Alle inzendingen over reiken naar perfectie

3158 resultaten.

Sorteren op:

De schijn doorboort?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
We zijn door de realiteit vermomd, wachtend op de naderende bui het getijde neemt ons de maat, verstoort de bedoelde contouren van een nog uit te vinden toekomst mistige verten in het landschap van het ongewisse., beelden verstrengeld, in luiheid niet te onderscheiden in de tweedeling van gedachten, hun schaduwen reiken steeds…
Pama2 december 2015Lees meer >

Wat ben je lief

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
ik ben geen psycholoog of een relatiecoach toch graaf ik dieper dan de meeste wortels reiken geen analyse en grafieken maar eerlijk en oprecht met interesse de mensen in hun ogen kijken de hand schept al een warme band in eerst ontmoeten als formeel begroeten woorden vullen elkaar moeiteloos aan in een voorzichtig tasten naar verder…

Mist

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 791
En dan is er mist je ziet nog net een hand voor ogen Mist kent geen mededogen het komt plots je mist zicht Duur komt het je te staan als 'witte wieven' je de weg versperren Geen enkel gedicht mantra noch wachtwoord doet hen wijken ze blijven-hologig-naar je kijken Gesluierd, gehuld in witte gewaden ze wenken, reiken naar…

Die Mooie Toekomst...

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
Vervuld van hoop hol ik erachteraan, hoewel zijzelf me steevast blijft ontwijken, want telkens als ik haar de hand wil reiken, dan loopt ze vliegensvlug bij mij vandaan. Daar staat ze me dan vrolijk aan te kijken, heel eventjes laat ik haar wel begaan, dan ga ik er weer dapper tegenaan en 'k hoop dat zij deemoedig zal bezwijken.…
A. Rivesta22 augustus 2017Lees meer >

Dat zwart oogt

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 549
het ritselen van bladeren maar de oertaal van de vaderen de krak waarmee hij zijn jarenlange spanning laat vieren in hervinden van evenwicht en macht het ven gezien dat zwart oogt bij een helder blauwe lucht en doodstil kleine bellen gas aan de spiegel laat ontsnappen bomen praten in het meervoud van soorten door elkaar in hun reiken…
wil melker12 september 2017Lees meer >

Oktobervrouw

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
duwtjes, dagen uit Ik raap het laatste afgevallen fruit Je bladeren glanzen, zo ook asfaltwegen Ik zie het liefste je aan stille stranden Of je in bossen; windstil, geen geluid Behalve knisperen waarop ik stuit Je dorre kant ervaar ik als een zegen Ik neem je dennenappels, beukennootjes En in de verte blaffen blije honden Je takken reiken…

Woorden zullen schilderen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 831
de kamer waar mijn ingelijste land aan muren haakt, legt het zwijgen op het is er winterstil ik kijk naar diepe velden ik kijk naar hoge luchten al wat hier leeft groeit uit mijn handen er is geen wereld er is alleen de dood zegt men maar mijn kleuren blijven ademen mijn woorden zoeken zinnen ze reiken naar ongekende verten het…
Guy Aarts13 januari 2020Lees meer >

Droom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
Probeer ik te reiken naar waar ik thuishoor, zoals de zanger die op zoek is naar zijn lied? Ik zing opnieuw voor de wereld, mijn eigen kleine wereld. O nee, ik kan mij niet vergissen, dat vertrouwd gevoel, dat verterend vuur van binnen. Ikzelf ben de zanger, zanger van het gedroomde lied...…
Cees Sleven26 januari 2022Lees meer >

Gulden mêlee

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 472
Ver na de allerlaatste kleine uurtjes Heerst doodse stilte in engelenbak Gespeend van hemelrijk en merelzang Nog voor het vroegste krieken van de dag Nog voor de allereerste zonnestralen Reik ik hals uit naar goud der dageraad En doe ik kond in 't uur der morgenstond Van 't rijk der chaos die mij zal belagen En mijn gemoed zal kwellen…
Maxim6 december 2023Lees meer >

Niet stoffelijke zielen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 442
strak dreven de wolken hoog langs ontdaan van hun last zelfs de kleuren waren even te gast in het nog donkere kielzog zij contracteerden de immense leegte die het onbenoemd grote universum had te vergeven mijn kijken kon niet verder reiken dan wat lichtende sterren voorbij de planeten hun plaats en benoeming ben ik…
wil melker22 februari 2024Lees meer >

Niet .....

