1036 resultaten.
Maanloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
686 En op de spiegelgladde duistervijver
schaatsdansen de schuldeloze zwervers
dakloos dronken onder een onverlicht bestaan
rondjes, leger, van bijna dood naar heftig leven
wanend, verlangend, maar steeds geen maan
geen hemelplaneet of uitzicht uit het bordeelraam
de halfgesloten gordijnen, erg ver van liefde vandaan
achter het schimmenrijk van…
Bis
gedicht
3.6 met 11 stemmen
7.120 Grote woorden galmen langs het open gordijn.
Ik droog het nat waar hij niet bij kan.
Druppels tussen zijn schouders, de holte
van zijn knie, het zachte onder aan zijn rug.
Een open doek. Ik maak hem weer klein.
------------------------------
uit: 'Vitrine', 2004.…
Collecte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
995 als ik over de galerijen loop
en bij de mensen binnenkijk
lijkt het even op de uitverkoop
in deze grote nieuwbouwwijk
bloempotten in alle kleuren
souvenirs uit verre landen
bloemen die de boel opfleuren
echt alles is hier voorhanden
ik zie plastic rode rozen
in een aardewerken vaas
gordijnen van viscose
een hondje zonder baas
enorme…
Ergens
netgedicht
3.5 met 67 stemmen
1.535 In het zuiden ligt een eiland
een grote steenklomp
maar eenmaal beklommen
overzagen ogen een uitgestrekt woud
bijna onttrokken aan het zicht
door zijn dicht bladeren gordijn
een
lichtgevend wit zandstrand
bedekt met rijen duinen
donkerkleurige dennenbomen
en
honderden kleine kinderen
gelukkig samen rennend op het zandstrand
spelend…
Minnaar
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.463 de koele morgen van augustus
sluipt zachtjes naar binnen,
jij draait je, zacht kreunend,
op je zij, je oogleden trillen
want vol van zoete dromen
een zwartgrijze bromvlieg
zoemt langs de gordijnen,
onrustig zoekend naar de
mooiste en helderste plek
in het ochtendlicht
ik leun op mijn elleboog,
kijk op je neer en laat
mijn ogen dwalen…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 Als de avond valt
Is zij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is zij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is zij de stille nacht
Als zij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een…
Verloren stilte ?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
789 Vanuit een verloren stilte,
boren miljoenen kinderen even
zovele gaten in de gordijnen
van het paradijs, steeds meer
licht priemt door onwrikbare
schaduwen, waarin de onmacht
wordt beleefd.…
Op het ogenblik
gedicht
3.8 met 17 stemmen
9.965 Op het ogenblik
dat ik de gordijnen wegschuif
en me in laat palmen door
het uitzicht op luchtige wolken
boven met meeuwen bespikkelde
geveltoppen in de ochtendzon
zet een leger zich in beweging,
vliegen huizen in brand,
wordt er tegen wil en dank
gestorven en geboren.…
een weg terug
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
555 Gesloten gordijnen, schrijven
mij brieven over nooit geziene
beelden, die mij als kind al –
achtervolgen en verschijnen
als deuren die openen in het licht.…
buurjongen
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
2.082 Buurjongen aan de overkant
waarom hou je me in de gaten
Je blik volgt me door het huis
in je gordijnen zitten gaten
Buurjongen van de overkant
waarom ben je me aan het begluren
Ik had je moeder kunnen zijn
hebben je hormonen soms kuren
Buurjongen van de overkant
val je soms op rijpere meiden
Fantaseer je over hoe het zal zijn
als je mij…
Contouren,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
722 Wie bij daglicht de
gordijnen van de
wereld sluit en de
kaars zal doven,
beleeft de toekomst
in een droom, een
vermetel gebaar om de
tijd te willen ophouden,
verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat
geluk niet zal benijden,
vandaag te beitelen in
contouren…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 December strooit wensen
als sterren op steen
een sneeuwwit tapijt
bedekt grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt…
Appeltje schillen ?
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
575 Uit de chaos van het vuurwerk
de flappen en de bollen,
met een voorgevoel opgestaan,
zintuigen en gordijnen open om
het wereldnieuws weer op te slaan,
filterend licht breekt door om de
geluiden te verstommen, met een
helder doel de eerste dag te verslaan,
gister bleek de toekomst zich achter
voornemens te vermommen, vandaag
komt het…
ALS IK IN MIJN HART ZIE
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
652 Soms moet ik in mijn hart kijken
om daar te zien wie ik in feite ben
En er wat plooien recht te strijken
zodat ik kan zien of ik mezelf ken
Soms moet ik het gordijn dichten
opdat niemand ziet wat ik dan zie
In ‘t totaal van levensoverzichten
van liefde en smart uit de historie
Soms moet ik heel even schreien
als ik mijzelf in indertijd…
CORRESPONDEREN MET KAFKA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
448 jij samen met mij weet
Terwijl de moed zich met de lafbek meet
Doen wij niet anders dan reconstrueren
Met behulp van inkt, pen en mystiek
Of dromen die ons iets willen vertellen
In brieven, puur dienend als medicijn
Dat alles maakt ons minder bang en ziek
Toch zullen we opnieuw vast moeten stellen
Dat God zich schuilhoudt achter een gordijn…
Geen barricade
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
865 Gooi geen barricade voor je deur
maar zet hem juist wijd open
want alleen als hij niet gesloten is
kun je vrij naar binnen en naar buiten lopen
Gooi geen waas voor al je ramen
verduister het niet met donkere gordijnen
want wanneer het licht niet naar binnen kan
kan het ook in jou niet stralend schijnen...…
jarenlang ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 hij wacht al op haar als ze plaats neemt
voor de spiegel
al die jaren samen en nog steeds elke
avond als de gordijnen sluiten
ze zich terug trekken in hun eigen privé
vertrekken, hij als een kind zo blij
een voor een trekt hij de spelden uit haar
opgestoken haren
sterke haren, heerlijk geurende haren
hij houdt ervan hoe de zware pracht…
Gif
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.719 Een vrouw heeft hier gewoond, haar geest in brand,
de geur in gordijnen bewaard. een man alleen, bij leven
vergeten, de hond aan zijn voeten tot maden vergaan.
