2358 resultaten.
in het landschap van de stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 de zwerver
zijn fiets gemakkelijk naast
een plastic tas geparkeerd
slaapt onder wakkere wolken
een droomloze slaap
de stadsmus
laat zijn spiedend
vogeloog vanuit
de heg op een vale
boterham vallen
de vrouw
kijkt betraand door het
raam naar de zwerver
naar de mus en terug
en draait zich om
wie overleeft
in het landschap
van…
EEUWIGE VOEDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Brood met harde korst
tot stukjes breken
en langzaam aan
in de melk laten vallen
zeer eenvoudig gerecht
dat wellicht
overheerlijk smaken mag
het beeldt
helder Evangelie
vanuit Gods Geest neer dalend
op luistergrage mensen
met onbevangen ziel
gereed om Jezus' wil
vrijmoedig na te volgen.…
Aardgebonden hemelboog
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
409 .
__________________________________
Er gaat niets boven Groningen, maar zie
Vanuit de spits van de Martinitoren
Zie je waar NAM naar olie
zat te boren
En als je heel goed keek
Delfi-C3
Door wolkenluchten aan de
hemelboog
Werd veel onttrokken aan het
blote oog...…
Kroon op het werk
snelsonnet
2.8 met 5 stemmen
844 Niet de ogen in het assistentenhoofd
Maar de tandartsstoel met vele nieuwe spullen
Waarmee je de behandeltijd kunt vullen
Zodat je straks niet eens meer wordt verdoofd
Maar ondanks bonus life en double scoring
Noemt de spelersmond dit tandartsgame vast boring…
Eenzaam verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.277 Mijn onvervuld verlangen
heeft zoveel facetten.
Nu de onzichtbare pijn
van het nooit oma zijn.
Het hoort bij mijn leven
maar went niet.
Niemand kent
wie ik verlies.
Verloren toekomst
en levenslang gemis.
Het verstand aanvaardt
het gevoel blijft.
Kwetsbaar om te delen
eenzaam om te dragen.
Een hart vol liefde
voor vele kinderen.
Maar…
KLEINE ZENDERSMOED
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De kustvaarder vaart voortdurend heen en weer
over de wijde Noordzee, bij dag en nacht.
Zonnegloed, geflonker van sterrenpracht
geven de schepelingen werk vol eer.
Lieve, lage golven, loeiend onweer
begeleiden als sterke, trouwe wacht
toestelgedreun, vermengd met schone kracht
der toonkunst, die blij danst, steeds op en neer.
De klanken…
Drie-eenheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
340 Weer een dag
manoeuvreren
in de heilige driehoek
van loomheid, hartstocht en harmonie
In mijn bloed drijft lamlendigheid
lui langs oevers en steigers
Ze blijft languit liggen
in de seinposten
van mijn spieren en humeur
als prooi van de strijders
die de nacht negeren
om nu of nooit
een feest te maken
van mijn leven, mee te doen
uit…
Onvolmaakt
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.458 Een gedicht is veel te kort
dat is wat ik zeker weet
wat aan poëzie nog schort
is hetgeen men weer vergeet
Een gedicht is veel te lang
dat is algemeen bekend
woorden zijn als geldingsdrang
eigen waan is inherent
Zelden wordt het hart geraakt
door een woord vanuit de put
ook al wordt een zin van nut
Een gedicht is pas volmaakt
als het…
Winterkinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 winterkinderen vol tederheid
ontluikend in het ochtendgloren
liefkozend in een koele bries
zich koesterend in 't dunne licht
balancerend op hun kwetsbaarheid
met kelkjes als van witte zijde
als vanuit een diep ontzag
hun ranke nekjes nederbuigend
getuigen van de eenzaamheid
in een fluweelzacht sneeuwtapijt
bij de eerste warmte van de zon…
achteraf kijk je
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.023 de koe in de bil
neem mij
toen ik zei
ja ik wil
wij gingen nog onbevangen
over vanuit de verleiding
naar kerkelijke inwijding
verliefd blind van verlangen
je was niet met het idee vertrouwd
dat je niet zozeer elkaar trouwt
meer een compleet erfelijke toestand
wordt liefde met genen een open boek
of is het straks ja nee dank je de…
In mijn armen
hartenkreet
2.5 met 24 stemmen
1.728 Mijn handen werden bloemen
toen ik je vond
Ze sierden je bleke haar
de bloedrode papavers
Ach hoe mooi klonken
de snaren van het riet
toen ik sprak van liefde
van zoete regen
heldere wolken
Vanuit je hart
de diepte van hete lippen
was er fluistering
tomeloos verlangen :
vul mijn wereld met je kus
zing al je tijd in mijn armen…
Bewegen steen voor steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 zon schildert