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.536
Niet de nachten zullen tranen al kust het kussen jouw verdriet nee, de dagen zullen slikken wanneer men oogt en waarheid ziet niet de oren zullen horen noch de stemmen zullen verstaan nee, de monden zullen spreken vertalen verbeten levenswaan niet de handen zullen reiken nimmer zijn zij meer gevuld nee, zij breken sterke dijken klauwen…
metha5 februari 2005Lees meer >

laatbloeier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Wijnrode vlekken over haar vel Dat blinkt van de hitte Haar groeven gloeien glad op Een rare wenk dwingt me nader En ik reik en raak de galm Vervuld van een geheime pijn Waar het lot geen grip op heeft Haar stem rolt als de donder Dan werpt ze een bijl naar mijn schedel En klieft het geheugen als een straf Nu klaagt ze om een ontstoken…
Wim Veen6 augustus 2005Lees meer >

Raapte vruchten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 911
afstand was te groot de diepte kon ik niet peilen ik at van het laatste brood Ik stierf, de laatste blauwe luchten omringden mijn doelen die nu verloren leken te zijn in een afgrond waar donder heerste en de goden aten van mijn erfenis al streelde het verlangen om dán toch op deze aarde te blijven maar 't geluk lag verder dan ik kon reiken…
e23 april 2008Lees meer >

De klank van holle frasen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 796
is te groot het zijn clichés woorden met de klank van holle frasen op originelen zitten we te azen noodgedwongen verkopen we een nee ik kies uit manden met de sterkste zinnen die rijg ik tot een schitterend gedicht de mooiste vorm om lezers mee te winnen met beelden in een kleurrijk vergezicht dat raakt aan wat men voelt van binnen reik…
wil melker17 februari 2007Lees meer >

Je bent me vreemd-vertrouwd...

netgedicht
4.1 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.077
Wat vriendschap is, wat bindt en ons doet reiken naar elders en naar meer, het vreemd-vertrouwd zijn wil niet wijken. Laat het maar blijven, onvervuld en vol van vragen, elkaar nabij zijn, glimlachen en dragen.…
Adeleyd5 maart 2007Lees meer >

Parelvisserij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.056
Ga jij mee het geluk uit de hemel plukken ik heb even genoeg van deze nare aardkloot gewoon al jouw zorgen naar beneden drukken en zwevend van daglicht naar avondrood Reik jouw handen maar rustig naar mij uit ik neem jou mee naar het blauwe rijk van geluk ogen dicht en wegdommelen zonder enig geluid vredig ontwaken in een dromerig meesterstuk…

je dook als zon door glas

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.791
ik koos de ruimte voelde hoe nabij je was je dook als zon door glas toen we in ijlte kruisten eeuwen huisden in je geest tijd was slechts passant als zand dat tot woestijnen waaide je keek me aan en zwaaide de hemel was voor mij te ver jij kierde door zijn deuren ik zocht de warmte van je lijf verbaasd door onbekende geuren we reiken…
wil melker31 januari 2004Lees meer >

Aan mijn stoel gekluisterd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.011
'k probeer het handig te ontwijken de grimassen rond mijn bitt're mond maar de pijn die lekt uit ied're wond doet mij uiteindelijk bezwijken ik die de marathon kon lopen zit nu gekluisterd aan mijn stoel met slechts nog één onnozel doel mijn zelfbeklag ontlopen net nu de lente mij haar hand wil reiken en vogels lokken mij alom net nu…

Gewijde priester

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.416
bijna donkre wimpers op rode wangen krullend haar op `t voorhoofd en naast zijn oren de kunstig geknipte lijn van zijn kapsel Prins op het blauwe paard van wilde en verwarde dromen boven alles wereldveroveraar zonder schromen tot hij als afgeworpen berijder kermt onder zijn ros en schreeuwt wanneer zijn helpers komen en reiken…

