989 resultaten.
We schoven in rangorde op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Gedachten aan haar zijn in mijn rimpels blijven hangen
ik kijk de dag nu aan, om desondanks toch verder te gaan.…
Het Wad.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Ik heb niet veel nodig om leeg te zijn,
het noodzakelijke is gelukkig weinig,
de zonnespiegeling is vol genoeg,
ogenschijnlijk geen rimpels voor de boeg,
des te meer te kijken vanuit een tolerant
gevoel vanuit het niets waarin ik
moeiteloos in onderga, alhoewel
daarvoor staat het doel niet garant.…
Bevlogen kunst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 waarmee ze boetseert en verft iedere dag
van recensenten kreeg ze een goed verslag
haar kunst was te zien tot diep in de nacht
dat ze niet alle opdrachten meer vervult
het penseel af en toe naast zich neerlegt
en de natuur even met haar ogen schetst
vind ik niet erg, ze is lief en heeft geduld
met haar handen had ze alles al gezegd
de rimpels…
MOONIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 De maan neemt van de maan
in het rimpelende water een foto
als herinnering voor later –
vergeelde ex voto.
Het gestolde nu.
O Greta Green,
bewaar de aarde
in je kwade vuist
als je liefste knikker.…
Sacrosanct
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
565 Als anarchie van cellen
leidt tot röntgenstralen
worden negatieven
rimpelende vellen
tegen een muur
van helwit licht
leggen zij de fatale
massa in spookachtig
donker bloot
Doktoren dicteren
de casus gestaag
even exact monotoon
als piloten en vellen
hun genadeloos oordeel
over knieën en heupen
galactische borsten
en…
De vorm van de vloed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
423 Het zoekt de laagte, wijkt voor rotsen,
een rimpeling die langs de oevers spoelt.
Traag en breed door vlak land,
dan weer wild, schuimend
door een nauwe kloof.
Het draagt de bladeren, de boot, de tijd.
De stroom kantelt,
is nergens thuis
en overal tegelijk.…
Het wordt avond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
370 De dag openbaarde haar geheimen;
Ze vielen niet in goede aarde
Wel een dorre grond in sappen zuigen
Het wordt avond
Rimpels verweren het gelaat
De angst van zinsneden
Omgangsvormen in klokken luiden
Zwak weerklinkende woorden
't Onweer staat klaar
Hagelstenen vallen
Vernielen levensmoed
Onrust kiest het hazenpad
't Evenwicht strooit…
als je terug komt
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.100 iedere traan die ik om je heb geweend
zal ik omzetten in tranen van geluk
iedere bevende zucht van smart
zal ik veranderen in een juichkreet
ieder gebroken venster van je ziel
zal ik met liefdevolle handen helen
iedere rimpel die zich groefde in je gelaat
zal ik wegtoveren met mijn kussen
iedere glimlach met pijn beladen
zal ik ombuigen…
Hoogtij
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.833 Tussen haar hand, klampend aan de helm geheven
en het in haar voetlijn rimpelende zand
licht zijn diepzee op.
Haar kleed verschikkend neemt hij haar in golven
en zijn dalen is dat van een zeekat
tot inktpaars verschrikkend.…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 Maar aan het einde
van het muurtje wordt
alles weer grijs op zwart,
mijn handen gaan weer
wennen aan de stilte
van een koude nacht…
traag wervelen mijn tranen
langs oude rimpels
op het eenzame
en verlaten pad.…
postmodern
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.378 Quantum oergedruis
siddert nog tussen de tenen
van de tijd en in de oksels
van melkwegstelsels
Weerkaatste materie
gestolde energie druppels
dartelen tussen de rimpels
van hun waarschijnlijkheid
Het niets van Nietzsche
lost op in quark gelei
maar pas op voor wormgaten
in de snaren van de nietigheid
Werkelijkheid is pure wiskunde
geworden…
Hoogtij
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.011 Tussen haar hand
klampend aan de helm geheven
en het in haar voetlijn rimpelende zand
licht zijn diepzee op.
Haar kleed verschikkend
neemt hij haar in golven
en zijn dalen
is dat van een zeekat
tot inktpaars verschrikkend.…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 Het was nog vroeg nog volop licht
aan het strand speelde de wind met het zeegezicht
dat als een diamant fel schitterde hier
waar meeuwen vlogen over de eenzame pier
die standvastig uitkeek over de rimpeling
van het water, kleine golfjes ving
op dit mooie uur, het gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide…
dan liever oud
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.054 m'n spiegelbeeld is gul met rake klappen:
haren groeien niet meer overdadig
rimpels in 't gelaat zijn ruim voorradig
de broekriem heeft het punt bereikt van knappen
waar is nou die godenzoon gebleven
de tand des tijds blijft onvermurwbaar slopen
en zal mij weldra tot een knieval nopen
toch heb ik de moed niet opgegeven
er dagen mooie feeën…
Festivalitus
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.558 hier en daar
wat dronken gelal
ze vormen
een hechte groep
te horen
aan hun uitbundig geroep
normen en zeden
vervagen
toch hoor je niemand
klagen
de sfeer is uniek
uitzinnige massa
een hartverwarmend publiek
af en toe wat heisa
een contrast
tussen jong en oud
wordt hier vergeten
iedereen is ermee vertrouwd
pukkels of rimpels…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Ongrijpbaar en herhalend rimpelen
kreten zich langs versleten naden,
schaduwen op de muur vormen
een vreemde en groteske parade.
