Alle inzendingen over chanson/tijd/

21867 resultaten.

Sorteren op:

Camouflage

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
Elke dag zie je ze weer op het journaal er zijn er nu toch al veel meer als soldaten met hun camouflage pakken bivakmutsen bezetten ze gewapend separaat en adequaat onafhankelijk allemaal hun eigen Checkpoint maar hou ze in de gaten het is wel even wennen maar zo’n ding in je armen vervult je jongens droom je eigen oorlog…

HERSENLABYRINT

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Muziek doorkruist m’n hoofd stuitend op een doolhof van oneffenheden In een wirwar van onzekerheden Op zoek naar een helder zicht met minder rafels en een beetje meer licht.…
Ton Ruis28 januari 2015Lees meer >

Bellen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Het wordt verboden op de fiets te bellen, Dat is nog slechter dan een slechte witz. Een bel is toch verplicht op elke fiets, Wat hierna komt is welhaast te voorspellen. Die wettenmakers zijn soms niet te temmen, Straks mag ik met mijn rem ook niet meer remmen.…

Zelfs ...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
Zelfs wanneer ik in alle rust loop neemt de tijd mij te pakken en wandelt met mij mee…

beslagen spiegel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
wat achter ons ligt laten we los, wat ons wacht beslagen spiegel…

eenzaam koud en kil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 380
een virus maakt de wereld tot een doods verlaten stad waar mensen elkaar mijden als ooit eerder in vroege tijd lijders aan lepra pest en cholera waar ooit vrienden speelden zijn nu straten en pleinen leeg kinderen moeten thuisblijven maken scholen vol van leegte werken kan of mag niet meer als het niet thuis aan tafel kan de familie vrienden…

Dromen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
Vaak verschijn je in mijn dromen, we varen dan op zee. Jij bent dan de kapitein en ik vaar met je mee. Ons bootje is maar klein, de zee onstuimig, wat ik niet prettig vind. Maar jij staat aan het stuur, en houdt hem op de wind. Al is het slechts een droom, eens voeren wij zo met z’n twee, in ons huwelijksbootje over de grote levenszee…
Antje2 maart 2022Lees meer >

Op reis...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
Ik zit mijn tijd weer te verbeuzelen Dan lach ik maar een beetje, het meest nog om mijzelf. Schiet toch op, ’t is alweer half elf!…
Antje15 september 2022Lees meer >

Ik dood

netgedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 703
Als ik de tijd dood, de doodgewone tijd raak ik besef van tijd een beetje kwijt. Als ik gewoon dood dan dood ik doodgewoon een vlieg of mug, of soms dood ik gewoon de tijd. Maar dood ik de dood, heel doodgewoon dan is er niks meer over dan heel gewoon, de doodgemaakte doodgewone tijd!…
Johanna16 januari 2010Lees meer >

Krimp

gedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.491
Hoe de dagen mij ontkomen, steeds waait er een nieuwe tegen het raam. Een somber kind in de keuken eet niet meer uit mijn pannen. Zeldzaam is het oude leven dat voelt als immer. Intussen verwaaien mijn uren, ze zijn de echte, wat tegen mijn raam slaat is het echte leven, het huidige, dat van mij, dat van mij eet. -----------------…

Toekomstspiraal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Vandaag is verleden van morgen zoals ook toekomst wordt verleden tijd. Heel dit leven rijgt de dagen opgebouwd uit uren van toekomst naar verleden tijd.…

Harmonie

gedicht
2.8 met 37 stemmen aantal keer bekeken 14.780
Pythagoras zo wordt gezegd, kwam in een smederij terecht met vier fervente smeden. Daar werd met slaan uit volle kracht, een fikse herrie voortgebracht, maar Pythje riep tevreden: 'Dit klinkt uniek en wonderschoon want elke hamer heeft zijn toon. Ik ga ze even wegen.' En die gewichten, als verwacht verhielden zich als 6 en 8 en 12 en…

- stilstaan -

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
de tijd beweegt als stroop plakt mij vast aan stilstaan ik ploeg door kleverige dagen en mijn gedachten draaien kolken maar brengen niets meer dichterbij de tijd gaat weg en zwijgt noemt geen naam of plaats aanzien moet ik volgens hem stilstaan met mijn armen open zegt, hierzijn brengt je dichterbij de tijd laat mij te wankel achter ik…

De zaden van de zilverberk

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Een woud van twijfel rijgt zich aaneen in zwijgen, onder de kalende kruin niets verteerd waarin het bladgoed zich herkent, het doorbloedt als levend bewijs het weefsel van de nerven. slechts met de gedachten waarin ik verdwaal, op het einde te trots voor een beklag, onmogelijk de serene grond onder de wortels te verruilen van een…
Pama24 oktober 2013Lees meer >

Het smalle Nederland

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
Dat smalle, dat benepene dat afgebakende, met zelfs om elk tuintje hoe klein dan ook, een hekje. Het is toch niet voor niets dat Van het Reve De Avonden heeft geschreven. En ik wou weg. Maar duizend bloemen gingen bloeien, het bruiste en het broeide, we werden baas in eigen buik, en gaven de vrede een kans. Oh yes, the times they were…

