Alle inzendingen over wijk

869 resultaten.

Sorteren op:

Hoe kan ik nu dit lentelicht verdragen?

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.330
Slechts kilte nu, een huiver die nooit meer wijken zal, al staan ook zoveel mensen naast je, troostend en proberend je te steunen. Hoe moet dit verder? Het lentelicht kan ik niet roemen nu, er is slechts doffe pijn en oeverloos niet weten. Ons zorgeloos bestaan het is voorgoed geweken. O God, zie onze droefheid aan.…
Adeleyd14 maart 2012Lees meer >

Paul Verlaine krabbel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Eens liep ik als een bezetene door de wijk Montparnasse in Parijs op zoek naar de plekken waar Arthur Rimbaud en Paul Verlaine hadden vertoefd en dat allemaal in één dagje met een goedkoop busretour en de hele nacht doortuffen terwijl gierende keukenmeiden mij onaangenaam wakker hielden Het kon niet anders zijn of ik moest wel ergens…

De brui

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
zogenaamde natuurliefhebbers hangen aan mijn takken en breken ze af spitten mijn wortels uit heilige aarde niet alleen honden pissen tegen mij aan gek word ik van signalen om mij heen welke mijn bewoners niet eens horen zij vervuilen met moderne technieken mijn polen smelten in overstromingen seizoenen wisselen bijna niet meer af dieren wijken…

Carrousel?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 429
de blik gericht op de fixatie van de horizon, de slinger van de levensklok dreunt onverminderd door in de carrousel van kwetsbaarheid, in je ogen lees ik wijzers van glittergoud om mijn gemoed in de gevoeligste periode te bestuiven, nog één stap te gaan, ik raak je aarzelend aan, een trilling raast door het berkenhout, de wolken wijken…
Pama15 december 2019Lees meer >

Verlangen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
Als nu het licht weer werd ontstoken, de duistere hoeken wijken gaan, zal dan dit beeld day nu zo na' is nog altijd in mijn dromen staan ? Of komen uit dit warme duister twee mensen zielsgelukkig blij en blijf ik arme, dwaze dwaler met slechts d'herinnering in mij ? Herinnering... aan wat ik droomde.…

OPEN VELD

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
Er staat een klaproos te wijken van haar gebrek aan verweer. Er waait wind die liefde was en lust. Er is zon die huid van haar bescheen. Er valt geen licht op het onzijdige. Het leeft en telt de dagen af, één na één. Het weet niet eens waar het is aanbeland. Het ziet het zand verlopen in zijn hand.…
Dirk Vekemans13 september 2023Lees meer >

CASA HAZES EEN 10, RACHEL HAZES EN ANDRÉ HAZES JR. WE ZULLEN ZIEN?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
Ik woon in het 10e straatje in de Jordaan u kent ongetwijfeld de 9 straatjes van Amsterdam nou het leuke daaraan is ze leiden naar het 10e de Hazenstraat daar woon ik, 3 hoog met 'bloed, zweet en tranen': lopen, bus, vliegtuig, bus, lopen daalde ik af deze winter voor een zomerse vakantie naar o.a. het André Hazespleintje in de wijk La…

De Schermer

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
Nauwelijks acteerprestaties van liefde die maar niet wil wijken. Je wenst een duel met NTS. Die laat zijn oog op Verleidelijk vallen. Scènes die algauw jouw weerzin wekken. Maar hoe moet je beelden attaqueren? Dus fiets je verder door de velden. Vegetaties voorspellen de toekomst! Ploegen keren de grond zorgvuldig.…
K.BLZ.11 juli 2025Lees meer >

Waarom zou hij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 177
Als jij je de straat nog herinnert het zicht vanuit het raam van een slaap- woon- voor zijn part één badkamer als verzamelnaam voor meerdere mogelijkheden vanaf een zoveelste verdieping of lager de dagen en nachtenlang voor je blijft zien over de daken van schuurtjes kijkend onderbuurtjes uit de wijken hoe ver je reiken kon al vliegend…

