2581 resultaten.
de Val; (Trollenhoeden II)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 Soms sneller
net als destijds
onze woorden, tekens van
ware liefde zonder eind
De kracht van die stroom
met soms getij
De beklimming, met die val
leek toen wel vooropgezet
Trouw onzer harten
maakt liefde vrij…
Ondersteboven
gedicht
4.5 met 6 stemmen
6.425 de bomen bezemden, wild geworden,
met hun wintertakken
de wolken weg
en even leek het of
de hemel keukenzeil geworden was
of een ijsvloer:
de wereld stond op zijn kop
hier voelde ik me
om de een
of andere reden
nu eens buitengewoon prettig bij
---------------------------------------
uit: 'De bril van Chabot', 2008.…
Ons vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
604 ik weet nog waar het was
zo ongeveer, een plek van
bomen, schaduwen, het bos
en de onvindbare auto
het was aan vertrouwde hand
op weg naar een verleden
voorbij de bocht, de splitsing
van wat komen zou, ver weg
leek onze tijd zo onbeweeglijk
als druppels van het ogenblik
- nu de hemel in de avond valt
ben ik net zo oud als jij toen…
In een oogwenk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 juist op het moment
dat ik je het meeste nodig had
waarin ik zo graag jouw stem had willen horen
jouw oogopslag had willen zien
werd ik op mezelf teruggeworpen
mijn veilige wereld onder
mij vandaan gerukt
niets leek meer op wat het was
als in een kapot geschoten huis
zat ik te midden van de scherven
waar lijm geen soelaas meer zou bieden…
Breekbare morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
602 Niets kon het beeld verstoren
schier onaantastbaar
leek de schijn van veiligheid
tot de dag van Murphy aanbrak
genadeloos het besef doordrong
hoe kwetsbaar het leven is
hoe dankbaar je zou moeten zijn
met het grijpbare geluk
van de onberekenbare morgen
die soms moeilijk bereikbaar is
maar toch altijd kansen biedt
voor wie open staat…
Met handen vol lust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 ik heb je
ogen gekust
met handen
vol lust
je warme
lichaam gevoeld
beroerde
je lippen
volgde lijnen
waarin het leven
je gezicht leek
te schrijnen
evalueerde
het spoor van
activiteit
en weerstand
in tijd tot
voorbij lang geleden
niets heeft
je getekend
door niemand
ben je geketend
voel je dus vrij
kies maar voor mij…
voorval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 er viel een snelle blik van ‘t oog
-ik kan het geen aanraking noemen
verwisseling van woorden
leek op een gebeurtenis
zo kort als een fractie of
een moment, ergens tussen
voortduren en beleven, een vlek
op de vlakte van de muur
de U van het uur, een volle seconde
genoeg om onherroepbaar te zijn
Ik wacht een ademteug
Herdroom het…
ik voelde het passeren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
889 ik wandelde
mijn schaduw voorbij
hij leek niet op mij
ik voelde het passeren
liep sneller om
hem uit te proberen
verstrooide
het licht, hij rende
vliegensvlug uit zicht
ging hem achterna
liep de diepste sporen
dacht zo te kunnen scoren
hij belde aan, een
nummer zonder naam
mij liet hij niet binnen
ik bleef staan, het licht…
Twee vogels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
431 vlogen op, voor de rietkraag
De ene ver voor,
de ander gehaast erachteraan
Dan samen,
blij,
leek het
Wij op een bankje,
aten brood, dronken wat
Onverteerd verleden lag
stil op de maag
De hemel staalblauw
weerkaatstend in sloten
Mooi hè, zei ik. Ja zei je…
Gelijkenis..lijken op
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Mensen
die maar
op een ander
willen lijken
laten iets
unieks liggen
zichzelf!…
Buiten Wester (Aangeschoten Wild(ers))
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
743 Hij stond daar buiten, leunend op de reling,
En wat Frits zei was moeilijk te verstaan:
“Niet sekur, niet plecies, Oe zawl ‘t gaan?”
Een wat onduidelijke mededeling.
Hij was ‘heel moe’, maar verder pico bello,
Na veertien Rum, Tequila, Limoncello.…
In de oorlog
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.481 De soldaat droeg,
behalve een helm, opzij
een groene bus,
een pijlenkoker leek het wel.
Gelukkig leven wij nog.…
en nu is ze dood
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
3.249 gebroken staar ik naar de sterrenhemel
en voldoe in gedachten als ik mijmer
over sterven en de dag
op Golgota
niet meer de pijnen dragen
van het leven, in rust gekomen
ontmoet ik nog een laatste traan
de uren leken dagen
de dagen waren als jaren
de kerst heeft gehaald
en misschien wel op gewacht
haar laatste snik
heeft zij persoonlijk…
Lieveling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.080 dag allerliefste lieveling
de scheur, zo rauw, zo groot
geef hem terug , zijn vlees, zijn geest
zonder hem ben ik bloot
half, leeg, lomp, reddeloos
ik zoek en zal blijven zoeken
oh god verzorg hem in uw liefde
wind hem in uw doeken
hij is mijn man, mijn leven
hij is ook uw zoon
bemind zijn is uw grootste gift
en leek zo doodgewoon…
Stilstand?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.342 Gisteravond keek ik naar Star Trek
Voor de bewoners van een vreemde planeet
liep de tijd zo veel sneller dan normaal
dat de bemanning van Voyager
voor hen bevroren leek
Ze zagen
- een voet, voor eeuwig zwevend
- een verstilde wenk
- een straal koffie, hangend tussen kan en kop
Dynamiek, in een andere tijdsorde
Opeens begreep ik
wat een…
Stilte na de regen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
623 Morgen woelt zich al een weg
tussen onze stemmen
langs onze benen
Gister voelt nog zo dichtbij
liefde leek te menen;
lust zonder remmen
De nacht vergroeit met mijn klei
stralen die mij verlieten
ik kom ze nu bij jou tegen
De dag verkoelt wat ik zeg
laat mij maar stil genieten
van de stilte na de regen…
Verdriet
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.096 Ineens die tranen om zoveel dat kwetst,
dat onbegrepen toch de dagen kleurt,
dat plots naar pijn en naar november geurt
en dat zoveel weer losmaakt
dat allang vergeten leek.
