Alle inzendingen over schip

802 resultaten.

Sorteren op:

Laat ons tijdloos zijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Oorzaak en gevolg. Gisteren moet tot morgen leiden. Zo hebben economen ons geleerd. We zijn gevangenen van de tijd. Maar dat de dingen zijn zoals ze zijn, biedt ons een andere kijk op ons eindeloos bestaan. Die kijk leert ons aanvaarding. Leert ons rustig onbegrijpen. Leert ons mediteren en beleven. Laat ons tijdloos zijn.…

Rustdag in de Tour

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
- in reactie op Wim's snelsonnet - Pak je rust en kom niet met verhalen over waaiers, nauwe stegen en de sprint van groenewegen morgen wachten toppen van besneeuwde kathedralen, dus ren je rot en laat die trappers malen, je moet immers Parijs nog zien te halen!…
MdL18 juli 2019Lees meer >

Odysseus bij Calypso

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 557
Je stem, je lach, je flux de bouche galmden na en klonken door, gonsden aldoor in mijn oor, stromend als een warme douche en in mijn lijf een tinteling die daags erna nog dieper ging mijn haar, waar zoete geur in hing van jouw parfum, betovering door jou bezeten, in jouw macht ben ik bedwelmd door jouw demonen, nevelwaas beneemt mij kracht…
Maxim13 mei 2018Lees meer >

BRUILOFTSLIED

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.482
Wij gaan naar huis, sluiten de blinden, Bij 't lamplicht tracht je mij te boeien, Te doen vergeten 't varend schip in 't duister Waarop ik iedre nacht kon horen alle Golven van alle verten samenvallen Om mijn onrustig hart gerust te ruisen. Nooit sliep ik beter, dieper dan aan boord.…

Bruiloftslied

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.699
Wij gaan naar huis, sluiten de blinden, Bij 't lamplicht tracht je mij te boeien, Te doen vergeten 't varend schip in 't duister Waarop ik iedre nacht kon horen alle Golven van alle verten samenvallen Om mijn onrustig hart gerust te ruisen. Nooit sliep ik beter, dieper dan aan boord.…

een behouden vaart

hartenkreet
4.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 13.350
Het schip maakt ruimte voor de zon, wij zijn geheel alleen. Het dringt nu langzaam tot ons door, een traan valt in de zee. Je laatste reis, ver weg van hier, wij mochten nu niet mee. De horizon houdt daar niet op, we zien je alleen niet meer. In ons hart leef je nu nog voort, die pijn, het doet zo’n zeer.…
Edwin Steen22 december 2002Lees meer >

Leve de Geuzen!

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
" Het schip van staat vaart zonder kapitein Gans Hollands vloot gaat jammerlijk verloren Zolang geen "Ik val aan!…

Maria betrapt schatzoekers

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 877
Rooswijk tot voor kort op een zandbank veilig in zee eeuwen in 't zout gaaf gehouden vergroeid met het milieu gelukkig zijn er de foto’s nog anders was het echt te sneu JP kan nu toch stralen met zilvermunt en bestek van VOC ---------------------------------------------------------- Volkskrant 09/011/06: Minister van Financiën liet een VOC-schip…

in deze kleine gondel vol gedrochten

gedicht
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 11.856
nu de varaan roerloos en aaibaar gaapt ontbreekt hij niet naast dekstoel & sloep terwijl uit de deur naar de brug kleine blauwe pinguïns tevoorschijn komen het schip sonoor trilt de zeewind lauw als de nacht is en heel vele lichtjes van dobberende vissersboten voortekens waren die er op wezen dat je al bijna oog in oog ligt met een kameel naast…

je verstand stond stil maar dat was niet erg,

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
..mist en een scherpe zon vernielden ons uitzicht en we zagen toen overal vliegen maar dat deed helemaal niks af aan de gezelligheid en toen kwam er een fanfare-orkest en dat speelde met toeters en bellen ook een chaotisch liedje in de ruimte (in de ruimte boven de aarde tussen de sterren, wel te verstaan) en toen kwam er een ruimte-schip…

