1654 resultaten.
Hen die ik heb gekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 In het zwakke schijnsel
dat nachtelijke vlakte vult
zie ik dromerig de velden
met donkere silhouetten
en wacht zonder te weten
wie mij licht zal brengen
om het pad niet te missen
dat ik niet vind zonder flambouw
zie tussen de bomen
schimmen van verleden
hoor ook hun stemmen
door de kruinen reeds gaan
voel hun ademzachte streling
reik…
sneeuw !
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 De Goden schudden hun bedden op
Vlokjes van onschuld dansen met
pluisjes van dons
Zuiverder wit kan niet bestaan
als van een maagd die zich
behoedzaam neervleit in de straat
Die zichzelf niet meer herkent
Stemmen niet ver van stilte
Voetstappen die alles verraden
Lijdzaam dragen takken hun nieuwe
last en buigen diep voor de
passanten…
reis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 toen ik uit onschuld bestond
liep ik soms
het paradijs in en uit
voor me lag het grasveld
oneindig groot
en aan de overkant
dat ongekende
verre vreemde land
hollend wilde ik
daar naar toe
na lange tijd bereikte ik
het vreemde oord
in de verre verte zag ik
de kinderen
ze waren zo klein ineens
net als hun stemmen
mijn duizelend hoofd…
Oevergeluid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 Laat zich nu de echo horen
van een dwaalkreet aan de horizon
van schaduw en van dauwdrop
in een droom die ooit begon
is het jouw stem die klinkt
als een wandkleed over zee
het klankbeeld van prelude
het dansen van de schimmen
gezapigheid van vee
hoor ik ze nu echt
die emotieloze stemmen
in de dwaalzee om te zwemmen
is het dat oevergeluid…
vrijheidszanger
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
794 De handen van de zanger
verstomden voorgoed
nadat de militaire macht
was toegezongen
in dissonante akkoorden
tijdens de zwarte nacht
kritisch klinkende woorden
worden met bloed beschreven
in het volle stadion
als dank aan ‘t vrije leven
onder de Chileense zon
de stemmen vermoordt
leeft desondanks als melodie
de gedachte voort…
Jij
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
517 worden
dertien
wie niet
is onze grap
Je gaat je belt
geen kus meer
op het schoolplein
Wel thuis
en in de tuin
de poort uit
vrienden wachten
dit leven niet
dus haast
en weg ben je
Pap gewoon half zes
als zout over je schouder
ik ken je onschuld
De regen komt
of schijnt de zon
en welke dag is het vandaag
Weg ben je
in stemmen…
SCHITTEREND - ode aan Walt Whitman
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 in de donkergroene bundel
neuriet de held dromend
zijn legende tegemoet
schepper van een poëtisch collage
dat de ogen vasthoudt zoals
The Joy of Life of Sterrennacht
ik ben een kosmos schrijft hij
een oneindige ruimte samen
met alle materie en energie
een van de wilde jongens
halfgod van innerlijk gezang
weefsel van stemmen
ik…
tussen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 De tijd zindert van stemmen,
en klokken
fluisteren verraderlijk:
in het rumoer van je vlucht
voel ik nog altijd
de gloed van kaarsen.
***…
SALT LAKE SINGERS, Westerkerk, concert 10 oktober 2026
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
89 Het is de melancholie van meer dan 100 stemmen
mannen en vrouwen die me raken en mij worden aangereikt
op een zilveren concertschaal die goud blinkt, rijk klinkt
en mij vooral meer dan heel goed doet
mij doet voelen, dat het goed komt
in ieder geval, dat het mij hoop geeft
mij te mogen nestelen als een vrededuif
op haar nest, mijn vredesnest…
NA DE SLAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
883 Van tijd tot tijd daar zong een felle stemme
het krijgslied bij het ronken van het elpenbenen snaartuig,
en stemmen bont en talrijk zongen achter
bij 't zegevierend klinken van de zware stalen wapens.
Maar al de andre kant, ver aan de kimme,
daar brandde 't vuur in diepe stilte in 't donkre van de nacht.…
Andalucia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.327 door de wolken trokken wij
op zoek naar wat wij misten
witte dorpen zagen wij
in een helder en klaar licht
de koelte van het groen
voelden wij in patio's
de vreugde van het water
hoorden wij in de fonteinen
in kathedralen roken wij
het geloof in heiligen
met luide stemmen proefden
wij het noodlot en het leven
en alles wat wij vonden…
Vastklampen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
900 omgaan met angsten en verdriet
stemmen in mijn hoofd
controle overboord
emoties worden afgevlakt
een zelfbeeld dat
niet meer de hoogte inschiet
demonen komen in
tienvoud op me af
een leven in
een eigen wereld
gedachtekronkels van buitenaf
mijn leven uitgedrukt
in een troostend gevoel
een doorbreken van een patroon
niet weten wie…
schimmen dampen in hun bek
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 honden blaffen
als je schreeuwt
ze zien je schimmen
dampen in hun bek
je bent niet gek
zoals zovelen
wat licht gestoord
kan niemand schelen
voor jou een flat
met tafel en een bed
en door de muren
gil je tegen buren
een vast adres
geld en wat verzorging
ze hebben je zo afgekocht
verder nooit meer opgezocht
je woont daar met je stemmen…
Achteraf
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.764 Kleurrijke stemmen bleven hangen
In het schemerlicht.…
Engelenzang op heilige grond...
