848 resultaten.
LIMERICK
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
1.516 Het zit weer niet mee,
héb ik een idee
en dan wijk ik weer af van de lijn.
Opnieuw dan, een vrouw in Turijn,
verdraaid, wéér ontspoorde mijn brein.
De plaats maakt wel uit, want
het speelde in Duitsland
en meer specifiek: in Berlijn.
Een vrouw in Berlijn dus, vrij oud,
nee, jóng, hè, alweer gaat het fout.…
De Berg van Liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.283 Liefste schat vertrouw op mij
en op onze hechte liefdesband;
wijk geen stonde van mijn zij.
Houd je met mij stand, in het
zicht van de steile bergwand?
De hoge berg zal zich gewonnen geven,
op zijn tot de hemel reikende toppen
zullen wij de hoogste liefde beleven.…
De bladerloze bomen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
5.690 ’t Is al eendlijkheid,
al woede, en wilde vlagen,
die, tegen ’t taaie takgebouw
vereend, hun wijsheid wagen,
en wijken moeten. Buigen maar,
gij bomen: eer veel tijden
zal ’t uitgewaaid en verder zijn
gevlucht, dat felle strijden.
----------------
nazen: naderen…
Vermoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
992 De rat wilde
niet van wijken weten, niet totdat de bloedende
eend, totaal verminkt, het loodje zou leggen.
Daar in de verdoemenis ligt de kans op heiligheid,
de krans van vrede, waar kou een uitdaging vormt
en leed een liefdesverklaring.…
Hagenezen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
538 .
----
De PVV Den Haag, bij monde van Richard de Mos, is het goed zat dat de leefbaarheid in de wijk Morgenstond in Den Haag 'ernstig onder druk is komen te staan'. Oorzaak: de 'ongewenste bruine tapijtvloeren' aan meeuwenpoep die over de buurt uitgestrooid worden.…
Generaties later
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.887 Vier en negentig jaar;
mentaal een sterke vrouw die,
meestal helder was van geest,
nog van geen wijken wilde weten…
Maar lieve moeder: zo is het goed geweest!
Ik ben die ik ben mede dankzij jou,
geen wonder dat ik voor altijd van je hou.…
Deel tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 Als een schaduw
draag ik het met me mee
herinneringen
vlagen van mezelf
delen uit de tijden die met het strijken,
het meer wijken van de jaren
minder deelbaar voor mij zijn
Opgelost
vervlogen uit mijn jeugd
de buurt als vesting van mijn idealen
mijn hoop, de eenvoud die zo kostbaar is,
alles wat van toen tot later maakt
als troonzalen…
Het inwendig leven V
poëzie
4.5 met 2 stemmen
6.058 Maar toch roof ik naar behoren
uit dier vreemde heren rijk
schat van ogen, schat van oren,
voor ik weer tevreden wijk
naar mijn eigen stalen toren.
Daar in 't eigen stille duister
bindt mijn eigen vaste wet
heel de wilde, vreemde luister
in één helder stralennet,
één nadrukkelijk gefluister.…
Mezelf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Ik haat mezelf omdat ik
Geen film meer kan kijken
Geen boek meer kan lezen
Zonder naar jou uit te wijken
Ik haat mezelf omdat ik
Een kant moet kiezen
Moet ik ervoor gaan
Met de kans je te verliezen
Ik haat mezelf omdat ik
Terugdenk aan die mooie tijden
Waar ik jou nog niet zag staan
En niet zo erg hoefde te lijden
Ik haat mezelf omdat…
‘Mijn lief, mijn lief, mijn lief,’ zo sprak mijn lief mij toe
poëzie
4.0 met 3 stemmen
5.087 Maar toen de morgenster nam voor de dag haar wijk,
Is, met de klare zon, de waarheid droef verrezen.
Hemelse goôn, hoe komt de schijn zo na aan 't wezen,
Het leven droom, en droom het leven zo gelijk?…
Damhertentragedie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
512 Er wordt in dit land op grote schaal te benauwd
gedacht en vrije dieren moeten wijken.
Die damherten doen niemand kwaad en ze zijn een
lust voor het oog, ik hoop dat al die geweren
straks pardoes haperen en de jagers raken.…
Zuiderpark
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Er is een troosteloze wijk in Den Haag
waar ik vaak met een tram doorheen rijd.
Tegenover een park staan huizen vol ellende
met op de gevel een wonderschone tekst:
Myn Lief ik min uw.…
Windhandel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Van een brede de zeestraat wijken
zeilen naar de hoog gedragen kaden.
Azuur schuimende vloten,
onder akkoord gaat de ruilhandel van boord.
Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt,
opgeruimd door wijde adem verlaten schepen
vol zwier de lange vlokkige pier.