Oude zeeman (prozagedicht)

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 851
hij een gat in de tuin; als er grondwater verschijnt holt hij in paniek bij mij naar binnen en schreeuwt ‘we zinken’; terug uit die kleine waanzin dekt hij de bodem af met plastic en keien, vult de vijver met zeewater uit de tank, tiert dat de golven zijn ingestort; ‘het is windstil', troost ik hem; bij vlagen waant hij zich op zijn schip…
Custor19 juli 2009Lees meer >

Sluiproute van de evolutie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 691
Verandering kost tijd, en kunnen onszelf uitroeien door te laat ‘t steven van ons streven te wenden, met rampzalige gevolgen, zoals opvarenden van de Titanic ondervonden; soms wordt een ‘schip’ niet gekeerd maar gaat ten onder.…

BIJNA NACHT

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 409
sluipen loerend - afwachtend tussen de zwarte wanden en het bed veilig wegduiken hoofd diep onder de dekens of met strenge ogen dat gevaar bestrijden verdwenen zijn die dreigende gedrochten daarna deze wereld snel verlaten omhoog vliegen naar de sterren toe zoek een nieuwe bewoonbare planeet het valt tegen - terug naar de aardbol met je eigen schip…
Han Messie23 september 2011Lees meer >

Ergens in onze straat zijn de katten

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 956
Nee, nu zag ik onze straat anders: vanaf de nokken schuin naar beneden aflopend tot de goten dan recht naar beneden langs de achtergevels tot daar diep en vlak de plaatsjes tussen de huizen en de schuren liggen dan de achtertuinen met hun hekjes naar de gangpaden die de scheiding zijn met andere straten - alsof je vanaf de brug van een groot schip…

spreuken 32

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
Zo is het ook met ieder schip, een klein roer stuurt het al. Dat zeggen zelfs de stuurlui, de besten op de wal. Ik zie er ook geen gat meer in, zelfs niet in`t oog der naald, op hoop van zegen zeg ik maar, de vis wordt duur betaald.…

zomer op het land

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
voetschreden rimpels gedachte is een vorm gebleven zweven zeepwolken in de diepe hemel zee is een natte jurk opgeschort schuim verlangende schrijvers van eenregelige confetti bewegen papieren naar de kustlijn een onbesproken lief raadsel sluimert als een zeef van vergeten golven bidden witte slingers de zee is een zoutwater bak het schip…

Vader en Dochter

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 912
Langzaam maar zeker lijkt de boot kleiner, verwordt tot stip Puntje aan de horizon dat almaar kleiner wordt voor lange reis, boottrip 't verdwijnen van schip als metafoor voor de dood en 't verlies van iemand van wie je weet zij, die jij nooit vergeet...…

Spiegelvriend

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.046
zoete bloemen geuren en ook een zomer ging voorbij in strakke zwembroek aan de rivier ik zag september in een boot met een glimlach naar mij zwaaien alsof ik weer die prins was die op een afstand kon liplezen hoe de toekomst voor hem klaar lag zwanen vlogen over de oevers spiegelvriend je schreef mij over toekomstdromen het schip…
mobar16 augustus 2017Lees meer >

Het wonder van Salvador

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Het zinkende schip zonder roer of kaptein was ooit een brigade gevreesd in Brazil, het liep tegen Turken te hoop zonder wil - Guus was de koers kwijt, de afgang deed pijn... Wat rest ons, als bankzitters thuis voor de buis - geen médaille bronze, noch médaille d'or voor de geus van Oranje, geslonken tot muis...…

Boekenweek “De moeder de vrouw”

snelsonnet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Het schip dat zij bevoer kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren. Zij was alleen aan dek, zij stond bij ’t roer, en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren. O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer. Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.…

