959 resultaten.
niet te beschrijven
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.945 Niet te beschrijven,
zo heerlijk puur,
die intense passie,
fonkelend vol vuur,
Die flikkering in je ogen,
de hunkering naar meer,
het vinden van herkenning,
onze harten slaan op en neer.
Dan glijden handen over elkander,
het andere lichaam reageert bekend,
onze tongen smelten ineen,
beminnen met intens veel temperament.…
Zintuigt gevoel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 ik zag gezichten
haren ogen en oren
fragmentjes lachten
mij geluidloos toe in
herkennend begroeten
hoorde woorden
bewegen in monden
uit talen die er
niet meer toe deden
in hartelijk ontmoeten
waar elkaar
raken verbinden is
van hart tot hart
zintuigt gevoel op
heel eigen wijze apart
in archaïsche
beelden deelden
wij geschiedenis…
Religie schraalt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
458 ieder lijkt te gaan voor
alleen de eigen plek
leiders raken
meer in diskrediet
de door wetenschappers
uitgestippelde wegen
kennen zij ook zelf niet
wij zijn het
houvast verloren
met het neergaan van
de toren is de richting
naar boven vervlogen
nog is er die blik
de warme hand en
schouderklop van
een echte hoeder in
herkenning…
De twijfelzaaier
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
543 Het is een karikatuur van 'hetzelf',
een portret aan een smetteloze muur,
verbeeld aan de spijkers van herkenning
van nog te bouwen luchtkastelen.
Saudações de Lisboa (3)…
Liefde in gebed
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.890 Geef me rozen, champagne brut en muziek
een engel, oesters, aardbeien en magie
Geef me een tong, lippen, een lijf, warm en hard
een blinddoek, woorden, zoet geil en zacht
Geef me een hand van lief streel en straf
een oog van herkenning een sensuele kracht
Geef me boeien en sla met een zweep
neem me overal en neem me steeds meer
Geef…
winterse taferelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
763 kerstbomen verlicht,
de flats, de lofts
huizen en appartementen
zonder sneeuw of ijs
al is de tijd correct
ligt de stad verlicht
het einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn
de herkenning…
winterse taferelen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
718 kerstbomen verlicht,
de flats, de lofts
huizen en appartementen
zonder sneeuw of ijs
al is de tijd correct
ligt de stad verlicht
het einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn
de herkenning…
Winter o6.2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 als
Eenzame springbalsemien openbarstte
Condens wordt rijp
Rusteloos ligt de mist op 't weiland
Argeloos trekt de zon erover
Bizar, zo'n oplosbare natuur
Staand, roerloos, temidden van
Tijdloze monumenten, een
Ik-persoon, omringd door meta-versies
Consensus toetsend, concluderend:
Kraanvogels dansen, koeien verblijven
Streken herkennend…
Omringend stilleven
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.143 De schoonheid te herkennen
Waar je nooit bij stil staat
En normaal gesproken
In de dagelijkse sleur
Onachtzaam aan voorbij gaat
Een moment voor mezelf
Even alle zorgen kwijt
Even geen gevoel voor tijd
Maar voor de natuur
Het mij omringende stilleven
Rustgevende schoonheid…
Nick
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.363 Mijn handen hebben zacht
de jouwe aangeraakt
en ik vond vol verwondering
herkenning in het hart
alsof de leegte slechts
gewacht had op jouw naam
ik rende schreeuwend
over naakte toppen
radeloos je adem na
die nevelde langs zuchten wind
in mijn gevoel stormde
de echo van jouw leven
blind heb ik gezocht naar licht
achter je neergeslagen…
"Ademtocht "
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
1.899 Vanuit de blinde
zijde van elke gelijkenis
uit dit spiegelbeeld een
vrij perspectief te halen
in herkenning opgelucht
te kunnen ademhalen.…
De grote jager
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 Ik meen de grote
jager te herkennen. Ik volg hem in zijn vlucht.
Hij stijgt uit boven de wapperende driekleur op
het hoge huis, vliegt hoger en hoger.
De verkenner ziet
op zandgrond gebouwd
het hoge huis…
Druppelt regen in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
710 Duisternis dimt nacht tamelijk zacht
in een dromend woorden onderkomen
misschien een schim, in hem de ziel
zou deze twijfels thans herkennen
of toch een dweil, met tegenzin
die nog zijn grenzen moet verkennen
vermenigvuldig zinloos zwijgen
verlegen inhoud, het hart paraat
we gaan naar huis, doorbreek de stilte
schaduw der liefde, aangelegen…
Berusting in Hoedanigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
356 Ik zoek niet langer naar de bron van agressie
om haar te bevechten,
maar om haar te herkennen
en niet mee te nemen.
Wat ontbloot werd,
heeft hier geen macht meer.
Niet omdat het is verdreven,
maar omdat het niets meer te eisen heeft.
