3520 resultaten.
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 Een bruine massa dood overspoelt
de aarde zinkend van zwaartekracht,
verdrinkend van ellende en leed,
zonder hoop op adem stikkend
in de vloed van bladerpulp.
Alle liefde is ernstig bekoeld,
vuren roken een uitgedoofde macht.
De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.
Ik weet niet…
Herfstige ogen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.023 Een gouden regen dwarrelt neer
tussen de laatste stralen
van een kostbare dag.
De zon probeert nog de
aarde te verwarmen
met haar dalende kracht
De herfst breekt elk blad
aan rusteloze takken,
ontveld door een koortsig snakken.
Ik spreid mijn handen uit
naar roodbruine tinten,
dansend door wolkwitte labyrinten .
Dit seizoen brandt…
Herfstmuziek
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.886 De Herfst is het lied van herinnering,
Hij vlecht om uw voorhoofd de gele laurier,
Hij strooit voor uw voeten de zoete vlier,
Door uw ziel gaat een siddering, -
Uw hart is een viool,
De Herfst vaart zachtjes door de snaren -
Verlaten kind, keer tot de mensen weer!
De herfstwind zingt van een verloren ding,
Bij u weent hij aan een gebroken…
DE WINTER
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.628 De Winter heeft, hoe grijs van kin,
Een kleur als melk en bloed.
Hij tafelt lang; schenkt naarstig in;
En 't maal bekomt hem goed.
Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant,
Door buldervlaag, noch sneeuw vermand;
En zorgt voor 't bloembed zo getrouw,
Of Flora's kus hem lonen zou.
Als 't ijs de trage plas houdt staan,
Ontsluit…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 De herfstdag sterft en vlijt zich asgrauw
omwonden door nevelige wolken neer
de maan bleekt stil door de atmosfeer
als ‘n troebel oog befloerst met dauw
flinterdun verliest het duister haar git
als sluier zich mengt met zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende…
herfst
gedicht
3.2 met 114 stemmen
28.035 bladeren vallen uit als haar
verven zich rood de herfst in
doen aan bungee jumping
aan een elastiek
dat terugspringt
in de lente
er loopt een muts sjaal handschoen
door het bos
prikt zich aan kastanjes
maar raapt
bouwt beesten en mensen
zet ze met lucifers
in leven en vlam
paddestoelen trekken als nomaden
komen gaan komen gaan
laten…
Winter
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.825 Hij zit bij het raam
en ziet de zachte vlokken
een voor een
de wereld bedekken
op tafel ligt de krant
nog ongelezen
stilte kruipt door de kieren
de klok tikt het binnen grijs
zijn ogen vallen langzaam dicht
niemand meer om hem te wekken…
De nadagen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
969 Ik leef de nadagen van een taaie lente
Vol onheil en tegenspraak.
Mijn huis is onbewoonbaar verklaard
In zelfbeklag sla ik de ogen neer.
Ik blijf achter temidden van een kale vlakte
Van gemiste afspraken en bittere beloften.
Mijn stad is ontvolkt. Mijn stad brandt.
