948 resultaten.
REÏNCARNATIE
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
714 familieband geeft rust
droombeeld en realiteit
glijbaan van leven naar leven
abrupt een halt een veel te nauwe kraag
snoert mijn adamsappel af
het musket is zwaar heel zwaar
al schietend, de dood tikt op mijn schouder
mijn "IK" vliegt weg met verre winden
zon geselt mijn blote schouders
zwepen knallen, galeien klieven het water
zo varen…
INTERVIEW
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.751 'k Beeld nu al jaren,
— En 't laatst wel 't meest en nooit zo ongestoord -
In rijm, onrijm, met 't uitgezochtste woord
De stemmingen, die door mij henen varen;
En al de beelden grijp ik bij de haren,
Die 'k kan verpraaien van mijn kapersboord,
En ook begint — onlangs heb ik 't gehoord —
Mijn duistre Stijl, goddank!…
Groot slaaplied
gedicht
2.5 met 11 stemmen
5.482 maakte het water
het water is goed
en het draagt je
het wordt weer als vroeger
ik voed je met mijn bloed
ik kleed je met mijn huid
binnen mijn heupen
bouw ik je huis
vanzelfsprekend
heb ik je lief als mezelf
zijn wij naakt voor elkaar
en kennen elkaars binnenkant
mijn naaste naaste
ik wil je sparen
zacht neem ik je mee
vaar…
gebed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 het alternatief, ter helle varen,
brengt geen soelaas, niks gedaan
dat gestook onder je voeten,
en zwaar geboefte staart je aan.
je slaat van angst plots aan het bidden
je moet wel, in je hoge nood:
‘Heer bespaar mij dit vooruitzicht
laat mij dood zijn in mijn dood.’…
Doodgewoon Arie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.167 Hij vond het fijn om te gaan varen
met zijn lieffie in de boot
op de vliet wat liggen dobberen
of vissen in een grote sloot
Hij had het niet op kou en regen
werd blijer van de zomerzon
van klussen thuis of bij de kinderen
en buiten eten als het kon
Hij vond het niets om stil te zitten
een mens geboren om te doen
geen geluier of niks nuttigs…
LAMPEDUSA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
593 Ze stapten vol vertrouwen in de boot
Die hen naar het beloofde land zou varen
De moeders brachten kinderen tot bedaren
Tot vrijwel iedereen de ogen sloot
Het aantal vluchtelingen was vrij groot
De boot een speelbal van de woeste baren
De kapitein dacht dat hij het zou klaren
Er wachtte hem immers een zilvervloot
Er rustte niet veel zegen…
GELUKKIG NIEUWJAAR?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
769 Laat varen al die slechte dingen
En ik zeg je, ‘t is werkelijk waar,
Geef die ander óók zijn kansen
En het wordt een heel goed jaar!…
Jeugdhaven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
809 reddingsboei
soms spring ik in het prille water
van het meer, met minder herinneringen
bevaar ik oceanen in mijn fantasie
waar mijn moeder plots een eiland wordt
en mijn vader een gebergte van steen
waar mijn broers en halfzus laveren
en nee, ik hoef niets te beweren
over wat verkeerd gaat of beter kan
ik heb voldoende oude wonden
om te varen…
Flashback - ptss
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
600 … die vraag komt
terug als een boemerang, doch
mijn handen blijven waar ze zijn
en ik laat die vraag met een inwendige
gelaten traan varen over de eens
zo hoge golven van geweld…
VLUCHTIG EN BESTENDIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Groots gebeuren én 't verborgene baren
in elkaar geweven, tot één hechte bond,
christenwonder, dat steeds voort blijft varen.…
Dertienhuizen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Twaalf Huisen
Hier Gebouwd
zegt de oude gevelsteen
wel beschouwd
nog een huis toegevoegd
het veen afgegraven
omgeploegd
de veenkolonie was een feit
vooruitgang en een nieuwe tijd
Dertienhuizen groeit
wordt Stadskanaal
als een kraal
schuift de plaats
met het gegraven kanaal
mee omlaag
wordt groot van de turf
door die kaarsrechte slurf
varen…
Windstilte?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 Vacuüm waarin ik moet berusten
ik vaar in de schaduw van je licht
waarin je de werkelijkheid bewaart,
geluidloos in het oog van de orkaan,
ik kan er moeilijk tegen dat je van
gedaante wisselt, daarin ik vrijwillig
moest vervreemden, een windstilte
waaruit ik de kracht ontlenen moest
om schaduwen te binden, niet uitlegbaar
dat alles…
Samenleven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
795 vuur doorgeven
Ieders licht in de ogen
Aanschouwen
En aan een nieuwe wereld bouwen
Gods licht
Straalt
als een ster die aan de hemel daalt
Als je je handen geeft
En je leven in positiviteit beleeft
Vrede kan
In een wereld vol oorlog
Maar we bouwen muren om ons eigen huis heen
Om onze veiligheid te bewaren
Om onze eigen boot te kunnen varen…
Tijdloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
602 soms haalt de wind mij eerder in
doorheen de traagheid van de dag
en schrijft al eerder een eind aan de zin,
zo lijkt, en raak ik onverwacht van slag
het is niet vreemd dat ik mij hecht
ieder mens zoekt immers naar gelijke tred
laten varen is niet slecht, zo wordt gezegd
doch het gevoel van verlies blijft onverlet
het getij is dan op iedere…
herboren mens
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
693 mijn gezicht
de zachte helende warmte
van een vroege lentezon
ik luister naar het lied
van een naarstige leeuwerik
die volop druk bezig is
met het bouwen van een nest
ik laat me even meenemen
met de richting van de stroom
het stille kabbelende water
versterkt hierdoor mijn droom
ik vergeet voor één moment
alle uren en de tijd
vaar…
Interview
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.413 'k Beeld nu al jaren,
— En 't laatst wel 't meest en nooit zo ongestoord —
In rijm, onrijm, met 't uitgezochtste woord
De stemmingen, die door mij henen varen;
En al de beelden grijp ik bij de haren,
Die 'k kan verpraaien van mijn kapersboord,
En ook begint — onlangs heb ik 't gehoord —
Mijn duistre Stijl, goddank! wat op te klaren.…
Het mystieke zeilschip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
675 klein om mee te reizen
ze pasten nauwelijks in een lege whiskyfles
hij wilde een toeristenshop beginnen
misschien had ik mijn eigenzinnigheid
aan zijn koppigheid te danken
we waren allebei kritisch
wanneer het ging om het geloof
nooit had hij echt de wind in de zeilen
maar hij vertelde me ooit
over het mystieke zeilschip
waarmee hij zou varen…
GRIJPLAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 Laat uw roem- en uw roofzucht varen;
denk om de Ier, denk om de Boer.
