Alle inzendingen over gestorven

780 resultaten.

Sorteren op:

Met pek of veren?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 394
In de nacht blikt het gestorven licht terug op wat hem de dag ervoor is verweten, hij ontvangt postuum een karig loon naar werken, het zicht gericht naar onverrichte taken in schuldvragen die ons raken, het begrip van recht zou echt zijn als er geen onrecht zou bestaan, onlosmakelijk met elkaar verbonden wie het onverhoopte…
Pama28 november 2019Lees meer >

BEHOUDEN AANKOMST

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 393
Naast elkaar lopen twee mensen bedroefd weg van Jeruzalem terneergeslagen en bedrukt klinken hun lome stappen naar het vertrouwde huis in hun dorpje de verhoopte bevrijder van het door Romeinen overheerste land is de marteldood gestorven de ontgoochelde wandelaars zien nog slechts een toekomst vol grijze leegte voor zich opeens…

Het album

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.365
Haast iedereen is gestorven, die foto’s zijn meer dan 60 jaar oud. Opeens denk ik aan wat vandaag weleens op doodsprentjes staat. Hij leeft voort in onze herinnering. Een troostend alternatief in een samenleving waarin het hiernamaals niet meer bestaat of minstens tijdelijk gesloten is wegens werken.…

WIJ LIJDEN MET UW LIJDEN MEE; LIED VOOR DE KERKEN, PASSIETIJD!!

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
Wij lijden met Uw lijden mee Maar ons lijden valt in ’t niet De kruisweg U moest ondergaan Met de dood in het verschiet Wij wenen met Maria mee Haar zoon aan ’t kruis op Golgotha Haar tranen wekken de onze In deze smartelijke Cantica Wij danken God voor Zijn Zoon Hij voor onze zonden gestorven Opdat wij levend vrij mogen zijn En door…

Hysterie

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.217
gepeins verzonken Hallo mijn liefste ben zojuist verdwenen als een glimlach in de nacht in mezelf verborgen onbeduidend en onschuldig zwevend naar een stille kracht Zoekend op het stille pad van vergetelheid en voeten ga ik tastend door de stad de ogen van een grijze rat steeds mezelf ontmoeten Hallo mijn liefste ben zojuist gestorven…
sephus19 september 2003Lees meer >

sporen als toen

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.633
stil wandelen wegen naar de witgekalkte huizen alsof zij ingesneeuwd tegen een grijze hemel leunen en ’t water waarop vroege nevelsluiers liggen leeft reeds zijn eigen herfstige eenzaamheid op pleinen echoën de lang gestorven schreden in dagen die door ‘t gisteren zijn ingehaald niets dat de vredige zondagsrust kan storen oogst wordt nog met…
sunset27 augustus 2007Lees meer >

Het troostconcours

gedicht
2.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 31.629
O wat het allemaal niet deed: een doedelzak, een hangbuikzwijn, een heroïnehoer van vijftien jaar, het hoofd van een gestorven meisje met nog confetti in het haar. En het plezier van obers voor hun dienblad om zowat vijf voor middernacht. Een laatste bracht er tranen mee en groot applaus, een spraakgebrek, wat kippenvel, zichzelf.…
Luuk Gruwez29 januari 2019Lees meer >

Thuiskomst

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 912
Sindsdien gevangen in het web van ruimte en tijd zijn wij duizend doden gestorven: van geboorteschreeuw tot laatste snik leven na leven na leven eendere echo’s van het ‘ik’.…

Het troostconcours

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.314
O wat het allemaal niet deed: een doedelzak, een hangbuikzwijn, een heroïnehoer van vijftien jaar, het hoofd van een gestorven meisje met nog confetti in het haar. En het plezier van obers voor hun dienblad om zowat vijf voor middernacht. Een laatste bracht er tranen mee en groot applaus, een spraakgebrek, wat kippenvel, zichzelf.…
Luuk Gruwez23 november 2023Lees meer >

