2289 resultaten.
Oermens
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.029 Geboren in een verre oertijd
en nooit meer doorgegaan.
Zij gaat met anderen parallel,
ze gaan van klein naar groot.
Zij weet niet beter dan dat ik
van altijd ga naar dood.
Maar nee mijn kind, ik ga niet dood,
ik heb het eeuwige leven,
ik ben van oertijd tot vandaag
altijd hier gebleven.…
het gerekte leven
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.059 het leven bij de dag
vult zich in
van moment tot moment
hap slok hap slok
de klok tikt
men hoort ook
de eigen rikketik
van verre gekomen
nu dicht bij
te tellen in tellen
de adem gaat er in
soms te weinig uit
tussen de bedrijven door
wordt de zuurstof
in het bloed rechtgezet
zo ziet men
bewust leven
met rendement
du moment…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…
nog even
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.262 langzaam sterf ik
in een huis
dat wacht
regen in de ramen
ik poets de laatste dag
hang wolken aan de nacht
koud, steeds bleker
de lippen achter glas
ik praat nog over stenen
en leg ze op mijn huid
alsof de stilte slaapt
in een verre dag na deze
het is de hoogste tijd
het
regent
op mijn mond
buiten
valt
het raam…
de kudde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 de opkomende storm woelt
door de verkleurende bosrand
zachte witte en vredige schapen
bekleden de uitgebloeide heide
stromen gedwee naar de verre stal
een schuilplaats onder de dreiging
nog even wachten op de felle regen
en de volle hevigheid van de storm
knus en warm gezellig blatend bijeen
heideschapen hebben ‘t niet slecht…
Rust in eeuwigheid...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
3.097 Dit is een groet die een verre reis
moet maken en waarvan ik hoop
dat die aankomt bij jou
Ver weg door licht en donker,
regen, wolken en luchten zo blauw
Ver daar voorbij waar wij niet bekend
zijn, maar jij nu de rust vindt
daar wens ik jou vrede
zonder verdriet,
zorgen of strijd
daar wens ik jou rust
in eeuwigheid…
aardling
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
630 aardling
Een aantal risico’s
Zijn risicoloos
Botsing tussen pluto en neptunus
Aidsvirus op mars en venus
Oproer op uranus
Sadisme op saturnus
Een bosbrand zonder weerga
In het wonder van Andromeda
Revolutie op een verre ster
Afvalstaking op juppiter
File op phoebe
Voetbalongeval in het heelal
Desondanks toch wel fijn
Gewoon risicovol…
Roeiboot
gedicht
2.9 met 17 stemmen
14.697 roeiboot
hij ligt op de rimpelende spiegel
van een avondhemel
verankerd met een dunne lijn
aan iets in de diepte
het is een foto maar je ziet hoe
de boot schommelt en
rukt aan zijn anker
zo moet het altijd te zien zijn geweest
een boot wachtend op zijn roeier
er is gedacht dat wij ooit zouden worden
gehaald en worden gevaren
naar een verre…
Donnerwetter
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
478 Oudhollandsche waarden, schemerlampen, bloemetjesbehang, ganzenborden, negermuziek, poffertjes, verre reizen naar Egmond aan Zee, Stalin, de Gruyter, Abe Lenstra, Snip & Snap, melkchocoladehagelslag, benzine 14 cent per liter, warme anijsmelk, Douglas DC6, schorseneer, formica salontafel.
Welkom in 1951.
Mensch erger je niet.…
Bang
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.537 Verre van achter de rug
kijk ik op alles terug
maar die verschrikkelijke spijt
raak ik met de tijd niet kwijt
de enorme schaamte laat me alleen nog slapen
want alleen in mijn dromen
durf ik nog dicht bij je te komen.…
Het slappe koord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 ik heb er alles aan gedaan
om te blijven staan
op het slappe koord dat leven heet
geboorte en dood verbindt
van baby kind naar de volwassenheid
totdat je de grond weer bereikt
vaak was ik uit balans
maar kon dat met fixeren op
het verre doel weer repareren
zag de rafels in de lijnen komen
wist de realiteit vol met dromen
zou er aan…
Perpetuum mobilé van levensritme
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 Tijd is als de zee
oneindig verre deining
in hoog en laag
aanspoelende vloed
woedend als branding
ebbend verdwijnend
met regelmaat en rust,
perpetuum mobilé
van levensritme.…
Jouw dieprode glans
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
481 heb de flonkering
van licht in leven gezien
nog niet alle facetten misschien
speels is de setting
danst in de nacht
zijn reflectie in unieke pracht
pas na vele jaren zoeken
vond ik jouw dieprode glans
in de verre lichtval van sterren
jij vervolmaakt nu de krans
zoals in de schepping beloofd
hemel en aarde aan een levensboog…
Psychiater op vier benen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 Als medicatie die mij
Zo zorgvuldig door mijn
Artsen is voorgeschreven
Niet meer in staat is
Mij te bereiken over
Die verre oceaan van
Totale onbereikbaarheid,
Als gedachten die eerst
Met me op de loop waren
Gegaan onzichtbaar aan
De einder zijn verdwenen,
Is het uitsluitend nog
Jouw schitterende kop
Met prachtig glanzende…
Het omslagpunt
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
493 heb mijn vleugels uitgestoken
op exotische muziek ben ik
naar verre oorden getogen
zonnewind heeft mij
met warmte omgeven
langs nieuwe sterren gedreven
kwam in het omslagpunt terecht
waar zwarte gaten lonkten maar
de terugweg was in gaan beklonken