Als het stormt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 397
Als een wankel schip drijft mijn hart op wilde zee tijd keert het getij. Eerste beelden van hemels verdriet komen voorbij Hoe zij met de lang aanhoudende druppels ook nog eens regelmatig terugkeert als een strijd die in ongekende hevigheid woedt en publiekelijk wordt uitgevochten, het einde is nog niet in zicht.…
CB6 juni 2022Lees meer >

BEHOUDEN VAART

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 526
Het schip Albatros biedt tijdig redding en rust aan beide vrienden. Een dor eiland komt; kale bergen omringen dampende kraters. Alle bergtrollen zien verbaasd die rode bol op hun grond landen. Het domme volkje eert Bommel, die de nieuwe volle maan hier brengt.…
Han Messie20 augustus 2024Lees meer >

Glasnost

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
maar niemand die vlucht tot Reagan, door kogels geraakt bij z'n hart zei dat z'n starwarsprogram was geklapt en Rusland niet meer dat ruimteschild ducht Na hem sluit Gorbatsjov het topakkoord met Bush, op een cruiseschip in 't midden der zeeën die vrij zijn, zei Hugo de Groot, lang geleeën al braken de woelige baren het schip…
Maxim6 juni 2025Lees meer >

Vader

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 139
bij de koffie Geen ongenoegen dat hij moet herstellen Ze is op haarzelf, heeft niemand om over te klagen Hij hoeft haar zware lot niet meer te dragen Het is zomer, de jaren beginnen te tellen De voorspellingen zijn ongunstig Hij wordt steeds eenzamer in zijn ziekte De wereld zakt weg onder zijn hobby's vandaan Hij heeft een heel klein schip…

ketting

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 219
Het houdt het schip vast, veilig en geborgen, in stormachtige nachten en de vroege ochtendmorgen. Maar niet alleen in water toont de ketting zijn kracht, ook in de liefde, waar het ons hart verzacht. Een ketting van emoties, onzichtbaar maar sterk, verbindt twee zielen, als een meesterlijk kunstwerk.…

Pakjes van het Hart

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 763
December: Sinterklaas onthult geheimen: verborgen Pieten komen uit de kast: oud zuur, in woord gegoten, wordt verbast- erdsuikerd, ingepepernoot, in rijmen Door zwart, het nee, te zien en te omarmen kan ja, het witte licht, het hart verwarmen..…
Ton Hettema4 december 2016Lees meer >

De ontdekker

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.042
De rustigen die mij tartten te vertrekken Heb ik om 't schip te krijgen woest beloofd Rijkdommen fabelachtig te ontdekken, Waarvoor ik ingestaan heb met mijn hoofd, En eindlijk in triomftocht aangebracht. Tot zinkens toe geladen lag mijn vloot. Wel waren bijna al mijn mannen dood, Maar alle havensteden bont bevlagd.…

Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee

poëzie
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.729
hier golft de nacht van 't dionysisch schip dat van de Zuilen naar de Hellespont en van Damascus naar de Etna zwierf; hier de fontein die naar het zenith sprong en regenbogen naar de kusten wierp van de moskee, de tempel en het kruis.…

- De Baltische zee -

netgedicht
4.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 710
In het gezicht slaat het opzwepende schuim, roept de zoutige geur van de brakke zee, laat een laatste groet aan je schip zeeman. Je bruine ogen zijn nog even waakzaam, je langzaam grijzende baard voelt de frisse wind. Jouw habitat ligt in de eenzame vreemde en aan het noordpoolgebied, waar je diep vrij denken gedachtengangen vindt.…

Kruispunt van het leven

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
De armoede heeft je wakker geschud de geest kan niet leven van water en lucht ademnood van de ziel raakt dan berucht je bent door tegenslag veranderd ziekte en geldgebrek hebben je eenzaam gemaakt in een leven zonder genegenheid waar drank geen oplossing bood je tussen de wal en schip viel met niemand om je te redden de strijd om…
mobar30 augustus 2010Lees meer >