Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Biertje?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Zonlicht brandt voorbij gordijnen zonder enig mededogen, spijkert kleuren achter ogen, hemels vuur vol helse pijnen. Het licht vliegt aan. Nog uren later op de bank in plaats van sponde, met een kop als een rotonde proef je nog die dooie kater.…
G.B.Scipio27 oktober 2012Lees meer >

Vrolijk gedicht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Ik wil het schreeuwen van de daken ik wacht al zo lang ik beloof het je, ik laat het zonlicht schijnen door onze gordijnen tegen het vergeelde behang.…

waterweefsels

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
buiten valt het zonlicht zachter een oude wilg staat als een wachter naast het wit geweven gras nu pas speelt de wind met kinderen van nu hij vindt een zeepbel boven blonde haren en de wens een lied te scharen tussen alles door - hoe zingt een hart?…
switi lobi20 november 2013Lees meer >

Léman

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.283
Op zondagmiddag, aan de kade van een glasgroen, Zwitsers meer: het zonlicht als een vijl, de wandelaars spits en schitterend en dui- ven, imbeciel, altijd verdwaald in kluwens, maar te lui voor angst. Er dalen trapjes naar het water, lichaam drinkend van zichzelf. Een kind staat in damp gekleed.…

een open deur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
wie je was is als de glans van kleine korrels liefde, kleurrijk als het glas dat zuiver uit schoon zand bestaat het schittert… aan het eind van dit decennium schuurt pijn nog immer voort en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang vrolijk, als altijd wat is er dan nog kwijt mijn schat, als heel jouw overleden zijn ten spijt ik zonlicht…
switi lobi16 februari 2014Lees meer >

De winter is in ’t groen gekleed

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
de winter waait alleen wat kil achter groene voile herfst vertrapt door lentetijd haar strijd heeft aangezet gewassen jaarlijks sterven nu zomaar overleven waar niet altijd het zonlicht straalt naar buiten snel ter been groetend naar de bijna kale wilgen waar al een liaan gedijt boven gekrokust bloemenbed wie wil zo’n beeld niet erven…

Een lang verhaal (voor Arthur )

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
de lente wist de lichte toon van het vergeten kind vast te houden de zomer liet veelbelovend en gul het zonlicht naar binnen vallen in het najaar voelde je voor het eerst een ongrijpbare splinter in je hand de winter kwam benauwend dichtbij heuvels werden bergen in het grensland transformeerden de witte in zwarte bladzijden…
J.Bakx13 april 2014Lees meer >

Middelpunt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Het zonlicht en het schijnsel van Het nachtelijk sterrenveld selecteert Met grote gratie een middelpunt Voor wie bescheidenheid niet telt.…

De kolk.

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.018
damp stijgt op van 't water uit de stille kolk waterleliebladeren hebben groot deel van 't wateroppervlak bedekt klein spoortje helder water heeft zich in 't midden uitgestrekt daarin spiegelt zich opeens een dikke witte wolk die vervolgens even het zonlicht belet om te stralen dit kleine paradijsje met haar helderheid te kleuren geniet,…
Leonardo5 oktober 2015Lees meer >

De droom in het avondlicht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Ik kan mijn dromen niet geloven dat ik jouw weer zie met behulp van het zonlicht dat weerspiegelt in zee. Met de glans op jouw lippen verzegel jij onze film hierdoor wandel ik verlicht voor de laatste keer mee.…

Wanneer je gaat

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Als er Nog wat komt Hierna, Waarna Jij gegaan bent Kom je dan terug Gedragen Door de dagen En de niet bestaande tijd Wanneer het zonlicht Door de takken breekt En de zere plek Op je huid verbleekt Mag ik dan Weer van je houden Om je geven En we lopen samen opnieuw en telkens Over jouw levenspad En wanneer…

Het bestaan

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
De wanorde en het verdriet, alsook de tijden met zonlicht. De verwelkoming en het afscheid, de distantie en de nabijheid. Kleur geven aan het bestaan verzinken in grijsheid. De afkeer, het verzet, het open gaan, en weer dicht gaan. Het leven verstaan. Het leven verdraagt het tot en met.…
G.Driesman28 augustus 2017Lees meer >

Winter

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Het glinstert bij het minste zonlicht. Wanneer het smelt, streelt het de bladeren, voor de laatste maal, met zijn koude hand. De spinnenwebben, zijn gesponnen juweeltjes. De waterdruppels op de draden, zijn als parels aan een ketting.…

Oorlogsgeweld

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
mijn gedachte is jij zult ze allen zien na de dood niet bij Jezus maar vanuit duivels schoot nu eeuwig stralend gelijk het zonlicht hemels prachtige ogen op jou gericht dan ga jij beseffen wat je op aarde hebt aangericht jouw zogenaamd trouwe soldaten helpen je niet meer daar zorgen de engelen voor in opdracht…
Antonia30 december 2022Lees meer >

Kuddedieren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 979
In de tijd waarin we nu leven Is het gros van de gemeenschap Een kuddedier dat graast Van het kale dorre gras Slechts een enkeling verlaat de kudde En vindt in een kleine hoek in het weiland Een ongeschonden graspol die schittert in het zonlicht Degenen die verkiezen om in de menigte te blijven Krijgen niet de kans om een glimp op te…

schemer

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.816
nu je huid het laatste zonlicht absorbeert en je ogen moeten wennen aan een wereld zonder licht ontdek je vaag waarneembaar de contour van een gezicht dat zich tergend langzaam naar je keert en met fluisterend geweld komt jouw naam over zijn lippen voel je vingers benig hard je zwakke lichaam tippen en weet je dat protest hem niet meer…
Jeroen Swaan24 augustus 2005Lees meer >

wachten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 639
wolken kwetterende spreeuwen vervuld van felle onrust zwermen in het late zonlicht een vreemde kilte ruist door de bomen met lange schaduwen herfststormen komen razen en jagen door dorre bladerkronen luchten vol woest weemoedige muziek zoete geur van afbraak op mistige ochtenden ontwaakt de wereld traag onder een deken van schimmig…