De tuin

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 735
Kunnen wij dan ook niet trachten van over de grenzen van ons korte bestaan heen te reiken naar een overkant, ver van hier? Al zijn we jong en onervaren, al voert de weg eerst nog door veel heuvels en dalen, al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en de zonnebloemen, al duurt de zomer nog maanden in deze tuin, nog maanden.…
Adeleyd18 juli 2009Lees meer >

Voortgang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 718
waarin leven slechts wacht op het verlossende eind nee het is nog lang geen eeuwige nacht voor ik ga kwijnen verdwijnen als in een dikke mist ontvlamt mijn haard en baart mijn brein verstilde wolken van verwondering word ik daarin toppen gewaar die vele malen hoger zijn dan de scherpste ogen kijken zolang ik zoveel verder kan reiken…

Zinvol?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
bleek maanlicht schijnt op blanke duinen dunne strepen wit schuim sieren woelige golven de zee deint onvermoeibaar dat grote grijze wezen lijkt uit zichzelf steeds opnieuw geboren ik sta daar met koele voeten als iel en breekbaar wezen maar te staren naar dat grijs dat eindeloos lijkt te reiken naar het zwarte van de nacht vol onbereikbare…
Nadine27 oktober 2009Lees meer >

Ichthyologie

gedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 11.877
Rangorde tussen mens en hagedis en van de hagedis diep in de stof, verder dan onze instrumenten reiken. Bij dit besef mogen wij doen alsof de reeks naar boven toe hetzelfde is en kunnen zo bij God op tafel kijken. ------------------------- uit: Cenotaaf (1953)…

De tuin

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
Kunnen wij dan ook niet trachten van over de grenzen van ons korte bestaan heen te reiken naar een overkant, ver van hier? Al zijn we jong en onervaren, al voert de weg eerst nog door veel heuvels en dalen, al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en de zonnebloemen, al duurt de zomer nog weken in deze tuin, nog weken.…
Adeleyd23 augustus 2011Lees meer >

Open plek ?

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
Het is een korte weelde als de bomen in mij slapen en met de wortels reiken tot aan mijn schedeldak tot de bottende knoppen in mij ontwaken als de lentewind klopt aan de deuren van mijn vezelpak.…
Pama6 april 2013Lees meer >

Oogopslag

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 921
dan met vooruitziende blik schemert zij licht bij de nacht, verscheidenheid ligt besloten, in de geborgenheid van gedachten een teder begin daagt haar karakter uit warm en wild, weerbarstig als altijd haar mond zacht toegeknepen, ontembaar haar sprekende kracht over schaduwen die liefde verbeelden, willen van geen wijken weten, reiken…

passie

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 810
maar werkelijke liefde ken ik niet waar iedereen zo quasi-vanzelfsprekend haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend daar twijfel ik en merk een licht verdriet jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied klaar wakker om met uitgestrekte armen naar haar juweel te reiken, haar erbarmen zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet spaar…

koester de jaren - van harte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 981
verjaren is in dankbaarheid omziend stilstaan bij voorbije tijd die jou gegeven is verjaren is verlangend kijken naar alles wat na het nu de toekomst brengt verjaren is het verleden in heden ankeren en hoopvol reiken naar het leven morgen dat wat die terugblik aan jou toezingt jou verlangen laten mag naar het vergezicht dat…

Wat hoger leven

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.026
eerst is het onkruid opgeschoten zijn macht aan groen deed veel beloven diversiteit heeft alles uit de kast gehaald alleen het bloeien bleef wat soberder en schaars heb struiken geplant als ordening van leven ik snoeide het snelle groeien om er vorm aan te geven ook bomen zijn er gekomen in naar de hemel reiken dacht ik dat zij…

Haar laatste vlucht

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 444
ik zag je ogen gaan jij wist nu al waar jij de grootste olijven uit de boom zou slaan jij kende haar al een leven lang haar hang was altijd verder dan de langste stok zou kunnen reiken het liefst verstopt achter tak en blad totdat de oogsters kwamen en met hun net en zak de stilte overnamen jij wist hoe je moest raken…