Ikzelf heb mij uit het landschap teruggetrokken
In een zweem van angst…
Winterdipje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
984 Het donker van de nacht
grijpt om zich heen
een duistere kracht
ik voel me alleen
Het licht van de zon
schijnt in mijn hart
een prachtig chanson
een totaal nieuwe start
Ja ik ben er zo een
die haar gemoed laat afhangen
van het beeld om haar heen
Dus van mij mag de winter voorbij zijn
de lente weer komen
het donker doet mn ogen pijn…
De winter staat stil
gedicht
4.0 met 40 stemmen
20.252 Schrijf de winter staat stil, lees een dag zonder dood
spel de sneeuw als een kind, smelt de tijd
als een klok die zich spiegelt in ijs
het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft
in een klok die niet loopt, in het vlees
dat bestaat als sneeuw voor de zon
en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog
gelenigd in vlees en keek…
Wilt thou love such a woman?*
poëzie
3.1 met 17 stemmen
4.537 Buiten draagt alleen de lucht jouw woorden
Gewichtloze woorden
Hier hoor ik lichter wat je zegt
Tuinwoorden
Als Orlando hang je mijn gedichten aan de bomen
En vertel je mij
Zomerwoorden
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
*uit: As you like it (Shakespeare)…
IK DICHT
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.690 de grauwe lucht van buiten
dringt door tot in het huis
het maakt mij echt niet vrolijk
echt weer nu voor de buis
belangrijk toch een zonnestraal
die geeft wel energie
maar, kom, ik heb genoeg te doen
maar mij ontbreekt compassie
het weer maakt mij een beetje somber
de buitendeur weer dicht
ik hoor geen vogels fluiten nu
maar 'k doe toch…
Strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
943 Gouden haar
geborsteld door wind en water
gewassen door bruisend schuim
dansend in de storm
koesterend in de zon
lonkend met je gele lokken
bemind door kinderen
blauwe golven verlangen
strelen je glanzende vacht
plukken aan je pronkende pruik
dwingen je door donkere diepten
door paarse poelen verblind
en laten je nimmer
met rust…
KOMMER VAN ONS KAMPEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.038 Nostalgie die ons belaagt
en, wat me van het najaar beklijft,
het dorre loof uit takken jaagt.
En als het dan daadwerkelijk dreigt
dat de herfst zijn intrede doet,
de dag weer korter wordt in tijd,
maar aan luchtigheid inboet,
zie ik ons beider sterfelijkheid.
En het is ook de herfst die biedt,
dat ik, in de pauze van het leven
de kommer…
Winterdorp
gedicht
3.7 met 40 stemmen
22.167 Het is een dorp
Niet ver van hier
Een boerendorp
Aan een rivier
Het is niet groot
En vrij obscuur
Maar 't heeft een naam
En een bestuur
Er is een school
Een harmonie
Een bankfiliaal
Een kerk of drie
Een communist
Een zonderling
En zelfs een zang-
vereniging
Nu is 't er stil
't Is wintertijd
Er heerst de griep
En knorrigheid…
HET JAAR ROND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Januari worden we wintermoe
winter doe vlug uw deurtje toe
al die stormen, regen en wind
maken mensen niet blij gezind
februari moet het zonnetje schijnen
sneeuwklokjes lieflijk verschijnen
maart moet tere bloesems brengen
en de dagen zienlijk doen lengen
april toon niet teveel van je grillen
en laat jonge bloesems niet rillen…
Laatste slagen
gedicht
3.6 met 42 stemmen
19.929 De wolken waren nog nooit zo opgewonden
Als magere zwarte honden
doorploegen zij de nachtrivier.
Er staat een sterke stroom
van dwarreltijd naar klokkentijd,
naar eindtijd.
Maar er is nog zoveel adem over
dat men van alles afsteekt in dit laatste uur
dat naar hoogten reikt, even wacht, uit
grote ogen kijkt, zich kroont met vuur.
----…
Zomerjurk
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.162 Een restje zomer was blijven hangen
in de rafels van haar katoenen jurk
Zij keek naar buiten en zag dat het
wit gevroren had aan de grond
een heldere nacht met sterren geweest
Na haar klompen aangedaan, de winterjas
stapte zij rillend in de koude buiten
ademde zij diep in, snuivend uit
de jurk spande en loste op van haar huid…
Het is gewoon haar spel
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
1.147 ze twijfelen
en blijven beiden voor de deur
zij
met haar rieten zonnehoed
en hij
met zijn zwarte paraplu
tjee wat een gezeur
wat zijn ze wisselvallig
zij
speelt graag mooi weer
en hij
vangt dan de bui wel op
ik zou ze
van hun plekkie willen rukken
maar dan zijn ze uitgespeeld
krijg je er gedonder van
en dat is een beetje cru…
Wintergevoel
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
838 Het moeten ontmoeten.
Onontkoombaar bij 't begroeten dit wintergevoel.
Kom me niet te na.
Hoezeer 'k ook van je hou, kom me niet te na.
Kom me liever niet te na.
Als je enkel kijkt en zwijgt is 't of helse pijn mij dreigt.
Kom mij maar niet te na.
Je handdruk is een greep om niet aan te ontsnappen.
