2059 resultaten.
In trage uren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
587 de witte duif
vliegt weg
het stukje kerst
valt uit zijn bek
opgeschrikt
door fel wit licht
een harde knal
zonder gezicht
de boom staat
vaag te pronken
de takken zijn al moe
buigen naar de aarde toe
in trage uren
neemt het jaar zijn end
de witte duif is neergestreken
wil niks van vuurwerk weten…
Jonge moeder.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.297 ‘Ik ben nog moe...
heb ik geleden?
of is een droom uit mij gegleden?...
Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht’.
‘Is dit nu barensnood,
met hijgende gevaren
tot aan de dood?
Ik wist niet, dat een leven komen kon
zo rood en bloedend, als de ondergaande zon’.…
Het Land van Oneindig
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
520 Op zoek naar mijn God
In het land van oneindig
Verdwaald in Zijn wegen
Verward door de nacht
Op zoek naar het lot
Stil en soms eenzaam
Te moe en te kwetsbaar
Beperkt in mijn kracht
Op zoek naar mijn dromen
Mijn passie, mijn pijn
Vertrouwen, verlangen
Mijn 'ik' om te zijn
Mijn God, geef mij Liefde
Laat me vrij, laat me…
Uit balans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 leven
op een leidraad, oh zo broos
jongleer ik pijn liefde en gemis
dan weer vrolijk dan weer boos
zwemmend in een zee vol tranen
al is er niemand die dat ziet
zeg ik steevast dat het goed gaat
ook al sterf ik van verdriet
niet wetend waar te beginnen
niemand zegt mij waarnaartoe
put ik mijn kracht uit de liefde
ook al ben ik nog zo moe…
Eindeloze tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Mijn dagen, nachten gaan zo moe voorbij,
seconden traag,
tot in de eeuwigheid,
in levenloze regelmaat.
Ontdaan van alle lust tot leven
is mij mijn einde niet gegeven ;
mijn nachten-dagen gaan maar voort
in klamme regelmaat van eenzaamheid
en troosteloze klammigheid.…
Laatste wens
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.154 Mijn leven geleefd, ik ben zo moe
Het is volbracht, mijn lichaam is op, ik heb geen kracht
De regie moet ik uit handen geven, afhankelijk zal ik nu verder leven
De artsen hebben geen oplossingen meer
Helaas!…
Een herfst te veel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
844 ik joeg
je laatste geel
door kale takken
een herfst te veel
najaar toont
zijn herfsttapijt
roodpolig want de zon
geeft ons vandaag respijt
we dekken samen
zomer toe en oogsten
al zijn kleuren de vruchten
vallen zijn het hangen moe
we winteren in overleven
voelen ons met wat de
herfst heeft gegeven klaar
voor weer een eindloos…
Op de vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Repen langs de weg:
mijn dromen stegen zich stuk
bezweken aan hun overdruk
Lotgenoten hangen in het water
gerimpeld, op gebroken benen
mager van het wachten
te moe om verder te gaan
en niet sterk genoeg
om stil te staan
Ik huil alleen nog tranen
die niet komen
verlichten of verlossen
Fel zwenkt het licht
van de vuurtoren
maar het…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 we zullen naar de toekomst kijken
de hoop vasthouden
in de bevroren tijd, ook al zijn we
het zwoegen de onzekerheid moe
't licht op ons gezicht zal 't niet doven
noch de vreugde' blos van onze wangen roven
het gaat in de nacht met ons mee
och schoonheid zo liefdevol teder
wie zoekt die zal vinden
de oeroude wijsheid de…
Berend Botje
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.122 :
Hij was zijn leven moe
En kwam niet tot bedaren
Zodat hij moe van het gedoe
Ging met zijn scheepje naar Zuidlaren
Hij heeft toen alras ervaren
De weg was recht de weg was krom
En dus verrekte slecht te bevaren
Maar Berend Botje was niet dom
Hij dacht ik moet vooruit en niet terug
Want achter mij daar is geen brug
Het leven was voor…
ziekenhuis
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.159 doodziek binnenkomen
woorden bereiken je niet
lijkt op een van je kwaaie dromen
je pa huilt van verdriet
je denkt dat het wel meevalt
maar niks is minder waar
infuus, spuiten en pillen
leven in het ziekenhuis valt me zwaar
moe van het vechten en ziek zijn
spuugzat zijn van je leven
dank de dag dat ik er weg mag gaan
en weer kunnen lachen…
Dag lief, dag avondlief
gedicht
2.5 met 43 stemmen
18.254 Drie schikgodinnen spraken daar,
op die hoge hoek, moe en wit.