In die verstilde berusting
vind ik troost —
niet te koop,
niet te bewijzen.…
zoiets als lucht
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
618 zou ik daar
de stilte kunnen tekenen of erin verdwijnen
met meer dan mijn ogen alleen
zal ik mezelf aan de grens herkennen
in het weten dat mijn hart heftig
klopt
(liefde veroorzaakt pijn)
wanneer ik naar een laatste wens
word geschopt door de hongerige tijd
die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft
ziltig in waarheid,…
- De grote lijnen -
netgedicht
3.9 met 46 stemmen
593 De grote lijnen,
die men dagelijks niet voorziet, schuwt,
zweven in avontuurlijke kringen,
herkennen het verhaal,
lanceerden een virale campagne
één van de touwtjes trekt scheef
op deze manier,
meters diep ingegraven dwarsbalken,
die de kraan mocht tillen
trachten gebruikt 'besmet'
allerleukste prijzen te winnen
heeft het totale gewicht…
Doodgewoon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
662 Als gevoelstijd bij het verouderen
alsmaar sneller gaat, de natuur de
innovatie van lijf en geest staakt,
ingeschapen jeugd-illusie van een
eeuwig leven als een kaars uitgaat,
dagen naamloos en gelijk worden,
woensdag herkennen aan ‘t lawaai
van de afvalbak en zondag aan de
grote stilte waarin ik je naam snij,
generaties een flikkerend…
overschotten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 Het is er teveel aan, soms
het onzegbare
(met klompen aan de vingers)
hoe de jonge veulens
alles liggen op te hopen
in het verslijten op heuvels van morgen
en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb
ergens hier waart het in alledaagse gestaltes
het herkennen in de vlakte van de poëzie
hoe het trekt aan het panorama
(het zich tot vleugels…
De voet uit het verleden
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.212 in de luwte van de lindeboom
schrijf ik liefdevolle gedachten
draag een stukje in mijn hart
van de ontmoeting
de herkennende ogenschittering
en vreugdevolle monden
in momentjes van beleven
samen zittend rond tafeltjes
soms als span apart
in een stil verstaan
wist ieder onbetwist
van de tere plekjes, de traan
onder houten binten…
Intieme vrijheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 jouw ogen spreken mijn taal
in een vreemde wereld
kwamen wij met gebaren nader tot elkaar
je lach bracht de sleutel van liefde
wij openden met de charme van vriendschap
in wederzijds herkennen van komaf
vertrouwdheid was de basis van ons samengaan
als wij spreken maken woorden zichzelf overbodig
in samen weten ligt begrijpen besloten…
Waar vandaan toch al die tranen...
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
633 Waar vandaan toch al die tranen,
wat gebeurt er in mijn ziel;
‘k Weet niet wat er staat te treuren
waar het duister binnenviel,
maar ik wil de hoop bewaren,
licht zien in de dageraad,
mensen groeten in het donker,
weer herkennen hun gelaat.…
Grenzeloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
767 Ik weet nu, enkel daar kan ik weten en herkennen,
om nooit ofte nimmer te vergeten.
Ik besef reeds: oordeel en leven waren steeds, al,
immer gekend.…
Luchtballon van bewustzijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 zoveel sterke krachten
uit een oneindige zee
van gedachten en gevoelens
in alle denkbare tonen
vormen en kleuren
helder en zuiver boven drijven
Nimmer ongrijpbaar of gevangen
verborgen of vervlogen
juist intens
onmiskenbaar stralend
als bakens aan de oppervlakte
die telkens beschermen, benoemen, bezinnen, bewegen
doen ontdekken, herkennen…
Het binnenste hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 je kunt slapende waken
je vervelen en bier drinken
een vogel leren vliegen
een orkaan temmen en
insnoeren in je week geworden
ziel, je mag gerust liefhebben
en op je bek gaan, vergeet
niet te reizen naar de uithoeken
waar niemand komt, de kroegen
en kale vlaktes, de weelderige
tuinen met vijvers, de plekken
die je dacht ergens van
te herkennen…
Geen vliegangst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
577 De vele hindernissen dienden mij
het leerde, taal herkennend spreken
de ogen wijder open-, en de blik verdiepte
de wereld werd tot grote school,
vandaag doe je het goed en morgen wellicht beter.…
deel madeliefjes uit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
833 ik deel madeliefjes uit
lees harten in gezichten
bekijk ze beter zie hun wens
onwennig lachen ze hun plichten
herkennen mij als mens
ik zing in plaats van praten
hun melodie dan onvervalst
maak plezier terwijl zij haten
ze hebben vaak niet in de gaten
hoeveel er is vergald
ik dans waar anderen lopen
lichtvoetig zorgenvrij
maak voor hen…
ONDERSCHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Door de allerhoogste bescherming omrand
klinkt evenwel een uitdagende strijd:
"Mensenkind, weest u voortdurend bereid
tot het herkennen van 's Heren vijand."
Een leuke weldoener of engel vol licht:
gedaante van Satan, die zich voordoet
als vriend met beloftevol vooruitzicht.…
Jouw zwijgende stem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 De dood heeft onze liefde
onafscheidelijk gemaakt
omdat je in mijn hart woont
is er geen afscheid of vaarwel
het blijft in de herkenning
je leeft gewoon in mijn herinnering
jouw andere stem tekent mijn rivieren
blijft bestaan in mijn levensmaanden
verwelkomt mijn nachten
ademt in serene sfeer
en laat jouw doodse zwijgen
niet ongehoord…
Ontmoetingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 We ontmoeten in herkenning,
van wat gekend wil worden.
Noem het stille verlangens.
Geluk, dat onnoembaar is.
We ontmoeten elkaar opnieuw,
omdat we niet bewust waren,
van wat onze verlangens zijn.
We komen elkaar weer tegen,
alsof we vreemdelingen zijn,
die ondanks verschillen,
toch ontmoeten willen.
Daarna treffen we toevallig.…
het kleine jochie uit mijn dromen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.447 mijn ogen lazen je
m'n handen schreven
je een welkom toe
ik was op zoek en jij
passeerde me heel even
je draalde en keek om
een glimlach en herkenning
in de regels op papier
was je maar hier dansten
de zinnen, het was al zo
vertrouwd, we konden niet
meer aan iets nieuws beginnen
je gaf mij handen
in een opening naar jou
ik zag…