brand in alle ramen
laagstaand laat ze
stofjes dansen in de
stilte van de tijd
zacht komen de
herinneringen spreken
beelden vanuit schaduw
bewegen steen voor steen
hun leven van voorheen
in de koelte
van de kathedraal
oogden zij heel theatraal
maar dichterbij gekomen
heiligen zij altijd onze dromen…
Najaarssneeuw
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
810 Het sneeuwt
bruine bladeren
vanuit de bomen
overal in het rond
ze vormen ritselend
een knisperend laagje
tussen voeten en grond
de zon gluurt nieuwsgierig
over de toppen van de bomen
verdrijft de nevels dan terstond
de lucht ruikt naar aardse liefde
ik kijk opzij en kus je langzaam
op je heerlijk zachte lentemond…
venus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 je kwam vanuit de zee
ik kwam vanover land
lenig liep je met mij mee
over het zachtglooiend strand
je wou meteen de schelpen kraken
het gaf je een intens genot
ik dacht aan notenkraken
tchaikovsky speelde fagot
een dans van duizend elfen
je voeten vatten vuur
ik strooide venussschelpen
onder een hemel van azuur.…
Openbaar
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.396 Mijn hartstocht niet verborgen
in duistere kou
waarin ik vanuit licht wil schijnen
en vlammende liefde
wil werpen op ijs tussen afstand met jou.
Niet alleen duister wil ik lichten
maar vederlicht jou dragen
door warme dagen die
licht uitstralen van jou
naar waar de bron vandaan komt
die jouw warmte omhelsde.…
wind in mij
hartenkreet
1.4 met 8 stemmen
2.338 natuurlijk zag ik jouw vanuit mijn ooghoek
natuurlijk zei zij alleen maar koekkoek
natuurlijk hou ik van je
voor eeuwig
en altijd
natuurlijk heb jij gelijk
geen strijd dit leven
o gaan we het beleven
ga je weer leven
naast mij
of zomaar iemand anders
zomaar iemand niet zoals ik
stik
we zijn niemand
kansloos…
verbondenheid
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
915 in de onderlinge verbondenheid
druppel ik naar binnen
door de poriën van je zwoele lichaam
in de meren van je ogen
weerspiegelt nog het levensverhaal
en in de schelpen van je oren
ruist nog donkere verwarring
maar innig onder je wuivende haren
bloeien wij op
de liefdevolle woorden vanuit mijn mond
strooiend over onze handen
gevoelens…
emotionele woede
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.457 gedachten nog bij geluk
Zijn emoties voor na de wedstrijd
Zijn hartslag nog bij het verlies
Wat begon met een diepe buiging
Propte zich op tot een rode ballon
Die hem zijn kwaadheid liet uiten
De winnende tijden
Veranderden in verloren jaren
Die hem van binnen kapot maakten door de drank
Gedachten bij zijn alles
Maakten emoties los
Vanuit…
gia mas
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.178 als er dan toch iets valt
vanuit de lucht vannacht
Dionysos geeft je zacht
een glaasje wijn
wens dan maar wat fijns
als je dat lichtje ziet
bloei op en grijns
en het donker roert je niet
rood of wit vul die kylix
laat het rollen langs je tong
geniet van de ondergaande Helios
wens iets kleins en blijf voortijd jong…
Meermin
netgedicht
4.5 met 51 stemmen
1.851 In de schelpen van haar oren
ruist ruwe zee een levenslied
waterorgels van tenoren
waarin een zoute traan vervliedt
dagen tellend als een meermin
die van zichzelf niets meer verwacht
bezingt ze onze levenszin
vanuit oeroude zielenpracht
ze verkleint het allerliefste
de branding van het bang geluk
onder het zaagsel van de piste
waar ik…
Hartenvrouw
netgedicht
4.6 met 33 stemmen
2.088 Mijn stem verwaait in dove oren
van een feodaal gezicht
jonkvrouw in ivoren toren
neerbuigend naar het volk gericht
geen liefdesluit zal haar bereiken
in de kilte van kantelen
hartenvrouw gaat over lijken
om gepeupel te bespelen
smeer haar in met pek en veren
geen laken het ontsnappen waard
wil haar laatste vloek bezweren
vanuit de schede…
bezinnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 met geur van zachte handen
komt eenzaamheid alsnog naar binnen
rakelt verdwaald verhalen op
vanuit een veelbesproken tijd
terwijl ik me had voorgenomen
mij op mijn woorden te bezinnen
het zwijgen toe te laten
als in de nacht een stil besluit
jij leerde mij dat kracht
kan liggen in 't niet benoemen
maar laat me nu dan nog ontdekken
hoe…
Eenzaam en alleen....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.094 inmiddels
vanuit een hoek
trek ik nog enkel aan een doek
...tot het valt.....
