937 resultaten.
Een wijze spreuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 De dag is weer geopend als een boek,
eerste pagina bedrukt met wolkenveld
en mensen duiken somber en gekweld
ergens warm in droog beschutte hoek
luid mopperend op wind en regenvlaag
dieren blijven schuil in hun warme nest
de horizon blijft grauw van oost tot west
of zon vandaag komt is nog maar de vraag.…
Gitaar
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
534 Het gebeurt eindelijk in een droom
muziek schildert zich in aardse tonen
je dwaalt langs gespannen snaren
een oude gitaar ligt in jouw handen
afscheidslied klinkt in de nacht
gevoelig breekbaar zoals liefde
sombere gedachten overmeesteren ons
rivieren vervoeren verlangen
wij zijn onze stemmingen
niet kwijtgeraakt
volgen steeds…
De “Dik voor mekaarshow”
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Het mist ‘t is somber buiten
binnen niet maar ‘t nieuws laat weten
dat we opnieuw vanavond worden getrakteerd
op een conferentie van je weet wel wie?…
in de kantlijn van de tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
563 vrolijkheid
van familie en vele vrienden
ik gedenk wie mij vertrokken
naar de overkant van de tijd
waar het nieuwe jaar begint
ter herinnering en houvast
pak ik dit alles voorzichtig in
om ze graag weer te openen
in de mij frugale momenten
die mij even stil laten staan
bij wie mij beduiden willen
zij zekeren mij het jaar rond
ook in soms sombere…
DONKERSTE HERFSTDAGEN
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
617 zonnestraal
dringt door het keukenraam
herfstanemonen hangen in stervenspijn
langs het drassige gazongras
staat een grote waterplas
Die wacht op wat zonneschijn
D ‘avondwind rond bomen en hagen
zijn lied is kermen en klagen
neemt zieke blaren mee in hun graf
terraslichtjes warmen de kilte
wij zoeken naar rust en stilte
sluiten een sombere…
Rollen maar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Gelukkig zijn er genoeg hulpmiddelen
tegen humeur somber en dor
alle chagrijn en ellende overvleugelen
ik red me prima met m'n rollator.…
Hout alleen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 Een boom ben ik
in hout alleen
te ver van het bos
de witte port en jonge kaas
en elf rode rozen in een zwarte vaas
het stille uitzicht over de rivier
we zijn nooit uit elkaar geweest
jouw grappen leven verder, veel verder
dan in het duisteren van mijn sombere geest
de muze gloort innovatief door een lichttunnel
een oude messias heeft…
Lotgenoten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
406 Je probeert ruwe lelijkheid te pareren
van boze mensen in het herfstige park
sublimeren in kwetsbare schoonheid
alleen in jouw vervuilde ondergoed
op de groene bank naast de door westenwind
getergde oude kromme hoge boom
je ziet de vrije vogels foerageren
de bomen aan de waterkant zwijgen
de heldere zon breekt door
sombere wolken verdwijnen…
Nono
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
260 -figuur
een anonieme non-persoon
in het somber duister
van zijn dreigendzwarte cape,
een mystery guest die spreekt
in koeterwaals en esperanto
een ongericht verbale drone
die in een malignant gekwaak
zijn tong beweegt tot overmaat
van ramp op onze niet gelekte
onverwacht toch ongehackte
site vol leven, lyrica
verhulde ego's, exuberant…
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 Je was er altijd als ik dagdroomde
op een bank in het park bij de zee
vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras…
Waar de winter danst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Haar verweerde hand trilde bij het bukken,
streelde nog zijn gebeitelde glimlach,
een jas hing naast haar sombere kleren.…
Zomer in het asfaltwoud
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
269 Er groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
in de argeloze achterbuurt
van een gehavende havenstad
leven zij somber
tussen het beton en grijze stenen
zoekt groen een broos bestaan
de zwoele wind proeft zilt en zwaar
oude muren slaan een warme nevel neer
wortels klauwen in diepe grond
breken door de asfaltlaag heen
de haven…
ik wil niet - nieten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
132 in het somber olijf ik me
als een olijf op een prikstokje
desnoods opgedirkt met een
stukje knoflook
***
het niet willen ondergaan, je
identificatie met wát je ondergaat
twee schepselen in één zoals
een surrogaat dat op drift is geraakt
het onherroepelijk “ het niet willen “
is als het startschot dat maar niet
afgeschoten wordt, het op…
't Is lang geleden (15)
poëzie
4.0 met 12 stemmen
1.714 Uw rode vriend, de Machtige Adelaar,
Kan uit zijn ziel de angstige vrees niet bannen;
'T is om uw skalp, dat ze allen samenspannen;
Mijn geest is somber en mijn hart is zwaar.…
Agressie ...
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.540 Een strak en grauw gezicht
kijkt mij somber aan
wanneer ik in de spiegel kijk
geen gezicht dus, maar 'n gelaat
Mijn lijf, één totale bonk agressie
woorden worden niet meer gezegd
maar hees en hortend uitgestoten
met veel gedonder en geraas
Concentratie is totaal weg
vertwijfeling slaat toe
de wil om hard te gillen
is nooit zo heftig…
Zonderling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
866 Laat je tanden maar binnensmonds
somber kus je lippen toe
robuust de neus tegen de ruit
de platgedrukte tepel van de borst.