Ik schrob de vloer, gooi meubels weg, een menigte staat
klaar. Met duizend stormen ze de trap op, als één dringen
ze binnen.…
gekooid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
678 kijk eens wat een lenteweertje
juicht de verpleegster
als ze de gordijnen opengooit
ik heb een hekel aan lentezon
waar ik niets aan heb
gekooid tussen vier muren
is de lente waarvan anderen genieten
enkel frustratie van gemis
je wilt toch niet echt doodgaan
zeggen de schaarse bezoekers
die niet beseffen hoe bitter weinig
verder leven…
Gevormd uit een klompje klei
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Ik loop
naar het venster
en sluit de
duisternis buiten
tegelijk
met de room gekleurde
glanzende gordijnen
van satijn
het binnenste
van mijn ziel
de woonplaats van
het nimmer uit te doven licht
de adem
van Zijn Woord
waarvan
wij woorden maken
in een
gedicht
in blijdschap, wanhoop
of ontsteltenis schrijven
bij Uw licht…
Achter zoveel coulissen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
859 kwam binnen met een
knuffel en de zoen in een
entree vol zelfvertrouwen
dacht de hoofdrol
te gaan spelen maar
in de choreografie konden
wij voor groot publiek
onze emoties nimmer samen delen
danste de sterren
van de hemel met jou
was je godvergeten trouw
in ons voortdurend samenzijn
achter zoveel coulissen
jij hebt het groot gordijn…
Bronsgroen advies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 Het trekt het gordijn weg
van de beschaving, de ijdelheid,
de zelfgenoegzaamheid.
Het legt iets wezenlijks bloot.
Zelfbedrog.
Van de anderen.
Uitbuikers die over alles
hun schouders ophalen.
Of erger: die zeggen
'het is zoals het is '.…
Bij de waterval
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.113 Er speelt wind door
het gordijn, alsof een hand de bron zoekt.
Witter kan water niet vallen, in alle puurheid
opengaan. Zomerlicht stuift spetterend uiteen,
waait weg in vliesdunne sluiers, glinsterend
over rondingen en welvingen van steen.…
Macro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Jouw contouren gedetailleerd
belicht door de eerste zonnestralen
via een kier van het gordijn
die jou het contrast biedt.
Nu een ander leven van mijn hand
die mijn hart laat bonzen
door je scherp te stellen met mijn oog
met jouw ademhaling ver weg.…
Erasmus
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.391 Dan lost de kamer op in het gordijn.
Dan raakt de wereld leeg. Ik zou bevriezen.
--------------------------
uit: 'Boemerang', 2013.…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 kan je lichaam wel sterven
maar je ziel is wederzijds
liefde, de liefde
van de Kracht die je bijstaat
in mislukkingen en rampen
Dat is het geloof
het nieuwe geloof voor ongelovigen
dat iedereen uit de droom helpt
verlost van wreedheid en bidden
zonder beginnen
open en bloot, zonder geheimen
achter gesloten gordijnen…
klepelde de kerkklok
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
951 een witte wereld
die ons warm verwachtte
je lachte toen ik zei, ik kom
nam alle risico's, was blij
gordijnen sneeuwden
en je opende vrieskou
je huis een warme kerst
ik was zo graag bij jou
we zetten uren stil
in samen met elkaar
toch klepelde de kerkklok
zijn openlijk misbaar
de stilte luisterde
terwijl wij gaven
we telden onbewust…
Wat een wisselende meningen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
590 Nee, geen dichte gordijnen, maar binnen blijven
niet met meer dan 1 persoon langs bij.....
om gezond te blijven.
We haten regels, we bespugen degene die ze oplegt
toch zijn er die zeggen:
ik heb er geen moeite mee?
Waar het aan ligt, geen idee maar ik weet:
dat gezondheid op 1 staat.…
naamloze ruimte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
338 vanuit deze onwelluidende positie
weggedoken in tweedehands frictie
achter categorisch gesloten gordijnen
reikt zijn hand door verleden tijden
een wondloos gezicht dat verschijnt
in kwatrijnen te dromen uitwijding
een doorschijnende mantel en liefde
als vergeefs versluierd woordenleed
het draait niet om verschoonde voeten
het loon dat…
de poppenkast die morgen heet
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
876 heet
en dus de tijd vergeet
daar dansen creaturen
ook de touwtjes zijn fictief
hartenstelen in de toekomst
maakt je nog geen dief
tranen zat om
onschuld uit te wassen
blik vol arrogantie, leer
maar op jezelf te passen
je wist sporen van
de indruk die je maakt
klappen voelen niet omdat
de pijn vandaag pas raakt
maar als gordijnen…