825 resultaten.
VERGEET-MIJ-NIET
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.233 Een weinig licht, een weinig dauw.
Ook 't minnend hart heeft ras genoeg:
Hij liefde 't minst, die 't meeste vroeg.
Gij vraagt niet veel: een blik, een groet,
En — deernis van des wandlaars voet.
Toch zijt gij schoon, gij lenteboô!…
Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.410 De schemer die gestadig
Over mijn ogen dicht,
Breekt als een wolk weldadig
In dauw van aldoorvloeiend licht.…
TE VROEG BLOEIENDE PERZIK
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.141 Toen, voor mijn weligheid,
Waarvan de twijgen rillen,
Hebt Gij mij gekastijd,
En mij omhuld met stille
Huiven van sneeuw, en dauw
Die stierde tot kristallen;
Nu sta ik star en grauw
Tussen de bloei van allen.
Maar wie mijn doodheid laakt,
Gij weet, dat ik kàn bloeien.…
Mijn nachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Het nieuwe leven dat in bloei staat
wat beneveld wordt door de dauw
er is geen stroomversnelling in de tijd
zolang mijn tunnelvisie zich richt op jou.
Elke klank van een viool of fluit
deelt de grens van middernacht
de harmonie van onze gevoeligheid
mijn herinnering die ik altijd opwacht.…
Jij de roos in mijn verzen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
789 Jij viel als dauw op mijn hart
waarvan ik de parels mocht proeven
door jou mocht ik groeien
als jong kiemend gras.
Jij gaf mij de tinten
om mij naar jouw beeld te kleuren
en je nam mij mee naar de bron
waar ons nieuw leven begon.…
Ego
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 van wie het koren op de akkers dat ik eet
waar zon en druppels dauw in huizen
en vorst en kou en ‘t ruisen van de wind,
van wie zijn de getijden die gewassen doen gedijen,
van wie de stem waarmee ik spreek,
van wie het idee dat van mij leek,
van wie hetgeen er in mij droomt,
van wie het geluid van klanken
dat naar oren en naar harten stroomt…
Russische coupletten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
482 Wim O. een eindje mee
Om hem, in plaats van hier te fulmineren
des donderdags voor dag en dauw uit bed
voor weer zo'n teringlijer snelsonnet,
te leren hoe hij hier kan integreren!…
Nog één keer boppe
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
571 Ik maak straks weer een tocht in andere tijden
met mijn vergeten lieveling van toen
wat kostte het een moeite voor ons beiden
hem eerste te zien worden - kampioen
zij wil dat wij langs ieder water rijden
Ik zei mij best, maar niet voor dag en dauw
dat heeft in 't holst der nacht geen enkele zin
nooit zal het hier nog vriezen van de kou
nooit…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Wind in hoog gras
onder zwervende wolken
ademt de aarde
Wandelen door een veld
van hoog gras, de dauw hangt als lichte
lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het
water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik.
Langs de bosrand strekt
de mist zich uit, als een fluweelachtige
deken over mos en varens.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 Voor het ontwaken van de straten
een spoor van dauw tussen
stenen en gras,
mist als ongeopende herinnering
onder mijn schoenen
het breekbare bewijs
van het bestaan
takjes, zand
een verloren veer
alsof de aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen…
De lieve kleine dingen
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
155 Vlinder op een blad
de morgen houdt haar adem
alleen dauw en licht
Het moment waarop een
kopje warm tegen mijn handen leunt,
terwijl de ochtend zich ontvouwt in een heldere rust
en de eerste stilte iets in mij aanraakt zonder een enkel woord.…
haan met vogelgriep
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.826 kam en lellen
is nu egaal dof geworden
de pluimstaart waar hij ooit mee pronkte
sleept hij mee als een muffe vod
de vechtlust is uitgeblust
de sporen overbodig
het venijn zit genesteld in de kiem
een giftige streng die elke weerstand omzeilt
in een woekering van cellen
de haan kraait nog eenmaal hees
en stort dan spartelend in de dauw…
Reïncarnatie
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.017 Want elke dag breekt weer een prille morgen aan
spant het hemels laken strak zonder één vouw
klimt zonlicht langzaam hoger uit het oosten
lijkt de natuur op levenskracht te proosten
met helder sprankelende druppels dauw
de vogels kwetteren luidkeels een samenzang
als vederzachte stralen warmte spreiden
bloembladeren zich aarzelend ontplooien…
Gisteren
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.989 Je moest alweer gaan, voor dag en dauw.
Ik denk aan je zachte mond.
Ik denk aan je sterke lichaam.
De hele dag voel ik me al eenzaam
Het zal moeten wachten tot de volgende donkere avond.
Wachten totdat jij weer hier
Binnen komt sluipen als een dief.
Ben ik dan toch zo naïef?
Ik wil bij je zijn op de een of andere manier.…
BeLEEFdheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
811 aanvullingen zonder reden
idealen, te vuur en te zwaard
reeds lang bestreden zijn
zijn nu volmaaktheid zonder grenzen
waarin dit wezen leven mag
met geërfde gaven, onwennig
maar kort gezegd heel blij
de weigering van verandering
was het begrepen geheim
uit vorig leven
het zijn zoals het was
geboren nat, als het malse gras
de dauw…
vertel mij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 op de zachte deining
van een slaapdronken nacht,
banend een weg in het veld
dat fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver
dat het spel der verliefden streelt
vertel van het kind
dat bloemen droomde
en elke voetstap een streling
in een tuin die zij kleedde met kleuren
en het lied dat zij zong
was vol dromerig dauw…
Met of zonder franje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.252 Het domein door duizend
geuren verleid, dringt door
zwarte oogleden een verholen blik,
en krijg ik het benauwd, het lijkt
wel of ik stik in het gestolde speeksel
van mijn mond waarin de gedroomde
dauw schijnt op te lossen en met
ongeduld te wachten op de eerste
druppel van de zonnestond,
In het licht van de anonimiteit, die
uit te…
En zie, 't is lente!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.271 Daar heeft zijn zweet, als uit de lucht
De dauw des hemels, mild gedroppeld,
De erflijke grond bevrucht.