Ik worstel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 27
Branding schuumt Waar het zwarte schuurt, eej Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard Verlaten taal, stug genoemd provinciaal vleugels uit de meeuwen na strand zoals toerist in eigen zee land palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels klein kansloos mens…
Ruud Blom8 november 2026Lees meer >

Plan B

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 20
wijk niet voor de sfinks draai het roer, keer de koers met Buma's plan B desnoods - niet recht door zee naar bakboord want Pro reikt z'n hand reeds op links…

Made in Tilburg

snelsonnet
2.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.906
Dankzij het Tilburgs SMS Alert Is drie keer al een kind snel teruggevonden Toen dit systeem ontstond was dit de stonde Dat SMS'en plotsklaps nuttig werd Dus dat veel mensen zó communiceren Behoeft ons nog niet echt te alarmeren…

Hoge lagen

snelsonnet
0.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 721
Een avontuur in Hansje Brinker-taal Je kunt er elke ramp mee overleven De Maya’s zullen zich zelfs overgeven Wanneer je dit kleeft aan je kathedraal Wat jammer dat het vroeger niet bestond Voor asbestvlekken op de plattegrond…

Gebroken hart

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.328
haar ogen haar volle lippen en haar kin Haar slanke benen adoreer ik toch ben ik voor haar te min De hele dag loop ik te dromen als een paljas als een zot En zij prikt die mooie dromen als een zeepbel steeds kapot Begeerte hult mijn hart in vlammen als ik naar haar boezem kijk Mijn ogen vullen zich met tranen terwijl ik van haar zijde wijk…

De kleine dood

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.883
Afscheid nemen is het besef dat je elkaar niet meer zult voelen in het vlechten van elkaars huiden, de handen die handen maken en het verzet doen wijken, onze lijven in vingers versmelten.…

‘Mijn lief, mijn lief, mijn lief,’ zo sprak mijn lief mij toe

poëzie
3.6 met 48 stemmen aantal keer bekeken 12.845
Maar doe de morgenstar nam voor den dag haar wijk, Is, met de klare zon, de waarheid droef verrezen. Hemelse goôn, hoe komt de Schijn zo naar aan 't Wezen, Het leven droom, en droom het leven zo gelijk?…
P.C. Hooft18 februari 2002Lees meer >

MONOLOOG IN DE NACHT

gedicht
2.7 met 256 stemmen aantal keer bekeken 76.334
Jij kent als ik dat panische gevoel jezelf te zijn en tevens doel van de geliefde, even verwant als vreemd, een zee aan strand Vaak zijn wij één in brandingslust van een tezaambewoonde kust ook is er ebbe, een ver wijken, een machteloos vertwijfeld reiken Diep is de nacht.…
Anna Blaman13 december 2020Lees meer >

Gedane zaken

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.464
Ver voorbij - is de wijk van blauwsel binnen handbereik en raap en reuzel op de hoek. Van 'bakkertje, ajuus... tot kijk bij klets- en ouwe wijvenkoek'. Ver voorbij - is het blok van elastiek, voor de onderrok en haagsche-dames-hoedjes.…

alleen in een loft

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
bundel van de schemer door steunbalken liggen bloot zuilen dragen vloer en dak bloemen, kaarsen en linten tot een halve maan geschikt als een pronkstuk op tafel de trap wentelt om een spil voert me naar het doorwoelde bed een matras van schuimrubber die ademt door gaten ik slof over visgraten van gelakt hout de stad slaapt al de wijk…
Wim Veen7 december 2005Lees meer >

samen op procrustesbed

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.280
schat sprak mijn lief hees oefen je met mij in tantra als metgezel in boeddha zul je zelfbeheersing leren volgens de heilige boeken ga ik links en jij rechtshandig werken aan transformatie van onze seksuele energie al blijft het geheel spiritueel wijken de gestelde doelen ver uiteen het mijne op eerste gezicht losbandig blijkt oefening…