Maar even plots komt weer het licht
en schijnt de zon;
ik weet dat geen seizoen het eeuwig leven heeft
en dat de eb en vloed
dit leven tekent.…
Verwachtte te vliegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
572 Even leek het
een zomernacht
met volle maan
en nieuwe sterren
Maar de grond
was pijnlijk hard
bij elke landing
De sneeuwmeerman
blijkt nachtblind
door de zwarte sneeuw
Zweefde boven zichzelf
maar zag een ander
in het tegenlicht
van de verduisterde zon
Het is weer nacht
in zijn gedachten
met nieuwe maan
en lege sterren…
Het beest en de geschiedenis
gedicht
2.2 met 33 stemmen
12.380 De maten
van het beest leken nu bekend. Klakkeloos
werd aangenomen dat dat kon.
Maar de maten kan men vergeten.
Het beest bleek groter
dan het gat dat het achterliet.
Van zulke mateloosheid zien wij
slechts de genummerde beenderen.
-------------------------------
uit: 'Brandhaarden', 2001.…
Toch
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
733 Zal als geen tijd meer is gebleven
En het meest wel is gezegd
Het diepst tenslotte zijn betreden
En het hoogst alsnog geslecht
Het minst dan toch: bemind gebleven
Wat krom leek, wellicht toch recht
En misschien, wat bleef verzwegen
Ongezegd dan toch gezegd
Zal dan de steen toch zijn geslepen
En door de bouwer neergelegd
Als dan het meest…
Ongecompliceerd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
768 En net toen ik dacht
dat niets mijn rust nog zou verstoren
was er dat grijze monster
en de stilte ging verloren
De vogels vluchtten uit de bomen
en niets was meer dan het leek
alleen de zon bleef brandend staan
op mijn huid zo teer en bleek
En ik keek naar boven in het niets
waar de rust was weergekeerd
geen monsters meer, wel de vogels…
Osmose
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
502 Ik zag haar bij de bron
duizend schonen in het gras
oase in bloesem en groen
leek het precies zoals het was
water, satijnen waterplas
gedronken liefde zoveel dat kon,
verdroogd, verdronken in de woestijn,
reeds verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen getemd
in een ander gezicht, om te zien,
je bestemming in een
osmose van licht…
WOLLEBOLLE NACHT
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.312 Sneeuw die niet wil komen
't is alsof 't geen feest mag zijn
toch zag ik twee witte poezen
in hun wollebolle pracht
't leken echte siamezen
witter kon niet
zachter mocht niet
wie de poezen wil genezen
van hun wollebolle pijn
kan de wolken overlezen
ergens heb ik nog een bezem
ja... misschien valt sneeuw
vannacht...…
Dooi
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
659 Het dooit vandaag
De zon zoent wijkend ijs
Leven keert terug
na dagen van witte,
trotse vorst waarin
de tijd leek stil te staan,
alles bij het oude bleef
en vandaag weer even vroeger was
Dooi doet leven
maar klinkt als dood
De vergankelijkheid
van smeltend ijs…
In het verschiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zag je hand
in het donker
langzaam verdwijnen
je armzwaai
lichtte nog even op
toen de auto ging rijden
terug in
de hal van het huis
ontbrak er een schaduw
de kamer was leeg
in het gevoelloze
schijnsel van lampen
keek naar de klok
die zonder te leven
de tijd weg leek te geven
een doelloze avond
in het verschiet
zonder jou…
storm
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
899 rimpels
achtergelaten
in de beek
van vergeten gevoel
laten niets nog zijn
zoals het leek
vergeten tijden
blijken te vergaan
verder te gaan
dan tijd
gaat
zoals ik keek
kijk ik nu
vergelijk
de andere stroming
met de waterval
van ooit
het is later
veel en veel
te laat
tijd zal leren
zoals tijd gaat
en wederkeren
tot dan
tot…
meisje
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
433 er kwam een meisje mee
ze was lief
ze had in goud gesponnen haren
waar haar tanden parels leken klonk
een roze lach
zomaar op een dag verscheen ze
haar gestalte aan de hand van trots
warmte en een beker thee
namen plaats op kleine tafels
haar blik blonk in rots
vaste ogen…
Tot ooit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
857 we hebben je uitgeleide gedaan
te rusten gelegd, omringd door
een zee van bloemen
die straalden zoals jij
jij die midden in het leven stond
begaan met alle mensen om je heen
jouw prachtzonen leken
ontroostbaar evenals de hemel
waar naar jij onderweg bent
goede reis Marion.…
Waterman
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
817 Het leek, of hij hem niet verstond.
Hij had een fles in beide handen
met Amstel bier en Moezelwijn.
Z'n waterknieën deden pijn.
De zeeman, die geen antwoord gaf,
stond met één zeebeen in het graf
en met z'n mond vol watertanden.…
Het illusieparadijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 Droomkleurig als ze waren
verwachtingen doordrenkt van rozengeur
vol open deuren naar de toekomst
met de schone schijn van als en dan
maar het was een sprong
naast het gat in de lucht
recht in de geslepen messen
van wat het noodlot leek
maar eigenlijk gewoon de realiteit
die zich niet weg liet dromen
rest de repeterende vraag:
hoe desillusie…