1331 resultaten.
Splintervuur, mijn winterlief
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
772 nu over dit te klamme land
de maïsloze tijd aanbrak
en tak noch blad of vrucht langer verdroeg
trad ik zeer vlug terug
kroop in de cirque van krommen 'aas
trok snel de zon over mijn kop
ik likte traag, warempel lief
wat splinters vuur van haren tong
verdrong al wat ook maar naar kilte rook
dook onder in de nacht van haar bestaan
en liet…
gaan krijgt geen verleden
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.384 de wereld wordt weer zacht
met witte vlokjes ingepakt het zwart
dat onbedekt zijn kaalheid toonde
het land was afgeroomd
door zomerslange dagen die in
de herfst hun vruchten mochten dragen
in sneeuw verdwijnt het onderscheid
de stappen op het nieuw tapijt
verdragen kort hun werkelijkheid
de sporen zijn gewist, nee
witvernist in lagen…
Vruchteloos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
761 tot volle wasdom in vruchtrijke dop
het was toen zon mijn blaadjes spreidde
en lenteregen mijn hart deed springen
dat ik mij honingzoet aan je voeten vlijde
ik keek op naar jou, zo groot, zo machtig
de wind en jij speelden een spel met mij
zanderige voeten vochten krampachtig
tegen het eind van een zomer, flets en verslapt
geen vrucht…
Sinopel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
537 het jongste sinopel ruikt groener dan ooit tevoren
als herboren pronkt het tot aan de hoogste tak
bezwangerde bomen dansen op de snaren van
de wiegende wind terwijl de zon hun schoonheid verijdeld
steevast op het zelfde moment slaan de bomen
hun takken uit waardoor zij hun nazaten de vrijheid geven
het regent groene vruchten die zich gewillig…
Liefde die ook fouten ziet
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
695 bellefleur en geur de mooiste vruchten
uit de boomgaard van ons leven
ze stonden daar hun hart te geven
als cadeau hun oogjes op ontvluchten
je glimlacht en ik hoor je zuchten
we ruzieden en zijn toch bij elkaar gebleven
hebben samen steeds een veilig web geweven
we bleven doof voor allerlei geruchten
ik voel liefde die ook fouten ziet…
Taalverarming
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
546 vuil in de goot
hun schat is zo groot
in tonen en klanken
verbinden het hart
met wat vroeger bood
rest steeds meer leegte
van zielloze dingen
mechanische frasen
een levenloos zingen
verstarren de lijnen
gaat weelde verdwijnen
in strakke vakken
geen zacht vloeien meer
gemist wordt nuance
die aanzet tot kansen
begrip als de vrucht…
dekens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
627 er zijn ook dode dagen bij
waarrond de wereld draait
geen zonlicht schijnt
warmte een zoete herinnering is
van een lange hete zomer
ze bosvruchten raapt
bruine vruchten zoals haar huid
nog een beetje getuige van zon is
westenwind gaat op collectetoer
vult zijn bladerenmand tot aan de rand
richt zich dan oostwaarts
waren er daar geen wijzen…
DE STER, DIE IK KEN
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.052 je
je kunt het, prestatie
de drang is er en komt eruit
ten koste van alles
laat je gaan
mijn opdringerigheid
kent geen grenzen
je verweert je niet
kijkt omhoog
de ster, die ik ken
ligt opgesloten in jouw ideeën
goudgekleurd in contrast
met de omgeving
het zal niet stoppen
voortleven en zich verbreiden
want intensheid geeft vrucht…
Zondag?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 Misschien heeft god
genoeg van het scheppen
het lijkt wel zondag vandaag
Een stem ligt in de hangmat
schommelend te rusten,
onder een appelboom,
te rijpen van bloesem naar vruchten.