zal een zachte landing maken
om weer op aardse klei in
mijn nu gifvrij lijf te gaan…
verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 de rusteloze reizen waarin
hoogte en diepte grillig
van gedaante verwisselen
vermenigvuldigen de onthechting
voor de wees op drift
ongekende niet gestilde
verlangens naar verre
veelbelovende verten waar
hoog en diep hun eeuwige
slaap slapen
de hitte brandt
onder zijn voeten
de bestemming ontreddert
ontneemt ieder zicht
het hazenpad…
Solanum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 in mijn nachten hoor ik een verre hond mij toeblaffen
zo nu en dan, met intervallen die de lengte van helder
achterblijven doorbreken.…
Heimwee naar hier
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Gedachten die zo graag
Op reis gaan, naar verre,
Onbestemde oorden, waar
Het allemaal anders is,
Weg van de sleur
Van alle dag -
Maar zodra het eerste denken
De voordeur achter zich
Heeft dichtgeslagen, een frisse
Wind in 't gezicht hem raakt,
De mens blijft toch een gewoontedier,
Begint al het terugverlangen
Naar 't bekende…
Vallend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 merkwaardig toch
hoe mensen zich gedragen
als zij zomaar stenen rapen
vergelijken vormen
grote en structuren in een
bijzonder diepgaand turen
verbazen zich om lijnen
die een onnavolgbaar
patroon laten verschijnen
zij zijn vergeten
dat de steen hen wenkte om
aandacht aan hem te schenken
hij focust al van verre
met kleur en vallend…
De mailbrief
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.166 Dan hoort men harten vaak als dichterboezems slaan,
Want elk, vol vreugd, vol vrees, wacht van zijn verre lieven
De levenstekenen, de lange, dierbre Brieven!…
Stil begrijpen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Op een verre helling de herder met
zijn kudde.
Ik mediteer.
Er is een rijk en stil begrijpen.…
Nieuwe tijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 De ban is gebroken
het mag nu vrijuit
worden uitgesproken:
Vertel de waarheid hoe
waarachtig ze de waarheid liegt
vertel de leugen hoe waar alles is
wat ze in leugenachtigheid opbiecht
zoals op verre plekken
het daglicht naar de nacht
en de nacht naar overdag
verglijden
Zo moeten zij
de waarheid en de leugen
vals en bescheiden
ons…
Golfjes wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 stralend
kwam
het vuurwerk
van de zomer de
kinderen tegemoet
hun ogen
spiegelden
de kleuren
die zij al eens
hadden ontmoet
een lieve verre
herinnering met
de onbekende
koude en grote
blauwe zee
in golfjes wit
die maakten dat
het strand draaide
je kon het aaien
zonder gezicht
zij hebben
geluiden van het
slissende water…
EXIT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 Op de klok van de eeuwigheid
bedeeld met een seconde tijd
hebben we het onmogelijke gepresteerd,
de aarde volkomen verkwanseld en versjteerd,
zodat er niet veel meer van ons resteert
dan een proef van weinig waarde,
een schimmelige laag, die het verdient
door een brute vlaag te worden weggevaagd
naar een verre ster om na nogmaals proberen
weer…
In mij, in jou
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Koester mij, beschut mij
omarm mij met jouw aandacht
.....jouw bloed wil mij
.....huid op huid verwarmen
Vrede in mij, jouw hand straalt
van verre in mijn buik
.....ik ben niet alleen
.....geen dag, geen gedachte
Jouw geestlichaam is met mij
jouw hart volgt het mijne
.....in verlangen
.....in liefde
Adem met mij en kom
me gauw omhelzen…
Geëlimieerd
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
326 Je had me met deze sluitertijd
geen welsprekender afscheid
kunnen geven
van mijn nimmer in levende
lijve ontmoete verre geliefde
die zij zei te zijn
het deed pijn, maar ik ben
die pijngrens voorbij
heb haar verbannen
uit mijn gedachten verdreven
mijn gedroomde schone Elimia
mijn eenmalige Sheherezade
naar haar land van geboorte…
Vlinders in een donkere nacht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.173 mijn ogen zijn gesloten
sterren stralen aan de hemel
een maan die lacht
dromend over jou
en het gevoel is zacht
mijn ogen zijn gesloten
het is een donkere nacht
vlinders voel ik mijn buik
dromend over jou
en over hoeveel ik van je hou
mijn ogen zijn gesloten
en slaap mijn verre reizen
fladderend in de natuur
dromend over jou
en onze…
Na ommelandse reizen is geen evenwicht
gedicht
2.8 met 17 stemmen
13.507 Maar aan de kapstok
Hangt een verre jas. Het lila licht,
Waarmee ik samenval, analyseert
De tocht van keldervloer tot nok.
Voor binnenhuisarchitectuur gezwicht,
Zit ik op het gat in mijn tapijt, gelogeerd
In de aap van het eigen huis. Staan er vier wijzers op de klok?
-------------------------------------
uit: 'LaDiDa', 2000.…
vorstin
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.099 de maan zilvert
in nachtelijke majesteit
door het zwarte kant
van berkentwijgen
onze ontmoeting is
in een zachte koele nevel
het maanlicht schittert in je ogen
jij maakt de sterren de orion
de verre nevels en kleuren
tot je vrienden
jouw gezicht is de sterrenhemel
mijn eeuwige ster
ik mag bij jou stralen
warm en veilig
in donzige…
de traagheid van dit uur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
858 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de veelgeliefde,
de vriend, het kind, de goede buur...…