1421 resultaten.
Marmer aftakeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 Waar eens overvloed trappen klom
Zich etste in glas-in-lood panelen
Waar haute cuisine door kelen zwom
Men lucht verbouwde tot kastelen
Werd schoonheid in Renoir gekocht
En pleister in bombastisch barok
Met prieel en vroomheid werd gepocht
En schulden rezen tot de nok
Die huisden zijn door de tijd genomen
Met ziel in zalig armoe vergaan…
Slikken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
547 Ik wilde dat ik vliegen kon
naar een land op verre afstand
vroeg engelen hun vleugels af te staan
soms komt er eentje op
m’n frêle schouder zitten
even vragen hoe de dag is vergaan
ik vertel van mijn zoon
zijn Parkinson en ons verdriet
en steek een kaarsje aan
na een poosje komt rust
duidelijk voelbaar over me gedaald
moet alleen een…
Grijze Liefdes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
501 Grijze liefdes gaan ver,
en vergaan
bij de dood.…
KIJKEN NAAR DE MAAN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
572 als ik de zon aan staar
zal me dit snel vergaan
kijk met haar mee
en ze laat je zien wat je
werkelijk voor je ziet staan
dat is nu eenmaal zonneklaar
Ik kijk liever naar de maan
zij laat je ongemoeid begaan
laat je fantaseren en dromen
en laat deze misschien uitkomen
zij luistert naar alle mensen
ook naar jouw onvervulde wensen
en fluistert…
Teasers & Cliffhangers
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
426 Houd mij scherper dan de staat waarin ik verkeer
of leer mij met losse voeten op de reling staan;
vergeet mij al die volgende keren,
maar laat mij nu niet half vergaan.…
Najaarstochtje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
197 De wind krijgt nu een guur karakter,
De lol van 't fietstochtje is ons vergaan.…
Achterkant
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.008 In de verste hoek van de stoffige zolder
daar zwerven ze zonder weerga
de zwakste reepjes licht van de vergane dag
weggevlucht uit de verwaaide polder
in de nok verscholen alsof weldra
de nacht met een honende lach
al het zicht wegslokt
de aarde schokt en de schittering blokt
een nog niet gezette krakende stap
beroert de schouders van…
dat naar vrolijk rook
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.764 je hebt hem nooit
gekend die grote vent
een glimlach van niet weten
veel vergeten om zijn mond
je wist nooit waar hij
stond als je hem nodig had
hij koos ook geen partij
als jij verloor in het debat
hij had iets luchtigs
dat naar vrolijk rook
het vluchtige dat lente
aan de mensen bood
de anjers in het cellofaan
zijn al vergaan…
Gedane zaken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.054 Voordat alles het begeeft
Iedereen doet moeite
Een ieder wordt geleefd
Maar ze blijven komen
Uit liefde, niet beleefd
Telkens wordt bevestigd
Hoeveel men om je geeft
Belangrijke momenten
Aan het einde van een leven
Door alles opgegeven
En pijn die maar niet went
Gepokt en zeer gemazeld
Verkankerd, opgegeten
Gestorven en begraven
Vergaan…
Die ene ster gevonden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.188 Die heldere ster die nooit meer zal vergaan.
Die ster kan de wereld een mooie gloed geven.
Die ster kan vele mooie dingen op laten leven.
Ergens anders is er nog zo een ster.
Een andere vorm en ook niet zo ver.
Deze ster zit ik voortdurend aan te denken.
En deze ster wil ik al mijn liefde schenken.…
Voor jou....
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
2.335 tot stormen
Een stem als een slag op kristal
Een huid als een perzik zo zacht
een lach als een waterval
Haar haar in al haar pracht
Maar schoonheid is niet voor altijd
De pracht en praal is niet permanent
Haar huid ooit wit als krijt
Vergaat als perkament
Maar de liefde zal blijven bestaan
Schoonheid is geen pré
De passie zal niet vergaan…
Tsunami in Azië
hartenkreet
3.6 met 66 stemmen
2.994 Aardschollen schuiven
mens en dier huiveren
Een zeegolf steekt op
alles is opeens een notedop
Verwoestend is de kracht, weg is onze pracht
hier geven wij toe, de onmacht
Veel leven is vergaan
Tsunami is de naam
Wij zullen rouwen, bouwen
en weer van alles gaan houden
Nieuw leven op het zilt
dat is, wat een ieder weer…
Treurwilg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.037 Ik hoor niet meer
dan donder en bliksem
want stilte
trekt mij niet meer
dat verlangen
is voorgoed vergaan
voorgoed.…
Deze aarde, dit bestaan...
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
1.125 Deze aarde, dit bestaan,
eindeloos ontmoeten,
liefdevol een ander groeten,
dat zal nooit vergaan.
