Alle inzendingen over vuile ruiten

1364 resultaten.

Sorteren op:

Nederland....?

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 785
een steen door de ruit van een auto er wordt nauwelijks getreurd ja, een lawaaitocht voor een laffe tasjesdief waarbij het slachtoffer werd gearresteerd want de dader was crimineel lief en nu een psychiatrisch onderzoek op de moordenaar van Theo van Gogh waar zijn we toch mee bezig gewoon opsluiten, die foute alloch maar of je nu alloch…
Wim Niesten9 februari 2005Lees meer >

Transparant

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.438
Op de achtergrond dooft vioolgeluid - een wegterend decorstuk - terwijl ik van de beslagen ruit doorzichtige letters pluk Langs druppels wegglijdende zinnen glinstert het nachtelijk beminnen Ik open het glimlachende venster een zomernacht glipt in de winterkou verbaasd ontdooit de tuin en wenst er een streling en koesteren bij, in hardblauw…
kees keizer12 januari 2005Lees meer >

Avond

gedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.894
De ruiten blinken door een waas van tranen waarin het huisgezin naar buiten zwevend het toegeschoven bord ontspannend ledigt. Gespoord slapen de paarden en de hanen.…

De overkant

gedicht
3.0 met 308 stemmen aantal keer bekeken 48.402
Door het raam zie ik een vrouw haar kind slaan de man komt thuis en slaat zijn vrouw ik sta en kijk Ze zijn nu bij de buren een veldslag huisraad vliegt door ruiten ik sta en kijk Het huis vat vlam en ook het huis ernaast er liggen doden in de tuin ik sta en kijk Kinderkreten sterven weg de overkant is een ruïne uit een puinhoop…

in het land van

gedicht
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.214
in het land van sliertige witte bewolking zonder noemenswaardig slangenpopulum [ ] moeten wij te vaak teruggrijpen naar het oude net niet aangenomen nog niet uitgewerkte soms op ge geven moment zelf ronduit verworpene het belang van banaliteit als prikkel voor kubikalisering tot gedicht het appelblauwe zeegroene dat [ ] achter ruiten luiken…

Een mens van stof

netgedicht
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 727
sterrenloze baldakijn in mijn rug gapen velen gaten soms met zout verweven ook ik ken het haten, pekelen en kneden onder mijn hand is en wordt nog veel geleden de werkelijkheid hoe die ook zij, is verlaten mijn huis kent glazen wanden spiegels met de blik naar buiten ja, en mijn nagels hebben zwarte randen zij krabben de dood van ruiten…

Een Gevecht!

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 779
grijs en grauw is het buiten donkere wolken hangen laag dikke druppels vallen gestaag de regen klettert tegen de ruiten dan breekt de lucht open de zon gaat zich ermee bemoeien een zwak licht begint te gloeien en doet de mens weer hopen kleuren verschijnen hemelshoog want tegen de sombere lucht verschijnt een flauwe regenboog dan volgt…

Herfstbladen op en af

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.752
De vensters langs en straf over de ruit; gekneusd, gedeukt, geplet, geplakt, gekreukt en vaal en grauw van kleur, een eenzang en een zeur.…
J.H. Leopold29 september 2026Lees meer >

Winter

gedicht
2.1 met 89 stemmen aantal keer bekeken 12.854
een eenzame voor een bebloemde ruit en buiten blanke toegesneeuwde sporen -…
Anna Blaman25 december 2010Lees meer >

Bij vlagen van de wind

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 677
gewichtig heen gaan en weer terug zelfs iets verder dan vooreerst de bladeren wuiven naar dode scheuten die nog steeds, en dat voelt als eeuwig, messcherp op mijn bezielde huid staan beschermen al dat in mij ademt tegen de wereld in het buiten het kan ook zijn dat mijn profane tabernakel het licht verbant als geblindeerde ruiten…

