1811 resultaten.
Niet zo erg..alcohol
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 "
De rimpels en de plooien in 't gezicht
de verkleuring van ooit het rode haar
verraden een gegroefd grijs verleden
met kruiwagens vol ellende en ergernis
welke als sneeuw voor de zon verdwijnt
als de inhoud van een wijnglas zich
een weg baant door het aangetaste lichaam
maar wel de geest weet te bereiken
en verrijkt met een verdoofd…
armoede laat nooit los
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 de versleten
schoenzolen van
drie straatjongens
hun blote voeten
half zichtbaar
dik onder vuil
en eelt
leer, ijzer en
mensenhuid
verwikkeld
in elkaar
stank damp en
duisternis
tientallen soorten
smog
zwart als de nacht
flessengroen
eenvoudig grijs
geelgroen als
erwtensoep
armoede in
1850 of 2019
laat nooit los…
het nieuwe land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 de zee is leeggelopen
het nieuwe land verschijnt
expedities maken zich klaar om
alles onmiddellijk in kaart te brengen
Google Earth kan de veranderingen
niet bijhouden
de blauwe planeet wordt grijs
en later zwart
de stilte daalt langzaam neer
over het Nieuwe Land -
af en toe verstoord door het krankzinnig
geschater van de onverlaat…
Bodemzand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Toen de heldere dag
jouw lucide droom aanvaarde
waren witte zeilschepen
al onderweg op zee
naar een andere droom
hier op aarde
in een speelfilm
over oude tijden
stevige mannen
bolle zeilen
geen glimp
van regenwolken
of heldere glans
van zonneschijn
alles grijs
en laag hangend
in dronkenschap
op volle zee
te laat…
Het grijze
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 ik heb het
grijze opgezocht
om mijn kleurloos
leven wat meer
inhoud te geven
me opengesteld
voor alle sferen
en stemmingen
om andere tracés
te proberen
tussen wit en
zwart kende ik
de contrasten
in grijs voelde
het wat onzijdig
zonder richting
en houvast gleed
ik weg in naamloos
zonder evenbeeld
ik bleek te week
en verdronk…
Gemis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
698 De dagen vervliegen
Grijs zonder Indruk of schaduw achter te laten
Slechts herinnering komen en gaan
En schuiven maar moeizaam een plaatsje op om de nieuw-verworven beelden toe te laten
En altijd is er dat schrijnende gevoel van treurnis
omdat jij de mooie dingen die toch nog gebeuren niet meer kan meemaken
Het zijn die momenten dat…
Alleen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Wanneer het stil is, buiten
alleen een lichtreclame
voor genoegens van de grote stad
binnen alles grijs
de geur van de hond
alleen ik
rondlopend
alsof ik niet thuis ben
maar verken wat
er te zien is van de mensen
die hier wonen: niets
bijzonders, al is er
één opgeruimde kamer
met een lege kast
en op de sprei een knuffel
zacht onder…
Gevoelloos
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.226 Haar doffe ogen
staren in het grijs
Haar gedachten
verward als schapenwolken op een regendag
Haar gevoelens
gaan van links naar rechts
Ze geeft om niets
bang om keuzes te maken
alleen de vraag
die geen antwoord heeft
wordt vermeden.…
haast weg
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.544 ik zag de velden voorbij
het watervlak wat grijs
de lucht soms blauwer wit
en dichterbij vervagen
de windmolens draaiden
het hoofd naar het westen
ze wentelden met wieken
zo energiek
zo zelfgenoegzaam
de waterlopen dreven er
boven het vlakke land
de aarden dijken kropen
er naar de oeverkant
ik werd ééntonig
en mijn stem wat vager…
ook voor jou
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.062 wanneer je wereld grijs is
de zon je dagen niet meer kleurt
wanneer verstild verdriet
jou keer op keer verscheurt
wanneer de pijn je leven
alsmaar domineert
weet dan dat ook voor jou
de zon eens wederkeert
want ook jij zal weer kunnen lachen
blij en ongecompliceerd
gegroeid in jezelf
door wat pijn je heeft geleerd
---------------------…
Morgen word zij zestig !!!
