en zijn leven heeft geleid
met goede en kwade dagen
een doodgewone man en toch
speciaal in veler harten
zijn stok tikt
de dagen weg
van iedereen
die aan hem denkt…
Ziekenhuis Leiden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Patiënten haalt men zo maar door elkaar,
Een man moet daar de urologen mijden.
Hun ingreep kent niet steeds een 'happy end',
Men maakt je daar compleet impotinent.…
maandag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 er dwarrelden wolken rond de maan
ze lieten hun gezichten zien en glimlachten
vanouds
als draagsters van de lucht
waar ooit de sterren samenspanden
trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis,
omzoomd met zachte gevoelens
er dwarrelden vogels door de lucht
de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand
de bomen vroegen…
Verdwijnen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.312 De maan die neemt mijn plaats wel in.
Ik ben weg, verdwenen in het niets,
De maan, mijn grootste hartsvriendin
Want haar kom ik nooit tegen.
Zij zweeft in een andere baan,
Komt nooit wat van mij tegen,
Blijft veilig bij mij vandaan.
De maan.
Maar af en toe is er ‘n verlangen,
Een arm om mij heen,
Voor het even gevangen.…
Een laatste kus aan Gijs (deel twee)
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.053 Maar de maan,
die hele mooie maan,
daar word ik nog steeds door geboeid.…
Gevecht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
603 De trein komt langsgereden
En de man,
de oude man met stok,
in gebeden tot zichzelf gekomen
vecht het ultiem gevecht.
Zijn tijd is om.…
Trots
gedicht
3.8 met 74 stemmen
13.818 Hij is ooit een soldaat
in ons leger geweest. “
Een man, daar in mijn kamer,
Ik zie hem, maar toch niet.…
Wantrouwpartij
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.909 Ze was een stuk: ze had een prachtig lijf
en trouwde met een man der rijkspolitie.
Hij bracht het stuk helaas niet in positie,
want zijn geslachtsdeel kreeg ze nimmer stijf.
- Maar verder was d'r man een stijve hark.
Ze zag een macho die ze zeer begeerde,
zodat ze in 't geniep met hem verkeerde:
genotvol werd ze zwanger in het park.…
de doden komen altijd terug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 daar loopt hij dan
een kleine montere man
in korte broek
baardje
het tanige bovenlijf
ontbloot
verwarde piekharen
steken onder de
verfomfaaide hoed
pretoogjes glinsteren
achter de ronde bril
slaapzak onder de arm geklemd
de waterzak in zijn hand
een zweetdoek bungelt
aan de riem van zijn kaki broek
no dead man walking…
In mijn vak of sombere kunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Niet voor de trotse man los
Van de razende maan schrijf ik
Op dit mistig papier
Noch voor de verheven doden
Met hun nachtegalen en psalmen
Maar voor de minnaars, die hun
oude pijn omarmen,
En die geen lof of loon betalen
Onachtzaam voor mijn vak en kunst.…
De man
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
855 De liefde die zij heeft verdiend
kan hij haar niet geven in dit leven
ergens in de nieuwe wildernis
heeft zij het tedere libidogeheim
aan de dieren terug gegeven
de duisternis heeft zijn ogen
weemoedig gemaakt met een glimlach
tussen de wellustige spelonken
van zijn innerlijk schrijven
leest hij haar universele spiritualiteit
de man…
Wie schijnt de zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
829 Wie schijnt de zon
en laat de maan
toch niet vallen
omdat hij teveel
met de sterren
bezig is
Wie reist een vers
en laat de zin
toch niet vallen
omdat hij teveel
met de woorden
bezig is
Ach schrijf me een
zonnig vers met woorden
die de nacht met sterren
verlichten als de maan
zijn zin verloren heeft
tijdens de reis…
donderdag nacht blues
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.349 je loopt door de straten liefste
en je zoekt het bordje met een naam
de naam van een dode man
gestorven voor het raam
het licht is nog aan
een roos in zijn hand
je foto op de tafel
zijn hart opgebrand
je klopt op de deuren
en het beeld versteend
een standbeeld van een man in niemandsland
en een verloren meisje in de straten weent…
Verworpen dromen.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.766 Geheven hoofd, verkrampte handen
Scheldt in stilte naar de maan
Hoe kan die zo sereen blijven branden
Als al mijn dromen zijn vergaan
Verworpen in de duistere diepten
Onder de spiegeling van de maan
De groeiende cirkels reizen over het water
Een bleke afspiegeling van wat is geweest
Mijn cynische blik glijd niet veel later
Naar de plaats…
Stilleven
gedicht
3.6 met 35 stemmen
24.684 Oude man levend met het portret
van een vrouw, oude vrouw levend
met het portret van een man:
zoals ze keken in een lens.
--------------------------------------
uit: 'Alles op de fiets'.…
Zie...
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
4.569 In 't kale hout
de tekening van twijgen
vermoeden van een knop
die straks de lente baart
geel sikkellicht zoekt aarde
zie de maan schijnt
zie de maan...
maar mis het ochtendgloren niet
er wordt een dag geboren
ongekleed en ijzig koud
en zie...
de zon schijnt…
opschepper
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
960 dat alles met de jaren slijt
verdort, verschrompelt
of vergrijst
het is een onontkoombaar feit
als voorbeeld noem ik hier de daad
mijn jongeheer stond
-heel wat mans-
wel tien keer in het uur paraat
als oude man hijs ik de vlag
het is niet anders
godgeklaagd
nog hooguit tien keer op een dag…