Zij zijdelings in kwatrijnen (een compilatie)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Slagveld van spetters op de ruiten. 4 Scepter van goud, gewaad van zij, je weet toch: dat is niets voor mij. Liever dan koning in mijn land ben ik een vogel in jouw hand.…

Het is gewoon wat het is

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
Het is gewoon wat het is: het tikken van de regen op de ruiten, een verre vogel die plots fluit en kinderen die fietsen en zomaar gelukkig zijn. Zieken die zuchten en mensen met veel verdriet om een afscheid, bloemen die verwelkt zijn door de grote hitte en gevangenen en vluchtelingen zonder moed.…
Adeleyd10 augustus 2013Lees meer >

De kat maakt eigen sprongen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
Ze wasemt poëzie nieuwe huid op een levenstocht, sporen op de ruit.…
Pama19 oktober 2014Lees meer >

Laatste trein

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 795
Met een buik vol lentevlinders, en je hoofd tegen de ruit. Er groeien gele paardenbloemen, en druiven voor de zoete wijn. Vliegen die onrustig zoemen, in een veel te volle dichte trein. Langs de hoge kerktoren, voorbij de boer met overall, Door de tunnels, over bruggen, en af en toe een waterval. Nog maar een paar honderd meter.…

Kloosterenclave

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
wel een opgave in Ter Apel de kloosterenclave weer zichtbaar te maken omringende gracht is half verdwenen je ziet wel het klooster niet het omringende kloostergebied fundamentstenen van de verdwenen watermolen worden weer zichtbaar in de Molen Aa naast de Ruiten Aa als je weten zou waar het verdwenen poortgebouw stond het bakhuis…

Buitensluiten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 632
De nacht sluipt als 'n dief dichterbij Wil z'n honger naar donker sinister duister stillen Daglicht verbergt zich schielijk achter 'n rij hoge bomen Onheilspellend ...de vooravond worden weg en straat ruiten van huizen nat? Steekt wind op? gaat ie waaien uit veranderlijke richtingen gaat ie liggen?…

De Maas

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Ze doet het keer op keer doet ze het gaat schaamteloos al haar oevers te buiten tilt zichzelf onverschrokken naar een hoger niveau tot aan velden en weiden likt aan deuren en ruiten verdrinkt het landschap in haar kolkende golfslag geen meanderende stroom zoals ik haar ken wel een losgeslagen, driftig element ze doet het éen keer om…
mariebeau6 februari 2020Lees meer >

gesprokkeld uit vergeten

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 744
vreemde ogen kijken laten ongenoegen blijken vervloeken me tot in de hel is dit mijn wereld wel ik kijk slechts door de ruiten van mijn geest ik kan nog niet naar buiten chaos is weer langs geweest mijn handen doen niet wat ik wil, mijn lijf verkrampt zodat ik gil ik eis mijn eigen vel ik loop met benen die me niet meer mogen…
wil melker14 november 2005Lees meer >

alleen handen voer voor ogen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 766
vreemde ogen kijken laten ongenoegen blijken vervloeken me tot in de hel is dit mijn wereld wel ik kijk slechts door de ruiten van mijn geest kan nog niet naar buiten chaos is weer langs geweest handen doen niet wat ik wil mijn lijf verkrampt zodat ik gil ik eis mijn eigen vel loop met benen die me niet meer mogen voeten zijn…
wil melker27 oktober 2005Lees meer >

streling die je huid verwende

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.281
streling die je huid verwende de zachte veiligheid van hem nog is er angst om alles los te laten het oude is vertrouwd daar is een leven opgebouwd je zweeft in uren die niet passen in de dag weet de vrijheid van de vlakte schuld vraagt of dat zomaar mag je hart slaat over bij geluid de stilte is ongrijpbaar er valt nog zonlicht door de ruit…

