2056 resultaten.
Kerkraadse gedichten
gedicht
3.1 met 21 stemmen
22.529 Voor mij was glück auf
een nachtgroet, in het donker
gesproken door mannen
voor hun behoefte zittend
op de schop terwijl muizen
brood uit hun jaszak vraten
geen treffender beeld
voor de komende slaap
wanneer ik in bed
mijn vader groette
voor hij de deur sloot.
-------------------------
uit: Tirade, 1976.…
Het wederzien
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.743 Het is of ik me-zelf bezoeken kom.
Hier woonde ik op twee-hoog
in de korte Prins-Hendrikstraat:
het was oorlog.
Aan het schuif-raam fladdert een stof-lap;
die doet me denken aan een kapelle.
Ik hoor ook een stofzuiger 'lux'
en ruik het stof.
Ergens een matje nijdig klopt
en een piano pingelt studeerachtig,
o, zo studeerachtig in de warme…
sporen als toen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.633 stil wandelen wegen naar de witgekalkte huizen
alsof zij ingesneeuwd tegen een grijze hemel leunen
en ’t water waarop vroege nevelsluiers liggen
leeft reeds zijn eigen herfstige eenzaamheid
op pleinen echoën de lang gestorven schreden
in dagen die door ‘t gisteren zijn ingehaald
niets dat de vredige zondagsrust kan storen
oogst wordt nog met…
Op straat, op een transformatorhuisje
gedicht
3.7 met 46 stemmen
37.250 Op straat, op een transformatorhuisje:
ik zoek zieke, dode vogels,
dank u wel
ik woon in de Knollendamstraat.
In de krant: als een zebra gaat liggen
sterft hij
In bed, ik zie weer mijn grootvader
vlak voor hij sterft. Het was
in het voorjaar, de paarden
gingen van stal en hij leunde
tegen het hek. Ik hoorde hem:
geef me mijn bril, het…
Mijn vader sloeg planken mis
gedicht
3.5 met 31 stemmen
23.641 Mijn vader
sloeg planken mis
mijn broers glimlachten,
schreven elke misslag in een schrift,
mijn moeder deed de was
of lakte haar nagels
mijn vader
die zich in leven hield met schaamte, spijt en ongemak,
die zich dagelijks gewonnen gaf,
die hijgde
en onwerkzaam en achterstallig was,
die niemand iets te vertellen had,
die een spin was…
Ergens lacht een kind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 soms speelt
de tijd met
stemming en licht
verandert
het zicht op
pleinen en straten
die andere
kleuren op deuren
en ramen dragen
haast heeft
in traagheid nog
geen plaats gekregen
het groen
rust zonder wind
ergens lacht een kind
stukjes decor
uit het toneel
van mijn jeugd
die steeds vaker
mijn gedachten bewonen
in…
Stokpaard
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.756 Houten paardje
Verstoft op zolder
Eens zo populair
Nu vergeten
Niet voor de houtwormen
Die genieten van het feestje…
Het klooster
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.182 De kleuter die ik was,
zag overal kloosterzusters
zich bewegen in bruine habijten
en dan geheimzinnig verdwijnen
in duistere spelonken
van gangen en stallen,
in verboden tuinen,
uit zijn wereld voorgoed.
De vensters van het convent
zijn donker.
De laatste nonnen
bidden de completen
in de kapel
van Sint-Annadal.…
de meisjes uit vervlogen dagen
gedicht
3.8 met 33 stemmen
31.070 de meisjes uit vervlogen dagen
we weten niet meer waar ze wonen
nooit zullen zij zich meer vertonen
waar wij weleer hun lichaam zagen
de buren hun adres te vragen
zal in geen straat de moeite lonen
we weten niet meer waar ze wonen
de meisjes uit vervlogen dagen
de liefdesnacht met zijn sjablonen
wanneer die eindelijk ging vervagen
dan…
Van oude menschen
snelsonnet
3.4 met 24 stemmen
1.691 Ik weet het nog heel goed: in ouder dagen
Werd aan het uiterlijk geen cent besteed
En oma ging steeds in het zwart gekleed;
Wie oud was moest zich daar maar naar gedragen.
Wíj doen krampachtig jong en dat is fout,
Maar vroeger deed men vaak krampachtig oud.…
In dit ondermaanse
gedicht
2.8 met 53 stemmen
21.763 Ik ben nog jong. Een ijsbaan is het leven.
De benen zweven en de zinnen zweven.