(foto: Irene Verkerke)…
Het genietende zomerlandschap
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
602 En de hoge palmbomen
met een hart vol vruchten
maken dit prachtige kleurenspel
waar ik hier heerlijk
deel van uitmaak tot
een wereld van mijn dromen.…
Pril in pas ontwaken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 nog is het geel en rood
het bloemenbed waarin
wij ooit de zomer vierden
in lentegroen
kreeg jij jouw eerste zoen
heel pril in pas ontwaken
je rankte hoog
naar voorjaarsblauw
ontliep de felle ochtendkou
ontknopte in
de zwoele zomerwind als
vrouw die openbloeide uit het kind
in warme nachten
bracht liefde ons de vrucht
waar wij…
Waar blijf ik met mijn vragen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
616 de zomer heeft zich ingepakt
berust in een verlatenheid
herfst brengt me heimwee
een stille weemoed
terwijl de wind
toch zo vol van leven
over de aarde raast
menig blaadje omhoog blaast
en ik zie hoe een kind
dansend haar weg vindt
zich verbaast over de vruchten
die de bomen verlaten
hoe handjes graaien, pakken
verstoppen in jaszakken…
Hel en Hemel.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.189 neem, als een vrucht, die levend
Rijp-rood voor u is gegroeid
Mijn mond, waarin, zich gevend,
Mijn hartstochtleven vervloeit!
En, kwam al God daartussen
En wees op zíjn Hemel, zíjn Hel,
Ik zou u kussen en blussen
Mijn gloed aan die Liefde-wel.…
Oceaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
500 De zoete smaak van tropische vruchten.
Een kalmerend gevoel tussen oranje en blauwen luchten.
Avond rood.
De eindeloze horizon in vuur en vlam.
Dat uniek gevoel bewaakt mijn fundamentele dam.
De smaak van kokos.
Herinnerd aan het gezang van de nachtegaal.
Wanneer de dag maalt hebben we elkaar altijd nog digitaal.
Oceaan blauw.…
Gaan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
894 vervliegen
langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust
snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de einder verdrijf
uit dwingende gedachten
ik wil niet geraken
tot een zuigende zucht
van een droge vrucht…
Jij draaide sierlijk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
438 hoger en hoger
in een ultieme strijd
naar de zon
jij hoopte
met vorm en kleur
meer licht te vangen
ik groeide snel in verlangen
wij wortelden
in verschillende grond
ik groef dieper waardoor
mijn steel rechter stond
jij draaide sierlijk
naar steun en vertrouwen
om ook met storm
een hechte basis te houden
herfst heeft
onze vruchten…
Gram
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 Eéns proefde ik de vruchten
bij een algemeen verbod
Door gebrek aan fysiek-, dus
lijfelijk contact
Gecreëerd door
omstandigheden
haalde ik mijn gram
Sindsdien draait de tijd steeds rond
net als eeuwig en voorheen
Verandert de tijd ons en
hiermee ons leven
Geschapen in
een tijd die steeds meer
van ons heeft gevraagd
Omarm de jou gegeven…
Dansen tussen vreugde en verdriet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
809 wij waren blij na het zien van de tjiftjaf
die een voorbode van het voorjaar was
het wachten was nu op de fitis zijn neef
doch hij kwam niet, evenmin het paasgevoel
de beloofde vrucht was afgebroken –
de zomer die volgde was verzengend heet,
het land dor en zonder enig teken van leven
wij leefden meer naast dan met elkaar
in de herfst bluste…
okkernoten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het venster zonder uitzicht
slaat een kruis in zijn verhaal
onwrikbaar plukt de herfst
de bomen kaal
hij laat hun takken staken
winterkou betreedt het spel
vol witte sporen
op het kale vel
van wederhoren druppelt fel
ontdooid geweld
het laat zijn onheil braken
doch de notenboom draagt vruchten
in het zuchten van de wind
het zomerkind…
Paradijselijke hartstocht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
478 ik wist de
vruchten van de boom
ongrijpbaar voor mijn handen
zij tergden mij
door in hun volle wasdom
daar te blijven hangen
ik joeg boze dromen
als wervelwinden
door hun hoge kronen
ze rijpten verder
in de warme zon voelden
dat het oogstfeest bijna begon
ik fluisterde liefde met
armen om de stam geslagen
mijn bede werd niet opgedragen…
Smartphones
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Spraakkunst krijgt
zo een eigentijdse communicatieve
vrucht. Ogen rusten koortsachtig,
geen oog meer voor de medemens.