Bij morgenrood en avondschemer
Is daar, al zwoegend, immeraan
De akker liefderijk omvangend,
Zijn lange schaduw rondgegaan.…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 op de zachte deining
van een slaapdronken nacht
banend een weg in het veld
dat fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver
dat het spel der verliefden streelt
vertel van het kind
dat bloemen droomde
en elke voetstap een streling
in een tuin die zij kleedde met kleuren
en het lied dat zij zong
was vol dromerig dauw…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Langs brede oevers rusten
bloemen in het zachte gras, hun pure
kleuren dragen dauw die nog even blijft hangen in
de koelte; een lichte bries dwaalt tussen stengels en bladeren.…
PASSIE
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
3.863 Je naakte lichaam voelt klam en zacht
je streelt langzaam het mijne
zo glijden wij door deze vochtige nacht
waarin we in elkaar verdwijnen
Je huid zo vol glans als satijn
je zweetdruppels glinsteren als dauw
het is heerlijk om hier met jou te zijn
en ik besef hoe veel ik van je hou
Je lichaamsdelen die mij beroeren
maken mij buiten zinnen…
Ik schouw de wereld aan
poëzie
3.6 met 18 stemmen
8.574 Het teder zwakke gras,
En 't vrolijke gewas
Gedijt bij dauw en regen,
Die 't dorstig aardrijk voedt;
Maar wat dat mij ontmoet,
't is nimmermeer te degen.…
De dageraad
netgedicht
4.6 met 30 stemmen
578 Stroken licht-inval,
de dageraad is op komst,
accentuerend de caleidoscopische kleuren
van de nachtelijke dauwdruppel op het vensterdak,
aaneengeregen droppels spinnenweb
tussen dag en dauw.
In het kleurenparadijs van de opkomende zon
dansen wit, rood, oranjegeel en parelmoerblauw.…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Vogels lokken met zang de zon over de rand van de horizon,
vieren geboorte van een nieuwe wereld, ik ruik in de wind
door dauw gekust land, de aarde rilt van genot onder de zon,
ik geloof graag dat ‘t euforie is omdat 't land mij herkent.…
Twee liedekens.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
6.906 In de weide
Flonkert de dauw in de jeugdige staat;
Erica purpert in vreugdige praal
Op de heide.
In de bomen
Ruist er het liedje zo jong en zo oud,
Fluistert van alwie er zongen in 't woud,
Van hun dromen!
Kom dan mede!
Dolend in velden en dreven naar lust
Vindt de vermoeide van 't leven de rust
En de vrede.
II. Avond.…
Een hemels festijn
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
671 Vlambloemen vuren in de nanacht
in het helder licht van een zomermaan
morgen wordt een hittegolf van kracht
ramen en deuren moeten vroeg openstaan
God kijkt glimlachend achter 't hemelblauw
Hij wil dat wij van de dageraad genieten
de verse bloemen plukken in de dauw
en de uitgedroogde plantjes vlug begieten
de courgettes en pompoenen zijn…
De vroege graven.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.172 's Mei's ontwaken spreidt alleen nog meer bekoorlijkheên ten toon,
Wen de dauw, als licht zo helder, uit zijn blonde lokken vloeit,
En hij, zacht en jeugdig blozend, naar de top des heuvels spoeit.
O gij Ed'len, om wier sterven nog mijn oog zo dikwerf weent,
Ernstig mosdekt reeds de rustplaats van uw sluimerend gebeent'!…
Het zonnige feest
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
409 verschijnt
heel dicht bij
jou en mij
op het zonnige feest
tweeduizendtwintig
de Pinkster-Geest
de vogels
buiten fluiten
en een mooie
witte duif gevangen
achter tralies opgesloten
in een kooi die kwijnt
rondom de tuin waar
bijen zoemen
de zonnebloemen kinderen
om ons heen
met ‘t hart naar boven en de voeten in
het met dauw…
AAN KATHARINA ROZEBOOM, WEDUWE GOEDHALS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.893 O bloem der vrouwen, die gelijk een rozenboom
Vol geurs Den Haag versiert, ons Statenhof, vol hoven;
Met schoonheid overstort, met geest en gunst van boven,
Als met een frisse dauw of milde regenstroom:
Uw afzijn baart mij pijn, ’t zij dat ik wake of droom;
Toch zal uw minzaam beeld geenszins mijn hart beroven.…
EVA
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 waarvoor ze kwamen
volledig aan zich voorbij gaan
en overal waar ze langs liepen
raakten vogels en reeën overstuur
nu snap ik wat er echt gebeurde
daar in het nog onbedorven paradijs
een vrouw heeft niet altijd oog voor de natuur
God zag het in en wist al gauw
het was mijn fout die kwebbelende vrouw
en stuurde Eva al weg nog voor
de dag en dauw…