Mijn vuisten eens gebald
hangen nu slap en terneergeslagen
klaar voor
nieuwe,
zo gevreesde,
eenzame,
verlaten,
dagen...
Want een weg terug
zie ik niet meer.....…
OP DE TONGE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Vanuit mist, intense stilte
Duikt het weer op, hunkerend
Is het er nog altijd
Nadat jij dat van jou tot stilstand
Bracht, was daar goddank de dichter
Die het mijne in leven wilde houden
Het bonzen, bonzen liet in lichterlaaie
Zonder hem had het mijn bloed al lang
Niet meer rondgepompt
Daarom, hulde aan hem, mijn bezielde
Defibrillator…
een hol ei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
570 je was er niet, dus bleef
de koekdoos dicht en ook
de glazen bleven in hun hoge kast
vanuit mijn laagte greep ik naar
de resten van vandaag
er werd geproefd volgens een langbeproefde
receptuur- maar toch
een goede daad was duur
en lege koppen stonden hol
hun zwaargewicht te wegen
buiten, in de lichte regen
buitelde mijn levenslust…
niet meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
779 het hoeft niet meer
de hitte van de zomer
voor hem gelukkig nu niet meer
de zusters niet om hem te overreden
dat binnen beter is
dan het genadeloze buiten
de zoute haring, die ik hem nog bracht
vanuit de airco nog een koele hand
op zijn te warme voorhoofd
maar hij zocht steeds
de afgesleten thermometer
en zuchtte dan maar diep
durfde…
Pussy Riot
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 Vanuit die invalshoek is het terecht
Dat hun het musiceren wordt ontzegd.…
VLIEGREIZEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 Vanuit het vliegtuig
neerzien op bergen en bos...
Verlangen ontwaakt
om naar beneden te gaan,
dit gauw even verkennen!
Bij avond vliegen
van Tel-Aviv naar Eilat;
steden lichten warm:
een leger vuurvliegjes
glijdt gemoedelijk voorbij.
Traag daalt het vliegtuig,
volgt de vuurrode einder,
avondgloed, die dooft...…
De tijd raakt op
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.034 Sneeuwwit de schaarse haren
boven een volrimpeld gezicht
bijna los van deze wereld
maar toch nog bij de tijd
treur maar niet om mij
als ik er niet meer ben
ik heb genoten en geleefd
wat ik jullie toewens
vanuit die andere wereld
zal ik vertellen in je dromen
als je mij daar treft
maar alvast één ding:
toeval kan een ieder treffen…
waarom de Boeddha altijd lacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
705 kind van de kosmos
klamp je niet vast aan de kilte
kind op aarde kijk goed om je heen
keer steeds terug naar je kracht
je bent niet zo klein als je denkt
of als mensen je maken
je kunt zijn als de Boeddha
onverstoorbaar, zuiver en wijs
een kwestie van kiezen
dan kom je er achter waarom de
Boeddha vanuit zijn hart altijd lacht…