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
4.251 Hoogverheven kathedraal,
muziektempel in aanbidding,
je starre kille stilte,
doorbroken door stemmen,
op golven gedragen vibratie,
muzen in zedelijke bekoring,
die sopranen hoog'lijk beamen,
in harmonie met tenoren,
die het gehoor streelt,
en snaren van emotie's beroeren,
eruptie's mijn ziel doen ontladen,
in samenschijn met de nuances…
Lege Stoel...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.403 Muziek klinkt zachtjes,
stemmen klinken,
een speech, een toast,
waar we op drinken.
Mijn blik dwaalt door de kamer,
geniet van de warme sfeer,
mijn ogen rusten op de eettafel,
ik sla mijn ogen neer.
Niet kijken naar die ene stoel,
mijn hart vervuld van pijn,
daar is de harde realiteit,
jij zal er nooit meer zijn...…
Pijn
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.547 De stemmen fluisterden
en vonden haar
gemaakt
en klaar voor hun
droom waarin ze niet bestond en
niet hoefde te ontwaken.
Slechts klein en in het donker
mocht ze schuilen
tot een volgende droom…
de afstand nabij
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.600 anders dan
ik
blijf jij de leegte
bevaren
om maar niet
de afstand naar nu
te hoeven verklaren
drijven wil je enkel
naar een vederlichte diepte
niet in staat, zo denk ik,
af te stemmen
op de golven van mijn strand
je bent geenszins bereid
de zucht naar verblind zicht,
al was het maar voor even,
te ruilen voor een open venster…
Angst
gedicht
3.2 met 24 stemmen
13.619 Ik zie een leger lampen in mijn kamer,
ik hoor de stemmen van een koor.
Niemand kan mij zien noch horen
De lampen gloeien rood.
Ik lig mijn lichaam te bewonen.
Is dit een teken misschien?
------------------------------
uit: 'Schaduwlopen', 1963.…
In de ton
gedicht
2.6 met 29 stemmen
13.144 Maakt het uit wie het dicht
de wind of een ander, zijn slepende regels
stemmen niet hondser en wie ze nog opschrijft
is mij om het even, de stad raakt vergeten.
Wie het je aanzegt, lood om oud ijzer.
Maakt het je enig verschil waar ze bleven
de zomer de schemer november de dagen.…
Een 'leeg' publiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.535 De poging zijn intellect te waarborgen
Bracht een ‘leeg’ publiek en dit baart hem zorgen
De muzikant heeft zijn snaren weten te stemmen
De rest is een blokkade dat hem af doet remmen
Succes probeert hij via hen te herleven
Het talent dat hij zo graag door wil geven
Echter de realiteit zet hem in een ander licht
Wat rest op zijn schouders is…
achter de dagen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de wind ruist niet meer
alsof het raam steeds kleiner
wordt
en alle stemmen wegzinken
zoals de zee in mijn
woning
ik had nog bomen
geplant en duinen
meeuwen en een schreeuwerige
namiddag
maar mijn kamer werd zelden
door zon gedragen, noch door het meisje
dat de straat uitliep
ze zag me niet, las geen dagboek…
Westerbork
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.060 Hoor je de stemmen
in de bomen?
Zwijgend gedenken wij.…
Westerbork
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.342 Hoor je de stemmen
in de bomen?
Zwijgend gedenken wij.…
Onbeheersbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.093 Ik zou wellicht mijn hoge toon
uit nijpend zelfbehoud
wat lager moeten stemmen.
Maar wie ben ik zonder gram?
Niemand nog.
Hier valt niet af te remmen.
Het lijdt geen twijfel dat ik aan
mijn slaande trom en
al te schel trompetteren
tenslotte stil zal ondergaan
Tot dan nog zal het zijn dat ik
gebruik maak van de letteren.…
Een arm om me heen.
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
1.621 Ik hoor stemmen in mijn hoofd
en van binnen voel ik die verschrikkelijke pijn.
Was er maar iemand die mij kon helpen.
Iemand aan wie ik het uit kan leggen.
Iemand die ik zo blindelings vertrouw,
dat ik alles aan diegene durf te zeggen.
Het hoeft niet begrepen te worden.…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 Verdrongen door een vale schaduw
Schuifel ik langs kale muren,
Besmeurd door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid…
Eén avond zonder pijn
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.577 Getekende woorden
branden in haar ogen,
te lang hebben stemmen gelogen.
Ze probeert haar angsten te verbranden,
maar ze verassen bitter
in haar diepste bergwanden.
Geboren werd ze veilig
in een avond zonder pijn.
Sterven zal ze in de nacht,
zonder iemand te zijn.…
onder de keukentafel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 niemand proeft of lust
er gebeuren wonderen daar
wanneer de dokter gaat
is er een maaltijd voorbij
ik word gezocht, altijd
gevonden ook
een lepel levertraan als vrijbrief
voor de reis naar potenland
hoesten kan tegen mijn pop
tot de volgende vieze slok
de wereld klinkt anders daar
voeten schuifelen minder
als ze zoekend zijn en
stemmen…
Ik droomde dat het anders
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.191 Ik droomde dat het anders was
Geen ijle stemmen van weleer
Hun gezang klonk nimmer meer
Alleen het ruisen van het gras
Vertrokken naar het oosten
Bleef ik hier eenzaam staan
En floot wat in mijn eentje
Besloot niet verder meer te gaan
Eenzaam, kil en onbewogen
Wist ik niet meer wat te doen
Iedereen was weggevlogen
Naar het nieuwe fris…