9511 resultaten.
Tijdloos
netgedicht
4.5 met 46 stemmen
2.049 dood is het verleden
een herinnering slechts
immers het kan niets meer
toevoegen aan zichzelf
noch aan de toekomst
die zich weliswaar toont
als het ongerept heelal
zwanger van het leven
zoals mijn gedachten van
morgen waarvan evenmin
kan worden gezegd dat zij
al tot het leven behoren…
Magica
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.100 Je lost het op in water
het niveau is niet gestegen
Hier is het bewijs
dat er ruimte is
Het heelal valt
in de inhoud van een emmer
uit te drukken
Mijn zielezijn is zo klein
dat het altijd blijft
de werkelijkheid zo groot
de dood is maar de dood
van wat stoffelijk blijkt
Bij een foto van Willem Hoogduin…
Uit de nacht gegroeid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Wereld die niet
Meer is, onzichtbaar
Verdwenen in het
Heelal van uiterst
Donkere toekomstdromen
Zwart als de nacht
Maan en sterren
Onvindbaar voor
Hem of haar
Die zielloos achterblijft
Alleen de nacht is nog,
Zonder verder leven,
Alleen het donker nog
Dat in al zijn immensiteit
De nacht is uitgegroeid…
Als gij met uw zingend hart...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
882 Als gij met uw zingend hart, ziet naar
De mensen, naar de Zonnen, naar de Aarde,
Naar verschijnselen in het heelal,
Kunt gij alle werelden en mensen
Met uw zingend hart veranderen,
En de zonne maken tot de Aarde,
En de mensheid maken tot een Zon.…
ooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 lang geleden
was er niets
en toen
was er
opeens iets
zonder ons
zou niemand
dat denken
en ergens
lijden we daaronder
er wordt weer
een dochter geboren
in dat onmetelijke niets
en we houden van haar voor altijd
in een soort vrieskou
van het bijna lege heelal
is ook wel weer positief…
centrifugaal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
212 ik kocht
een maalstroom
en kreeg
het aardewerk
er gratis bij
de draaikolk zat in
het midden, gewoontegetrouw
maar mijn oog vluchtte
eerder dan lichaam
ofschoon geen randverschijnsel
bleef het heelal uitdijen
verder dan zwaartepunt, rakelings
aan mijn zwart voorbij…
Emotie der Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
839 Soms gaat het niet om principes
Maar om gekoesterde feiten
Soms is pijn en leed niet belangrijk
De andere keer wel
Hoe een simpele huivering
Zoveel emotie kan losmaken
Zowel voor jou, als voor mij
Soms is het niet erg om de ogen te sluiten,
Even alles voorbij laten gaan
Je kan van liefde houden,
Of de liefde willen houden,
Hoe veilig het…
Beleving van hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Leeft de werkelijkheid van hoop.…
John Lennon's killer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Zit je nog steeds in je cel?
Is dit de hel?
Zijn je dagen lang?
Heb je een cel zonder behang?
Dat is niet van belang!
Snap je wat je hebt gedaan?
Je hebt ons pijn gedaan...
Heb je spijt? Huil dan maar als een schoolmeid...jouw toekomst is uit de tijd.
Had John maar aanbeden, en was je toekomst niet verleden...
Dit voor alle schone verwachtingen…
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.456 Wie denkt niet bij zichzelf: Wonderlijk is 't,
Dat alles dan gewoon zijn gang zal gaan,
En het heelal 't de moeite van 't bestaan
Nog waard zal vinden, als 't zijn luister mist?…
OCHTENDBEDE
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.622 Doch uit mijn hart rijst naar die hoge luchten
De klacht: hoe klein, hoe klein is mijn heelal!
Maar neen!…
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.045 'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal,
En achter haar wapperde groen en breed
Het witomzoomd fluweel van 't slepend kleed,
En luchtig woei 't kant van zijn golvenval;
Zelf zong tot dansmuziek ze orkaangeschal,
En, uit het wolkend zwart van haren, reet
Bacchantisch zij de naalden los en smeet
'T rinkelend goud door wijddav'rend heelal…
Door kelken van onwezenlijk kristal
poëzie
4.3 met 15 stemmen
2.078 Melkwegen welven; nevels, overal;
En sterrebeelden flikk'ren, puntig geel:
Boven 't diep-werkliJk paars tilt, irreëel,
Iedere kelk, een spieg'lend niets, 't heelal.…
In de modder
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.530 in de modder
zelfs de stenen zijn als zand vervallen
in de tijd en
onophoudelijk
Waarom is er eeuwigheid
als het oude en het nieuwe
slechts de bleke stipjes zijn
op een eindeloze lijn
Heel de ruimte om ons heen
is ontstaan doordat toevallige fluctuaties
en rimpelingen in het continuüm
evenwichten in het vacuüm
verstoorden
Ons heelal…
Wat is een mens?
gedicht
4.8 met 166 stemmen
13.627 Een stip op een stip voorbij de zon,
die zelf is zoekgeraakt in het heelal
van melkwegstelsels achter melkwegstelsels.
