9768 resultaten.
Oud en vertrouwd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.876 Ogen ontdekken oude verten.
Kijk zie, ik ben weer
Terug in de zomertijd.
Gras wordt besproeid,
Een geur van de echo geeft
Zonneschijn op ’t gordijn.
Er is slechts een zijn.
Onze huiskamerdeur zucht
Een hunkering naar morgen.
Open en weer dicht.
Gerinkel in de keuken, buiten
Hen die nog wel mogen.
Verlangen is mijn deken.…
Oude rockers
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
553 uit een andere tijd die
weer reikt naar vintage
retro en authenticiteit
een cyclisch modebeeld
dat het gebrek aan
eigen inspiratie weer
eens loepzuiver deelt
waar nostalgie
in poets en blink een
lege ziel verbeeldt omdat
vernieuwing jammerlijk ontbreekt
kentering is bij
lange na nog niet in zicht
de kuddes grazen weltevree
oude…
oude kerk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
783 in de holte van een torenspits
een kreupele kroon in de mist
glipt de duif door een kier
het gebinte kreunt onder een dunne mantel
trefzeker als de naald van een kompas
strijkt de duif neer in de afdruk van een rubberzool
ribbels in een vlies van slijk
herinneren aan de gebochelde dwerg
die schichtig maar sluw
achter orgelpijpen wegduikt…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Aarde, over-oude, ik ben van u gescheiden.
De oog-appel van de nacht doordraait mijn hoofd;
de geur verwaait der overkaauwde weiden;
de tand verleerde 't raspen van het ooft.…
Een oude jongeman
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.383 Hij zag haar zich ontkleden bij het meer
Haar lijfje een en al beweging
Hoe fraai was dat in zijn beleving
Al wist hij zijn conditie klote weer.
Frustrerend om daar zo staan loeren
Zijn rampenjongeheer echt niets meer waard
Die rottenis door ouderdom verklaard
Dus nooit meer hoeren en/of snoeren.
Kort zag hij zich weer als een jonge hengst…
Het oude Caïro
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
762 Nadjib Mahfoez, auteur
zag het oude Caïro langzaam
verdwijnen. In 1988 ontving hij
de Nobelprijs voor Literatuur
Hij schreef, schrapte, corrigeerde
Concentreerde zich op de
geheimzinnige mierenhoop-van-mensen
in Caïro.…
Oude Pekela
snelsonnet
2.5 met 13 stemmen
1.917 Als kleine helden zijn ze hier ontvangen:
Ammar en Sara zijn weer bij mama
En mochten terug naar Oude Pekela,
Al zou ik naar zo’n plaats nooit terugverlangen.
Dus wat er straks gaat gebeuren laat zich raden:
Ze krijgen heimwee naar de ambassade.…
Oud en Nieuw
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
756 Er staat een koffer in de gang
klaar om mee te gaan
naar het verleden
heden
tikt twaalf slagen
toekomst spattend
uit de hemel
knalt tevreden al het oude
naar beneden
nieuw brengt hoop
op beter weten
tijd om te vertrekken
wie of wat
weegt de bagage zwaar
het avontuur begint
zoals de reis
van vorig jaar
met allerbeste wensen…
het oude huis
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
761 de stenen fluisteren hier
dat ze nog oren hebben
en jarenlang de tijd
met luisteren hebben verbeid
het kraken van planken
verraadt dat niet alleen de muren
zich uren hebben getroost met
wat maar des mensen kwam
ik zit in mijn oude zetel
en aanhoor in mijn hoofd
wat met weinig rucht verteld
mij tot ware bewoner maakt
omdat het zo hoort…
oud verlangen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.849 Over haar droom ik zonnige dagen,
en nachten zonder te slapen.
Lieve gedachten die ik bijeen zoek, raap -en
haar stuur met onzichtbare vlagen.
Door zeeën, rivieren en wolken opzoek
Naar haar, de prinses, godin
Van mijn ongeschreven boek.
In haar ogen herken ik god -In
Haar pracht raak ik verloren.
Zij is boven de…
Als ik als oude schildpad.....
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.290 Als ik als oude schildpad
de boel naar binnen trek
dan denk ik ach hierbinnen
zit ik niet zo gek.
Ik denk dan dit is veilig
in mijn toffe huis
en als ik niemand zien wil
geef ik gewoon niet thuis.
Ze kunnen gaan staan kloppen
boven op mijn schild
maar je komt slechts naar buiten
als je dat zelf wilt?…
Oude Bloemkolen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Op sterven na dood
Twee verlepte bloemkolen
Net te verdragen…
de oude mannen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 er is een kind geboren, wij staan rond de wieg
iemand snikt en iemand fluistert wat lief
wij zijn oude mannen en onze baarden hangen laag
wij dragen zware jassen en honger in de maag
dan geurt het gebakken brood en stappen wij
de kamer uit wij nemen plaats rond de kachel
en praten voluit
lepeltjes en kopjes rinkelen en er valt suiker
in…
Oud Antiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Men weet het present, waardig, maar in wezen niet daar
Die ziel zoekt een uitweg in het breken van oude grenzen
Ze stijgt omhoog, klapt schokkend tegen ‘t ronde hemelruim
Tuurt omlaag, valt in een diepe zee, angstig, grijs en grauw
Zijwaarts tuurt grijnzend een blik in cynische toverspiegels
Vanaf de overkant, puur en lonkend, oog in oog met…
De oude minnaar
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.183 Wellustig monstert hij
haar vormen
in het schaarse
avondlicht
Voelt het vuur
van al zijn zinnen
Maar ook die
verdomde jicht…
En dag was oud.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.159 En de dag was oud.