Bereikbaar zijn is een grote
zegen, maar het verlangen tot
menselijke verbondenheid blijft
toch onze echte wens.…
Ja rozen
gedicht
3.7 met 9 stemmen
9.890 .
----------------------------------
uit: 'Verboden vruchten', 2017.…
sensueel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
683 zo snarig dat ze zong
in de muil van de nacht
het was haar heldere stem
die me lokte naar de oever
van die kant waar de zon
zich baadt in het water
van erbarmen
ze was rijper dan menig vrucht
die ooit in mijn handen bloeide
groener dan twee lentes op een dag
maagdelijker dan wat een man zich
kan wensen en lieflijker dan het
ontwaken…
gedijen in het zicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 vermeld, verteld
over alles wat mij bekoorde
ben ik afgevlakt, ingepakt,
ingezakt, is de emotie vergrijsd
is de dag enkel een dief
op de loer, kwijlend wachtend,
op een vruchtbare letter
die de geest zou kunnen voeden
ach neen,
het vergezicht is dichtbij
sporen heb ik getrokken
en sta nu in de rij
waarin ik tussen
de rijpende vruchten…
Vergankelijk.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Stof stuift door mijn kop
zinvolle gedachten vervlogen
in mijn denkruimte van zijn
waar is de verloren vraag
verdwenen in het niets alom
een ons onbekend terrein
sporen zweven er volop
vruchtvolle zaden bewogen
in een natuurlijk vertoon
waar blijven de vruchten
vergankelijk is het verdorde
oer onmetelijk fantoom
meteen begint het…
Drie muren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Ik kwam van de Arafat
en kon de stad niet bereiken
ik stuitte op drie muren
gebouwd van verstand, die vrucht
van de boom der kennis
die verleidelijke slang
met de slechte naam
duivel
de duivel die sprak
tot Eva en Abraham
die zei: doe het, eet
doe het niet, offer je zoon niet
die zijn vrouw en zoon
opstandig…
ovulatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 heeft u al gezegd
de winter is voorbij
en dat de lente
aan haar dans is
begonnen in de wetenschap
dat zij de baarmoeder is
van iedere vrucht ?
dat de zomer een vrouw
is van het Rubens model, mooi
gevormd en gedurfd
om gepenetreerd te worden
door elk exotisch wonder?…
Een kapotte balans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 unieke vorm en
geur waar bevruchtingen
vanzelfsprekend gaan
ook in conclaaf van
wind vliegen en bijen
aan wie nu de eer om als
stuifmeeldrager
nog te echten na
talloze nectargevechten
zacht zingt
je lach het geurige
pad van dromen
jij weet dat
ze komen in de
overvloedige zomertijd
hoe lang zullen zij en
jouw hand de vruchten…
open schuld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 als mensen zijn wij zelfvoldaan
aanmatigend en eigenwijs
bezeten door een grootheidswaan
verdreven uit het paradijs
op zoek naar wat zich nooit laat vinden
verlokt door wat ons pad maar kruist
objecten die het zicht verblinden
de lust die in ons wezen huist
zo plukken we de wrange vruchten
en zijn voor nu helaas verplicht
gedwee onder…
Aangeraakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 weinig huid
om contact te maken
met zoveel mensen
die mij aantrekken, alle kinderen
die ik wel zou willen koesteren
de koeien en de ezels bovendien
met wie ik wel zou willen praten
te veel dieren om op te noemen
ook nog de wonderlijke wezens
die planten zijn, hun kracht
en aanvaarding wat ze krijgen
onbezorgd te verliezen aan vruchten…