Zoveel Vincent te veel te veel

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 537
Paris, Nuenen, 's Gravenhage, Londen, Bourinage, Etten, Auvers Sur Oise Wil ik meer schorem noemen die door mij zijn afgeschuimd, waar mijn kwasten canvas raakten in het groen, heb al mijn energie erin gestoken, noppes heb ik er verworven, het was bijna niet te doen, geen blik, geen streling hen nog waard waar mijn hart en ziel in zijn gestorven…

De man met wie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
Opeens miste ik de man met wie ik door de jaren een dyade vormde maar wist niet dat hij al een dag ontslapen lag, gestorven in een botsing tussen hoge bloeddruk en een misslag van het hart. Lest alleen bewoonde hij sociale woningbouw in een oude provinciestad en deed dat met gemak.…

Dood In De Woestijn!

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
De stad waarvoor mijn ziel gestorven is Voor zij wijs kon worden en oud. Ik heb mijn graf gegraven In deze hete hel van hebberigheid. Voor compassie en voor inkeer Is er geen rust meer in deze tijd. Ik weet mij in gezelschap Van de geesten van deze tijd. Het geld, het goed en de grootheidswaanzin Zijn mijn broeders in de strijd.…

Van baby naar meisje, naar vrouw- naar Oma

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 796
Van die vijftien is er niet eentje meer over in de loop van de jaren zijn ze gestorven van ouderdom of aderlaten maar dat ze er waren weet ik zeker, wat ik je brom.…
An Terlouw29 september 2017Lees meer >

Voorspook

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.330
Zij die dood zijn en die gauw moeten, Schijnen elkaar vooruit te ontmoeten; In 't laatst van hun leven hebben zij dromen Waarin reeds gestorven binnenkomen En rustig met hen zitten te praten En zeggen: ‘Je moet het leven laten Glijden, dan gaat het haast vanzelve...’…

Afscheid...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
Over haar man, en hoe hij was gestorven, de vele reizen die ze had gemaakt. Doorspekt met heel veel anekdotes... haar hele leven, ik werd erdoor geraakt. Vanmiddag bleef het stil. Ze lag daar maar. Ik heb naar haar gekeken. Een afscheid van een bijzonder mens. Ja, zo bijzonder, maar haar leven nam een end.…
Antje29 oktober 2022Lees meer >

Literair Kanon en Reisschrijver

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
gigantisch oeuvre Als literator immer overeind; fier Als Mulisch, een Literair Kanon Geruime tijd reeds ziek, verzwakte hij zeer Een halve eeuw zwierf hij over globe Van West naar Oost en onderen naar hoog Majestueus auteur Globetrotter pur sang Als literator immer overeind Relaxed, zonder spanningsboog Cees is nu helaas gestorven…

Eenzame Sinterklaas

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De koude wind bijt door z'n dunne tabberd nog nimmer voelde hij zich zó belabberd bespot, verguisd, beledigd en vernederd met pek besmeurd bijkans bekippenvederd Hij weet zijn goedheid met geweld beloond door onbegrip en argwaan weggehoond steunt hij vermoeid op zijn vergulde staf 't Is pikkedonker nu hij staat bij 't graf Van zijn gestorven…
Ton Hettema5 december 2018Lees meer >

Den Haag: politiek of cultuur?

snelsonnet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
Kijk, Jantje heeft een mandje aan zijn handje Zijn and’re hand wijst naar de overkant Daar zetelt Rutte, baas van ’t vaderland En als je vraagt: ‘Ben jij zijn geestverwantje?’ Zegt hij: ’Ik ben niet gek, u bent abuis! Toevallig wijs ik naar ’t Mauritshuis!’…

Een berk

netgedicht
1.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.490
en laat hij dan voor de gelegenheid gelijk zijn aan een minnende vrouw mocht hij verzaken ondanks mijn verzoek dan zal ik als zaakwaarnemer hem bewaren in mijn eigen hart een vreemde ziel, een oude bekende op mijn weg, Gilbert die naam zegt mij voor altijd meer ________________________________________________ mijn internetvriend is gestorven…
Tille17 juni 2003Lees meer >

cel

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.279
- cel - wenende muren sporen in gehouwen steen van zilte eenzaamheid gestorven gedachten pulver onthecht in schrijnend wachten op een loze dageraad wenende muren voegen murw geplet gevangenen in zwaartekracht geloken venster traliën gelijk een stramme wacht onwrikbaar in hun kille kader wenende muren deur vergrendelde verrader…