En de dansende jonge man
sliep, met de knieën tot zijn kin,
op het blauwe liefdeskleed
in de driehoek van hun vriendschap.…
Stierlijk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
910 Een horen van een witte koe,
d'r saaie ongekleurdheid moe,
ging naar een groot contactbureau
en klaagde: 'Ik verveel me zo.
M'n witte koe geeft geen vertier;
zoekt u voor mij een bonte stier.'
Het antwoord luidde: 'Met genoegen;
wilt u zich bij de chef vervoegen?…
Lieve Site-Genoten
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
938 Ben moe, kan niet denken
't is raar in mijn hoofd
een tweede aneurysma
die m'n licht snel dooft?
Ik wil niet zielig doen
maar het wordt me te veel
lezen, reacties, mailen
ben tè involved, tè emotioneel.
Jullie zullen af en toe
'n gedicht zien staan
daar blijft het bij
meer kan ik niet aan.…
Verloren stiltes, verloren woorden
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.662 Van het wachten zo moe
dringt het sterven door
in mijn smalle handen,
waar een witte kaars
mijn zuurstof doet opbranden.
Zonder te weten wat ik doe
grijp ik naar mijn adem
in mijn laatste zwerven,
waar ik een tere traan op
mijn wangen zal kerven.
In mijn onleesbare geest
beweegt nog een verloren woord.…
Verzonken stad
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.795 jij luistert
hoe herfst valt
op blad en wind
in doffe straten
waar het gezicht
schaduw verbleekt
in’t geluidloze gewoel
van blinde dagen
over de brug
stroomt te vaak regen
naar spiegelruiten
die verzinken in onbeminde kamers
jij hebt gehoord
en stormen begrepen
maar de nacht is moe
heeft mij
en het uitgeputte blad
in de stad…
Het lukt me niet
hartenkreet
2.6 met 120 stemmen
9.135 Het lukt me niet
Ik blijf zitten met mijn verdriet
Niks kan ik nog aan iemand kwijt
Ik mis onze goede oude tijd
Ik weet, ik was fout naar jou toe
Maar ik kon er niet meer tegen, ik was moe
Ik wou jou niet meer tot last zijn
Daarom dacht ik “het wordt tijd dat ik verdwijn”
Maar
Het lukt me niet
Ik blijf zitten met mijn verdriet…
Gordijnen toe
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.166 Gordijnen toe te moe
te weten dat ik bekeken
zonder ogen zwerf
in de geworpen blik,
verdwaal in duister.
Zien verteert mijn kracht;
in slaap wens ik loom
weg te dromen van hen
die door me heen kijken
en niets weten van mij.…
Wegwijzer
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.719 Mijn schoot is niet jouw toevlucht meer
waar jij je veilig wist wanneer
je moe, verdrietig of verlegen was.
Ik zie met lede ogen hoe
de tijd jouw jeugd ontneemt,
je veel te snel vervreemdt
van onschuld in je blik.
Geen kind.
Geen vrouw.
Niet wetend welke wegen
in het grote labyrint
de juiste zijn.
Je vraagt me niets.…
Alp
gedicht
2.7 met 16 stemmen
10.792 De koe is groeiensmoe
zij loeit zo droef
op de veranda,
de koe is moe
zij draagt er twee
- enculée de sa mère.
De boer slaat flank, hij roemt haar
boezeroen van vlees en wimpers.