Hou me los, hou me los!
En kom me…
De winter en mijn lief zijn heen
gedicht
4.0 met 70 stemmen
30.623 De winter en mijn lief zijn heen.
Er zit een merel op het dak,
zijn keel beweegt, zijn snavel beeft
alsof hij in zichzelve sprak.
Hij luistert: uit een verre boom
klinkt als het ketsen van twee stenen
een vonkenregen van verlangen
zo luid, zo helder en zo bang.
De merel stort zich met een kreet
vol wildheid in de voorjaarsvlagen.
Ik kan…
Mei boek II [fragment]
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.614 Zoals de wolken na een winterdag
Treurende gaan, hoewel geen luchtgeklag
Gehoord wordt waar het ov'ral stil is -- dan,
Terwijl er sneeuw valt hier en ginder, kan
Ik soms een enk'le wolk blosrood zien worden.
Lachende reist die in tussen de horden
Huilende wolken -- zo waren de riffen
Van zonverlichte bergen die in effen
Glooiingen hoog liepen…
haiku
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
882 puur maagdelijk wit
zover mijn ogen reiken
schone illusie…
Ochtendgloren
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
927 In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Laten de stralen zich glijden over de aarde
Heerlijk warm zacht verkwikkend
De vogels laten zich wiegen op de wind
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Prikkelen de stralen de ogen wakker
Een nieuwe dag is weer begonnen
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Verdwijnen de zwarte sluiers van…
ZANG BIJ DE HAARD
poëzie
3.3 met 22 stemmen
3.792 Welkom, Winter! kraakt uw ijs?
Vult uw sneeuw de dalen?
'k Heb hier geen dooiweer aan de haard,
En geen brand te halen.
Blaast gij storm, door 't vliegend zwerk?
Muur en dak kan 't lijden.
Giet gij vocht in stromen neer?
't Valt mijn glas bezijden.
Krimpt de dag? te minder nood,
Om bij licht te gapen.
Rekt de nacht…
Winter-stad
poëzie
3.7 met 23 stemmen
3.452 In het koele gouden bad
Van het fijne winterlicht
Rijst de grote mensenstad
Tot een droomvervlucht gezicht:
- Al de gangen, al de zalen
- Waar de ziel in droom mag dwalen.
Boven glansgewassen pleinen
Waar de stille mensen lopen,
Juichen klokken uit haar open
Torens zuiver door de reine
- Luchten naar verrukte dromer
- Al de hartstocht van…
Een jaar in een dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
953 de lente is de ochtend van het jaar.
een vogeltje speelt voor wekker
en er staat een ontbijt van geuren klaar.
deuren en gordijnen gaan open
en het mooie meisje wast haar haar
ze kleedt zich in lentekleuren,
en ik huppel over een bloementapijt naar haar.
de zomer is de middag van het jaar.
de wereld is op z’n heetst
en harten smelten…
januari
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.057 Vanuit de coulissen van de hemel
strooit zij haar stralen over de aarde
Zij verwarmt nog niet
nog bleek is haar licht
Licht zo oorverdovend stil
en kleurloos bleek
stil als het lied van de doven
bleek als de schaduw van de dood
Er zijn sporen van eeuwig lijden
een heldere bestemming ontbreekt
in het niemandsland tussen dood en leven
tegendraads…
Van die avonden
gedicht
2.7 met 33 stemmen
16.732 Van die avonden
met huisdieren,
met
kinderen ook,
aanvankelijk, in achtertuinen gezeten, wat
keuvelend, wat aaiend, natuurlijk drinkend, en zuchtend,
zo nu en dan,
met die muggen,
totdat men maar naar bed gaat zonder daartoe werkelijk
besloten te hebben -
van die avonden
waarop men - vreemd voldaan - op wat voor wijze dan ook
echt…
Lijken
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.167 o, wat zijn die bomen kaal
zo vaal en anorexiaal
niet twee - niet twaalf
maar abnormaal
niet eentje niet
maar allemaal
lijken
ze skelet
die geef je hooguit een kwartaal
dan gaan ze dood-
kalm en massaal
voor plantaardig
vet…