Vioolmuziek klinkt uit een megafoon.
De sneeuw maakt van de wereld een stilleven.
Ik tintel en ik draag een koningskroon.
Door eigen krachten word ik aangedreven
En vrienden zeilen schaterend voorbij.
Het is in hartje winter volop mei.
We schaatsen op een vloer…
Het tijdelijk wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 weer brandde geestdrift
zijn heilig vuur
trok vitaliteit zich
niets aan van jaar en uur
ik speelde als kind
met hagel en sneeuw
wind liet ons dansen in
een wereld van voorheen
het tijdelijk wit
had alles begraven
waar wij eerder om gaven
het voelde zo een
in samen smelten
warmde eeuwige jeugd
kou deerde mij niet
wist dat de zon…
Was ik kind gebleven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
670 Veel liever was ik kind gebleven
sprankelend als een vleugje kwik
Genoot ik van kommerloze dagen
want jij was jij en ik was gewoon ik
Altijd kapot leken onze ruwe knieën
In onze haren bengelde vaak wat gras of hooi
De zomers leken eindeloos, heel zonnig
Ons avontuurlijk leven was gezapig maar zo mooi
We knoeiden dagelijks schromelijk met…
Waar is zij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.054 Mijn lege hart
dwaalt door de straten.
Ander licht, zie ik, in huizen
waar ik eens kind aan huis was.
Mijn stem klonk door de vroege avond
Oewaai ! Oewaai!!
Dan met mijn vrienden
langs parken en speeltuin.
Waar mijn hart weer thuis zou willen komen,
maar waar ?
Waar zijn de vrienden na al die jaren?
Waar is zij??
Zij die ik toen zo lief…
Subtiele hofmakerij
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
648 in vleugjes parfum
rook ik even de feestjes
het plezier en vertier
van het uitgaansleven
geen losbandigheid
maar de ongelimiteerde
handigheid in flirt
en subtiele hofmakerij
zag in ogen
het ongeremde
jezelf verwennen
met drankjes en pil
de zoektocht naar
het nieuw onbekende
grenzen verleggen in
het je niets laten zeggen
helaas…
Drakenstekers
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.407 Als een kind reisden we rond
langs wilde bossen om te dwalen
in de duimelotverhalen
die verkleefden aan het hout
Waar het stout ons niets kon schelen
voor de takken die wij braken
en de draken die wij staken
met Sint Joris en de schout
Nee - nog even zou de zon
het zoete smelten ons besparen
ook al jokten we de jaren
voor ons uit - we…
Klein ballet
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
573 jij bent ooit
fee geweest
in de nadagen
van magie toen
mystiek nog te
kerke ging bij de
hoge hiërarchie
jouw verschijning
is altijd een
feest geweest
in feeërieke kledij
waarbij jij wit
opende en alle
kleuren ontsloot
in tutu speelde
jij klein ballet
met vederlichte
danspasjes als
kind gedragen
door een dartel
wervelende wind…
Het nooit vergeten lied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
450 nog
een paar noten
de eenvoudige melodie
emoties kwamen
snel naar boven van
het nooit vergeten lied
weer prikten mijn ogen
van eenzaamheid en pijn
in afscheid van het samenzijn
woorden klonken luchtig
liefde smaakte vluchtig aan
het eind van de studententijd
we drempelden verlegen
naar volwassenheid en raakten
zingend onze jeugd…
schemerjaren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 tussen woede
en haat
traag groter wordend
in de verte
de vrouw
die je worden zou
maar nu nog klein
steeds kleiner wordend
tussen mensen
die jou niet zien
zo klein maakten ze je
ze moeten weg
zodat je weer
groeien kunt
groter
zo groot
dat je over hen heen
kan uitkijken
naar hoe het ook zijn kan
vol ruimte
en warmte…
Toen vroeger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
634 Mijn ogen vallen in het rose
en zo te zien aan jouw zachte haar van vroeger
moet ik jou hebben herschapen
de koffie verkeerd staat op
en rats
aangebrand
je gouden teller ik hoor hem nog
het afscheid van je nonchalance
je ogen op stokjes
ze bevallen mij nog
maar de macht is er af
terwijl ik vast zit aan de beek
en sterf met mijn visdraad…
klein meisje
hartenkreet
4.3 met 36 stemmen
1.867 Klein meisje in een hoekje, moederziel alleen.
In de steek gelaten door de wereld , enkel tirannen om zich heen.