Vervlogen roem is verdwenen.
In alle eenvoud
geniet hij van deze momenten.
Ervaren door de ouderdom.
Bekijkt hij 't leven andersom.
Hij plukt nu wat moed uit z'n jonge leven
Toen alles nog ging zonder beven.
Rust is nu zijn uitgangspunt.
Gedaan met nog een stunt.
Het leven waardig beleven
Is nu zijn streven.…
onder oude mantels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 onder oude mantels
geurt aarde in het verborgene
waar land langzaam groeit
in beschutting van veréénzelviging
vogels doorvliegen in
middag van eeuwigheid
eenden schuilen
in rietkragen van golfslagen
en wijde armen om de hemel slaan
ze telt de diepste gedachten
in het één gevouwen licht…
Oude vrienden
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
3.522 Wijs genoeg voor desillusie
en daarbij nog prettig dom
en vol van
gematigd verlangen daarom.
Tussen wanhoop en dwepen
zijn we drinkende vrienden
die met iets meer distantie
van elkaar weten.…
oude wilgen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
569 Na de regenbuien wordt
de zon weer warm
bewonderen de knotwilgen
hun jonge scheuten
en zij hun snottebellen
langs rijen groene sloten
er welt water uit de oude
holle lijven en schikken de
plooien glad laten de dag
zich tooien door het dak
vertellen hun noden in
veerkrachtige taaie loten
die de moede lichamen trekken
diep geworteld in…
oud zeer
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
771 een paar flitsen
vormen de leegte
van morgen
ik had het diep
verborgen
je kent dat wel,
ooit als verloren
aan het daglicht
onttrokken
mijn gevoelens zouden
vervreemden
opdat alleen het verleden
mij zou lokken…
Oude Maas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.462 mijn pen lijkt vaker, misschien wel
liever terug te willen schrijven dan
vooruit
vloeit vandaag naar een luie bocht
in de Oude Maas waar een kleine
jongen met zijn vader zit te vissen
terwijl de tijd rond de vertrouwde
stek tussen de koeien in het gras
weer net zo traag als toen verloopt
ja, waar het simpel geluk van ooit
nog…
DE OUDE BREVIER
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.862 Als zorgen mijn harte verslinden,
als moeheid van ‘s werelds getier;
dan zoeke ik weerom de beminde,
dan grijpe ik de oude brevier.
o Schat ongevalster gebeden,
brevier, waar, in ‘t korte geboekt,
Gods woord, en Gods wonderlijkheden,
nooit een ongevonden en zoekt!…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 in de avond als het duister de bomen verdicht
lopen wij weer het oude pad dat wij liefhebben
altijd weer naar het terug van weleer
de stilstaande maan boven het water
dan zijn de woorden gezegd en is de stilte verstijfd
in een zilverblanke kuil waterdruppen druppen
het licht vast onder de bomen en wij
wij staan te luisteren naar de stemmen…
Oud buiten
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
765 Daar zit hij weer buiten
op zijn schaduwplekje
de wind waait wit
door schaarse haren
zijn ogen staren
in de verte, leeg
de oorlog, zijn kinderen
zijn allemaal overleefd
de wereld is allang
te ver weg voor hem
hij is bij al zijn doden
al bijna in het niets
straks
gaat hij weer naar binnen
naar zijn vertrouwde stoel
het enige verschil…
Oude meester
snelsonnet
4.0 met 25 stemmen
2.859 Met zijn tot op de draad versleten tas
Vol met vergeelde leerboeken en schriften
Betrad de half demente en geschifte
Docent met frisse moed opnieuw de klas
En vroeg de schooljeugd na een jaar of zeven:
“Jongens, waar was ik ook al weer gebleven?”…
oude stenen
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
644 als ik drijf op de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
maakt het ademen diepe sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door het sterven ben aangeraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene word gelaakt
neen, de ziel is gedwongen verborgen
toch bouw ik op oude stenen
zij vormen…
De oude van de berg
poëzie
3.7 met 12 stemmen
3.220 ‘k Heb eens gedacht: de tijd zal komen,
Dat Poëzie heeft afgedaan; -
’t Is uit met mijmren en met dromen,
Geen zang of zucht kan meer bestaan; -
Of zal de kunst het veld behouden,
Zij spare ons grotten, klippen, wouden,
En minneleed en dweperij, -
Wil ze in de branding niet bezwijken,
Zij moet met kennis zich verrijken,
En volg’ het weten van…
oud strijder
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.287 speels en bedaard schrijf ik jouw geest,
in ieder lied dat mijn hart verlaat.
ik schrijf alle dingen die ik aan jou lief heb,
maar voor iedere symfonie waar ik jou in voel
krijg ik een stilte terug...
...waarin ik verdwijn
vroom en bedeesd schilder ik jouw gelaat
in iedere wolk die te zien is.
alle dingen die ik aan jou lief heb
maar…
oud geluk
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
690 oud geluk dient eigenljk
onaangetast te blijven
veilig achter glas in een vitrine
van het museum van gedane zaken
want als je iets moet koesteren
als een museumschat
dan is dat het geluk…
Oude hond
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
2.366 Blijf nog even bij me
Nog even samen- voor altijd
Ik zal je ondersteunen en verwennen
Alsof ik dát moment vermijd
De hond en ik
altijd samen- voor altijd
Twee zielen één gedachte
Volop genoten- van niks geen spijt…