Tijd heelt wonden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
Men zegt: tijd heelt wonden, edoch wanneer de tijd op is, krijgen wonden geen tijd meer te helen!…
An Terlouw27 september 2015Lees meer >

Ik draag het mee (De Andes)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
Hoog in de lucht Draagt de wind Tranen van de Andes Bereiken nooit de oceaan Ik draag het mee Lichaamstaal Handen en voeten De armoede kleurde De tranen rood En ik draag het mee Nergens was het veilig Op elke hoek loerden ogen Ongelukken per ongeluk Droefheid en frustratie Ik draag het mee Tranen mengen zich Met het leven ten…

achter glas

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
voor het kamerraam gezeten aanschouw ik het voorbijgaan van de wereld om mij heen die ik als een film op televisie achter glas bekijken moet als zij niet lopend onderweg zijn wekken de mensen die passeren in of op hun ijzeren karos gezeten dat gewoon de wereld doordraait alsof aan haar toch niets mankeert mijn stemming en mijn gedachten…

het goede hamsteren

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
woekerend zamelt het volk heel gewone maar ook rare dingen die wij gewoon nog ons alle dagen kopen kunnen onderwijl vechten medici met alles wat zij hebben voor gezondheid en leven van mensen jong en oud aangedaan door het virus dat ons en onze economie het gewone doen en laten naast ook de adem neemt niet aflatend is hun inzet hoewel…

afstand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
al belemmert ons de afstand de ruimte die wij laten moeten elkaar de wang of rug te strelen ver weg houden wij elkaar dichtbij omdat juist de afstand ons sterkt voor de toekomst die komen gaat nu klein voor ons de wereld wordt bouwen wij een brug naar elkaar met een boeket kleurrijk geurend van samen gemaakte herinneringen uit de tuin van…

fataal verborgen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
onzichtbaar als een sluipschutter worden de mensen benaderd om dan aangeraakt te worden gelijk kleintjes tikkertje spelen met een onverhoedse handdruk een zoen of een kus op de wang als het niet met een niesbui is de samenleving raakt ontredderd door gezaaide verbijstering en angst waar het monster niemand ontziend onder de leden van…

bode van herstel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
waar ik kijk naar de kisten die veel te vaak en zo frequent door steegjes en straten gaan verduistert ons een grote wolk alle dagen zoals de nachten zijn die wij het liefst verjagen willen met het zaad van vierend leven waar de ruimte van de afstand zich met zwarte sluiers behangt voor processies van een afscheid zouden wij liefst met…

verlangen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
waar zijn de dagen dat ik als vrije vogel op de rug van de wind gedoopt in regen sneeuw of zonnestralen met de stroom mee of soms er tegenin overal vliegen kon met vastgebonden voeten de vleugels geknipt achter tralies van glas zing ik nu gekooid het lied van verlangen dat snel een einde komt aan de horror van angst die ons het leven…

pokerspel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
eerst nietsvermoedend nog van het dodelijk verderf dat magere hein strooide hoopte ik wakker wordend de nachtmerrie te verlaten waarin als overrijp de appels uit de boom van leven vielen als een koude ochtenddouche was ontnuchterend het nieuws dat er geen ontsnappen was aan de haard van het inferno dat met afgrijselijke explosies de…

WEER THUIS

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
terug van waar ze was de straat met een geur van olie en benzine de pizzeria en kebab en uitlaatgassen en kut alweer de fiets gestolen alles is weer zoals het altijd was passend als haar oude favoriete jas hij loopt weer als vanouds door het altijd eerlijke bos hoort tussen het kloppen van de ijverige specht een overvliegende koekoek…

GAUW TEVREDEN

netgedicht
4.7 met 99 stemmen aantal keer bekeken 717
ik ben al gauw tevreden: goed is goed genoeg. je hoeft maar een beetje van me te houden, maar: houd lang van me. ons kind hoeft niet per sé te scoren op het veld. de deur piept, alles gaat kapot. je trapt op mijn beduimelde bril, maakt de sleutels kwijt, we zien ons door de vingers. je ruikt naar een nestje jonge katjes, heerlijk slapend…

LICHT (haiku)

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 515
----------------------- ------------------------------------ regen op het raam een wolk schuift voorbij de zon de meeuw zweeft op licht. ------------------------------------ ----------------------…
Simon K.20 augustus 2021Lees meer >

Een kwestie van tijd...

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Terwijl de dag steeds verder schrijdt, en ik, op blote voeten, ze eindelijk vind en blij als een kind mijn woordjes schrijf… ga ik pas beseffen: Het was slechts een kwestie van tijd.…
Antje22 november 2021Lees meer >

Het leven is:

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
balanceren manouvreren compenseren en /heb lief produceren en zegen, amen.…

Park

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
glazen van zijn bril zie ik nietszeggende ogen Ze zijn als een spiegel met daarachter een grijze leegte Zijn gezicht is doortrokken van diepe rimpels Elke streep zijn eigen verhaal Elke streep zijn eigen verdriet Ondertussen valt de regen uit de grijze hemel Druppels lopen over zijn gezicht Net als verbitterde tranen om lang vervlogen tijden…
Tom3 december 2025Lees meer >