De windhandel ligt nooit stil.…
het Kasteel
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.186 Die zware wanden zagen de eeuwen wijken,
Trotserend Tijd en Stormwind en Houweel,
Geslachten sterven, val van koninkrijken,
Als viel slechts hun de onsterflijkheid ten deel.…
voorstad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 doorlopen, zich
verenigen met achtergrondgeluiden
het zebrapad is dun bevolkt, men wijt dit
aan de tijd van het jaar, die nabeschouwt
als nabijgelegen vloedlijnen
we zien wisselende, snel op elkaar volgende buien
voorgekookt uit bipolaire windrichting
verhoudingen verruwen door plotselinge hagel
in matige tot sterke bewoording
deze wijk…
Fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 je mis
Sterk als je oogt ook zo teer
Ik wil je op het voetstuk plaatsen
Tenzij we het samen kunnen delen
We zullen ballen terug kaatsen
Daar we anders zijn dan zovelen
Er is verdomd weinig dat me kan schelen
Zolang we maar samen het leven kunnen delen
Ik wil je niet overhaasten
Maar in mijn ogen ben je meer dan mijn naasten
Wijk…
Open en onvoltooid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer me in alles te spiegelen
Verwen het liefst een naamloos
en eenzaam kind wat ik niet ken, in
het idioom van het leven is het moeilijk
in te schatten op welke oprechtste
schouder je het tehuis…
De bouwstenen van mijn leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
426 Wijk ik af van de gewone vent.
En zoek ik de variatie voor heel even.…
Eerste hulp bij twijfel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
431 Durven ze nog gelukkig om zich heen te kijken,
te luisteren naar vogels zonder van hun zij te wijken.…
Klimaat - mijn reactie op het snelsonnet 'Klimaatverandering' van 18 okt. 2021
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
597 Door mondkapjes, vaccinaties en
ontsmettingsmiddelen heden tijden
moet de aarde zonder pardon lijden
onder de angstigen en egocentristen
die trappen in maffia's sluwe listen
en die zelf liever schijnveilig lijken
dan voor het klimaat van hun gewoontes af te wijken
de schijnheiligheden zijn echt om te huilen
van mensen die zich achter schijnregeltjes…
Soldaat die geen partij kiest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 weg staat vol met voertuigen, de laadbakken zijn leeg
ongewone maatregels doorstonden al de test
bij aanvallen van vogelgriep en strijd met varkenspest
In een schriftje onze verzen, onze foto's op een schijf
de prints en schilderijen aan de muur van ons bedrijf
het bed is nog niet opgemaakt, dat hebben we verzuimd
op de mat een brief, uw wijk…
Kleuter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 Een houten kleuterschool
verscholen in een oude wijk.
De straat telt amper auto's, eik-
enbomen des te meer. De ko-
lenkachels worden opgestookt.
December is het, snijdend koud.
De juf lijkt boos. We zijn vast stout.
Ik moet iets hebben uitgespookt.
Mijn oren suizen, mond is droog,
mijn benen zijn zo zwaar als lood.…
Umbra Stultitiae (Schaduw der dwaasheid)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
736 De Hellespont geselde hij
slag na slag
terwijl de zon in zijn schande wegzonk
en beval de berg Athos
uit de weg te wijken
met schrille kretten.
Door zijn schuld.
Kleurrijke herfstbladeren
— zoveel mensen vielen neer
zonder ooit vrede te vinden
in die spreekwoordelijke verzoenende bries.…
Stille tuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
359 In deze diepe
stilte ontdek
ik mijn schat:
een plek waar pijn
vervaagt in vredig,
welvend groen, waar
wonden wijken
onder wuivend
loofgewelf en de
ziel stevig wortelt
in serene, stille
dag.…
Rotvarken(2) antwoord van het varken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
127 Als varken ben ik omnivoor
Ik vreet alles, en ga door
Voor herkauwers is er geen tijd
We moeten verder, da's een feit
We gingen spelen op meer borden
Toen kon jij knap knorrig worden
Je bleek daarin niet een van ons
En daarom kreeg je dus de bons
Je wilde van geen wijken weten
Ja, toen heb ik jou gebeten
Voor jouw gedraal was er geen…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat.
De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen
die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken
die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.
Kijk naar de lantaarns die vroeg aangaan bij de Magere Brug.…
Dementie
hartenkreet
3.0 met 289 stemmen
31.037 een fiets
Ook kan ik niet zeggen
Ik zal hem wel naar je brengen
Ik zie een man en vrouw op een bankje
Ze zitten dicht tegen elkaar handje, handje
Zij zit helemaal op het randje
Van het hele kleine bankje
Ze lacht naar mij als ik voorbij kom
En terwijl draait ze zich om
Om trots naar hem te kijken
Zonder een centimeter van hem te wijken…
Natuur
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.185 Straks rijgt de rijp er zijn pareltjes rond
Dan valt het dons van de sneeuw op de grond
Als een laken zo helder wit en koud
Nu zijn het slechts pareltjes, die men aanschouwt
Tóch moeten deze juweeltjes ook wijken
Als de lentezon weer komt kijken
Of zij aan het werk kan gaan
Om nieuw groen te doen ontstaan.…
De niet-flexibele mens
hartenkreet
2.5 met 23 stemmen
2.170 Maar als de rails beginnen te wijken
Als het denken moet beginnen
Als je echt je moet bezinnen
om een andere weg te gaan
dan zal je heel lang op hem moeten wachten
want de niet-flexibele mens
kan ‘t zelf niet aan
Dan moet juist jij voor hem gaan "sporen”
Hij die zelf niet beter weet
Om hem op de juiste weg te houden
Geef hem raad en daad…
Er ligt een vrouw
netgedicht
3.9 met 31 stemmen
2.730 Maar het grauwe gezicht doet de ogen snel wijken.
Men loopt om haar heen zonder haar te bekijken.
Er ligt zomaar een vrouw voor de oude pagode.
Heel ernstig gewond - ‘t is wellicht zelfs een dode.
Rust het hoofd op haar arm, zo te zien al verstijfd.
Allicht dat zo’n beeld op je netvliezen blijft.…