Zon en regen, gang van eeuwen
steeds opnieuw waar adem gaat;
voor de liefde en het hopen
is het nooit te laat.…
Laat schone maagden
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
731 nog ben ik een jonge god
kan veel genade geven
maar kleine stukjes breken
me al op in het ondermaanse leven
laat schone maagden
warm mijn voeten wassen
drogen met hun lange haren helaas
het paren in de hemel is geweest
nog dondersteen ik
op vergane glorie laat
haantje steeds victorie kraaien
in mijn laagaardse herinnering
nu sta…
Tranen
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.537 Tranen die stromen
Laat ze maar gaan
Vergane dromen
Laat ze maar gaan
Tranen die stromen
Weet niet waar vandaan
Zout op mijn wangen
Kan ze niet vangen
Ze blijven maar stromen
Weg mooie dromen
Tranen die stromen
Verruimen mijn ziel
Tot het leeg is gelopen
En ik het licht weer kan zien
Tranen die helen
Wat ik niet kan delen
Tranen die…
Zinkende liefde
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.879 Herinneringen aan de ochtendlijke rust
en avondlijke lust lopen als een schip
stuurloos op de klippen voor de kust van de tijd;
De passie met man en muis vergaan.
Draden van tederheid
samengevlochten tot ultieme reddingsboei.…
nooit voorwaardelijk
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
638 drukten zich
op mijn open mond en
enkel jouw stem deelde
de stervende vogels in mij
uren zochten alleen
nog maar jou en
alles dat ik in mezelf
had verlaten
ik wachtte op je woord
maar iets werd terug
niets; ik werd weer
zoals voorheen
engelen fluisteren nu
vleugels op mijn rug
en ik schuif de lus
terug om mijn nek
in vergane…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 Hoe langzaam uit zich dit;
Een man, zoals ik, niet wetend
Waar vandaan hij komt, niet
Ziend hoe het hem is vergaan.
De jaren tellen: een zomer in
Een tuin, eendjes in het park,
Hondjes om mee te spelen;
Hij is weer thuis geweest, heeft
De wijzers van de klok gespeld,
Vluchtig woorden gekust.…
rustloos
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
951 Een rib uit mijn lijf
Laat ons handelen een antwoord zijn
's Avonds laat spot ik en drijf
Het duidt op een steevaste levenslijn
Schepen heb ik zien vergaan
de mijne heb ik desolaat verbrand
oog om oog, tand om tand
Met een hart vol littekens worstelt deze veteraan
Maar rotsblokken verpletterden het rustloos verlangen
wederom heeft het leven…
Als nooit tevoren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.198 Het nog lange bestaan van
de zonden, door ieder begaan
Het zal nog lang gaan duren voordat
de genegenheid zal vergaan..
We zoeken ieders hart,
verwachten teveel en belanden in
de brandende zon die
de duisternis bederft
En anders niets
dan gevaar voor
van alles en nog wat
komen gaat..
Niets teveel gezegt,
niets teveel gevraagt..…
Ontwaakt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.116 Dank voor het stillen
van de stormen in mijn hart,
ik was verbrokkeld en vergaan,
naar Tara afgereisd.
Dank voor het wandelen op borsten,
die zacht en warm zijn.
Dank voor het stopzetten
van de woorden in mijn hoofd,
die als een ratelslang tekeer gingen.…
verleden
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.667 Je naam is in mijn hart ontstaan
en zal nooit meer vergaan!…
gedachten in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 naar verder
hoe zie jij wind
zie je letters zie je bomen of
zie je bladeren door
onzichtbare handen voortgeduwd
waar zal je over schrijven
als de straat koud en grijs
van grauwe regenwolken
geen schuilplaats meer biedt
als op winteravonden
in zwijgend samenzijn
verlangen naar herinneringen aan de zomer
in verterend haardvuur vergaan…
De dauwdrop
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.940 't Geheim blijft tot de nacht behoren,
waarin ik ben ontstaan,
tot, opgeslorpt, in schijn verloren,
in 't licht vergaan,
in U ik word herboren!…
Laatste gedicht
gedicht
3.2 met 29 stemmen
33.518 Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven bijna is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,
en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel…
Een duidelijk gezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
745 van mijn dagelijks leven
kon de scene geen diepte geven
werkte met
schaduw en licht
maar aan de personen
ontbrak een duidelijk gezicht
profileerde emoties
met scherpe contrasten
mijn grootste kwasten
kwamen niet verder dan grijs
in de tijd uitgestreken
blijkt mijn bestaan
heel oppervlakkig te wezen
of is grijs al de kleur van vergaan…
avec le temps 2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 bij de laatste rustplaats van Albert Camus
ik had de eer aan zijn graf te staan
zijn sobere steen te betasten
de sfeer te ademen van het vergaan
in het zuiden van Frankrijk
mag de tijd misschien trager lijken
doch vluchtigheid is ook hier van alle dag
wij wanen ons onaantastbaar en klampen
vast aan het leven en kijken bewust niet
naar…
Sterfelijk?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Wespen larven wentelen
zich in de palm van een
espenblad, de synthese
laaft zich uit de palmen
van het kleinste hart
stromen van groene synergie
door de nerven van stilte
Van niets te leven dan
van de zucht naar die
waarachtige schoonheid
om in het tijdswiel van
de geaarde ziel tot
humus voor de toekomst
te vergaan
waaruit een…
Olifant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
596 Noem hem maar een olifant
die opeens amok maakt
wil rennen over de vlakte
baden in een modderpoel
proeven van het vrije gras
trompetteren zo luid hij kan
vurig paren in de kudde
treuren bij de knekelgraven
van zijn vergane vaderen
terwijl hij nog opgesloten zit
in een kast waar hij niet zijn wil
o ja en beschouw jezelf
en alle anderen…