24248 resultaten.
Vliegen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 Ik wil vliegen
zonder vleugels
hoog
en onaantastbaar
treed ik uit mijzelf
Ik wil zweven in vreugde
rakelings scheren langs verdriet
wijde cirkels trekkend
om het leven
doe ik de dood teniet
Ik wil muisstil leunen
leunen op de wind
hangen
in het luchtledige
als een onbedorven kind
Als een onvermoeibare zwaluw
vertoef ik in de…
het seizoen van de raven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
554 dit is het seizoen van de raven
ze zitten overal
zwart gevederde grote raven
krijsen dood en verderf
nu de bladeren vallen
van bemoste bomen
vallen ook de mensen
met bosjes tegelijk
de meesten verzetten zich
anderen steken hun armen in de lucht
en rennen door de wind
over het zand van het strand
zij schreeuwen
de vogels uit hun…
met respect
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
692 haar handen
hebben lettergrepen
ze verbergen een gezicht,
ongewassen
en wolken die oogleden sluiten,
de dagen
van de doden,
hongerig in de oogopslag van het kind
wie kan haar eenzaamheid verdragen
dragen
als een gevallen vogel,
achterblijven
en dan weer doorgaan in het gerimpel
van warme wind
we staan op een heuvel, golven naar de…
004 VRAAG
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
430 om
in de lucht te vertoeven
zonder dak of deur
in het oog van de wind
Met drijvende wolken
Hoe kan ik me verbergen?…
HART EN LAND
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.759 Ik zong van dood en leven,
Van liefdes rijke nood:
Des harten tederste ademhaal,
Hij werd verstaanbaar in uw taal.
Al dieper zoeter wonder
Fluistert uw stem mij voor...
Laat mij niet sterven zonder
Uw levenwekkend koor!
De wind die in uw lover luwt,
Is 't afscheid dat mijn hart niet schuwt.…
OPlichtgedicht
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
851 Niet te geloven wat ik heb gevonden
In Israël, waar ik heb rondgetoerd:
Een Dode Zee-rol! Wat je noemt een knoert
En oud! Flink door millennia geschonden
Wat zegt u nu, zit er een luchtje aan?
Hij komt ook uit een muffe grot vandaan!…
God is mijn getuige
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
860 God is mijn getuige
Ik huilde zeeën
Ik huilde oceanen vol
Maar de regen nam mijn tranen mee
Droogte bleef over
God is mijn getuige
Ik fluisterde
Ik gilde je naam
Maar de wind nam mijn stem mee
Stilte bleef over
God is mijn getuige
Ik verspilde maanden
Ik verspilde jaren van mijn leven
Maar de dood nam mijn ziel mee
Een lichaam bleef…
Vul mijn handen
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.210 ik de richting
van de wind en
cirkels in mijn hand
verlies daar de wolken
en het houden van…
Cadenza
gedicht
3.0 met 43 stemmen
13.398 tors rotsen
sleep koffers vaten touwen de trog
we schepen haar in
scheef net schelpdieren
rukken de matrozen op
versnellen hun pas
langs het want
de trotse trossen gaan uit hun bol
en nergens is olie en alles is vol
alleen mijn snelle handen rijmen nog
met de zeilen de doden de winden het zog
------------------------------------…
Exit
gedicht
3.2 met 34 stemmen
18.806 Toen ze ons niet zagen
die nacht bedroefd en
aan onszelf kwijt
de deur met bloed beslagen
de dood een gang vol
geur en hinderlagen toen
vuur en wind zich schaarden
om onze
afgedwaalde roep
weken wij af van het bestaande
af van onze roep. Vielen
samen, raakten aan
wat hangen bleef.…
(on)draagbaar
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
523 de wind wervelt
door mijn avonden
wanneer ik terugkeer
naar het begin
de draden tussen
jou en mij
zijn beladen
en ik kan enkel lopen
met wapens
onder mijn ogen
gericht doet het mij schamen
is het een onvermogen
om jou in mij te dragen
of verdraag ik mijzelf niet
verdwaald in een verstand
vol mist
de dood zal mij
niet vroeg…
Regen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.817 nu kan ik nog wel bij u schuilen
maar hoe zal het zijn in die nacht
als de winden als wolven huilen
en de eeuwige vierschaar ons wacht.
o God! sta ons bij in het einde —
wij zelf zijn zonder kracht.…
uit het nest
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
600 steeds vaker
wil ik het leven vergeten
het handvat breken, achterstallig
zoals de huur
van het huis dat enkel
in mijn hoofd uit muren bestaat
zwart en rokerig
in jouw ogen
past geen dood
zeg je
ik luister verder op de nok
van het dak, de wind
plukt jouw stem
als een veertje
uit de schoorsteen, vliegensklaar
wanneer de avond valt…
Bij mijn graf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.066 Laat bij mijn graf geen traan om mij,
Ik ging niet dood. Ik ben nu vrij.…
Wilgen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
574 Het taaie fluithout, weerbarstig als de wind
geworteld in drassige grond
op de oever waar de dode snoek lag
een droom over jou en mij
en de zwanen, omdat het zwijgen verstilde
in pasteltinten kleurde jouw hart
omdat mijn ziel geen stem had
wie kon ik zijn, zo hier alleen
een lief konijn, een derde been
een beeltenis van serene vrede…
in wiens armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 overblijft
in wiens armen
gaan we dood?…
Noordereiland
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.201 Toen in die hoek
waar eerdere wind dood blad had vergaard
bracht onverhoeds een stormvlaag werveling teweeg
die als een bruine tol de lucht inging.