Vrij Of Niet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
daar ligt hij in de vensterbank op z’n rug pootjes in de lucht ogen voor zover te zien gebroken de vrijheid lag door de ruit te lonken besefte in de weinige tijd die hij had hoe dichtbij en ver weg die schat was maar dat genot werd hem niet geschonken hij heeft alles gepoogd wrong zich in allerlei onmogelijke bochten nu ligt hij…
catrinus24 maart 2023Lees meer >

de bijl klooft ruw een schedel

netgedicht
3.8 met 166 stemmen aantal keer bekeken 27.035
in een handvol woorden blaast de wind orkaan vriendschap gaat verloren in het vele misverstaan ogen spreken babylonisch luid schreeuwen tegen blinden een steen breekt al de eerste ruit handen zullen wapens vinden de bijl klooft ruw een schedel en het rode lint van bloed bespat voorgoed de witte muren de dood is weer ontmoet en streelt…
wil melker4 januari 2003Lees meer >

Slachtmaand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 368
November nat, grijs en stormig, Wandelaars diep in d’kraag weggedoken, Fietsers over hun stuur gebogen, Allen op weg naar de warme kachel thuis. ’t Snorren van ’t roodgloeiend houtvuur Overstemt ’t spinnen van de kat, De was hangt dampend voor de kachel, De beslagen ruiten druipend nat.…

een hondenleven

netgedicht
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 921
voor nooit vervulde wensen van een bazin die ruikt naar terpentijn ze heeft haar vreemde nukken, ik herken ze aan de blikken als we 's avonds samen zijn de opgekropte woede, het chagrijn normale stilte wordt een heel intense ik slik haar buien al zo lang ik leef maar soms komt toch de wolf in mij naar boven dan zou ik willen blaffen: vuile…

Strikgeval

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.854
langs klip en kloof over rots, ruw en onbehouwen, in woestenij en diep geloof door dorpen van een goegemeente langs wegen, aders met een ziel verhard met eerlijke gesteenten van volle waarheid, vast, stabiel helaas, soms wordt het bermbrandlopen of daagt een onverhoedse kuil die men dan nillens moet bekopen met omwegen, valsplat en vuil…
Aramis10 juni 2006Lees meer >

stortstraat

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 614
ligt open en bloot als de eerste dag haar prilste fundament gelegd beklaagt ze het gebrek aan respect voor een weg die zij elke dag weer aflegt de rotzooi aan haar randen verdrijft de droge geuren steriele zachtheid ten dienste van wel zeker iedereen maar niet de sluikse storter haar witte stukjes lijn worden grijzer elke dag als vuil…

Schijnaanpassing

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
Blijft enkel modder en vuil achter en verstikken dreigt. Je kunt nu niet meer zwemmen, enkel de keuze tussen stikken of verzuipen. Want ter plaatse trappelen helpt niet meer. En de oever is onbereikbaar.…
Marina16 oktober 2006Lees meer >

Oorlogs-Verdriet

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.353
Huilend stond het jongetje daar Vuile sporen over zijn snoetje Om zijn nekje een kleine gitaar Z’n hoofd bedekt door een hoedje Daarnet was er een bominslag De krater lag rokend aan zijn voeten Het leek zo’n mooie warme dag Maar ze zaten net in de aanvliegroute Hij had zojuist zijn liedjes gedaan Applaus gekregen van een vol terras Nu…

In der minne

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
In der minne ( over uitgesteld verlangen ) In jouw geest heerst duisternis je bent vervreemd van jezelf afgestompt als je bent in der minne geef je je over aan losbandigheid en zedeloze praktijken zijn wij elkaars ledematen – fatum - jouw boosheid laat jou- amor fati - in jouw schaduw staan vuile woorden komen over je…

vandaag schrijf ik een grijs gedicht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.006
machteloos moet zij toezien hoe smetteloos wit verwatert vuil/grauw wordt haar speelgrond modderig haar paden al worden handen haar zacht opgelegd kan zij haar blik niet afwenden haar stervende geliefde het gelaat dat haar zo dierbaar wil zij behouden met handen en voeten hart en buik in eeuwige omstrengeling desnoods samen sterven…