802 resultaten.
Laat ons tijdloos zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Oorzaak en gevolg.
Gisteren moet tot morgen leiden.
Zo hebben economen ons geleerd.
We zijn gevangenen van de tijd.
Maar dat de dingen zijn
zoals ze zijn,
biedt ons een andere kijk
op ons eindeloos bestaan.
Die kijk leert ons aanvaarding.
Leert ons rustig onbegrijpen.
Leert ons mediteren en beleven.
Laat ons tijdloos zijn.…
Rustdag in de Tour
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
415 - in reactie op Wim's snelsonnet -
Pak je rust en kom niet met verhalen
over waaiers, nauwe stegen
en de sprint van groenewegen
morgen wachten toppen
van besneeuwde kathedralen,
dus ren je rot en laat die trappers malen,
je moet immers Parijs nog zien te halen!…
Odysseus bij Calypso
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
557 Je stem, je lach, je flux de bouche
galmden na en klonken door,
gonsden aldoor in mijn oor,
stromend als een warme douche
en in mijn lijf een tinteling
die daags erna nog dieper ging
mijn haar, waar zoete geur in hing
van jouw parfum, betovering
door jou bezeten, in jouw macht
ben ik bedwelmd door jouw demonen,
nevelwaas beneemt mij kracht…
BRUILOFTSLIED
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.482 Wij gaan naar huis, sluiten de blinden,
Bij 't lamplicht tracht je mij te boeien,
Te doen vergeten 't varend schip in 't duister
Waarop ik iedre nacht kon horen alle
Golven van alle verten samenvallen
Om mijn onrustig hart gerust te ruisen.
Nooit sliep ik beter, dieper dan aan boord.…
Bruiloftslied
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.699 Wij gaan naar huis, sluiten de blinden,
Bij 't lamplicht tracht je mij te boeien,
Te doen vergeten 't varend schip in 't duister
Waarop ik iedre nacht kon horen alle
Golven van alle verten samenvallen
Om mijn onrustig hart gerust te ruisen.
Nooit sliep ik beter, dieper dan aan boord.…
een behouden vaart
hartenkreet
4.2 met 43 stemmen
13.350 Het schip maakt ruimte voor de zon, wij zijn geheel alleen.
Het dringt nu langzaam tot ons door, een traan valt in de zee.
Je laatste reis, ver weg van hier, wij mochten nu niet mee.
De horizon houdt daar niet op, we zien je alleen niet meer.
In ons hart leef je nu nog voort, die pijn, het doet zo’n zeer.…
Leve de Geuzen!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
471 "
Het schip van staat vaart
zonder kapitein
Gans Hollands vloot gaat jammerlijk verloren
Zolang geen "Ik val aan!…
Maria betrapt schatzoekers
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
877 Rooswijk tot voor kort op een zandbank veilig in zee
eeuwen in 't zout gaaf gehouden vergroeid met het milieu
gelukkig zijn er de foto’s nog anders was het echt te sneu
JP kan nu toch stralen met zilvermunt en bestek van VOC
----------------------------------------------------------
Volkskrant 09/011/06: Minister van Financiën liet een VOC-schip…
in deze kleine gondel vol gedrochten
gedicht
2.5 met 19 stemmen
11.856 nu de varaan roerloos en aaibaar gaapt
ontbreekt hij niet naast dekstoel & sloep terwijl
uit de deur naar de brug kleine blauwe pinguïns tevoorschijn komen
het schip sonoor trilt de zeewind lauw als de nacht is
en heel vele lichtjes van dobberende vissersboten
voortekens waren die er op wezen dat je al bijna oog
in oog ligt met een kameel naast…
je verstand stond stil maar dat was niet erg,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
531 ..mist en een scherpe zon
vernielden ons uitzicht en we
zagen toen overal vliegen maar
dat deed helemaal niks af aan de
gezelligheid en toen kwam er
een fanfare-orkest en dat speelde
met toeters en bellen ook een
chaotisch liedje in de ruimte
(in de ruimte boven de aarde
tussen de sterren, wel te verstaan)
en toen kwam er een ruimte-schip…