Mijn lichaam laat ik zakken
in de wurggreep van de nacht,
de afstand tot mijn blauwe lippen
is door het scheuren van mijn tong verzwakt.…
De herfst van ons leven
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.392 Wij zijn in de herfst van ons leven
jij verliest je haren en wordt grijs,
ik word kleiner en krijg rimpels
maar samen zijn we (eigen) wijs.
De tijd heeft ons veel dingen geleerd
die we vroeger niet hebben geweten.
We leerden lief te hebben
zodat we het nooit meer vergeten.…
Een scheepje van papier
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.999 Geen rimpel in het watervlak.
Tot in een bocht een tak
de weg verspert
"en 't schip te pletter slaat
op deze klip".
Dit schijnt een beeld
te echt en groots
voor een scheepje van papier.
Maar denk aan 't kind
dat in zijn boot
de wereld zag.…
Ik kijk naar je (Papa)
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
942 Rimpels, bijna als onneembare groeven,
trekken hun sporen op je oude gezicht.
Ze zijn gaan tellen voor je: De jaren,
alleen de tijd had jij nooit in de hand.
Maar je kon wel van het leven proeven,
ieder moment was voor jou een gedicht.
Ik kijk naar je, zoals je voor me zit,
je schouders en rug zijn iets gebogen.…
Hartklap I
gedicht
2.5 met 35 stemmen
37.265 Ik schonk mijn oma hartklapkoffie bij het langzaam
verbloeden van haar stoppelschedelige antimakassarman:
zijn bolknak paste niet in haar rimpelige pruimemond.
Het Beste las hij bij een bruine schemerlamp.…
Stormachtige wending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
754 Regenplassen rimpelen
redeloos in richting.
De stappen die ik zet
zijn zonder bestemming.
Ik zet ze om te hopen
te geloven in wat loopt.
Kon ik maar de hoek om,
voorbij aan dit pad
een wending nemen
die me juichend ontvangt.…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 .-
Een spade dragend, het gelaat doorkorven
Van rimpels, stapt een stille dodengraver,
Teken van leven, door de hof der doden.…
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 hier is de sleutel van mijn hemel
het stukje Eden in mijn achtertuin
waar vogels vrolijk flierefluiten
tot schemering hun snavels dicht
daar klimmen maagden in de palmen
verschuilen juffertjes zich in ‘t groen
zet de leeuwenbek zo’n grote mond op
dat bange rozen rimpelen in de wind
maar als het botert tussen de bloemen
smeert de klaver…
geitenpad
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
752 De man in het midden draagt rimpels over de vingers.
Gegroefd en doorspekt met eelt zijn de knuisten.
De haren geplakt de schoenen voor de zondag gepoetst.
Handenvol gras en grint uitgestrooid voor de voeten.
Vuurbloemvlinders spelen traag met vaag danslicht.
Het ochtendorkest strijkt de stokken voor de ogen.…
Nacht rust
gedicht
4.2 met 125 stemmen
13.002 Zwart rimpelig en onont-
koombaar drijfzand.
Zo machteloos, verdwaal ik
in herinneringen uit de valkuil
van mijn jeugd,
dwingt Maartse Haas mij
van een smalle rand
en steekt een lemmet
naar mijn ondergang.
Stamelend spreek ik
met doden die mij noden
tot gezellig samenzijn.…
Vele nadelen en één voordeel
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.461 dat is lekker dat kan leuk worden
de overgang heeft toegeslagen
heb eens gezocht op internet
en er wachten mij zware dagen
allereerst is daar het humeur
je bent blijkbaar niet te genieten
je huid wordt droog en slap tegelijk
je gaat rimpelen en krijgt hangtieten
je temperatuur stijgt onverwachts
je begint aan alle kanten te zweten
en wat…
Ouder worden, nou én?
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.414 Wanneer ik in de spiegel kijk,
de zoveelste rimpel weer aanschouw
Denk ik bij mezelf, jeetje mens
wat moet je nou
Je wordt ouder en wijzer?…
rookster
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
908 in close-up
sharon stone
ashly judd
krijgen een vuurtje
en de kijker
staat in vlam
zelfs modellen
worden betaald
om te roken
verkocht op speciale video’s
en ze noemen
dit ook wel eens real life
een ochtendhoestje
gaat wel over
neem nog eentje
vlak voor het ontbijt
dertig jaar later
een vergane schoonheid
gele vingers
rimpels…
De mist
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.596 Wij zien, - een rimpel
in 't licht, - de wimpel
hoog in de mist
voorbij ons drijven.
Daaronder blijven
als weggewist
de vage lijnen,
die weer verdwijnen.
Een horen klinkt,
en van een schinkel
rukt het gerinkel.
En dan verzinkt
alles in 't wijde
vaal uitgespreide
voor ons gezicht.…
Vader zonder moeder
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
569 Vader, die nu opa is,
met grijze, rimpelige handen
die de krant nog amper dragen kunnen.
Koffie over het tapijt.
Vader is zijn liefste kwijt
en daarmee ook zijn wil te leven.
Met het vallen van de post
droomt hij hoe ze hem komen halen.
Het einde van zijn lijden lijkt nabij,
maar tot die tijd
blijft hij maar in zijn krantje lezen.…