Donsoor trilt, neus snurkt roze
rauw, zij weent en roept
teloor in 't stille dal.…
Schone schijn
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.502 er zijn zo van die mensen
die mij niet mogen
het aantal neemt
door de jaren heen
alleen maar toe
heb ze mogelijk in hun
verwachtingen bedrogen
worden van mijn aanwezigheid
ondraaglijk moe
of zal het zo zijn
dat ik nu pas,
door de jaren gelouterd,
de schone schijn doorbreek
van zelfgenoegzaamheid
waar de ziel
schellen verdrijft…
de boxschool in en uit.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
754 'Ach, al dat gedenk ook,
je wordt er zo moe van',
zei de zwetende bokser.
hij stond stil bij de boks-
bal, daarna weer onrus-
tig er omheen draaiend.
toen mepte hij plots de
zware bal tegen het pla-
fond. zó, dacht ik en ik
prees hem de hemel in,
gaf hem gewoon gelijk.…
Zelfzekerheid
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.401 Ik word soms moe van het ellendig zwerven
In deze warre oorlogsfoltering;
Wist ik maar dat mijn schip op d'eeuwge werven
Wordt afgebouwd, want dat is sterven
Om zee te nemen, o, wat waar' ik blij.…
Droog in mijn mond,
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
606 Ze liet haar kleren
vallen, natte afdrukken
van haar voeten in het
zand en in terugwijkend
water, de zee leek moe,
eb viel droog in mijn
mond, vingers schreven
vier woorden in de lucht,
ik voel en ruik je huid,
je haar, je lichaam tegen
het decor van de getijden,
golven murmelen tevreden
met zichzelf en ons en je
weegt die stem…
Wiegelied
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
657 ik wieg je in het koren
bij het vallen van de nacht
hoor de treurwilg lieflijk zingen
zelfs de aren neuriën zacht
ga maar slapen lieve jongen
want jouw oogjes zijn zo moe
van al jouw rare bokkensprongen
nu mag je naar dromenland toe
ik wieg je in het koren
op het ritme van de wind
welke niemand kan verstoren
droom maar zacht lief sterrenkind…
de strijd der liefde
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.208 Moe gestreden kies ik het hazepad.
beiden geleden, beiden genoeg gehad.
Uitgestreden met de dolk in mijn hart bloed ik van verdriet.
Naar adem snakkend, maar vergeten kan ik je niet.
Onze legers streden naar gezamenlijk doel.
De strijd der liefde, een veldslag van gevoel.…
wat nu weer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 ik ben moe
sluit mijn beide
oogjes toe
maar doe ze dan
maar weer open
want ja, het is nog vroeg
er is immers het nieuws
dat ik niet wil missen
hoeveel bloed er vloeit
en wie er nu weer
een record heeft gebroken
loshandje vallen in de afgrond
weet ik dat ik denk
aan morgen en boodschappen
en een korting die ik kan krijgen
een…
Alleen verder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.000 niet levenslustig
Mijn gevoel
verdrietig
waarom
alles zo nietig
Mijn doen en laten
afwezig en stil
waardoor
het is koud en kil
Want jij
moet nu zonder
je lief, je maatje
hij was bijzonder
Alleen
blij om wat er is geweest
alleen
verdriet om hem het meest
Je moet verder
maar hoe
de tijd zal het je leren
je bent nu nog te moe…
MAMO
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
472 Moe ben ik of gewoonweg blij.
Plotseling verschijnt MAMO.
Ik sta dan met open handen.
Niets heb ik bewust gedaan.
Steeds vaker overvalt het mij.
Wanneer de schellen van onze ogen gaan.
Dan kijken we niet langer maar we zien,
tijdens Magische Momenten,
de zinvolle zin van ons bestaan.…
Betekenis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
680 gaf ik het toe, was erg moe
voelde vreugde in het geven
tijdens de avond zag ik hoe
jij bezig was met overleven
had ik jouw uitleg niet begrepen
je was ontrouw en jouw gerief
voelde duister en benepen
toen je me terugzag in de nacht
had ik te lang op jou gewacht.…