November

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
November heeft het kwaad met kil zonlicht en buien die uit zee het land bevlekken met de dreiging van kou. De herfst ligt uitgeput gevloerd in bladerpulp. De bodem is zwaar zuigt de voeten zeer. De bomen kennen geen troost in de bladval van verdriet. De takken kaal en willoos stijf de stam die ze torst.…

De Derde Man

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 667
Het eerste raam was steeds het hare Ze ving het zonlicht en de mijlen tot de zee Als hij haar ontmoet, en ze glimlacht ter bezwering van alles dat zij niet eerder kende En ze zich sluit als een stenen bed, en scharen wordt en klauwen Leest hij haar verkeerd Maar ook dat verteert haar lijf Ze eet niet veel meer, wordt taai en mooi En staande…
werelt16 februari 2006Lees meer >

Een dag als deze

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 888
De stad dompelt zich in plezier tassen en winkelende etalages terrassen vol riet van lentebomen het plein met overvolle kraampjes de straat bezaaid in volle glorie badend in zonlicht en opgejaagd ik zie vrouwen met holle ogen de begeerte is hen voorbij geraasd mannen met vergadergezichten witte hemden en grijze sokken op het bankje aan de…

Zij is 's zomers een bewaarplaats

gedicht
3.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 11.083
Zij is 's zomers een bewaarplaats van oud zonlicht en een plek waar vrijgezellen samenscholen. Meestal leeg en onverlicht is zij de rest van het jaar een verticale doodskist die slechten-ter-been- droog houdt en af en toe schreeuwt iemand in haar binnenste een monoloog omdat hij de verbinding niet vertrouwt.…

een doorschoten schaduw

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 688
het was wel zo dacht ik even toen de hal die ik betrad, gerand door schaduw en zonlicht schreeuwend door een vierkant venster, mij overmeesterde ik stapte in een wereld anders dan buiten niet wetend wat ook te verwachten een stenen gebogen hemeldak en plavuis in Jugendstill als grond van een gevulde leegte het stilteorgel…

Verglijdende kansen

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.333
Terwijl ik zou kunnen genieten versperren sombere wolken de weg richting zonlicht Terwijl ik keuzes zou moeten maken twijfel ik constant over de eerste stap zodat ondertussen de kansen verglijden Terwijl ik voluit zou moeten gaan leef ik als surrogaat voor morgen omdat gisteren de toekomst bepaalt Terwijl ik het zou moeten uitschreeuwen…

Colonne

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Konden we ontsnappen aan de dreiging van de rede, het pad verlaten en de zilveren stem van de sprinkhaan volgen: op naar de purperen heuvels, drinken van het volle zonlicht, perziken eten in het gras, slapen op rode herfstbladeren. Maar steeds zijn er de berken, we blijven in hun schaduw, we vergeten de zon en het fruit.…

Palatijn

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 735
Zacht geel zonlicht in de ochtendmist, kleurt de klimopstruiken van de dromende, stille Palatijn. Slakkensporen glinsteren langs verbrokkeld puin, vertragen het verleden. Heel ver in de verte, hoor ik hoe Cicero, fel en overtuigend Catalina vernedert.…
Tjoke23 februari 2007Lees meer >

Buiten de wereld

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 663
door het intense bittere gevoel dat haast afstandelijk de buitenwereld omheint in hooploze berusting op aarde koud van ledige woorden leg ik mijn hoofd en gebreken verder omlaag, lager dan mijn geschramde knieën in bedorven waan met gezwollen buik van zwarte angsten schuurt mijn ziel het laatste uur langs rode vruchten en zonlicht…

eekhoorntje

hartenkreet
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.216
met het zonlicht op je staart spring je met gezwinde vaart razendsnel over de muren naar de tuin van de buren op een zonovergoten tak ga je geheel op je gemak zitten knabbelen aan een nootje dat je vastklemt met je pootje in een stadstuin verwacht je niet dat je zomaar een eekhoorntje ziet je hebt me in mijn ziel geraakt van deze dag…

Nachtelijke Dromen

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.051
In de nachtelijke dromen mijner leven staat de “7” ver en vaag omschreven als stil verlangen op wat geluk doch het valt in zeven delen stuk bij ’t hanen kraaien in ’t ochtend gloren die mijn droom wreed komt verstoren mij de dag laat zien zonder fantasie tuur nog zoekend rond of ik de “7” zie dan in ’t zonlicht gewaar ik een vriend en zag het…

Santiago de Compostela

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.451
Een Kempense zwerfkei achterlaten bij het Cruz de Ferro -een rotsblok wegrollen van mijn hart-, lichter verder wandelen in het zonlicht van de Camino Frances, tot voor de barokke kathedraal, tot bij het graf van Jakobus.…

Onlosmakelijk verbonden

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 857
de tijd die jij mij had gegeven waarbinnen ik kon beslissen of ik al zou gaan of toch nog even van jouw liefde zou vergewissen tikt de klok gestaag achteruit verruilt de zon zich voor de maan voel ik weer jouw lippen op m'n huid wetend dat ik je zal moeten laten gaan schittert het zonlicht nog één keer door jouw prachtige lange haren geeft…
LadyLove23 februari 2009Lees meer >