En uit de top daarvan
ontsprong vervolgens een fontein, een zwerm
voorheen verscholen, luid
kwetterende mussen.
Ze leken meer te twisten dan te zingen.…
die mijn geboorte zong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
929 dragen weer de melodie
die mijn geboorte zong
de finale kan mijn dood
niet lang meer verbloemen…
Eoolse harp
poëzie
3.6 met 23 stemmen
4.139 Als de hand zal zinken,
Die het speeltuig heeft gevoerd,
Zal de harp nog klinken
Door de wind beroerd?
Zal haar klank bewaren
Van mijn ziel het kranke beeld?
Of Hem openbaren,
Hem wiens stem de snaren
Aanroert en bespeelt?…
KIND, KERK EN MANNENRELATIES
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
332 tevens de geboortedag, verjaardag van mijn moeder
Philippina Hendrica Krediet Van den Bos, 1913-2009
ik ben haar 7e baby
zij droeg mij 9 maanden
en baarde mij op dinsdagmorgen 12 februari 1952
op de 17e meteen gedoopt in de Wilhelminakerk te Rotterdam
in de Oranjeboomstraat, die van 'TOEN WAS GELUK NOG HEEL GEWOON'
doch om mij vooral voor doodse…
Karkas
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
984 De azende wind
hoort mijn ijle kreten
en strijkt neer in
het gezicht van de dood…
nog heel even beweeg ik mijn hoofd.…
Het liedje
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
911 ’s Nachts fluit ik mijn liedje
Ik kijk door het raam en volg de wind
De wind die mijn liedje wegdraagt
Mijn liedje over al het verdriet
’s Nachts fluit ik mijn liedje
Ik sta bij het meer en kniel
Ik kijk naar de rimpels in het water
Naar de zorgen die worden weggespoeld.
’s Nachts fluit ik mijn liedje
Ik luister naar de melodie
En soms…
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 en paniek
vliegen als ganzen over
het rustige meer
en mijn geest kalmeert
in een koele en stille
verdrinkingsdood; dood?…
Straks vieren we Zaterdagavond
poëzie
5.0 met 1 stemmen
959 De wind amechtig dweilt langzaampjes aan
Tot wriemelende hoop de tekenresten;
De luizen laat hij: dàt is niets gedaan.…
moederziel alleen
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.150 moederziel alleen
gedragen door de wind
wachtend op een steen
zit een eenzaam kind
dagen niets gegeten
van honger bijna dood
trachtend te vergeten
de smaak van brood
vluchtend voor 't geweld
van soldaten met geweren
zit hier nu deze held
langzaam weg te teren
Door God en mens verlaten
niemand die hem mist
zijn hulpgeroep mag niet…
Klaproos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
964 een zachte dood…
duikend naar de diepte
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
1.374 wie heeft jou lief
als je het daglicht klauwt
met ongetemde slagen
als je knaagt
aan blootgelegde schedels
in het land van schaduwgras
je misleidt de dood
hoog in het zuiden
verstilt de aarde naderbij
grijpt breed de blauwe lucht
wijd uitgestrekt in ‘t zweven
volg de wind, volg je vleugels
in het dalen van de dag
vlieg, volg…
de innerlijke schemer gevangen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
782 ik hoor een vogel
rondom de kruising
van mijn binnenveld
blauw geletterd
met rood doorstreept
lokken sporen, halfvergaan
tot aan de bosrand
in het windgebladerd ruisen
klinkt een verre stem
en in mijn lijf de dood
met ruwe wind
daalt de vogel naast mij neer
spreidt zijn veren over het zwarte stof
ik vlucht en op zijn vleugels…
Zilveren golfjes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
497 ik zag de zon
boven de plas
in zijn gerimpelde
weerkaatsing klonk
stralend jouw lach
de zilveren golfjes
gekuifd door de wind
liepen zacht dood
in het donker
van borders
die groen
overhuifden om
hun verdwijnen
te verfijnen in de
rust van het land
een schitterend plaatje
waarin onze blikken
zeilden over het water
naar een verre…
De arrogantie van succes
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
4.902 me is overkomen
Hoge bomen vangen wind
Er waren toen geen hoge bomen…