1847 resultaten.
Dwingelderveld VIII
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
653 De stormbomen, sculpturen nu, leggen diepere lagen bloot. Losgescheurd van de oude aarde.…
Hartverscheurend
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
978 Niemand geeft zich bloot helaas, het siert en tiert, fraai
Schone mensen lopen wel naakt door het leven, raak en zo taai.
Ben wel een open boek en ik geef mijn gat wat graag bloot
Ware schoonheid wordt te vaak beloond na de dood.…
In memoriam.
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.333 Het gaf zichzelf bloot
aan deze buitengewone meid.
Haar liefde was oprecht,
nog niet eerder vertoond.
Maar voor dit gevecht
werd ze niet beloond.
Eerlijkheid en oprechte trouw,
het mocht niet baten.
Zielsverliefd op deze vrouw,
sterf ik nu verlaten.
Mijn hart voorgoed gebroken,
ga ik nu heen.…
Zomerdag
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
3.266 In de hete middagzon
Kijk ik naar je van het balkon
Je blote lijf glanst zo mooi
Daar krijg ik dan weer kriebels door
Mijmerend kijk ik voor me uit
Mijn fantasie die leeft zicht uit
Je scheurt de kleren van m'n lijf
We vrijen passioneel ik kus je onderlijf
Geniet daar erg op mijn balkon
En hoop dat het in het echt eens kon
Je kijkt om…
Vietnam (CBS reportage)
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
1.300 Ik zie de haveloze tengere man
met zijn ogen dicht,
op blote voeten.
Paniek en doodsangst,
...tekenen zijn gezicht...
Ik zie de soldaten zonder leider,
alle normen overboord,
totale waanzin.
Zonder enig pardon,
...wordt de man vermoord...
Ik zie het pistool tegen zijn slaap,
het emotieloos afvuren,
geen film maar echt.…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…
Schuin schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 woorden
in het zand
globaal
geef ik de
pagina’s aan
nog zonder
inhoud die ik
al zag staan
maakte veel
werk van
hoofdletters
en danste de
kleine scenes
in schuin schrift
door de
getijden
werden de
bladzijden
weer keurig
gewist
de avondzon
dook rood ook
de wind legde
met het sahara
zand de contrasten
scherper bloot…
Nano laagje zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 een nano laagje
zomer zette de
huid van een
zonne koesterende
dromer binnen
korte tijd in
vuur en vlam
vurig rood
legde onbarmhartig
het falen bloot
van alle preventieven
die winterwit
slechts een papieren
bescherming schikt
nog wordt
de pijn in koeling
weggehoond
hoe dom kunnen
mensen zijn in weten
dat na zonnebrand warmte…
in de bloementuin
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.385 het meisje van de bloementuin
streelt met haar blote voetjes
het zachte dons van elk blad
die zij, getooid
met een fladderende
hoed met voile
haast zwevend betrad
zij was uit het licht gesneden
zo broos en ongerept
en danste haar engelendans;
al draaiend en huppelend,
een mooie bloemenkrans
waar vind ik haar nog
aanschouwelijk,…
werelden
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.020 armoede is een slechte adem
een versleten loper
op de steile trap
waar een lucht hangt
uit vreemde keukens
om daar boven te wachten
een koude stille kamer
in niets dan eenzaamheid
rijkdom is gelijkvloers
hoogpolig tapijt vol
blote kindervoetjes
de geur van vers brood
en giechelgrapjes uit de
warme keuken
daar waar zoete kusjes…
Zwijgend
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.126 twee mensen staren elkaar aan
sprakeloos
maar hun ogen vertellen
des te meer
later verdwalen vingers
in het boek vol dromen
zinnen open en bloot
leesbaar op papier
over mensen en halve goden
geen valse wensen
het heeft immers nooit
aan het zwijgen gelegen
nu rest slechts
een blad vol
lege letters
onmacht op papier…
Wakker
gedicht
2.8 met 19 stemmen
18.443 ik sta
buiten, waar ik mij verwar
met een rozenstruik in de
regen. het plafond prikt reeds
met blauwe naalden de
dageraad in mijn blote rug
zoals mijn voeten zoeken
naar je fundamenten. ik wil
nog even schuilen, maar
gefluister doorbreekt je
huid niet en vingers
vingers blijken te zacht
voor je gezicht
--------------------…
strandjutten
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.138 strandbezoek op blote voeten
mosselklank in inmaakglas
knerpend
krakend
vrolijk lachend
zeester nog in zeewiergras
kalkmuziek bij ‘t langzaam lopen
zoutwindspel door waterplas
blinkend
blanke
wakkere ogen
zoekend waar de golf eerst was
hartgevormde schelpenhuizen
zorgzaam uit het zand gezeefd
mosselen
knarsen
vele jaren
splinterfijn…
Oogopslag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Mijn kamer is te klein,
ik schuif de gordijnen dicht,
je kracht omhelst het bloot,
de nacht is ver en zo dichtbij,
het kaarslicht is boterzacht,
smeert mijn hart als oceaan,
zo groot, zo diep, als je tegen
me lacht om mijn zinnen te
ontbloten en weet wat je van
mij verwacht, daarin ben ik
geen partij voor jou en wordt
de vluchtweg…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Toen ik haar na jaren
in een film op facebook zag
haar kleinkind achterna,
spelend, in die tuin
achter poppenwagen
zij, kort kapsel witgrijs
blote armen zomerjurk,
op haar gelaat een lachen, breed
was ‘t alsof zij uit een vorig leven
nu er steeds nog is.…
Nog scherpt de rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 geef mij
de stenen
die je vindt
wil de
gedachten zien
van generaties lang
hun zicht in
het weerkaatsend licht
heeft ze gerond
door water
wind en ijs zijn ze
schitterend gepolijst
zo kwamen
de lagen bloot van
hun vloeibare dromen
samen zijn we
ooit ontstaan maar
alles is een eigen weg gegaan
nog scherpt de rots
en…
Liefde op een hoger plan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 heb de aarde
keer op keer
de helling opgedragen
met blote handen
uit het dal gehaald en
om de wortels heen gevlijd
jouw koude regen
gaf het hechten in
de bodem veel te weinig tijd
jij plaatste liefde op
een hoger plan maar op de
stenen kam wilde niets groeien
sta nu met lege handen
de zon zal onze wortels
een voor een verbranden…
Wie weet
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
653 Ooit zal ik weten wat waarheid is,
ooit legt het geheim zich bloot.