In haar hoofd galmen de woorden die ze jarenlang al hoort.
Gehersenspoeld en breekbaar, een hart van pijn doorboort.
Klein meisje op het speelplein, huilend bij een muur.
Haar lach al lang verdwenen, haar leven enkel zuur.
Met weemoed…
decor van verschijnende dingen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
571 Het moest nog eens gezegd worden
ik dacht dat borsten van chocola waren
je ademtocht puur uit je gouden hoofd
ik kwam van tussen mijn ideaal decor
gekropen waar ik rijpenderwijs zat te
spelen met abstracte woorden waar
het leven soms geen raad mee weet
ik moest nog leren over het vergaan
der dingen en het relativeren dat op
de achterkant…
Mimicry
gedicht
2.1 met 51 stemmen
13.271 's Nachts woon ik zelden waar mijn bed staat.
Het licht uit reis ik af langs straten vol
van kinderkamers. Mijn moeder wacht nog altijd
aan een doorgangsweg, mijn vader in de boerderij.
Mijn baas krijgt een bureau in het poppenhuis.
Later ontmoet ik minnaars in een hut onder de tafel.
Wij spelen tot het donker wordt, dan sta ik op
uit een slaapzak…
Zomereinde aan de Leie
gedicht
2.3 met 70 stemmen
15.602 dit is wat een schilder zou zien:
de gebleekte graskant, kastanjes
en linden, het warme maar heengaande
licht van de avond en tegen de haag
op de andere oever een loper, en zijn
gedachten, hoe schilder je die
en boven het water de meeuwen
en tussen het licht- en donkerder groen
de plecht van een jacht, het schuiven
der dingen, de richtingen…
Here comes the sun!
snelsonnet
3.1 met 13 stemmen
1.595 Get back, You’ve got to hide your love away,
She loves you, I feel fine, A hard day’s night,
Help, Penny Lane, Hey-Jude, Ticket to ride,
Strawberry fields forever, Yesterday -
Alleen al bij het horen van de titels
Ben ik weer in de ban van onze Beatles.…
Geboortedorp
gedicht
2.5 met 48 stemmen
11.843 De aarde had niet groter hoeven worden
dan een zandbak.
En alles kwam goed
omdat vader het zei.
Het venster op de wereld
was gewoon zwartwit
en de wereld kwam tot ons
over twee bedaarde kanalen.
Op die avonden sneeuwde het zachtwarm
ook buiten de beeldbuis.
De gordijnen lieten geen ongerechtigheid door.
Wanneer ik uit dromen opsnikte
het…
Leiden ontzet, ontzettend Leiden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
682 en je was het niet
in de kelder
hingen grote katoenen onderbroeken
ze gaven enge schaduwen
op de kale muren
Leiden ontzettend
krengetjes van barmhartigheid
een natte plasbroek
achter op je trui gespeld
zo naar school
meisjes apart van de jongens
toch ga ik elk jaar even terug
Leiden draagt wel zeker weten
de voetstappen van mijn jeugd…
het schilderij in mijn hoofd
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.655 het schilderij in mijn hoofd
de kwast pakkend papier wit
de kleuren mengend het angstig rood ook
de geuren de luchten de lege straat
het omhoog geschoven asfalt
wortels van mijn bestaan
de verhalen van mijn vader
ver maar dichtbij de lokkende polder
op sloten al het onbetrouwbare ijs
met daarnaast de oprukkende snelweg
foto’s met een…
Het Wad als bevrijder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
767 Als kleine tollenaar
inde ik van het Wad liefde,
liefde die broos me omarmde
en die mij bevrijdde van het juk
om steeds maar drenkeling te wezen
het koor van zout zonder een duidelijke
dirigent braken de golven
en tilden het schuim ver boven
mijn kunnen zodat ik balanceerde
tussen de mimiek van het klassiek
of de garderobe die het heden…
Ben je zestig
gedicht
2.5 met 49 stemmen
13.618 ben je zestig? vroeg mijn vader
als ik iets wilde dat niet kon
wilde me binnen zijn perken
en ik was te horig aan hem
aan de gemoedelijke lasso
van zijn ogen en zijn stem
zo lang
doe al vaker wat niet kan
nu ik bijna zestig ben
----------------------------------------------
uit: 'Brieven motieven & juffrouw Vonk', 1987.…