2123 resultaten.
Voor Altijd Gedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.207 de schade was
onherstelbaar, zijn trots gekweld,
zijn lot onomkeerbaar.
de laatste sigaret, voor altijd gedoofd!
opgelucht nu, de bevrijding gevonden!…
Vruchteloos
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
771 1966)
Zoeken naar de zin, de reden
van ons bestaan
hier op aarde
Gelijk aan speuren naar sporen
nooit uitgelegd
Vergeefs, dus serieus zonder zin
als 'geoloog
zonder waarde'
Onafgebroken slechts op zoek
doelloos gevecht
In een speurtocht zonder kansen
nauwelijks respect
niets vergaarde
Slechts steken en muggenbeten
door 't lot…
Ver(lost)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
863 al rennend en vliegend
kleurt mijn leven
in alle snelheid
dezelfde donkere cirkels
na iedere hoek komt
weer die identieke straat
als net tevoren
het zweet verdwaast
in de verte kleurt het groen
waaraan ik me vastklamp
doch blijkt het 'n doolhof
van dorre bladeren
waardoor mij niets anders rest
dan mijn eigen lot in handen te nemen…
Zonder controle
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
484 Net toen alles onder controle leek
sloeg het noodlot weer toe
altijd dichterbij dan verder weg
onvoorspelbaar als een voorspelling
onbeheersbaar als een natuurramp
Meegaan in de vloedstroom
van onrust en negativiteit
is primair de reactie
evenals vechten tegen het lot
dat altijd een sterkere vijand is
Ben je een controlfreak
in het diepst…
Met de riemen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Kopje onder ga ik
In de woelige golven
Van de niet afzienbare
Levenszee - niet voor de
Eerste keer, zeker niet,
Zo vaak al is het kolkende water
Over me heen gespoeld -
Terug naar hoe het zo veel jaren
Is gegaan, misgegaan, onder water
Geduwd door anderen en door het
Lot dat het leven mij had beschoren
Wil ik niet, wil ik nooit…
Iisfretter*
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
787 's-Ochtends eerst een appel om op te starten
Gewonnen Elfstedenkruisjes: zeven
Door heel hard schaatsen en te beleven
Er compleet voor gaan, zonder lot te tarten
Een schaatsheld die wist van de hoed en de rand
Gaat 't schaatsen volgen vanaf de bovenkant
Jeen van den Berg; 8 januari 1928 - 8 oktober 2014
*Elfstedenrijder…
Onttronen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
739 macht stinkt
oorlog nog meer
vieze spelletjes
schaamteloos uitgevoerd
gevangen uitgebuit
uitgehoerd
gezag denkt alleen maar
met z'n pik
waar kan ik 'm insteken
ze geven toch geen kick
niemand wordt er uitgezonderd
man, vrouw, kind, hoe het ook zij
getekend voor het leven
voor vrouwenleed begrip
verstoting voor de man
dat is ook het lot…
Ivoren wachters
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Subtitel: Resignatie (=berusting)
Twee decennia en vijf
vaak lastige en lange, rare jaren
Jij stond stil, terwijl de tijd op stoom was
en ik jouw lot bitter gadesloeg
'k Zag jou lachen, veel meer schrijven
vervloeken en ketteren
maar uiteindelijk
met mes tussen jouw ivoren
wachters glansrijk zegevieren...…
De vlakte kaalt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
823 de kersenboom was vaag
geen tak draagt nog
het prille groen
zoals na bloesems lente
de vlakte kaalt
ooit grepen handjes
naar verboden vruchten
ruiste wind de rijpheid
die alleen de vogels lustten
en ondeugd toch de kersen haalt
in horizon is
nog herinnering
de stam niet uitgegraven
misschien dat nieuwe loten
hier ooit weer kersen…
Keihard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 Een verkeerd begrepene,
een door het lot gedrevene,
Op voorspraak van hen
die het kunnen weten
tot de nek volgestopt met
-dol, -xat en -ine,
Knalt ze keihard haar
radeloze kop tegen de
gecapitonneerde bruinlederen
wand van de isoleer -
Bij iedere beuk
komt ze alleen zichzelf
nog tegen, al weet ze
niet meer wie dat is,
Want de…
Hoopvol
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 We kunnen toch mekaar omringen
met zorg en liefde zoals ‘t heet,
want enkel klagen helpt niet leven;
een beetje moed en dapperheid
kunnen toch mensen vreugde geven
waar angst en droefheid deze tijd
ons lot bepalen. Durf te kijken
naar schoonheid in het lentegroen,
naar alles wat ons kan verrijken
en zo iets hoopvols rond je doen.…
Gedichtenhemel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 een hemel is
waar zielen vertoeven
na de dood of misschien
ook ver van hun lichaam
kan dat alleen maar de poëzie zijn
de ontmoetingsplaats
van levende zielen
met oude zielen
wier pijn niet meer hier
en nu bestaat maar
als evenbeeldig lot…
De vaandeldrager
netgedicht
4.8 met 62 stemmen
1.662 Marcheert trots en vastberaden
voor de troepen uit,
staat hoog in aanzien bij het gilde
het lot was hem gunstig gezind,
zijn moed meer dan een pose
want minder of niks kan hem deren
met vermeend ontzag draagt hij
zijn vaandel over zijn schouder
om een ieder te imponeren
alleen een pluim was nog nodig
voor zijn faam en op zijn hoed…
In memoriam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
719 Moeder is niet dood
ze groeit voort
in al haar kinderen
en 't bloeien van die loot
geen snoeimes
kan 't verhinderen
het navelkoord
ten tweede maal doorsneden
maar moeders streng bloeit voort
in 't diepste van ons leden