Maar doorvertellen zal ik het niet
want wanneer ik het weet...ben ik dus dood.…
Gulzig onthaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Vandaag mijn benen grijsgedraaid
met blote benen
het langdurig incontinente weer
had de natuur een wulpse
overdadigheid gegeven
het groen heupwiegde, en
schreeuwde me uitbundig toe
De lokale muggen hadden een
voor mij onvoorziene rol
in hun klamvochtig schouwspel
Ik werd gulzig onthaald
als een langverwachte gast
Het mugpeloton…
Uit een voorbije droom
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
765 zacht geeft grijs
contouren prijs
nog kleurt het licht
geen perspectief
traag kolkt stoom uit
een voorbije droom
ze waren weg
verdwenen in nevelen
van verloren tijd
ik was ze kwijt had geen
besef van liefde in een
troosteloze gelijkvormigheid
met blote handen
streel ik nu de vormen
uit vervlogen tijd
voel in warmte weer de
kleuren…
Nazomeren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 alsof het hoogseizoen
nog moet beginnen
ons dorp in zon en zeebad
het strand tot de laatste dag genoten
onverstoorbaar bloot en bruin
op slippers door reeds afgevallen blad
ons dorp is nog even badgast
morgenvroeg is weer fris september
en ben ik aangenaam verrast
dan verwelkom ik de mooie herfst
met haar kleuren en haar rust
dan…
Hitte-haiku's
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 Bloedhete zomerdag
de middenstand zegt:
'vrouwen bloot, handel dood'.
De zee rekt zich uit
een rode bikini
deint op de golven.
De hitte
verschroeit de aarde
geur van bosbrand.
Het kampvuur
zet de tijd stil
we blijven wakker.…
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar de passieloze berg
van het blote…
De dood lacht zacht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
794 ook buiten
hangt jouw stilte
om me heen
ik zie de mensen
praten lachen maar
ben er heel alleen
kan je niet ontdekken in
een stem probeer je ogen bij
een ander even bloot te leggen
je hart en ziel zijn
van de wereld afgesloten
voor even heb je iedereen verstoten
jouw rust maakt alles stil
de dood lacht zacht en fluistert
of…
Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.642 Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder 't witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.
Dat's om te wenen, want de mijmering
Over een ding, is teerder dan het ding.…
Het is geen droom meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Zonnestraal, bliksemschicht
Ik denk aan jou
Met mijn ogen dicht
Jouw handen op mijn hoofd
Gaan langzaam door mijn haren
Kom liggen naast me bloot
Om op een oceaan te varen
We zullen kunnen vliegen
Samen heel erg hoog
Neem die mooie handen
Nooit meer van mijn hoofd
Zonnestraal, bliksemschicht
Ik denk aan jou
Met mijn ogen dicht…
waterscheiding
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
561 zie het als een teken aan de wand
niet onderhuids, maar open en bloot
soms mistig en vaag, in weke kleuren
vertakt, de armen wijd gespreid
zilver, zacht, wakend of slaapnevelend water
zie het niet als een proeve, het lukt geheid
speels en vloeiend, wat kan er gebeuren
tussen vroege jeugd en verre dood
neemt zomaar een pad mij bij de hand…
Sanseveria hotel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
725 De wereld is van de Sanseveria
maanlicht over verdwaalde stad
jij bent het fraaie droomgezicht
nabij het naaktstrand van de blote ziel
er is onvoorwaardelijke groei
achter jouw schuilend duin
klinkt het droomlied van de liefde
jij bent adem van mijn fantasie
kamerplant in een hotel
eerste kus op het gelaat
tongen van dames groeien…
Gulzig onthaal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 Vandaag mijn fiets grijsgedraaid
met blote benen
Het langdurig incontinente weer
had de natuur een wulpse
overdadigheid gegeven
Het groen heupwiegde, en
schreeuwde me uitbundig toe
De lokale muggen
hadden voor mij een onvoorziene rol
in hun klamvochtig schouwspel
Ik werd gulzig onthaald
als een langverwachte gast
het mugpeleton…
Hoge ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
121 Ik ben een reus, ik kijk
uit de hoogte, lopend
op hoge, gevoelloze poten
Ik zal mijn stelten niet buigen
naar de werkelijkheid
laat mijn ogen liever lopen
over digitale platforms
dan op blote voeten
door de werkelijkheid
Daar ben ik veilig
zichtbaar verborgen zwevend
boven de werkelijkheid
Daar ben ik thuis
ken ik de gebaande wegen…