Het armenhoekje

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 975
bloemen zetten zij behandeld als verdoemden hun leven in armoe na de dood voort hun enige hoop is nog de hemelpoort in groteske pompeuze familiegraven liggen de invloedrijken van weleer begraven gehuld in vele vierkante en kubieke meters aarde veronderstelt hun grote huis nog steeds hun waarde maar teleurstelling voor elkeen die rijk is gestorven…

Farao Kavafis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Kavafis) Een Griekse liereman uitte zijn tederheid voor het stadsleven in Alexandrië, waar de geliefde moederschoot hem baarde, baarde hij met woorden zijn piramide - zijn donkere ogen zochten het oude mysterie en de vrije liefdesuiting, geheel naar zijn aard, die niet gestorven of verstikt is geraakt, die als koele wijn het hart verwarmd…

Grootvader

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.315
Op een zomerse junimorgen in 'tweeënzestig herinner ik mij, wijl het hooi te drogen lag is m'n grootvader gestorven. Die dag waren in één hartslag m'n wonderjaren plots voorbij.…

Wanhopig verlangen…

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
reflecteert in het zwart diep in de holst van de nacht zelfs het maanlicht schuilt… Noodwendigheid gebogen onder hoop bedorven in verpakking onder geschuurde huiden louche ogen dichtgeknepen realiteitsangst… Wrevelig het bitter tussen lippen loopt de kwetsbare wanhoop met versleten steunzolen dood in het vooruitzicht de handreiking gestorven…

GEMASKERDE TRAAN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 880
in bed gleed haar ’t masker af pas laat in bed liet zij haar tranen gaan De weg, waarop ze zich destijds begaf bleek de weg van de gemaskerde traan Pas als de maan zijn vage licht gloeide pas dàn blonk ineens haar waar gezicht In de duisternis was dat ’t traan vloeide in ‘t reine eenzaam buiten het voetlicht Pas als het straatrumoer gestorven…
Ton Rijkers13 februari 2013Lees meer >

Doorschijnend zand

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
Er is een licht door de noorderwinden aangespoeld een krans van schuim stift de lippen van het avondrood haar grond gemarmerd, de honger is gestorven, de dood gewit met kokosmelk , de lach ontbloot in elk kindergebit Daar worden mensen door de zonnegod aangeraakt regeren trommels waarin de mensen de krijgskleur tonen de vervoering een…
Pama26 juni 2014Lees meer >

Het pad van gruis

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 459
het vooruitzien is gestorven ik zoek naarstig naar het heden had ze ooit verworven soms zelfs krachtig beleden de ochtend kent thans geen gloren het licht voelt als verdoofd wanneer word ik opnieuw geboren en door wie wellicht uitgeloot ik heb weet, dat ikzelf zal moeten herscheppen het lijkt nog reiken naar een te hoog gewelf of op…

de straat als lijkwade

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
mijn vlinders zijn gestorven door de vele speldenprikken in het verleden, verdwenen is datgene wat ik nooit heb geweten, het bestaan van warmte die je omarmt zoals slechts een lijkwade mij ooit zal lieven…
elze26 augustus 2022Lees meer >

De reizende ziel, een gesprek met Cailleach

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
Hoe vaak ben je gestorven? Ik stierf duizenden doden voor ik in dìt leven trad en sindsdien tientallen, als ik alles verloor wat ik had. Hoe ga je om met de eindigheid? Dat zwaard van Damocles is voor mij een goede reden om van dag tot dag te leven op het scherpst van de snede. Wat is het dat je zult verliezen?…
Jack Stoop16 december 2022Lees meer >