Scheld niet uw buren tot barbaren,
houd niet de waarheid voor een sloer,
Tot een anders leed
doe niet zo breed,
eng, eng Engeland!…
Donkere maan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Ook als ik ze niet kan zien
varen er schepen in de bocht
van de rivier, die blijft stromen en stromen
Ik denk aan jouw vriendinnen
de mensen met wie jij praat
en eet, en hoe jullie lachen en lachen
Het alarm gaat – niets aan de hand
het is twaalf uur, de maandelijkse test
Er is geen nieuws op de radio, geen nieuws
's Nachts kwam je me…
in diepe kleuren blauw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
998 dat wij elkaar
in liefde smaakten
de eerste kus
onwennig nog
maar jij was lief
innemend om de
drempel te verlagen
je lachte zacht in
warme ogen vol met
niet gestelde vragen
we liepen met
de golven mee
je stem klinkt nog
steeds als de zee
in overslaan hoor ik
de jaren waarin je
eindelijk je eigen koers
in vrijheid kon gaan varen…
Ratatosk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
576 formule:
als een python slinger ik
rond de strakke panty
van het duizelingwekkende
zwart achter het zwart
waar je de grot van
Heimdall de Witte verbergt
de donkere geopende Oergrot
waar ik eeuwig in en uit kan
nu jaren later komt jouw
mysterieuze geest ineens
als een supervertrouwde
dubbelgangster in mij wonen
om naar Kundalinië te varen…
Dijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Stel dat ik een dijk kon vormen
van korrel, zand en slijk en wormen
van minuscuul..tot groot en hoog
zag grassen groeien,
kon horen schapen blaten
koeien loeien
voelde hoe hun poten stampten
om mij breder sterker
en lag naast het kronkelende water
zag boten varen
wolken drijven,
stormen weer bedaren
ik zag hoe huizen op mijn dijk
hoe…
Bibian Mentel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Voor alle mooie mensen op dees’ aard
zijn ereplaatsen in het paradijs
waar jij je aan een troostentafel schaart,
aan ’t einde van een o zo zware reis
Het aardse leven stelde j’ op de proef,
het werd je stuk bij beetje afgenomen
hoe diep de kuilen ook die ’t noodlot groef
wilskrachtig bleef je opstaan, bleef je dromen
Sjalóm en vaar bergóp…
“ De blaren “
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
455 Zweten en zweten, balen en malen, slapen en slapen, in mijn gedachte laat ik jou varen.…
Schemerland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 Laat de schaduwen van het vuur je omarmen
en maak een keuze…
Vaar mee op flarden van mist,
over het water, door het bos
en laat het land van weleer je verwarmen……
Voortgezet onderwijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
575 waren er
meisje maar in
de poppenhoek
echt meisjesgedoe
vrijwel nooit
samen de scholen
hielden de groepen
gescheiden pas in de
hogere klassen van de
lagere school gingen
groepen samen
er gingen vreemde
verhalen over bloot
dansen in de klas
bij kleine feestjes
maar de jongens
gingen daarna toch
weer liever voetballen
of vlotje varen…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
587 verte van dat grote verlangen
blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de natuur van jouw geest een goede daad
van ademhalen in verbinden en reflectie
laat ons geloven in wat de toekomst
voor ons allebei in petto heeft
zolang er hoop is blijven we stoer varen…
VIJFENVEERTIG JAAR GETROUWD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.910 Vijfenveertig jaar geleden ging ons bootje varen
en op negentien zevenenzestig staken wij van wal
Tussen enorm hoge golven door de woelige baren
balanceerden wij tussen de bergen en ’t diep dal
Eeuwig en altijd maar voor elkander open staan
altijd en eeuwig het geluk van de ander op ’t oog
Ons bootje dobberde onder de romantische maan
en bij…
Levenshulkje
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.558 geluk in 't varen!
Dobber zoet en zachtjes voort:
Welkom en geluk aan boord!
Ginderheen geleidt de tocht;
Ginderheen, langs klip en bocht,
Waar de wijkplaats ligt verscholen,
't Heuglijk eind van al ons dolen.
Goede reis naar de overzij!
Vóór de wind en gunstig tij!
Steek, mijn kindje!…
Wezenloos wezen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.302 Wijsheid vergezelde de grijze haren,
de wereld zal na zijn dood hetzelfde varen.
't Leven is iets voor avonturiers met hopen lef.
Besloot voor de tijd die hem nog rest:
we zitten allemaal met dezelfde vraag.
Dus, zeg ik u nog vandaag...
iets doodzwijgen is de pest.…