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.829 Haar haren grijs, onder een pet,
haar mond, nog net geen glimlach,
maar.....nog steeds koket.
Morgen word zij zestig jaren,
zestig jaren rond.
Toch voelt zij zich nog twintig,
rimpelloos en blond.…
zilvergrijs
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.072 als het zilvergrijs van parelende tranen
waarin zich de kleur van liefde bevind
je laat vergeten wat is geweest
en doet verlangen naar het zijn
zal de wereld in vreugde ontwaken
de dag je groeten met een lach
waar vlinder en bloem elkaar raken
in een dans om rozen heen
zo wil ik verglijden in dromen
een wereld niet enkel grijs
waar het…
ik zag de stukjes leven
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.165 ik zag de stukjes leven
het laken en de nattigheid
regen heeft je niets te geven
met zon was je nu alles kwijt
ik zag het speelgoed
en je tranen op een beer
grijs was ook je kleding
je was toen niemand meer
je jeugd droomt van een
nieuw bestaan, je spellen
zie ik door je handen gaan
met ogen vol herinnering
je verkleumde door het…
Wolken
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.174 Dansende deken door de lucht
Bevrucht mijn ogen met jouw water
Doorzie de dingen vanuit jouw optiek
Zo hoog en droog, vooruit geblazen
Grijs en grauw, een kleurenpracht
Laat de zon nu door en maak de wereld
Vrolijk als een kind dat met wolken
Altijd buiten wil spelen. En
Voor eens en voor altijd in jouw armen
Wil liggen.…
in ongenezelijke rouw
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
2.442 ik zie het mes
de gaten in mijn lijf
het isotopentijdverdrijf
dat cellen lam slaat
door ze te bestralen
de gezonde zullen
het wel halen de rest
gaat dood verkleurt van
rood naar grijs en grauw
in ongenezelijke rouw
ik ben geen wandelende bom
die barst na de halveringstijd
de geiger blijft in veilig tikken
het leven geeft me nog…
Ik kom pas .....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.055 Ogen schieten raak
onrustige gebaren
verraden bewogen
zinnen verwaaid in
beleefde uren
Ik kom pas los
in ons jij en ik
terwijl elk woord
geleefd verdriet
spreekt verpakt
in een geschenk
van het verleden
Nimmer was grijs
zo grauw, in gelopen
passen richting nu
waar noord het westen
niet meer draagt maar
loslaat in de wind…
het alternatief
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
586 verstomd
en hij zich neerlegt in de kooi
niet meer droomt van jagen
zijn bloed weer trager stroomt
laat hem maar
breng geen herinnering mee
lijdzaamheid heeft zijn pijn gesust
negeer de drang naar vrijheid
wek niet wat onbeheersbaar is
wat moet hij
met dat opgelaaid gevoel
zijn vuur is al lang geblust
zijn tanden los, zijn manen grijs…
zomert toch het warme geel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
737 ik zag je
in de wolkenluchten
wist hoe snel
jij wilde vluchten
voor de kleur
na jarenlang
in grijs was jij
beducht voor
sprankelen in meer
dan wit en zwart alleen
je pril is groen
en zomert toch
het warme geel
dat ooit zal komen
je oogst al mooie dromen
beken maar kleur
geef warmte weer
een kans en dans
met mij van nu af…
Op de grens van alle dromen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
931 verdriet en zielenpijn
zwaartekracht van 't leven
huiveringen vertaalt
het zijn geen lieflijke zinnen
vroeger is razend
stilte in weerloze ogen
getekend voor 't leven
maar wilskracht waakt
de stilte van mijn ziel
tracht gedachten te overmeesteren
dagen zijn nu grauw en grijs
maar straks op de grens van alle dromen
worden ze…
koud weer
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.057 stilte
fluistert zich open
grijs en immer nieuw
werpt mij in de spiegel, het onbekende
plein van de dood
schuld wordt een gewassen
bladzijde
mijn hand uitgestrekt, wit
in koude regen
want daar begint het
vanbinnen
ik zie noch hoor