Dat je bestaat is een stolsel,
een opeengepropt handje zand
dat verwaait in de wind van jaren
gezwind dwarrelt, in regen smelt.…
de geboorte van een gedicht ( 3 )
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
786 normen bestormen
behoort tot een ander ras
soms, midden in de nacht
zit ik in een somber hoekje
slijp mijn punt extra scherp,
vergrijp me in extase
aan een woordeloze stroom
van storende elementen
die mijn vruchten immer
bevatten
dan, ja dan,,,,,ben ik
ja ik, even mijzelf en kan ik
me aan mijn pennenvrucht
heerlijk bezatten…
Zaagt ge immermeer?
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.957 Zaagt ge immermeer, in 't somber woud verloren,
Een droeve geest, die, 't stille graf ontsneld,
Aan berg en bos haar weegeklag deed horen,
Zolang de nacht haar schaduw spreidde op 't veld?
Zaagt ge immermeer, als nevels de aard omhingen,
Het elvenheir langs braambos en struweel
Met zoet geluid op vlindervlerken springen?…
Avondland
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.131 Somber gevoel, vreemde in eigen land
een zinkend land, verdrinkend land
volk en land in de steek gelaten
proef de rotte smaak van verraad.
Was ik maar vertrokken toen 't kon
naar 'n ver land met sneeuw en ijs
schrijven in 'n houten huis aan zee
tussen soulmates om mee te praten.…
noëlla
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
1.477 dat je zieltje naar de hemel zond
je lag zo vredig in je bed
nadat de dokter je lamme beentjes had verlegd
nog nooit in jouw korte leven sliep je zo goed
maar helaas verliet je ons toen voorgoed
jij was de benjamin van ons gezin
noodgedwongen naam ik die plaats toen in
jij was voorgoed van ons heengegaan
liet ons zonder jou voor een sombere…
helderheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
700 eenzaam staar ik in de verte
waar de sluier van de mist
langzaam verdwijnt
alsof hij wist
dat ik hier sta te zoeken
naar een beetje helderheid
voor mijn sombere gedachten
en zegt: nu is het tijd
om je hoofd te laten rusten
even stil te blijven staan
en je gedachten stilletjes
even weg zien gaan
roerloos staar ik in de diepte
langzaam komt…
Geestelijke Apocalyps
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
534 en de zin van het bestaan
In demotiverende tendens
worden wonderen ontkend
door het arrogante weten
en van wispelturige goden
is ook niets meer te vrezen
Bij geluk hoort ontzag dat
ontstaat als men onwetend
de grote wereld gade slaat
dat weten gelukkig maakt
is niet zo vanzelfsprekend
Geestelijke apocalyps een
somber…
Galgenhumor
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
887 Ben bijna altijd somber gestemd
Maar soms zie ik een heel klein lichtpuntje
Jammer dat het aan het eind
Van die tunnel is
Om dat hij zijn einde nabij wist
Besloot hij tot de aankoop van een kist
Niet te duur geen stofvering aan de binnenkant
Met korting wat men geeft aan een goede klant
Op de vraag of hij niet iets meer had te besteden…
Overal liefde
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.117 Los of we teleurgesteld,
somber of gefrustreerd zijn.
Of dat we nu boos zijn over het verleden of
angstig over de toekomst.
De liefde blijft binnen in ons
én onze omgeving.…
JANUARI
poëzie
3.3 met 14 stemmen
2.189 Dik ligt de sneeuw in veld en woud
En 't Noorden huilt zijn somber lied:
't Is alles doods en vaal en koud
En levensteek'nen zijn er niet.
Geen levensteek'nen? Richt uw oog
Naar 't klein vertrek daar ginds, bestraald
Door zachte glans, die van omhoog
Rooskleurig door de venst'ren daalt.…
Ziekenhuis
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.831 Nu glimt alleen het lage, doffe licht
Van 't somber huis waar altijd wordt gewaakt,
En 'k vraag mij af, bij dit verdoemd gezicht,
Wat mij zo week en zo lafhartig maakt.…
Inzicht
gedicht
2.6 met 23 stemmen
5.902 Opeens schoot het door me heen:
de Botlek is ons zenuwstelsel
en die rode buis de hersenstam
waardoor alles leeft en beweegt
en ik werd bang want even een
piepklein scheurtje en ik ruik
de geur van jodium en het zweet
van de somber kijkende zuster.…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
Het zit 'm in de kleine dingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 1e Pinksterdag begon wat somber
Dus wat erg laat uit bed
Koffie doen op ons gemakkie
Door een van tweetjes vers gezet.…
drie keer corona hoera
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 onze majesteit
denkt goed
na over
Corona tijd
verfde haar
eerder gedragen
jurk zonder
enig Spijt
heer Klaver Geeuwt
viering Prinsjesdag
voor hem
blijkbaar te
veel
heer Grapperhaus zeer
sombere uitdrukking
gerimpeld gezicht
van hoofdhaar
tot keel
mevrouw PvdA
heel trots
op haar
bijzondere hoed
schuin op
hoofd gelijk…