LIMERICK

hartenkreet
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Het zit weer niet mee, héb ik een idee en dan wijk ik weer af van de lijn. Opnieuw dan, een vrouw in Turijn, verdraaid, wéér ontspoorde mijn brein. De plaats maakt wel uit, want het speelde in Duitsland en meer specifiek: in Berlijn. Een vrouw in Berlijn dus, vrij oud, nee, jóng, hè, alweer gaat het fout.…

De Berg van Liefde

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Liefste schat vertrouw op mij en op onze hechte liefdesband; wijk geen stonde van mijn zij. Houd je met mij stand, in het zicht van de steile bergwand? De hoge berg zal zich gewonnen geven, op zijn tot de hemel reikende toppen zullen wij de hoogste liefde beleven.…

De bladerloze bomen

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.690
’t Is al eendlijkheid, al woede, en wilde vlagen, die, tegen ’t taaie takgebouw vereend, hun wijsheid wagen, en wijken moeten. Buigen maar, gij bomen: eer veel tijden zal ’t uitgewaaid en verder zijn gevlucht, dat felle strijden. ---------------- nazen: naderen…

Vermoord

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 992
De rat wilde niet van wijken weten, niet totdat de bloedende eend, totaal verminkt, het loodje zou leggen. Daar in de verdoemenis ligt de kans op heiligheid, de krans van vrede, waar kou een uitdaging vormt en leed een liefdesverklaring.…

Hagenezen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
. ---- De PVV Den Haag, bij monde van Richard de Mos, is het goed zat dat de leefbaarheid in de wijk Morgenstond in Den Haag 'ernstig onder druk is komen te staan'. Oorzaak: de 'ongewenste bruine tapijtvloeren' aan meeuwenpoep die over de buurt uitgestrooid worden.…
trawant11 maart 2011Lees meer >

Generaties later

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.887
Vier en negentig jaar; mentaal een sterke vrouw die, meestal helder was van geest, nog van geen wijken wilde weten… Maar lieve moeder: zo is het goed geweest! Ik ben die ik ben mede dankzij jou, geen wonder dat ik voor altijd van je hou.…

Deel tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 915
Als een schaduw draag ik het met me mee herinneringen vlagen van mezelf delen uit de tijden die met het strijken, het meer wijken van de jaren minder deelbaar voor mij zijn Opgelost vervlogen uit mijn jeugd de buurt als vesting van mijn idealen mijn hoop, de eenvoud die zo kostbaar is, alles wat van toen tot later maakt als troonzalen…
John Kroos9 september 2013Lees meer >

Het inwendig leven V

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.058
Maar toch roof ik naar behoren uit dier vreemde heren rijk schat van ogen, schat van oren, voor ik weer tevreden wijk naar mijn eigen stalen toren.   Daar in 't eigen stille duister bindt mijn eigen vaste wet heel de wilde, vreemde luister in één helder stralennet, één nadrukkelijk gefluister.…

Mezelf

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 819
Ik haat mezelf omdat ik Geen film meer kan kijken Geen boek meer kan lezen Zonder naar jou uit te wijken Ik haat mezelf omdat ik Een kant moet kiezen Moet ik ervoor gaan Met de kans je te verliezen Ik haat mezelf omdat ik Terugdenk aan die mooie tijden Waar ik jou nog niet zag staan En niet zo erg hoefde te lijden Ik haat mezelf omdat…

‘Mijn lief, mijn lief, mijn lief,’ zo sprak mijn lief mij toe

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.087
Maar toen de morgenster nam voor de dag haar wijk, Is, met de klare zon, de waarheid droef verrezen. Hemelse goôn, hoe komt de schijn zo na aan 't wezen, Het leven droom, en droom het leven zo gelijk?…
P.C. Hooft7 februari 2016Lees meer >