Oude zeeman (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
851 hij een gat in de tuin;
als er grondwater verschijnt holt hij in paniek bij
mij naar binnen en schreeuwt ‘we zinken’; terug
uit die kleine waanzin dekt hij de bodem af met
plastic en keien,
vult de vijver met zeewater uit de tank, tiert dat
de golven zijn ingestort; ‘het is windstil', troost
ik hem; bij vlagen waant hij zich op zijn schip…
Sluiproute van de evolutie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
691 Verandering kost tijd, en kunnen onszelf uitroeien door te
laat ‘t steven van ons streven te wenden, met rampzalige
gevolgen, zoals opvarenden van de Titanic ondervonden;
soms wordt een ‘schip’ niet gekeerd maar gaat ten onder.…
BIJNA NACHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 sluipen loerend - afwachtend
tussen de zwarte wanden en het bed
veilig wegduiken hoofd diep onder de dekens
of met strenge ogen dat gevaar bestrijden
verdwenen zijn die dreigende gedrochten
daarna deze wereld snel verlaten
omhoog vliegen naar de sterren toe
zoek een nieuwe bewoonbare planeet
het valt tegen - terug naar de aardbol
met je eigen schip…
Ergens in onze straat zijn de katten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
956 Nee, nu zag ik onze straat anders:
vanaf de nokken schuin naar beneden aflopend tot de goten
dan recht naar beneden langs de achtergevels
tot daar diep en vlak de plaatsjes tussen de huizen en de schuren liggen
dan de achtertuinen met hun hekjes naar de gangpaden
die de scheiding zijn met andere straten
- alsof je vanaf de brug van een groot schip…
spreuken 32
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Zo is het ook met ieder schip,
een klein roer stuurt het al.
Dat zeggen zelfs de stuurlui,
de besten op de wal.
Ik zie er ook geen gat meer in,
zelfs niet in`t oog der naald,
op hoop van zegen zeg ik maar,
de vis wordt duur betaald.…
zomer op het land
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 voetschreden
rimpels gedachte is een vorm gebleven zweven
zeepwolken in de diepe hemel
zee is een natte jurk opgeschort schuim
verlangende schrijvers van eenregelige confetti
bewegen papieren naar de kustlijn
een onbesproken lief raadsel sluimert
als een zeef van vergeten
golven bidden witte slingers
de zee is een zoutwater bak
het schip…
Vader en Dochter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
912 Langzaam maar zeker lijkt de
boot kleiner, verwordt tot stip
Puntje aan de horizon
dat almaar kleiner wordt
voor lange reis, boottrip
't verdwijnen van schip als metafoor
voor de dood en 't verlies
van iemand van wie je weet
zij, die jij nooit vergeet...…
Spiegelvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.046 zoete bloemen geuren
en ook een zomer
ging voorbij
in strakke zwembroek
aan de rivier
ik zag september
in een boot
met een glimlach
naar mij zwaaien
alsof ik weer die prins was
die op een afstand kon liplezen
hoe de toekomst voor hem klaar lag
zwanen vlogen over de oevers
spiegelvriend je schreef mij
over toekomstdromen
het schip…
Het wonder van Salvador
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Het zinkende schip zonder roer of kaptein
was ooit een brigade gevreesd in Brazil,
het liep tegen Turken te hoop zonder wil -
Guus was de koers kwijt, de afgang deed pijn...
Wat rest ons, als bankzitters thuis voor de buis -
geen médaille bronze, noch médaille d'or
voor de geus van Oranje, geslonken tot muis...…
Boekenweek “De moeder de vrouw”
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij ’t roer,
en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.…
Als het stormt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Als een wankel schip
drijft mijn hart op wilde zee
tijd keert het getij.