haar vergeten
zal niet gaan
want bij het in de spiegel kijken
zien wij voortaan
omdat we veel op haar gelijken…
Eindige stad
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 (ooit stapten we steeds
hoger. tartten we het lot)
nu de schriften zijn
geschreven. de bladen glad
gewreven. de boeken
dichtgeklapt. boven op het
belfort. door het kijkgat van de
toren. wachten we op het
slot. speuren we naar U,
God…
LAIS CCLXXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Hun lot wordt last
die niet meer weg wil gaan. Is toekomst iets?…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Nu je mijn aandacht hebt
geen hoogte, maar wel diepte kent
bewonder ik je des te meer
gevallen blad
De herfst bepaalt jouw lot
Je mag met duizenden tegelijk
ons weemoedig maken
We hebben je bloei zo lief gehad…
LAATSTE WIL VAN ALEXANDER
poëzie
4.7 met 29 stemmen
2.488 Dat zij de kittel van het goud,
het veile, in hun ziel verslaan
en zuchten om hun eigen lot
en niet om mijn verloren gaan.…
Waar het zaad gedijt?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
456 de wilg vlecht z’n loten
met lemen wortels in het gras,
de uilen vliegen uit de
kaalste jaren van ons weg,
angst wordt stilte, wordt
houterig zonder enig overleg ,
waar de stam, zich vertakt
tot jonge biezen overgaat
tot pijn in elke nerf, de
wellust overgaat tot overdaad.…
Ademen uit zelfstandigheid
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
752 We zijn de vrienden in een lot, we zijn van een gelijk ras,
de een gebogen in z’n denken waarin hij het meest gedijt
de ander vlecht de loten met lemen voeten in het gras, we
drinken uit dezelfde wijsheid en ademen zelfstandigheid.…
Het vloeit door ons heen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 de ander vlecht de loten
met lemen wortels in het gras,
nectar vloeit uit kristalen wijsheid
te ademen uit zelfstandigheid
zijn we vrienden in een lot?
zijn we van een gelijk ras?
krom gebogen in z’n denken
waarin hij het meest gedijt?…
Levensrecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 van de boom waar de stam
zich vertakt, hars de wonden dichten laat,
terwijl haar littekens zichtbaar blijven,
geen beknotting van het recht in wat we
zijn, tegen de stroming in, waar alles
zich aan hecht, worden nieuw ontsproten
loten immuun, voor alle onrecht aangedaan,
is dat waar ons levensrecht voor staat?…
Eindelijk begint het einde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.008 We zijn toch allen beschoren
ons lot van eenzaamheid,
wat zal mij de werkelijkheid storen
We zijn toch al lang verloren
vanaf we zijn geboren
Niemand kan ons aanhoren
en uiteindelijk begint alles...
...opnieuw van tevoren…
Bijna dertig
gedicht
3.2 met 51 stemmen
16.976 Jij beweert van niet
maar toch zijn die kleine rode adertjes
definitief geworden op mijn been
- jaarringen na het derde lot -
en ook de groefjes in mijn buik,
als ik er wat zonnecrème op wrijf
denk ik wel eens terug aan mijn benen
en mijn buik van toen en
aan mijn klein overbodig behaatje
dat er toen eigenlijk alleen maar was
om door jou losgeknipt…
"De Ontsluiering"
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
1.579 Door het lot versneld
kwamen gevreesde woorden
eindelijk over mijn lippen.
Vol vertwijfeling keek jij me aan.
Je sloeg je ogen neer,
tranen biggelden langs je wimpers.
Toen je weer opkeek
was dat niet naar je vrouw,
maar naar je aanstaande ex.
Ik voelde jouw pijn
in elke vezel van mijn lijf,
zó herkenbaar ...…
Het Bronzen Raadsel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.057 Een ongekozen lot voor haar, boordevol levensvragen.
Beschermd onder onschuldige en zuivere dekens.
Duizenden heksenogen kijken tegen de ingewijde maagd op,
terwijl ze de Opsafortis in het geheim onder haar hoede neemt.…
Soms weet ik echt niet meer
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
596 Laat ons dus maar proberen toch te spreken
al is de onvoldaanheid ook ons lot,
dat leerde zelfs al Plato in zijn preken
over de schaduwen daar in zijn grot.…
De ware
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.274 Ik geloof niet in je bestaan
ik ben ook niet op zoek
ik heb wel van je gehoord
het gelezen in een boek
men zegt je loopt daar
ergens in het rond
maar ik geloof van niet
sta met m'n benen op de grond
en dan heb je nog iets
dat men noemt het lot
maar ook dat geloof ik niet
bepaal m'n eigen slot
maar als ik op een dag
jou daar dan…
de laagste tonen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
689 mijn hoofd bloedt
dieper dan ik kan verdragen
en in de morgen
wanneer de nacht is uitgeademd
verwekt mijn lichaam de schimmen van schuld
zo machteloos en ongezien
de smaak van dood
spuugt metaforen, bekende stemmen
doorheen het veld van zwarte dromen
buiten leeft de dag
en ergens, ik weet niet waar,
omspant het lot mijn ziel…
Uitgekleed en ontdaan
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.241 Uitgekleed en ontdaan
Een ouder wordende geest;
iedere hamerslag van het lot
bracht hem dichter aan de rand
van zijn bestaan;ongemerkt
wat afwezig,soms gemakkelijk
leunend op zoek naar geborgenheid:
wereldvreemd,grenzeloos als water
kwam de eerste omslag,herkenbaar
afwezig:verlammende gedachten
probeerden zijn zucht naar vrijheid
aan…