De mens: waar praat zij van in al die tijd,
aeonen ruimte, zevenmijlen licht
en zeventig maal zeven mijlen niks.…
Afhankelijkheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
974 Afhankelijkheid
Als minuscuul object
Bewegend tussen massa’s massa
Doorlopend van een lang traject
Niet wetend van de causa
Oneindig einde van de tijd
Gevangen in haar eigen dogma
Vertwijfelde hoop op zekerheid
Verstrengeld met het kosmische magma
Eeuwig vragend naar het waarom
Verlangend naar de moederschoot
Uitdijend tot het wederom…
Sterre 2007
netgedicht
3.8 met 63 stemmen
6.714 Opnieuw een ster ontdekt
uiteindelijk uit twee bestaat
Zij blazen zich op in fel licht
al zeventig dagen vergaat
want anders niet ontdekt
Zoveel helderheid die
in het donker verdwijnt
opgemerkt aarde bereikt
De passie van een ster
is het lichtsterktse te zijn
het duister voorgoed
weggejaagd, op de vlucht…
In voor- en tegenspoed
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.783 Jij
Jouw liefde
Groots als een bos
In een eeuwige lente
Maar mocht er een blad vallen
Dan weet ik ervan…
Transformatie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
730 Lichtreus van de nacht
Verandert in witte dwerg
Uitgebluste ster…
Zo'n ochtend
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.584 Het was zo'n ochtend dat de wereld wel
een warboel leek, waarin er om mij heen
zo veel rumoer te horen was, dat geen
geluid erbovenuit kwam. Elke tel
vermoedde ik een opstand of een rel,
maar nergens zag ik mensen, iedereen
stond binnenshuis te kletsen of alleen
te staren naar een televisiespel.
En ik? Ik liep alleen wat in het rond
en…
Mijn ster op zonnejacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
896 zag je
vanmorgen
in de sterren
jij twinkelde een
eerste lief maar uit het donkerte
kwamen er meer van verre
elk met een eigen teken
gaven voeding aan ons heelal
maakten alles ietsjes breder
jij verdiepte toen ik
de zon jou uit de eerste
hand liet strelen met haar licht
ga met mij mee jij bent
mijn ster op zonnejacht
en nooit…
groei
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.045 vermoeden hebben dat ergens
in jou een wereld schuilt
voortdurend in beweging
zoekend naar evenwicht
daar bestaat de tijd niet
zo van zichzelf vervuld
als pruimen van goudgeel
of van blauwpaars
waar de zee telkens weer
het zand van het strand kust
hartstocht tot schuim slaat
dat het water verder draagt
onder je het beest voelen bewegen…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.043 Soms, als men buiten loopt in zee van zon,
Of in de diepe storm, in 't diepe jaar,
Of in de nacht haar laag neervallend haar,
Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon,
Dan voelt men zulk een liefde voor de bron
Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar
Zijn armen omheen slaan, en heel te…
Oneindig ver..
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.782 Zo ver als afstand in een echo klinken kan
Zo ver ben ik bij jou vandaan
Zo ver als het heelal die de kosmos omhelzen kan
Zo ver ben je uit mijn levensbaan
Zo ver als de zon die zich achter de maan verschuilt
Zo ver ben je nog nooit geweest
Zo ver als de melkweg die in het donker schuilt
Zo ver voel ik de pijn het meest…
wonderen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.332 wonderen
je vraagt je af of ze wel bestaan
of het niet altijd zo geweest is
een aarde, een maan
wie schiep dan het heelal ?
de aarde écht in zeven dagen ?
hoe zit het met de zondeval ?
zit u ook met zoveel vragen ?
zomaar ontstaat er leven
eerst microscopisch klein
later loopt er een mens
zou God dan verzonnen zijn ?…
Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.409 Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal:
De plots'ling blauwverlichte bergen schrokken,
Toen om hun scherpe toppen donderblokken
Versplinterden tot klankbonken naar 't dal;
En gouden-regens klommen naar 't heelal,
Naar de aarde wierp clematis paarse klokken;
'T leek of apotheozen samentrokken
Om ons, brandpunt van dubbel hol…
Mars
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.427 Meneer met de rode jas
ik klop bij u aan,
'k weet zeker dat u er was,
zag u net nog staan.
Ik ken u van ver af,
uw kleding is mij bekend,
ik wil u zien zoals ik u nooit zag,
ben uw aangezicht gewend.
Ik wil weten of u vloeibaar bent,
waar u echt uit bestaat,
of u dieren bij namen kent,
of u überhaupt leven toelaat.
Spoedig zal ik…
Kind en mens
poëzie
3.5 met 22 stemmen
4.098 Hoe heerlijk goed is 't een klein kind te wezen,
Klein voor de eenheid van het groot heelal,
De pracht, die nooit dit hart bereiken zal,
Waarnaar wie groter ware' een wereld wezen.
0!…
Droom Doos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 Toekomst bloem,
vol ontzag,
in bellenblaas,
de pseudo-lach,
Poreus en kaal,
dit houten paneel,
een gedroomde doos,
mijn luchtkasteel.…
Zand
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
852 Hij pakt de krant
en boert
bloed, in kleur
hij zucht
pagina drie
en leest
zon, sterren
hij gaapt
niet zo veel
kneedt zijn kruis
als zandkorrels op aarde
krabt zijn navel
wellicht meer
pakt zijn bril
net - zo - veel
hij kreunt
zijn vrouw
hij staart
ze kijkt
hij beeft
ze komt
hij pakt
haar hand…