wat mooi is of dat wat mij
verlaten heeft
het maakt ook geen verschil
aan het einde…
De mantel der euro's
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.668 In een lang en grijs verleden, ach
het is al zolang geleden
werd het licht zoveel vermeden
was men zó toch al tevreden
dat in het donker je ontkleden
de gewoonste zaak ter wereld was.…
de ijzeren trap
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
724 ik zie het licht worden
zonder zonnestralen
in het grijs van de ochtend
terwijl de slaap nog vecht
tegen de nieuwe orde
onder de indruk
van gedichten
die over de ziel verhalen
de ijzeren trap
leidt mij omhoog
naar de zolder,
van de avond ervoor,
met licht in glas
met geluid zo zacht als was
waar het gezochte woord
in beelden schiet…
vergane bloem
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
863 mag ik jouw lach
in dromen bewaren
schenk mij een traan
als liefde moet gaan
laat bloemen verwelken
in hun mooiste kleuren
dagen ontstaan
door kil en grijs
waar zon verborgen
verlangen schept
de nacht naar morgen
dromen wekt
jouw lach ontwaakt
in tranend verlangen
liefde verdwijnt
een bloem vergaat…
Weelderig wit
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.303 Zwierezwaaien op een been
nog één pijp
wees me genadig zwaartekracht
laat me maar klagen over
steen en beenzaam ouder worden
blaas de moedeloosheid uit je oren
en lach de spiegel in scherven
wordt de oude mens geboren
wanneer het geheugen gaat zwerven
stram van leden maar nog vol geest
ik ben nog nooit zo jong geweest
grijs haar…
De overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
936 Moet daar ergens liggen
een niet te schatten afstand
verdwenen achter de mist
Turend in het grijs
lijkt alles ver weg
maar toch dichtbij
Gedempt klinken geluiden
een stem roept vervormd
onbekend toch bekend
Ik stap in de dichte nevel
onduidelijk nog hoe lang
deze vaagheid duren zal
Maar elke kleine stap
weer een stukje verder…
Doelgericht
hartenkreet
2.4 met 14 stemmen
1.559 In een zuivere doelgerichte
beweging, dook hij voorover,
vanaf 38 hoog, de toren, die
hem naar boven zoog, voordat
hij zou eindigen in een knallend
visueel festijn; in de spontaan
felle tinten, rood, met hier en daar
wat grijs; hij…
Uit een voorbije droom
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
765 zacht geeft grijs
contouren prijs
nog kleurt het licht
geen perspectief
traag kolkt stoom uit
een voorbije droom
ze waren weg
verdwenen in nevelen
van verloren tijd
ik was ze kwijt had geen
besef van liefde in een
troosteloze gelijkvormigheid
met blote handen
streel ik nu de vormen
uit vervlogen tijd
voel in warmte weer de
kleuren…
blauwe cirkel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
601 omdat ik, al jaren ouder
heel diep slaap
met licht
uit ogen
zal ik de wereld niet meer horen
geen groet voorbij aan jonge knoppen
in het klokraam van het water
hoog
of grijs gerand
zoals een rivier die reizend wrijft
tegen de ochtend
en het gewonnen gezang bundelt
tot woonst van wijsheid
veelstemmig en gevleugeld
diep…
geachte confrère
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 zie hier het bewijs
want zoals u ziet
is dit gevaarte onderhand
al grijs bejaard en is het spek
verhard tot steen
mijn cliënt hier in deze stoel
schudt zijn hoofd en grijnst
mismoedig daar de fondant
zijn gebit naar
een zeker gebod verwijst
hoe minuscuul is het feit
dat bedrog geen wijsheid kent
en dat uw betoog als een fuga
de getuigen…
Vele handen dragen
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
956 jouw hand, mijn hand
vele handen
ze kunnen iets bereiken
handen bij elkaar
bouwen rotsvast
beschermende dijken
een open hand
zaait bloemenvreugde
tussen ’t weidegras
schenkt een zomer
wenkt glanslibellen
naar een grijs moeras
een verzameling
van gestapelde stenen
wordt een steunpilaar
jouw hand, mijn hand
vele handen
ze…