Eerste beelden van hemels verdriet komen voorbij
Hoe zij met de lang aanhoudende druppels ook nog eens
regelmatig terugkeert als een strijd die in ongekende hevigheid
woedt en publiekelijk wordt uitgevochten, het einde is nog niet in zicht.…
BEHOUDEN VAART
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Het schip Albatros
biedt tijdig redding en rust
aan beide vrienden.
Een dor eiland komt;
kale bergen omringen
dampende kraters.
Alle bergtrollen
zien verbaasd die rode bol
op hun grond landen.
Het domme volkje
eert Bommel, die de nieuwe
volle maan hier brengt.…
Glasnost
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 maar niemand die vlucht
tot Reagan, door kogels
geraakt bij z'n hart
zei dat z'n starwarsprogram
was geklapt
en Rusland niet meer
dat ruimteschild ducht
Na hem sluit Gorbatsjov
het topakkoord
met Bush, op een cruiseschip
in 't midden der zeeën
die vrij zijn, zei Hugo de Groot,
lang geleeën
al braken de woelige
baren het schip…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
139 bij de koffie
Geen ongenoegen dat hij moet herstellen
Ze is op haarzelf, heeft niemand om over te klagen
Hij hoeft haar zware lot niet meer te dragen
Het is zomer, de jaren beginnen te tellen
De voorspellingen zijn ongunstig
Hij wordt steeds eenzamer in zijn ziekte
De wereld zakt weg onder zijn hobby's vandaan
Hij heeft een heel klein schip…
ketting
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
219 Het houdt het schip vast, veilig en geborgen,
in stormachtige nachten en de vroege ochtendmorgen.
Maar niet alleen in water toont de ketting zijn kracht,
ook in de liefde, waar het ons hart verzacht.
Een ketting van emoties, onzichtbaar maar sterk,
verbindt twee zielen, als een meesterlijk kunstwerk.…
Pakjes van het Hart
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
763 December: Sinterklaas onthult geheimen:
verborgen Pieten komen uit de kast:
oud zuur, in woord gegoten, wordt verbast-
erdsuikerd, ingepepernoot, in rijmen
Door zwart, het nee, te zien en te omarmen
kan ja, het witte licht, het hart verwarmen..…
De ontdekker
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.042 De rustigen die mij tartten te vertrekken
Heb ik om 't schip te krijgen woest beloofd
Rijkdommen fabelachtig te ontdekken,
Waarvoor ik ingestaan heb met mijn hoofd,
En eindlijk in triomftocht aangebracht.
Tot zinkens toe geladen lag mijn vloot.
Wel waren bijna al mijn mannen dood,
Maar alle havensteden bont bevlagd.…
Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee
poëzie
4.9 met 9 stemmen
4.729 hier golft de nacht van 't dionysisch schip
dat van de Zuilen naar de Hellespont
en van Damascus naar de Etna zwierf;
hier de fontein die naar het zenith sprong
en regenbogen naar de kusten wierp
van de moskee, de tempel en het kruis.…
- De Baltische zee -
netgedicht
4.9 met 36 stemmen
710 In het gezicht slaat het opzwepende schuim,
roept de zoutige geur van de brakke zee,
laat een laatste groet aan je schip zeeman.
Je bruine ogen zijn nog even waakzaam,
je langzaam grijzende baard voelt de frisse wind.
Jouw habitat ligt in de eenzame vreemde en aan
het noordpoolgebied, waar je diep vrij denken
gedachtengangen vindt.…
Kruispunt van het leven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
605 De armoede heeft je wakker geschud
de geest kan niet leven van water en lucht
ademnood van de ziel raakt dan berucht
je bent door tegenslag veranderd
ziekte en geldgebrek
hebben je eenzaam gemaakt
in een leven zonder genegenheid
waar drank geen oplossing bood
je tussen de wal en schip viel
met niemand om je te redden
de strijd om…